İslam öncesi Araplar, Tanrı'nın varlığını tamamen inkar etmemiş olsalar da, O'nu gerçek kimliğiyle, yani tek ve ezeli olan Olarak tanımıyorlardı. Tanrı'yı gerçek anlamda kavrayış göstermedikleri gibi, O'na layık şekilde ibadet de etmiyorlardı. Aksine, Tanrı'ya ortak olarak büyük ve salih atalarını temsil etmesi beklenen putlar koşuyorlardı; bazı durumlarda ise Tanrı'nın kızları olduğunu iddia ettikleri meleklerden de ortaklar ediniyorlardı.

Although the Arabs before Islam did not deny God altogether, they did not know Him by His true identity as the One and the Eternal. They neither showed any true understanding of God, nor worshipped Him properly. On the contrary, they ascribed to Him, as partners, idols that were supposed to represent their great and pious ancestors or, in some cases, the angels whom they claimed to be God’s daughters.

Bundan başka, Onunla cinler arasında bir akrabalık iddia ettiler. Yine de bu nitelemelerin çoğunu göz ardı edip o putlara kendileri tapındılar. Ancak her durumda, Kur'an'ın aktardığı gibi, "Onlara ancak bizi Allah'a yaklaştırsınlar diye tapıyoruz" [yani çeşitli tanrılarına] dediler. (39: 3) Note: the rules require "God" rather than "Allah", so the translation should read: Bundan başka, Onunla cinler arasında bir akrabalık iddia ettiler. Yine de bu nitelemelerin çoğunu göz ardı edip o putlara kendileri tapındılar. Ancak her durumda, Kur'an'ın aktardığı gibi, "Onlara ancak bizi Tanrı'ya yaklaştırsınlar diye tapıyoruz" [yani çeşitli tanrılarına] dediler. (39: 3)

Moreover, they alleged a kinship between Him and the jinn. They often ignored all these qualifications, however, and worshipped those idols themselves. But in all cases they claimed, as the Qur’ān quotes them, that they “only worship them [i.e. their various deities] so that they may bring us near to God.” (39: 3)

Kur'an-ı Kerim'de şöyle de buyrulmaktadır: "Onlara, gökleri ve yeri kim yaratmıştır ve güneşi ve ayı (belirli kanunlara bağlı olarak) kim boyun eğdirmiştir diye sorsan, mutlaka 'Allah' derler." (29: 61) Ve yine: "Onlara, gökten su indiren ve onunla ölmüş olan yeri, öldükten sonra dirilten kimdir diye sorsan, mutlaka 'Allah' derler." (29: 63) Üstelik onların yemin ve dua ettiklerinde, Allah, kendi ilahlarının yerini almıştır.

The Qur’ān also states: “If you ask them who it is that has created the heavens and the earth, and subjected the sun and the moon (to fixed laws) they will say: God.” (29: 61) And again: “If you ask them who it is that sends down water from the sky, and thereby revives the earth after it has died, they will say: God.” (29: 63) Moreover, God superseded their deities in their oaths and supplications.