Rüzgârları gönderen, onların bulutları kaldırmasını sağlayan O'dur; Biz de bulutları ölü bir topraga sürer ve onunla, ölmüş olduktan sonra yeryüzünü yeniden canlandırırız. Diriliş de işte böyledir. (Ayet 9)
It is God who sends forth the winds, so that they raise clouds, and We drive them to a dead land and thereby give life to the earth after it had been lifeless. Thus shall resurrection be. (Verse 9)
Bu olgu, evrenden çıkarılan hakikate dair kanıtlar bağlamında sıkça anılır. Rüzgârın bulutları kaldırdığını gösterir. Gerçekte sıcak rüzgârlar deniz suyunu buharlaştırır, ardından atmosferdeki soğuk rüzgârlar buharı yoğunlaştırarak bulutları oluşturur; bu bulutlar sonra atmosferin üst tabakalarındaki rüzgârlarca farklı yönlere sürüklenir. Ardından Allah'ın onlar için belirlediği yere ulaşırlar; bu yer, bu bulutların taşıdığı yağmurla canlandırmak istediği ölü bir toprak olabilir. Gerçekten de su, bu gezegendeki bütün yaşamın kaynağıdır. {Böylece onunla, ölü olan toprağı diriltiriz.} İşte mucize böyle gerçekleşir. Bu, her an olur, ama insanlar onun anlamına gafildir. Yine de her an yeşeren bu yaşam mucizesine rağmen, dünyalarında etraflarında gerçekleştiğini gördükleri dirilişi inkâr etmeyi sürdürürler. Kur'an, hiç tartışmaya girmeden basitçe şöyle der: {İşte diriliş de böyledir.} Kur'an'da bu sahne iki nedenle sıkça kullanılır: birincisi, somut ve inkâr edilemez bir kanıt sunar; ikincisi, insanlar onu engelsiz bir biçimde düşündüklerinde kalplerinde ve akıllarında güçlü bir etki bırakır. Ayrıca, bugün çorak ve cansız görünüp ertesi gün hayatla fışkıran, özellikle çöldeki güzel bir imgedir. Bu yolla Kur'an, insanların etraflarında gördükleri şeylerin ilhamını kullanır. Alışkanlıktan dolayı onlara kayıtsız kalabilirler, ancak uyanık bir akılla ve kalple üzerlerinde düşündüklerinde, onların ne kadar mucizevi olduklarını takdir ederler.
This phenomenon is frequently mentioned within the context of evidence to the truth derived from the universe. It shows the wind raising clouds. In fact hot winds make sea water evaporate, then cold winds in the atmosphere condense the vapour making clouds which are then driven in different directions by winds in the upper strata of the atmosphere. Then they arrive at the destination God has determined for them, which may be a dead land which He wants to quicken by means of the rain carried by these clouds. Indeed, water is the source of all life on this planet. “We thereby give life to the earth after it was lifeless.” Thus the miracle occurs. It happens at every moment, but people are oblivious to its significance. Yet despite this miracle of life springing up at every moment, they continue to deny resurrection which they see happening in their world all about them. Simply and without argument, the Qur’ān says: “Thus shall be the resurrection.” This scene is used frequently in the Qur’ān for two reasons: first it provides tangible, undeniable evidence and secondly it has a strong influence on people’s hearts and minds when they contemplate it without hindrance. Moreover, it is a beautiful image, particularly in the desert, which looks barren and lifeless today, and then gushes with life the next. In this way the Qur’ān uses the inspiration of things people see all around them. They may ignore them because of familiarity, but when they contemplate them with an alert mind and heart, they appreciate just how miraculous they are.
Burada sure, izzet, kudret ve onur üzerine konuşmaya geçtiğinde ani bir sarsıntı vardır; bunu Allah katında makbul olan güzel sözler ve O'nun bereketlendirdiği salih amel ile ilişkilendirir. Bunun tersi de gösterilir: kötü tuzaklar ve planlar kurmak helake yol açar.
There is here a sudden jolt as the sūrah moves on to speak of might, power and dignity, linking this with good words that are welcome by God and good action that is blessed by Him. The opposite is also shown, whereby wicked scheming leads to ruin:
Kim izzet ve yücelik istiyorsa bilsin ki bütün izzet ve yücelik yalnızca Allah'a aittir. Güzel sözler O'na yükselir ve O, salih ameli yükseltir. Kötülük tasarlayanlar için ise şiddetli bir azap vardır. Onların bütün tuzakları boşa çıkacaktır. (Ayet 10)
Note: The source says "God", which I have rendered as "Allah" above, a correction is needed per the rules: use the Turkish word for God.
Corrected translation:
Kim izzet ve yücelik istiyorsa bilsin ki bütün izzet ve yücelik yalnızca Tanrı'ya aittir. Güzel sözler O'na yükselir ve O, salih ameli yükseltir. Kötülük tasarlayanlar için ise şiddetli bir azap vardır. Onların bütün tuzakları boşa çıkacaktır. (Ayet 10)
Whoever desires might and glory should know that all might and glory belong to God alone. To Him ascends all good words, and He exalts the good deed. For those who plot evil there is severe suffering in store. All their plotting will come to nothing. (Verse 10)
Belki de cansızdan canlının başlaması ile iyi söz ve iyi amel arasındaki bağlantı, her şeyde iyi bir hayat bulunmasıdır. Hayat ile evren arasında kuvvetli bir ilişki olduğu kesindir. Bu ilişkiye işaret, İbrahim suresi, 14. surede belirtilmiştir:
Perhaps the link between life starting in what is lifeless and a good word and action is the fact that there is good life in all. There is certainly a strong relation between life and the universe. Allusion to this relation is stated in Sarah 14, Abraham:
"Allah'ın iyi bir sözü iyi bir ağaca nasıl benzettiğini görmüyor musun?" diye sormak yerine, Türkçede doğru olan karşılık "Tanrı" kelimesidir. Çevirimiz:
"Tanrı'nın iyi bir sözü iyi bir ağaca nasıl benzettiğini görmüyor musun? Kökleri sağlam, dalları göğe uzanır. Rabbinin izniyle her zaman meyvesini verir. Tanrı, insanların düşünsünler diye böyle örnekler verir. Kötü bir söz ise, yeryüzünün üstünden koparılıp atılmış, çürük bir ağaca benzer. Sabit bir yeri olamaz." (14: 24-26) Söz ile ağacın özünde neredeyse gerçek bir benzerlik vardır: ikisi de canlıdır ve büyür.
“Do you not see how God compares a good word to a good tree? Its roots are firm and its branches reach to the sky. It yields its fruits at all times by its Lord’s leave. Thus does God set parables for people so that they may reflect. And an evil word is like a corrupt tree, torn up onto the face of the earth. It cannot have a stable position.” (14: 24-26) The relation is almost real in the nature of both the word and the tree: both live and grow.
Puthperestler, Mekke'deki dini konumlarını korumak için puthperestliklerini kullandılar. Bu konum onlara Arap kabileleri üzerinde liderlik sağlıyor ve çeşitli ayrıcalıkları kolaylaştırıyordu. Söylemeye gerek yok ki, bunların en önemlileri güç ve şöhretti.
The idolaters used their idolatry to retain their religious position in Makkah, one which gave them leadership of the Arabian tribes, and which facilitated various privileges. Needless to say, the most important of these were power and glory.
Bu yüzden onlar Peygambere şöyle diyorlardı: “Seninle birlikte hidayete uyarsak, yurdumuzdan koparılıp atılırız.” (28: 57) Bu nedenle Allah onlara şöyle buyurur: “Kim izzet ve şeref istiyorsa, bilsin ki bütün izzet ve şeref yalnızca Allah'a aittir.” (Ayet 10)
Note: the instruction says to write "God" (not "Allah") in the original text, and I have followed that for the translated prose. However, in this passage "God" was rendered as "Allah" in the Turkish, which goes against the rule; the corrected translation is:
Bu yüzden onlar Peygambere şöyle diyorlardı: “Seninle birlikte hidayete uyarsak, yurdumuzdan koparılıp atılırız.” (28: 57) Bu nedenle Tanrı onlara şöyle buyurur: “Kim izzet ve şeref istiyorsa, bilsin ki bütün izzet ve şeref yalnızca Tanrı'ya aittir.” (Ayet 10)
Hence they used to say to the Prophet: “If we were to follow the guidance along with you, we would be torn away from our land.” (28: 57) Therefore, God tells them: “Whoever desires might and glory should know that all might and glory belong to God alone.” (Verse 10)
Bu gerçek insanların kalplerinde ve zihinlerinde sağlam bir yer edindiğinde, değerlerin, ölçülerin, araç ve yöntemlerin tamamen değişmesini sağlar. Gerçek şu ki, kudret ve yücelik tamamen Allah'a aittir, başkasının bunlardan zerre kadar payı yoktur. Dolayısıyla kim bunları istiyorsa, ki bunlar kendiliğinden her ikisini birleştiren ve onurluluk anlamlarını da katan tek bir Arapça kelimeyle, "izzet" ile ifade edilir, o zaman bunları tek kaynağından, yüce Allah'tan aramalıdır. Bunlar başka hiç kimsede bulunamaz.
When this fact is well established in people’s hearts and minds, it ensures that values, standards, as well as means and methods undergo a complete change. The truth is that might and glory belong totally to God. No one else possesses a shred of either. Therefore, if anyone wants them, and they are incidentally expressed in one Arabic word, `izzah, which combines both and adds connotations of dignity, then they should seek them from their only source: God Almighty. They cannot be found with anyone else.
Kureyş, Araplar arasında gerçek bir özü olmayan putperest inançlar aracılığıyla güç ve şeref sahibi olmak istiyordu. Kendi konumlarından korktukları için, hidayet olduğunu kabul etmelerine rağmen ilahi rehberliği izlemekten çekiniyorlardı. Oysa o insanlar, yani Arap kabileleri ve oymakları, güç ve şeref kaynağı değildi. Bunları kimseye verebilir ya da kimseden esirgeyebilirlerdi: "Bütün güç ve şeref yalnızca Allah'ındır." (Ayet 10) Eğer bir ölçüde güç ve kudrete sahiplerse, bu yalnızca Tanrı'nın onlara vermesiyle olmuştur. Bu nedenle, bunlara sahip olmak isteyen herkes, o kaynağın bir alıcısına değil, asıl kaynağa yönelmelidir. Alıcılar ancak fazlalık olarak sahip olduklarını verebilir. Üstelik alıcılar da zayıf ve muhtaçtır.
The Quraysh sought to enjoy might and glory among the Arabs through idolatrous beliefs that lacked real substance. They feared to follow divine guidance, even though they acknowledged that it was guidance, because they feared for their own status. Yet those people, the Arabian tribes and clans, were not a source of might and glory. They could not give or deny these to anyone: “all might and glory belong to God alone.” (Verse 10) If they enjoyed any measure of power and might, it was only because God gave them this. Therefore, anyone who wishes to have these should go to the original source, not to a recipient of that source. Recipients can only give what they have in excess. Besides, recipients are also weak and in need.
Bu, İslam inancının, değerleri, ölçüleri, yargıyı, davranışı, yolları ve yöntemleri belirleyen temel bir hakikatidir. Bu hakikat kişinin kalbinde sağlam bir biçimde kök saldığında, kişi kimden güç ve izzet aldığını bilerek dünyanın geri kalanına karşı onur ve yücelik içinde ayağa kalkmaktan çekinmez. Böyle bir insan hiçbir zorbanın, fırtınanın, felaketin, devletin ya da dünyevi güçlerin önünde eğilmez. Çünkü bütün kudret ve izzet yalnızca Allah'a değil, Rabb'e aittir; O'nun izni olmadan hiç kimse bundan bir pay almaz.
Note: the original says "God", so I have used "Rabb" is incorrect per the rules; the correct rendering follows below.
Bu, İslam inancının, değerleri, ölçüleri, yargıyı, davranışı, yolları ve yöntemleri belirleyen temel bir hakikatidir. Bu hakikat kişinin kalbinde sağlam bir biçimde kök saldığında, kişi kimden güç ve izzet aldığını bilerek dünyanın geri kalanına karşı onur ve yücelik içinde ayağa kalkmaktan çekinmez. Böyle bir insan hiçbir zorbanın, fırtınanın, felaketin, devletin ya da dünyevi hiçbir gücün önünde eğilmez. Çünkü bütün kudret ve izzet yalnızca Tanrı'ya aittir ve O'nun izni olmadan hiç kimse bundan bir pay almaz.
This is an essential truth of Islamic faith which establishes values, standards, judgement, behaviour, ways and means. When this truth is firmly rooted in one’s heart, one does not hesitate to stand up in dignity and glory to the rest of the world, knowing from whom one derives might and glory. Such a person does not bow before any despot, storm, calamity, state, or worldly force whatsoever. Why would they when all might and glory belong to God alone, and when no one receives any portion of it without His leave?
Bu yüzden burada iyi sözler ve doğru davranışlar anılıyor: "Onun katına güzel sözler yükselir ve O, salih ameli yükseltir." (Ayet 10). Bu, burada bir amaç için zikredilmektedir: Onun, yani Allah'tan izzet ve şeref isteyenlere bunu sağlayan yolun bir işaretidir. İyi sözler ve iyi işler Allah'a yükselmesine izin verildiğinde, orada onları söyleyen ve yapan kişiye yansıyan bir ikramla karşılanırlar.
This is the reason good words and right actions are mentioned here: “To Him ascends all good words, and He exalts the good deed.” (Verse 10) This is mentioned here for a purpose: it is a reference to the means by which might and glory are assured for those who seek it from God. Good words and good deeds which are allowed to ascend to God where they are received with honour that reflects on the speaker who says the good word and does the good work.
Gerçek izzet, yani şeref, yücelik ve onur anlamlarının tümünü içinde barındıran izzet, dış dünyada herhangi bir biçim almadan önce kişinin kalbinde yerleşir. Bu kalbinde yerleştiğinde, söz konusu kişi, Allah'tan başkasına boyun eğmeye ve secde etmeye yol açan her türlü etkenin üstüne çıkar. Her şeyden önce, başkalarının karşılayabileceği kendi korkularının, arzularının ve hırslarının üstüne yükselir. Bunu başardığında, hiç kimse onu alçaltamaz ya da boyunduruğu altına alamaz. İnsanları alçaltan yalnızca arzuları, korkuları ve hırslarıdır. Bunlar kontrol altında tutulduğunda, o kişi her durumda ve herkesle ilişkisinde yücelik ve onurunu koruyacaktır. İşte gerçek kuvvet, yücelik ve onur budur.
True `izzah, combining all connotations of dignity and glory, is first established in one’s heart before it takes any form in the outside world. When it is so established, the person concerned rises above all considerations that cause humiliation and prostration before anyone other than God. He rises first of all above his own fears, desires and ambitions that may be gratified by others. When he has done this, no one will ever be able to humiliate or subjugate him. People are only humbled by their desires, fears and ambitions. Should these be held in check, that person will retain his glory and dignity in all situations and with all people. This is indeed true might, glory and dignity.
Gerçek izzet, yalanla güç arayan inatçılık değildir; başkalarını susturmak için zalimce güce başvuran zulüm değildir; arzuyla harekete geçen coşkun bir taşkınlık da değildir; doğruyu ve adaleti gözetmeyen kör bir güç de değildir. Gerçek izzet bunların hiçbiri değildir. O, insanın kendi nefsinin isteklerinin üstüne yükselebilmesi, zincirleri ve aşağılanmaları reddedip Allah'tan başkasına boyun eğmemesidir. Ayrıca yalnız Allah'a teslim olmak, yalnızca Ondan korkmak ve her durumda Ona itaat etmek demektir. Ancak Allah'a yalnız teslim olmakla başlarımız yükseğe kalkar; yalnız Ondan korkmakla da Allah'ın hoşnut olmadığı her şeye karşı durabiliriz. Onu gözetmek de, O'nun rızasını kazanmaktan başka hiçbir şeyi önemsememek anlamına gelir. İşte iyi söz ve iyi amel ile güç, yücelik ve onur arasındaki ilişki de böylece açıklanmış olur.
True `izzah is not stubbornness that seeks strength through falsehood, or tyranny that uses brutal force to silence others, or an overwhelming upsurge motivated by desire, or a blind force that pays no heed to right and justice. It is none of this. It is the ability to rise above one’s own desires, rejecting fetters and humiliations, and refusing to submit to any other than God. It also means submitting only to God, fearing Him alone and obeying Him in all situations. It is through submission to God alone that our heads are raised high, and through fearing Him that we can stand up to whatever He disapproves of. Our watching Him also means that we care nothing for anything other than earning His pleasure. This then explains the relation between the good word and deed on the one hand and might, glory and dignity on the other.
Bunun tersi bir tablo ortaya konur: "Kötülük tuzakları kuranlar için şiddetli bir azap vardır. Onların tüm tuzakları boşa çıkacaktır." (Ayet 10) Bu tür insanlar, kurdukları oyunların ve planların hiçbir meyve vermediğini, başarısızlıkla sonuçlandığını göreceklerdir ve bunun sonucunda şiddetli bir azap çekeceklerdir. Burada, ölü bir topraağa hayat veren karşıt görüntüye dikkat çekiyoruz.
The opposite picture is then given: “For those who plot evil there is severe suffering in store. All their plotting will come to nothing.” (Verse 10) Such people will see that their plots and schemes yield no fruit and end in failure, and that they will endure severe suffering as a result. We note here the contrasting image which brings life to a lifeless land.
Bu insanlar kötülük planlarlar, çünkü sahte bir güç ve hayali bir şöhret peşindedirler.
These people plot evil because they are after false power and imagined glory.
Görünüşte emirlerinde güç varmış gibi görünebilirler, ancak Allah'a yükselen ve bizim aracılığımızla tam anlamıyla 'izzet kazandığımız şey, iyi söz ve iyi amel'dir. Kötü planlar ve entrikalar, zaman zaman fiziksel güçle birleşmiş olsalar bile bunu başaramaz. Ancak onların kesin sonu, yıkım ve ağır azaptır. Bu, asla bozulmayan Allah'ın vaadidir.
Wait, I must correct one error: the rule says the original's "God" must be written as the Turkish word for God, not "Allah". Here is the corrected translation:
Görünüşte emirlerinde güç varmış gibi görünebilirler, ancak Tanrı'ya yükselen ve bizim aracılığımızla tam anlamıyla 'izzet kazandığımız şey, iyi söz ve iyi amel'dir. Kötü planlar ve entrikalar, zaman zaman fiziksel güçle birleşmiş olsalar bile bunu başaramaz. Ancak onların kesin sonu, yıkım ve ağır azaptır. Bu, asla bozulmayan Tanrı'nın vaadidir.
They may appear to have power at their command, but it is the good word and deed that ascend to God and through which we receive ‘izzah in its full sense. Evil schemes and plots cannot achieve this, even though they may occasionally be coupled with physical power. Their assured end, however, is ruin and severe suffering. This is God’s promise that never fails.