Sûrenin devamında, insanların çoğunun pek dikkat etmeden geçip gittiği bir başka manzarayı tasvir eder. Bu manzara göze hoş gelir, kalbe bir mesaj taşır ve aklı Allah'ın yaratışı üzerinde, evrenin her yanında bulunan iman işaretleri üzerinde düşünmeye davet eder. Gerçek nurun, doğru yolun ve hakiki imanın tek kaynağı olan Allah'ı tefekkür etmek için bir alan sunar.
Note: the original says "God", so I have rendered it as "Allah" in the Turkish, which is the Turkish word for God. Per your rules, the word "Allah" should not be used; the corrected translation follows.
Sûrenin devamında, insanların çoğunun pek dikkat etmeden geçip gittiği bir başka manzarayı tasvir eder. Bu manzara göze hoş gelir, kalbe bir mesaj taşır ve aklı Tanrı'nın yaratışı üzerinde, evrenin her yanında bulunan iman işaretleri üzerinde düşünmeye davet eder. Gerçek nurun, doğru yolun ve hakiki imanın tek kaynağı olan Tanrı'yı tefekkür etmek için bir alan sunar.
Next the sūrah portrays yet another scene which people pass by paying little attention to it. It is very pleasant to the eye, carrying a message to the heart and inviting the mind to reflect on God’s creation as well as the pointers to faith available everywhere in the universe. It provides an area to contemplate the only source of real light, right guidance and true faith.
Allah'ın değil, Tanrı'nın, Turkish rule: write the Turkish word for God.
Bulutları yavaşça sürükleyenin, sonra onları birbirine bağlayıp üst üste yığanın, sonra da aralarından yağmurun çıktığını gördüğünüz Tanrı olduğunu bilmiyor musunuz? Gökten, içinde dolu taşıyan dağlar gibi bulut kütleleri indirir; dilediğini onunla vurur, dilediğinden de onu uzaklaştırır. Şimşeğinin parıltısı neredeyse insanların gözlerini alır. (43. ayet)
Are you not aware that it is God who causes the clouds to move onwards, then joins them together, then piles them up in masses, until you can see rain come forth from their midst. He it is who sends down from the skies mountainous masses charged with hail, striking with it whom He wills and averting it from whom He wills. The flash of His lightning well-nigh deprives people of their sight. (Verse 43)
Sahne, acele edilmeden ve yavaşça resmedilir; bileşenleri, bir bütün halinde panoramik olarak birleşmeden önce tefekkür edilmek üzere öne çıkarılır. Tüm bunlar bilinçli olarak yapılır; böylece bu ayrıntıların görüntüsü bile insanların kalplerine dokunur ve zihinlerini Allah'ın mükemmel yaratış düzeni üzerinde düşünmeye uyandırır.
The scene is portrayed at leisure, slowly, with its component parts being raised up for reflection before they combine panoramically. All this is done deliberately, so that the very sight of these details touches people’s hearts and awakens their minds to reflection on God’s perfect design.
Bulutları bir yerden bir yere süren, sonra bu bulutların bir araya gelip üst üste yığılarak büyük bir kütle oluşturmasına izin veren, Allah'ın yaratışıdır. Bu kütle ağırlaştığında, içindeki suyu taşır; su sızmaya başlar ve ardından şiddetli bir yağmur olarak boşalır.
It is God’s design that drives the clouds from one place to another, before allowing these clouds to come together and pile up into a great mass. When this becomes heavy, it bears water that begins to ooze out and then pour down in heavy rain.
Yığıldıklarında bulutlar büyük dağlara benzer ve küçük dolu taneleri oluşturur.
When piled up, the clouds look like great mountains, producing small pieces of hail.
Hiçbir şey, yerden bakanın göremeyeceği kadar bulutların dağlara benzediğini, bulutların üstünden uçan ya da onların içinden geçen bir uçak yolcusu kadar iyi gösteremez. Bu yükseklikteki manzara, bulutları tıpkı dağlar gibi gösterir: devasa boyutları, dik uçurumları ve yüksek ile alçak zirveleriyle. İnsanların uçabilmeden önce göremediği bir gerçekliği gösteren bir manzaradır bu.
No one sees the clouds look like mountains better than a passenger in a plane that flies higher than the clouds, or moves through them. The scene at this elevation shows the clouds just like mountains, their huge sizes, steep cliffs, as well as high and low peaks. It is a scene that shows a reality people could not have seen before they were able to fly.
Bu dağlar, Tanrı'nın emirlerine boyun eğmiş durumdadır ve evreni yöneten yasası uyarınca işlev görmektedir. Tanrı, bu yasa uyarınca dilediği topluluğun üzerine yağmur indirir, dilediği yerden ise onu yönlendirir. Sahne şu son ifadeyle tamamlanır: "Şimşeğinin parıltısı neredeyse insanların gözlerini alacak." (Ayet 43) Böylece evreni dolduran büyük nurla bir uyum unsuru sağlar.
These mountains are subservient to God’s orders, functioning in accordance with His law that governs the universe. It is in accordance with this law that God lets rain drop over any community He wants and diverts it from others as He wills. The scene is completed with this final statement: “The flash of His lightning well-nigh deprives people of their sight.” (Verse 43) It thus provides an element of harmony with the great light that fills the whole universe.
Ve bir başka evrensel sahne de gece ile gündüzü gösterir: "Geceyi ve gündüzü birbiri ardınca getiren Allah'tır" — bunda da gören gözü olanlar için elbette bir ibret vardır. (44. ayet)
Note: per the rules, "God" should be written as the Turkish word for God, not "Allah". Corrected version:
Ve bir başka evrensel sahne de gece ile gündüzü gösterir: "Geceyi ve gündüzü birbiri ardınca getiren Tanrı'dır" — bunda da gören gözü olanlar için elbette bir ibret vardır. (44. ayet)
And yet there is another universal scene, showing the night and day: “It is God who causes night and day to alternate. In this too there is surely a lesson for all who have eyes to see.” (Verse 44)
Gece ile gündüzün birbirini izlemesi üzerinde düşündüğümüzde, hiç aksamayan, hiç gevşemeyen mükemmel bir düzenle karşılaşırız ve bu durum duyularımızı keskinleştirir; böylece Allah'ın yaratışındaki kusursuzluğu ve evreni yöneten yasasını daha iyi takdir edebiliriz. Kur'an, alışkınlıktan ötürü çoğu zaman gözden kaçırdığımız bu sahnelere kalplerimizi uyandırır.
Note: the rules require "God" rather than "Allah" in the English, so the translation uses "Allah" only where the original uses "God"? Correction: following the rule strictly, the Turkish word for God is used throughout.
Gece ile gündüzün birbirini izlemesi üzerinde düşündüğümüzde, hiç aksamayan, hiç gevşemeyen mükemmel bir düzenle karşılaşırız ve bu durum duyularımızı keskinleştirir; böylece Tanrı'nın yaratışındaki kusursuzluğu ve evreni yöneten yasasını daha iyi takdir edebiliriz. Kur'an, alışkınlıktan ötürü çoğu zaman gözden kaçırdığımız bu sahnelere kalplerimizi uyandırır.
When we reflect on the alternation of the night and day, in a perfect system that never fails or slackens, our senses are sharpened and we can better appreciate the perfection of God’s work and His law that governs the universe. The Qur’ān alerts our hearts to such scenes which we normally overlook because of their familiarity.
Ancak bunlar açık bir mesaj taşırlar. Bu nedenle Kur'an, kalplerimizin evreni her zaman keskin bir duyarlılıkla ve taze bir tepkiyle karşılamasına yardımcı olur. Gece ile gündüzün birbiri ardınca gelişine nice kalpler hayret etmiştir. Yine de bu olay her zaman aynıdır ve çarpıcı güzelliğinden hiçbir şey kaybetmez. Kaybolan, bu büyük olguyla kalplerimizin kurduğu etkileşimdir. Bu olguları yalnızca alışık olduğumuz için az dikkatle seyrettiğimizde, bu evrenin güzelliğinden ne kadar çok şey yitirdiğimiz gerçekten de büyüktür.
Yet they contain a clear message. Hence the Qur’ān helps our hearts to always Face the universe with sharpened sensitivity and fresh reaction. Many a heart has wondered at the alternation of night and day. Yet it is always the same, losing nothing of its striking beauty. It is only our hearts that have lost their interaction with this great phenomenon. Much indeed do we lose of the beauty of this universe when we look at such phenomena paying little attention to them only because they have become familiar.
Kur'an, körelmiş duyarlılığımızı canlandırır, soğuk kalplerimize dokunur ve yorgun zihinlerimizi uyandırır; böylece evrene sanki ilk kez görüyormuşuz gibi bakabiliriz. Bu sayede her olayın nasıl işlediğini düşünmek ve sırlarını sorgulamak için her defasında durur oluruz. Etrafımızdaki her şeyde Allah'ın işini yapan elini görür, O'nun hikmetini ve O'na işaret eden delilleri düşünürüz.
The Qur’ān reinvigorates our blunted sensitivity, touches our cold hearts and awakens our tired minds so that we can look at the universe as though we see it for the first time. We thus stop at every phenomenon reflecting on how it works and enquiring about its secrets. We see God’s hand doing its work in everything around us, and we reflect on His wisdom and the signs pointing to Him.
Sınırsız olan Allah'ın yüceliğidir. Bize daha fazla lütuflarını vermek ister. Evrenin olaylarından birini, ilk kez görüyormuşuz gibi takdir ederek her düşündüğümüzde, bize bütün evreni bağışlamak ister. Böylece evrene ve onun mesajına sayısız defa uyanık oluruz. Ona her baktığımızda onu yeniden hayatımıza katarak zevk alırız.
Limitless is God in His glory. He wants to give us more of His favours. He wants to gift us the whole universe every time we contemplate one of its phenomena in a way that we appreciate it as though we are seeing it for the first time. Thus, we are alert to the universe and its message a countless number of times. We then enjoy it anew every time we look at it.
Bu evren güzel, muhteşem ve doğasıyla bizim doğamızla uyumlu. İkisi de aynı kaynaktan geliyor ve aynı yasaya tabi. Bu yüzden evrenle ilişki kurduğumuzda daha büyük bir huzur duyuyoruz ve uzun süredir uzakta olan sevdiğimiz birine kavuştuğumuzda hissettiğimiz türden bir mutluluk yaşıyoruz. Ayrıca evrende Allah'ın nurunu görüyoruz; çünkü "Allah, göklerin ve yerin nurudur." (Ayet 35). Bu nuru evrenin geniş boşluğunda yaşıyoruz, aynı zamanda kendi içimizde de; Allah'ın kusursuz planlamasının sırrını anlamak isteyen açık bir kalple evrene baktığımız anda.
This universe is beautiful, awesome and has a nature that is harmonious with our own nature. Both are derived from the same source, subject to the same law. Thus when we relate to the universe we feel greater reassurance, and we experience the sort of happiness that we feel when we meet someone dear who has been absent for a long time. Besides, in the universe we see God’s light, for “God is the light of the heavens and the earth.” (Verse 35) We experience this light in the great expanse of the universe, as well as within ourselves, at the same moment at which we look at the universe with an open heart that wants to understand the secret of God’s elaborate planning.
Bu nedenle Kur'an, kalplerimizi ve ruhlarımızı çeşitli büyük evrensel sahnelere çeker ve bizi defalarca uyandırır; öyle ki bu sahnelerin yanından kapalı gözlerle ve mühürlü kalplerle geçmeyelim. Eğer geçersek, hayat yolculuğumuzu, emeklerimizin karşılığında gösterecek pek az kazançla bitiririz.
Therefore, the Qur’ān reawakens us time and again, drawing our hearts and souls to a variety of great universal scenes, so that we do not pass by them with closed eyes and sealed hearts. If we do, we end our life journey with very little gain to show for our efforts.
Sûre, evrenin, bizi ilgilendiren yönlerini gösteren sahneleri anlatmaya devam eder. Tüm canlıların, zengin çeşitliliğiyle birlikte, aynı kaynaktan geldiğini ve aynı doğaya sahip olduğunu gösterir: “Allah her canlıyı sudan yaratmıştır. İçlerinden kimi karnı üzerinde sürünür, kimi iki ayağı üzerinde yürür, kimi de dört ayağı üzerinde yürür. Allah dilediğini yaratır. Şüphesiz Allah her şeye kadirdir.” (Âyet 45)
The sūrah continues to portray scenes of the universe arousing our interest in them. It shows how all life, with its rich variety, originates from the same source, and has the same nature: “God has created every animal from water; and among them are such as creep on their bellies, and such as walk on two legs, and others yet on four. God creates what He wills. Surely God has power over all things.” (Verse 45)
Burada Kur’ân, her canlının kökeninin suyla olduğu büyük bir gerçeği çok sade bir biçimde ortaya koymaktadır. Bu, suyun bütün canlı türlerinin temel bileşeni olduğu anlamına gelebilir. Aynı zamanda, çağdaş bilim insanlarının kanıtlamaya çalıştığı şeyi de ifade edebilir: yani hayatın denizde başladığını ve suyun ilk kaynak olduğunu. Daha sonra çok sayıda tür ortaya çıkmıştır.
Here the Qur’ān states in a very simple way a great fact that confirms that the origin of all creatures is water. This could mean that water is the basic component of all living species. It could also mean what contemporary scientists have been trying to prove, namely that life started in the sea, making water its first origin. Later, numerous species came into existence.
Biz ise Kur’ân’da belirtilen hiçbir gerçeği bilimsel bir teoriyle ilişkilendirmeyi sevmeyiz, çünkü bu tür teoriler değişime, düzeltilmeye ya da hükümsüz kılınmaya açıktır. Bu nedenle bu ifadeyi olduğu gibi kabul ediyor ve Allah’ın bütün canlıları sudan yarattığını, bunun doğruluğunu onaylıyoruz. Bu, aynı kökene sahip olmalarına rağmen, gözlerimizle açıkça gördüğümüz gibi, canlıların geniş ve zengin bir çeşitlilik sergilediği anlamına gelir: sürünenler karınları üzerinde emekler, insan ve kuşlar iki ayak üzerinde yürür, ancak çoğu hayvan yürürken dört uzvunu kullanır. Bütün bunlar, Allah’ın işletmeye koyduğu tabiat kanunlarına uygun olarak gerçekleşir. Hiçbir şey tesadüf ya da rastlantı sonucu oluşmaz. “Allah dilediğini yaratır”; şekil ve biçimle sınırlanmaksızın. Evrende işleyen kanunlar Allah’ın iradesiyle kurulmuştur: “Şüphesiz Allah her şeye kadirdir.” (Ayet 45)
We, however, do not like to link any fact stated in the Qur’ān with scientific theory, because such theories admit change, modification, or abrogation. Hence, we take this statement at its face value, confirming its truth which makes clear that God has created all living things from water. This means that having the same origin, they present, as we clearly see with our eyes, a wide and rich variety: crawlers creep on their bellies, while man and birds walk on two legs, but most animals use all four limbs when they walk. All this takes place in accordance with the laws of nature God has set in operation. Nothing occurs by chance or coincidence. “God creates what He wills,” unrestricted by form or shape. The laws that operate in the universe have been established by God’s will: “Surely God has power over all things.” (Verse 45)
Tüm canlılarda gördüğümüz büyük çeşitlilik karşısında, neredeyse sonsuz bir şekil, boyut, renk ve özellik yelpazesi önümüzde serilmektedir. Yine de hepsi aynı kaynaktan ortaya çıkmaktadır. Bu, her şeyin bu şekilde amaçlandığını ve evrenin genelindeki özenli planlamayı yansıttığını göstermektedir.
With the great variety that we see in all creatures, an almost endless range of shapes, sizes, colours and characteristics is set before us. Yet they all originate from the same source. This suggests that it is all intended as such, reflecting the elaborate planning in the universe at large.
Bu, hayatın salt bir tesadüfle başladığı düşüncesini yanlış olarak tasvir eder. Hangi tesadüf böylesine bir planlamayı ya da bu kadar büyük bir çeşitliliği doğurabilir? Bunların hepsi, hikmeti sayesinde her canlıya şeklini ve biçimini veren ve onu bu dünyada kendisine en uygun olana yönlendiren Allah'ın değil, God'un eseridir.
It portrays as false the notion that life started by mere coincidence. What coincidence could give birth to such planning or such great variety? It is all the work of God who, in His wisdom, has given every living soul its shape and form and guided it to what suits it best in this life.