Bu bölümde sûre, Allah'ın birliğinin doğruluğunu teyit eden hususları tartışmaya devam eder; bunlar arasında yaratılışın büyük çeşitliliği, Allah'ın nimetlerinin mükemmelliği ve O'nun her şeyi mutlak bir bilgiyle bilmesi yer alır. Ancak bu bölümde öne çıkan konu, diriliştir. Kur'an'da, kıyamet günündeki toplanma ve hesaba çekilme anlamına gelen bir ifade olan "Saat" (es-Sâatü), Allah'ın kendine sakladığı sırlardan biridir. Bölüm, gök ve yerdeki, insanlardaki ve geniş evrendeki yaratılışın çeşitli gizli sırlarına işaret eder. Bunlardan biri Saat'le ilgilidir; zamanı yalnızca Allah bilir. O, bunu kolaylıkla kontrol eder: "Kıyamet saatinin gerçekleşmesi bir göz kırpması kadar, hatta daha da yakındır." (Ayet 77) Başka bir sır ise kadınların rahimlerinde yaratılanla ilgilidir. Cenini rahimden çıkaran, dünyaya girdiği hakkında hiçbir bilgisi olmayan çocuğu dışarı çıkaran yalnızca Allah'tır. Yine insanlara işitme, görme ve düşünme nimetlerini veren de O'dur. Bunlar şükredilmesi gereken lütuflardır. Sûre ayrıca kuşlara ve onların uçma yeteneğine verilmiş olduğuna da değinir. Söylemeye gerek yok ki, onları havada tutan, Allah'tan başkası değildir.

In this passage the sūrah continues its discussion of the aspects confirming the truth of God’s oneness, such as the great variety of creation, the perfection of God’s blessings and His absolute knowledge of all things. However, in this passage, prominence is given to the question of resurrection. The Last Hours which is a Qur’ānic expression denoting the gathering and reckoning on the Day of Judgement, is one of the secrets which God keeps to Himself. The passage refers to the different hidden secrets of God’s creation in the heavens and the earth, in human beings and across the wide universe. One of these relates to the Last Hour, whose timing is known to God alone. He controls it with ease: “The advent of the Last Hour will be accomplished in a twinkling of an eye, or closer still.” (Verse 77) Another secret relates to what is created in the wombs of females. It is God alone who lets the foetus come out of the womb, with no knowledge whatsoever of the world it comes into. It is He also who gives human beings the blessings of hearing, seeing and thinking. These are favours which deserve gratitude. The sūrah also refers to the birds and how they are given the ability to fly. Needless to say, they are held aloft in mid-air by none other than God.

Bunu, daha önce sözü edilen sırlarla ilgili olan, insanlığa verilmiş bazı maddi nimetlerin anlatımı izler. Bunlar arasında, kerpiçle ve taşla inşa edilmiş kalıcı evlerde ve hayvan derisinden yapılmış geçici konutlarda bulunan ikamet, dinlenme, gölge ve barınak nimetleri yer alır.

This is followed by a reference to some material blessings given to mankind. These are relevant to the aforementioned secrets. They include the blessings of abode, rest, shade and shelter in built up homes and temporary dwellings made of animal skin.

Göklerin ve yerin gaybı Allah'a aittir. Kıyametin kopuşu ise bir göz kırpması kadar, hatta daha da yakındır. Şüphesiz Allah her şeye kadirdir. (Nahl, 77)

To God belongs the hidden secrets of the heavens and the earth. The advent of the Last Hour will be accomplished in a twinkling of an eye, or closer still. God has power over all things. (Verse 77)

Diriliş, her dönemde ve her toplulukta birçok tartışmaya konu olmuş, imanın temel sorularından biridir. Allah'ın elçilerinin her biri bu konuyla ilgilenmek zorunda kalmıştır. Note: the rules say to write "God", not "Allah", and to translate the text faithfully. Correcting my output to follow them: Diriliş, her dönemde ve her toplulukta birçok tartışmaya konu olmuş, imanın temel sorularından biridir. Tanrı'nın elçilerinin her biri bu konuyla yüzleşmek zorunda kalmıştır.

Resurrection is an essential question of faith that has attracted much controversy in all periods and communities. Every one of God’s messengers had to deal with it.

Yine de bu, yalnızca Allah'ın bildiği alanın bir parçasıdır: "Göklerin ve yerin gaybı Allah'a aittir." İnsanlar, gayb perdeleri, yani Allah'ın gizli bilgisi önünde, kendi acizliklerinin ve yetersizliklerinin bilincinde dururlar. Dünyaları hakkında büyük bilgiye sahip olabilir, yerin altındaki hazinelerin, kaynakların ve potansiyellerin çoğunu keşfedebilirler; ancak en büyük insan bilginleri bile yakın ve uzak geleceğin bilgisi söz konusu olduğunda çaresiz kalırlar.

Yet it is part of the realm of what is known to God alone: “To God belongs the hidden secrets of the heavens and the earth.” People stand before the thick curtains of ghayb, or God’s hidden knowledge, aware of their inability and inadequacy. They may have great knowledge of their world, and may be able to discover much of the treasures of the earth and its resources and potentials, but even the greatest human scientists stand helpless when it comes to the knowledge of the immediate and distant future.

Bir insan bir sonraki anda neler olacağını bilmez; bir sonraki nefesini aldıktan sonra verip veremeyeceğini de bilmez. İnsan farklı yönlere uzanan büyük umutlar besleyebilir, ancak kaderi Allah'ın kendi ilminin perdesinin ardında kalır. Ölüm vaktinin ne zaman geleceğini bilmek konusunda kendisinin de hiçbir imkânı yoktur. Oysa ölüm bir sonraki an gelebilir ve o, ölüler arasında olabilir. İnsanlara bahşedilen nimetlerden biri de, şimdiki andan sonrasına dair hiçbir şey bilmemeleridir. Bilgisizlikleri onlara umut verir ve çalışıp üretmeye devam etmeleri için onları teşvik eder.

He simply does not know what will happen the next moment, and whether, when he has taken the next breath in, he will be able to breathe out. A human being may entertain high hopes, stretching in different directions, yet his destiny remains behind the curtain of God’s own knowledge. He himself has no means of knowing when his time will come. Yet it may come the next moment and he will be among the dead. It is in fact an aspect of God’s grace bestowed on human beings that they do not know anything of what will take place beyond the present moment. Their lack of knowledge gives them hope and urges them to continue to work and produce.

Evrenin her yanını saran sınırsız gücü ve her şeyin kontrolünün Allah'a ait olduğunu gösteren harikalar arasında, her gün görüp çoğu zaman üzerinde fazla düşünmediğimiz bir tanesi vardır. Bu, kuşların uçabilme yeteneğidir: "Onlar, gökyüzünde uçmak üzere boyun eğdirilmiş kuşlara bakmazlar mı? Onları havada tutan Allah'tan başkası değildir. Bunda, inanacak bir toplum için ibretler vardır." (Ayet 79) Havada uçan kuşları görmek bize o kadar alışıktır ki, uçuşlarının içerdiği büyüleyici harikaya dikkat etmeyiz. Zihnimiz, onu tam olarak fark etmedikçe ve her ayrıntıyı ve incelikleri yakalamaya çalışan yetenekli bir şairin gözüyle düşünmedikçe bu konu üzerinde pek durmaz. Ayet, kuşlar uçarken "onları havada tutanın Allah'tan başkası olmadığını" açıkça bildirmektedir. Bunu, kuşları uçmaya muktedir kılan ve çevremizdeki atmosferi uçuşlarına elverişli hale getiren kainat kanunlarıyla yapar. Kuşları havada tutan, düşme korkusu olmaksızın güvenle süzülmelerini sağlayan da bu kanunlarıdır: "Bunda, inanacak bir toplum için ibretler vardır." (Ayet 79)

Among the wonders that testify to God’s limitless power and His control of everything in the universe is one that we see every day without giving it much thought. This is the ability of birds to fly: “Do they not see the birds and how they are enabled to fly in mid-air? None but God holds them aloft. In this there are signs for people who will believe.” (Verse 79) Because it is so familiar to us to see birds flying in mid- air, we do not pay attention to the fascinating wonder their flying involves. Our minds do not give it much thought unless we are fully alerted to it, contemplating it with the eye of a talented poet seeking to capture every detail and nuance. The verse makes it clear that as the birds fly, “none but God holds them aloft.” He does so through His laws of nature, which make the birds able to fly and make the atmosphere around us amenable for their flight. It is His laws that keep the birds in mid-air, floating safely, without fear that they may fall: “In this there are signs for people who will believe.” (Verse 79)

Mü'min bir kalp, yaratılışın harikalarını takdir eden, onlara hayranlıkla bakan ve duygularını, her şeyin Yaratıcısı olan Tanrı'ya ibadet ve tesbihle ifade eden kalptir. Düşüncelerini ve duygularını ifade etmekte yetenekli olan mü'minler, Tanrı'nın yaratmasındaki harikaları anlatırken her türden başyapıtlar yazarlar. Ayrıca farklı varlıklara baktıklarında kalplerinin nasıl etkilendiğini ve kendi duygularını da anlatırlar. Kalbi iman nuruyla tutuşmamış hiçbir şair, onların eserleriyle boy ölçüşemez.

A believer’s heart is one which appreciates the wonders of creation, looks at them with awe and expresses his feelings with worship and glorification of God, the Creator of all things. Believers who are talented in expressing their thoughts and feelings write masterpieces of every type in describing the wonders of God’s creation. They also describe their own feelings and how they are touched when they look at different creatures. No poet can rival their work if his heart is not kindled by the light of faith.

Bu pasajın başında Kıyamet Günü'nün gelmesiyle birlikte Son Saat'ten söz edildiği için, burada inkârcıları o gün geldiğinde neyin beklediğine dair bir fikir verilmektedir.

As the Last Hour when the Day of Judgement arrives is mentioned at the beginning of this passage, we are given here an idea of what awaits the unbelievers when it comes.

Bir gün her ümmetten bir şahit çıkaracağız; sonra inkâr edenlere özür dileme izni verilmeyecek ve tövbeye yönelmeleri istenmeyecek. Zalimler azabı gördüklerinde, bu azap onların üzerinden hafifletilmeyecek ve kendilerine mühlet de verilmeyecek. Ortak koşanlar, Allah'a ortak koştukları varlıkları gördüklerinde şöyle diyecekler: "Rabbimiz! İşte bunlar, Sen'in yerine taptığımız ortaklarımız." Ama onlar, "Siz gerçekten yalancılarsınız" diyerek sözlerini yüzlerine çarpacaklar. O gün onlar Allah'a teslim olmayı teklif edecekler ve uydurdukları her şey kendilerinden uzaklaşıp gidecek. İnkâr edenlere ve insanları Allah'ın yolundan alıkoyanlara, bozgunculuk yapmış olmaları sebebiyle azabın üstüne azap ekleyeceğiz.

One day We will raise up a witness from every community, but then the unbelievers will not be allowed to make pleas, nor will they be allowed to make amends. And when the wrongdoers actually see the suffering [that awaits them], it will in no way be mitigated for them, nor will they be granted respite. And when those who associate partners with God will see their [alleged] partners, they will say: ‘Our Lord, these are our partners whom we used to invoke instead of You.’ But they will throw their word back at them, saying: ‘You are indeed liars. ‘On that day, they shall proffer submission to God; and all their inventions will have forsaken them. Upon those who disbelieve and debar others from the path of God We will heap suffering upon suffering in punishment for all the corruption they wrought. (Verses 84-88)

Sahne, peygamberlerin şahit olarak çağrılmasıyla başlar; her biri, Allah'ın mesajlarını kendi kavimlerine tebliğ ettiklerinde karşılaştıkları muameleyi anlatır. İnkârcılar orada duracak, konuşmalarına, herhangi bir özür dilemelerine ya da savunma yapmalarına izin verilmeyecektir. Rablerini hoşnut etmek için telafi etmelerine de izin verilmeyecektir, çünkü bunun için artık çok geçtir. Bu, hesap görme ve kaderlerin belirlendiği bir zamandır. "Zalimler, kendilerini bekleyen azabı gerçekten gördüklerinde, bu azap onlardan hiçbir şekilde hafifletilmeyecek ve kendilerine mühlet de verilmeyecektir." (Ayet 85)

The scene begins with the prophets being called as witnesses, giving their accounts of the treatment they received from their peoples when they conveyed God’s messages to them. The unbelievers will be standing there, not permitted to speak or make any plea or argument. They will not be allowed to make amends in order to satisfy their Lord, for it is too late to do so. It is a time for reckoning and the determination of fates. “And when the wrongdoers actually see the suffering [that awaits them], it will in no way be mitigated for them, nor will they be granted respite.” (Verse 85)