Peygamber, Bayram günlerinde ve Cuma namazlarından önce bu sureyi okurdu; hutbelerinde bu sureyi ana tema ve konu yapar, geniş kitlelere bu surenin içeriğini aktarırdı. Bu, gerçekten büyük bir surედır: temel gerçekleri ortaya koyar, güçlü bir ahenk, etkileyici ifadeler, açık seçik imgeler, öne çıkarılmış çağrışımlar ve vurgulu ayet sonları kullanır. Surenin her yönüyle kalplerimize ve akıllarımıza hitap eder; doğumdan ölüme, oradan da diriliş, toplanma ve hesap gününe kadar, Allah'ın her an üzerimizde olan gözetimini önümüze koyar. Bu, insanın her zaman üzerindeki bir gözetimdir; hiçbir şeyi kaçırmaz, hiçbir şeyi gözden kaçırmaz. Her nefes, geçici her düşünce ve her duygu bilinir; ağızdan çıkan her söz kaydedilir; her hareket izlenir. Bu bütün gözetim, düşünceleri de fiilleri de hesaba katar; hiçbir şey ondan kaçmaz ve hiçbir şey ondan gizli kalmaz. Gizli fısıltıları da, gün ışığında yapılanları kaydettiği gibi izler.

The Prophet used to read this surah when he delivered a sermon on (Id occasions and before Friday prayers, making it the theme and the content of his speech for large audiences. It is certainly a momentous surah, outlining fundamental facts, using a strong rhythm, powerful expressions, clearly-delineated images, highlighted connotations and emphatic verse endings. It addresses our hearts and minds from all angles putting before us the truth that we are always under Gods watchful eye, from birth to death, and then to the time of resurrection, gathering and reckoning. This is an ever-present watch of man at all times, losing nothing and overlooking nothing. Every breath, fleeting thought and feeling is known; every uttered word is recorded; every move is monitored. This complete watch accounts for thoughts and actions alike; nothing escapes it, and nothing is hidden from it. It monitors secret whispers in the same way as it records what is done in broad daylight.