Bu sure, 93. ve 94. sureler olan "Duha" ve "İnşirah" gibi, yalnızca Peygamber'le ilgilidir ve onu neşelendirmeyi ve mücadelesinde daha mutlu bir gelecek konusunda güvence vermeyi amaçlar. Bu surede Tanrı, düşmanlarını yok olmakla tehdit ederken Peygamber'i şükretme yoluna yönlendirir. ﷺ

Similar to Sūrahs 93 and 94, The Morning Hours and Solace, this sūrah exclusively concerns the Prophet, seeking to cheer him up and assure him of happier prospects in his struggle. In it God threatens his enemies with destruction while directing the Prophet to the path of thanksgiving.

Sure ā€” here is the translation: Sure, Peygamber'in hayatından ve Mekke'deki erken dönemde risaletinin seyrinden bir kesit sunmaktadır. Peygamber'e ve onun getirdiği ilahi mesaja yönelik tuzakları ve hakaretleri ele almaktadır. Sure, Allah'ın kulu Muhammed ﷺ'i ve ona inanıp O'na bağlanan az sayıdaki kişiyi koruması için bir örnektir. Bu, Allah'ın mücadelelerinde mü'minlere doğrudan verdiği desteğin bir örneğidir; onlara sabır, itidal ve vaat sunarken, karşı çıkanlara da korkunç bir akıbet tehdidinde bulunmaktadır.

The sūrah represents a glimpse of the Prophet’s life and the course of his mission in the early period at Makkah. It deals with the plots and insults directed against the Prophet and the divine message he conveys. The sūrah is an example of God’s protection of His servant, the Prophet Muĥammad, and the few who followed him and believed in God. It is an instance of God’s direct support to the believers in their struggle, supplying them with fortitude, restraint and promise, while threatening a terrible fate on their antagonists.

Bu şekilde sure, bir yandan hidayetin, iyiliğin ve imanın, öte yandan sapkınlığın, kötülüğün ve küfrün hakikatini simgelemektedir; birincisi bolluk, bereket ve genişleyen iyilik kategorisine, ikincisi ise azlık, daralan kaynaklar ve yok oluş kategorisine aittir.

In this way, the sūrah symbolizes the reality of guidance, goodness and faith on the one hand and that of error, evil and disbelief on the other; the former category is one of abundance, profusion and expansive goodness, the latter one of scantiness, shrinking resources and annihilation.

Kureyş kabilesinin insanları arasında, Mekke'yi elinde tutan Arap kabilesi olan Kureyş'te, Peygamber'e ve onun davetine hiç de az olmayan bir düşmanlıkla bakan küstah kimseler vardı. Onu, insanları Allah'ın vahyi biçiminde kendilerine ilettiği hakikati dinlemekten alıkoymak için entrikalara ve alaycı sözlere başvuruyorlardı. Bunlar arasında Âs ibn Vâil, Ukbe ibn Ebû Muayt, Ebû Leheb, Ebû Cehil ve başkaları gibi kişiler vardı. Peygamber ﷺ hakkında, oğullarının erken ölümüne gönderme yaparak, soyu olmayan bir adam olduğunu söylediler. Bunlardan biri bir keresinde şöyle dedi: "Onunla uğraşmayın; soyu kalmadan ölecek ve bu, davetinin de sonu olacak." Böyle önemsiz ve kurnazca bir alay, oğula büyük değer veren dönemin Arap toplumunda geniş bir etki yarattı. Bu tür alaylar Peygamber ﷺ'in düşmanlarını sevindiriyordu ve şüphesiz bu, onun yüce kalbinde bir üzüntü ve rahatsızlık kaynağıydı.

Among the people of the Quraysh, the Arab tribe which controlled Makkah, there were some impudent folk who viewed the Prophet and his mission with no small degree of antagonism. They would resort to machinations and taunts against him to deter the people from listening to the truth which he conveyed to them in the form of a divine message. Among them were people like Al-`Āş ibn Wā’il, `Uqbah ibn Abī Mu`ayţ, Abū Lahab, Abū Jahl and others. They said about the Prophet that he was a man with no posterity, referring to the early death of his sons. One of them once remarked, “Do not be bothered with him; he will die without descendants and that will be the end of his mission.” Such a trivial and cunning taunt had a wide impact on the Arab society of the time, which set great store by sons. Such taunting delighted the Prophet’s enemies and undoubtedly this was a source of depression and irritation to his noble heart.

Bu sûre, Peygamber'i teselli etmek ve ona Allah'ın kendisi için seçtiği kalıcı ve bol hayrı, zulmedenlerini ise bekleyen yoksunluk ve kaybı bildirmek üzere indirilmiştir.

This sūrah was therefore revealed to comfort the Prophet and assure him of the abiding and profuse goodness which God had chosen for him and of the deprivation and loss awaiting his persecutors.

"Gerçekten sana bolluk verdik." (1. ayet) Surede "bolluk" diye çevrilen kelime kevserdir; bu kelime "bolluk" ya da "çokluk" anlamına gelen kesret kökünden türemiştir. Bu kevser sınırsız ve sonsuzdur. Küstah Kureyş'in Peygamber ﷺ'e yüklemeye çalıştığı anlamın tam tersini ifade eder. Biz sana bol, taşkın, zengin olanı verdik; cimrilik etmeden ve sonu gelmeden.

“We have certainly given you abundance.” (Verse 1) The word used in the sūrah and rendered here as ‘abundance’ is kawthar, derived from the stem word kathrah which signifies ‘abundance’ or ‘a multitude’. This kawthar is unrestricted and unlimited. It indicates the opposite meaning to the one the impudent Quraysh tried to attach to the Prophet. We have given you that which is plentiful, overflowing and rich, unstinting and unending.

Bu bolluğu, Allah'ın Peygamberine verdiği bu bolluğu izlemek ve gözlemlemek isteyen kimse, nereye bakıp düşünürse orada bulacaktır. Onu Muhammed'in peygamberliğinin kendisinde bulacaktır; bu peygamberlik ona, büyük gerçeklikle ve eşi ve ortağı olmayan Yüce Varlıkla bir bağ kazandırmıştır. Gerçekten de Tanrı'yı bulan kimsenin neyi kaybettiği söylenebilir ki?

If anyone wishes to pursue and observe this abundance which God has given to His Prophet, he will find it wherever he looks and reflects. He will find it in Muĥammad’s prophethood itself, which gave him a link with the great reality and the Supreme Being, who has no parallel and no partner. What indeed can the one who has found God be said to have lost?

Bu Kur'an'da da bulacaktır ki, o Muhammed'e ﷺ indirilmiştir; her suresi, durmaksızın akan bir zenginlik pınarıdır.

He will also find it in this Qur’ān which was revealed to Muĥammad, every chapter of which is a fountain of richness that flows incessantly.

Ayrıca, bu kevser, yani bolluk, onu Müslümanların yüzyıllar boyunca, yeryüzünün uzak köşelerinde, Peygamber'in sünnetine, yani yaşam tarzına uyarak gösterdikleri bağlılıkta görecektir; onun izinden giden ve adını saygılı bir sevgiyle anan milyonlarca insanda görecektir. Kıyamet gününe kadar onun örneğini ve hatırasını yücelten milyonlarca kalpte de onu görecektir.

Moreover, he will find this kawthar, or abundance, manifest in Muslims’ following of the Prophet’s sunnah, i.e. way of life, throughout the centuries, in the far-flung corners of the earth, in the millions upon millions who follow in his footsteps and pronounce his name with respectful affection. He will see it in the millions upon millions of hearts that cherish his example and memory even to the Day of Resurrection.

Onun mesajının sonucunda insanlığa ulaşan ve onu bilip inananlara olduğu gibi inanmayanlara da erişen iyilik ve bolluk sayesinde, bu kevser, yani bereket de onda açıkça görülecektir. Ayrıca çeşitli ve sayısız olaylarda da bu bereketi fark edecektir; bunları saymaya çalışmak, en iyi ihtimalle büyük bir gerçeğe dair geçici bir his verir.