Bu sûrenin ritmi hem heybetli hem de insanı hayrete düşürücüdür; sanki yüksek bir yerde duran bir uyarıcının sesi gibidir; sesini ağır bir vurgu ile yükselterek yankılandırır. Uykulu, sarhoş, şaşkın insanlara seslenir. Gözleri kapalı, duyguları uyuşmuş halde bir uçurumun kenarına yaklaşmaktadırlar. Bu yüzden uyarıcı sesini sınırına kadar yükseltir: "Çokluk yarışı sizi oyalar, öyle ki mezarları ziyaret edersiniz." (Ayet 1-2)

This sūrah has a rhythm that is both majestic and awe-inspiring; as if it were the voice of a warner standing on a high place, projecting his voice as it rings out in weighty emphasis. He calls out to people who are drowsy, drunken, confused. They approach a precipice with their eyes closed and their feelings numbed. So the warner increases the volume of his voice to the limit: “You are preoccupied by greed for more and more, until you go down to your graves.” (Verses 1-2)

Ey sarhoş ve şaşkın topluluk! Dünya malı, çocuklar ve bu hayatın zevkleri uğrunda birbirinizle yarışıp bunlarla meşgul olan, oysa bu hayattan mutlaka ayrılacak olan siz! Elinizdekilere dalmış, ardından gelecek olanı fark etmeyen siz! Bu yarışın konusunu ve övündüğünüz şeyleri bırakıp, yarışın ve övünmenin olmadığı dar bir çukura gideceksiniz! Uyanın ve etrafınıza bakın, hepiniz! Çünkü gerçekten, "Çoğalma tutkusu sizi oyalar, nihayet mezarlara girersiniz." (Ayet 1-2)

You drunken and confused lot! You who take delight and indulge in rivalry for wealth, children and the pleasures of this life, from which you are sure to depart! You who are absorbed with what you have, unaware of what comes afterwards! You who will leave the object of this rivalry, and what you seek pride in, and go to a narrow hole where there is no rivalry or pride! Wake up and look around, all of you! For indeed, “you are preoccupied by greed for more and more, until you go down to your graves.” (Verses 1-2)

Sure sūrəsi daha sonra, kabirlerinde bırakıldıktan sonra kendilerini bekleyen dehşetle onların kalplerini derin ve ciddi bir ahenkle sarsar: “Hayır, yakında bilip anlayacaksınız.” (Âyet 3) Sonra aynı nağmeyi tekrarlar, aynı kelimeleri ve aynı sağlam ve korkutucu ritmi kullanır: “Yine, yakında bilip anlayacaksınız!” (Âyet 4) Ardından bu uyarının derinliğine ve heybetine bir şey ekler ve ötede bekleyen korkunç akıbete işaret eder; dünyevi servet yarışının ve sarhoşluğunun içinde onlar bu akıbetin korkunç özünü fark etmezler: “Gerçekten, siz [hakikati] kesin bir bilgiyle bilseydiniz...” (Âyet 5)

With a deep and grave rhythm the sūrah then strikes their hearts with the terror awaiting them after they are left in their graves: “Nay, in time you will come to know.” (Verse 3) Then it repeats the same note, employing the same words and the same firm and terrifying rhythm: “Again, in time you will come to know!” (Verse 4) Then it adds to the depth and awe of this assurance, and hints at the grave prospect that lies beyond, the terrifying essence of which they do not recognize in their flush of intoxication and rivalry for worldly riches: “Indeed, were you to know [the truth] with certainty...” (Verse 5)