Bu sure Mekke'de, Yusuf sûresinden (12. sûre) sonra indirilmiştir. Bu dönem çok kritik bir dönemdi; Peygamber'in eşi Hatice'yi ve amcası Ebû Tâlib'i kaybettiği "keder yılı" ile Peygamber'in Medine'ye hicret ettiği yıl arasına denk geliyordu. Dolayısıyla sure, bu zor dönemin ihtiyaçlarını ve gerekliliklerini yansıtmaktadır. Bu önemli dönemle ilgili ayrıntılar için lütfen Yunus ve Hûd surelerinin Girişlerine, Cilt IX'a, ve bu cildteki Yusuf suresine bakınız.

This sūrah was revealed in Makkah, after the revelation of Sūrah 12, Joseph. The time was a very critical one, falling as it did between the ‘year of sorrow’ when the Prophet lost his wife Khadījah and his uncle Abū Ţālib and the year when the Prophet migrated to Madinah. The sūrah thus reflects the needs and requirements of this difficult period. For specifics about this crucial time please refer to the Prologues of Sūrahs Jonah and Hūd, in Volume IX, and Sūrah Joseph in this volume.

Özellikle bu sure, Peygamberi ve Müslüman topluluğu pratik sorunlarıyla en iyi nasıl başa çıkacakları konusunda yönlendirmekte ve inkârcıların inatçı karşıtlığı karşısında nasıl sarsılmaz durabilecekleri konusunda rehberlik etmektedir. Kur'ân'ın rolü ve doğası işte budur.

In particular, the sūrah directs the Prophet and the Muslim community in how best to deal with their practical problems, and how to stand firm in the face of the unbelievers’ stubborn opposition. This then is the role and nature of the Qur’ān.

Bu kritik dönemde, Mekke'de yaşayan ve Arabistan'ın geri kalanı tarafından liderliği kabul edilen Arap kabilesi Kureyş'in sarsılmaz direnişi yüzünden İslam'ın mesajı çok az ilerleme kaydediyordu. Peygambere ve ona inananlara yönelik zulüm artık doruk noktasındaydı. Bunun üzerine Kur'an, bu putperest Araplara uyarılarda bulunuyor ve onları tehdit ediyor; Tanrı'nın mesajlarını yalanlayan ve elçilerine karşı çıkan önceki toplumların akıbetini gözler önüne seriyordu. Kur'an, Peygambere bu kararlı muhalefetin gerçek nedenlerini de açıklıyordu. Bunun temelde onun mesajının doğruluğuyla ilgisi yoktu; asıl sebep, Tanrı'nın açık ayetlerini görmelerine rağmen yumuşamayan inatlarıydı. Bu nedenle sure Peygamberi teselli ediyordu. Ona, elindeki hakikate sımsıkı sarılmasını ve onu reddeden herkesle bu hakikat üzerinden yüzleşmesini buyuruyordu. Ayrıca sıkıntılar karşısında sabırlı olması ve mesajını insanlığa kararlılıkla iletmesi emrediliyordu.

At this critical juncture, the message of Islam was making little progress because of the unwavering resistance of the Quraysh, the Arabian tribe residing in Makkah, and whose leadership was recognized by the rest of Arabia. Their persecution of the Prophet and his followers was now at its zenith. Hence, the Qur’ān warns and threatens these pagan Arabs, portraying as it does the fate of earlier communities which denied God’s messages and opposed His messengers. It reveals to the Prophet the real reasons behind their determined opposition. Essentially it had nothing to do with the truth of his message and much to do with their stubbornness which could not be moderated even as a result of seeing God’s clear signs. Hence, the sūrah consoles the Prophet. It directs him to hold fast to the truth he has and to confront with it all those who reject it. He is also instructed to remain patient in adversity, conveying his message to mankind with determination.

Bu nedenle bu sure, aynı dönemde indirilen diğer surelerle aynı konuyu ve genel özellikleri paylaşır. Aynı şekilde, İslam davetinin Arap yarımadasında hüküm süren cahiliyye, yani câhiliyye ile karşılaştığı dönemin ihtiyaç ve gereklerine de cevap verir. Tarihte benzer bir dönem için de aynı durum geçerlidir.

Thus the sūrah shares with other sūrahs revealed during the same period the same subject matter and general features. Likewise, it addresses the needs and requirements of that period when the Islamic message faced the ignorance, or jāhiliyyah, that prevailed in Arabia. The same applies to any similar period in history.

Gerçekten de bu durum bugün bile geçerlidir.

Indeed it even applies now.

Kur'ân'ın pratik niteliğini her zaman vurguladık; çünkü bu, bu kitabı, amaçlarını ve hedeflerini anlamanın merkezindedir. Bu da, belirli bir sûre veya metin indirildiğinde hâkim olan koşulların farkında olmamız gerektiği anlamına gelir; böylece metnin gidişatını daha iyi kavrayabilir ve onun yönlendirmelerini anlayabiliriz. Bu sayede, Kur'ân'ın gerçek hayat durumlarını ve ona ya aktif olarak destek veren ya da karşı çıkan canlı insanları nasıl ele aldığını takdir edebiliriz. Böylece onun hükümlerini daha iyi anlayabilir ve benzer koşullar ortaya çıktığında yönlendirmelerinden faydalanabiliriz. Özellikle kendi zamanımızda bu tutumu benimsemeye ihtiyacımız var.

We have always emphasized the practical nature of the Qur’ān because it is central to an understanding of this book, its goals and objectives. This means that we need to be aware of the circumstances that prevailed when a particular sūrah or text was revealed so that we can better recognize the drift of the text and understand its directives. We are thus able to appreciate how it deals with real life situations, and with living human beings who either actively support or oppose it. In this way, we can better understand its rulings and benefit by its directives whenever similar circumstances prevail. We particularly need to take such an attitude in our own times.

Ancak bunu, bu günkü cahiliyye durumuyla İslami bir diriliş için çalışmada fiilen karşılaşan kişilerin Kur'an metinlerine bu ışık altında bakacağını tam olarak bilerek söylüyoruz. Bu kişiler, bu imanın ilk savunucusu Muhammed ﷺ ve ilk Ashabının karşılaştığına benzer koşullar ve olaylarla uğraşmaktadır. Hayatın dini, ahlaki, siyasi, ekonomik ve sosyal her yönünde Allah'a tam teslimiyeti gerektiren bu büyük hakikatin reddiyle, yani aynı türden bir ret ile yüz yüzedirler. Aynı şekilde, ilk Müslüman topluluğun katlandığı türden bir zulümle de karşılaşmaktadırlar. Ancak bu tür kişiler, teorik bir yaklaşımla çıkarılamayan, aktif davetin İslami yöntemini çıkarabilirler.

But we say this knowing full well that only those who are actively facing this present state of ignorance in their work to bring about an Islamic revival will look at the Qur’ānic texts in this light. Such people are dealing with circumstances and events similar to those faced by the first advocate of this faith, Muĥammad (peace be upon him), and his early Companions. They face the same type of rejection of the great truth of this faith, which requires complete submission to God in all aspects of life: religious, moral, political, economic and social. Likewise, they face the same type of persecution which was endured by the first group of Muslims. Only such people are able to deduce the Islamic method of active advocacy which cannot be deduced in a theoretical approach.

Burada şunu belirtmek gerekir: içinde bulunduğumuz çağda, tamamen İslam dışı bir durumla karşı karşıya kalan genç bir İslami hareketin izleyeceği yöntemin anlaşılması gerekmektedir. Böyle bir hareket, insanlığı karanlıktan aydınlığa çıkarmayı, cehaletten ve farklı varlıklara boyun eğmekten, insanların yalnızca Allah'a teslim olduğu bir duruma taşımayı amaçlar. Bunlar, Medine'de İslam devleti kurulmadan ve İslam'ın yeryüzünde herhangi bir yerde otorite kazanmasından önce bile ilk Müslüman neslin hedefleri idi.

It should be stated here that what is required in our own time is an understanding of the method to be followed by a young Islamic movement facing a totally un- Islamic state of affairs. Such a movement aims to bring mankind out of darkness into light, and out of ignorance and submission to different beings into a state where people submit themselves to God alone. These were the objectives of the first Muslim generation, even before the Islamic state in Madinah was born, and before Islam enjoyed any authority anywhere on earth.

Bugün, o erken dönemle tamamen aynı olmasa da bazı benzerlikler taşıyan bir durumdayız. Söylemeye gerek yok ki, koşullar ve dış etkenler farklıdır. Yine de, her türlü karşıtlığa rağmen İslam'ı etkin bir biçimde savunmayı hedefliyoruz. Koşulların farklı olması, bu savunmanın ihtiyaç ve gerekliliklerinin de farklı olduğu anlamına gelir. Bu nedenle bugün, İslam'ın onayladığı eylem yöntemine dair yeni bir kavrayışa ihtiyaç duyuyoruz. Böyle bir kavrayış, Peygamber ﷺ'in kurduğu ilk İslami hareketin emsallerini bugünkü dönemin koşullarına ve gereksinimlerine uyarlayacaktır.

Today we are in a position which, though not identical to that early period, has some similarities to it. Needless to say, circumstances and external factors are different. Yet we are aiming to establish an active advocacy of Islam in the face of total opposition. The fact that circumstances are different means that the needs and requirements of such advocacy are different. Hence why we need today fresh insight into the method of action that Islam approves. Such insight will fit the precedents set by the first Islamic movement, established by the Prophet, to the circumstances and requirements of the present period.

Yeni doğan İslami hareketin ihtiyaç duyduğu tam da bu tür bir öngörüdür. Henüz bir yönetim sisteminin geliştirilmesi ve bir hukuk kodunun hazırlanması için çok erkendir.

It is such insight that the newly-born Islamic movement requires. It is too early now for the development of a system of government, and the drafting of a legal code.

Bugün, insan işlemlerinin temel kuralının Allah'ın hukuku ve İslam kanunu olduğu tek bir devlet veya topluluk bile yoktur. Bir yönetim sistemine ve hukuk kanununa can veren türden bir kavrayış, uygun zamanda ortaya çıkar. Ayrıntıları, ortaya çıktığında ve kendisine uygulanan pratik sorunlarla karşılaşmaya başladığında ona ihtiyaç duyan Müslüman topluluğa uygun olmalıdır. Bundan önce, böyle bir sistemi ve kanunu üretmek, tohumları havaya ekip filizlenmesini ummaktan farksızdır.

Today, there is not a single state or community where the basic rule of human transactions is God’s law and the Islamic code. The type of insight which gives birth to a system of government and a legal code comes at the appropriate time. Its details should fit the Muslim community that needs it, whenever it comes into existence, and begins to face the practical problems that apply to it. Prior to this, producing such a system and a code is no different from trying to plant seeds in the air and hoping they will sprout.

Sûrenin ele aldığı ilk büyük konu, yalnızca Allah'a teslimiyete dayanan bu İslâm dinini reddedenlerin durumunu ve bunu yapmalarının asıl sebeplerini ortaya koymaktadır. Ayrıca bu inkârcıları bekleyen korkunç akıbeti de anlatır. Sûre bunu birkaç bölümde, farklı konular ve teknikler kullanarak işler: kıssa anlatımı, evrenin ve Kıyamet Gününün sahnelerinin gözler önüne serilmesi, ve anlatılan kıssalardan önce ya da sonra gelen emir ve yorumlar.

The first major topic the sūrah tackles highlights the nature of those who reject this faith of Islam, based on submission to God alone, and outlines their true motives for so doing. It also describes the terrible fate that awaits such unbelievers. The sūrah tackles this in several rounds, employing different subjects and techniques, such as narrative, an exhibition of scenes of the universe and scenes of the Day of Judgement, and directives and comments that either precede or follow the stories it relates.

Sûre 13, Ra'd (Gök Gürültüsü), genel havasıyla Sûre 6, En'âm'ı hatırlatırken, bu sûrenin genel havası Sûre 7, A'râf'ı hatırlatır. İkisi de ciddi bir uyarıyla başlar ve bütün sûre bunu doğrular. Ancak iki sûre, yöntemleri bakımından büyük ölçüde birbirinden ayrılır.

While the general atmosphere of Sūrah 13, Thunder, reminds us of Sūrah 6, Cattle, the general atmosphere of this sūrah reminds us of Sūrah 7, The Heights. Both begin with a serious warning, and the whole sūrah confirms it. The two sūrahs, however, differ greatly in their method.

Kur'an'ın A'raf Sûresi'nin başındaki uyarı çok açık bir biçimde ifade edilmiştir: "Bu, sana indirilmiş bir kitaptır; sakın onun hakkında içinde bir şüphe duyma. Onunla uyarasın ve müminlere öğüt veresin diye (indirilmiştir). Rabbinizden size indirileni izleyin ve O'ndan başka dostlar edinip onlara uymayın. Ne kadar az düşünüp öğüt alıyorsunuz. Nice memleketleri helâk ettik; azabımız onlara gece ya da gündüz, istirahat ederlerken geldi. Azabımız geldiğinde yalnızca şunu söyleyebildiler: 'Gerçekten biz zalimlerdik.'" (7:2-5)

The warning at the beginning of Sūrah 7 is stated very clearly: “This is a book that has been bestowed on you from on high — so do not entertain any doubt about it — in order that you may warn people with its message, and admonish the believers. Follow what has been sent down to you by your Lord, and follow no masters other than Him. How seldom do you keep this in mind. How many a community have We destroyed, with Our punishment falling upon them by night, or at midday while they were resting. And when Our punishment fell upon them, all they could say was: ‘We have indeed been wrongdoers.’“ (7: