Olayın tarihî kaynaklardaki aktarımı böyledir. Şimdi bu olayın Kur'an'daki ele alınışına bakacağız. Sure, Tanrı'nın Elçisine yönelttiği hafif bir azarlamayla başlar:
Such is the reporting of the incident in historical sources. We will now look at its treatment in the Qur’an. The surah begins with a mild reproach by God to His Messenger:
Ey Peygamber! Eşlerinin hoşnutluğunu gözeterek Allah'ın sana helal kıldığı şeyi neden kendine haram kılıyorsun? Allah çok bağışlayan, sonsuz merhamet sahibidir. Allah, sizin (mü'minlerin) bu tür yeminlerden kurtulmanız için bir yol belirlemiştir. Rabbiniz Allah'tır; O, her şeyi bilen, hikmet sahibidir.
Prophet, why do you prohibit yourself something that God has made lawful to you in your desire to please your wives? God is much-forgiving, ever merciful. God has already ordained for you [believers] a way to release you from such oaths. God is your Lord Supreme. He alone is the All-Knowing, the Wise. (Verses 1-2)
Bu hafif ama etkili bir azarlamadır. Mümin için, Allah'ın helal kıldığı bir şeyi kendisine yasaklaması yakışmaz. Peygamber ﷺ, sevdiği bal şerbetine ya da Mâriye'ye dair kendisine yasal bir yasak koymamıştı. Yalnızca bunlardan birini de tatmamaya karar vermişti. Bu nazik azarlama, birini memnun etmek için Allah'ın helal kıldığı bir şeyden bilerek kendini mahrum bırakmanın doğru olmadığını açıkça ortaya koymaktadır. Ayetin sonundaki ifade şudur: "Allah çok bağışlayandır, çok merhametlidir." Bu, böyle bilerek yapılan bir davranışın, Allah'ın bağışlaması ve lütfuyla göz ardı edilmediği sürece sorgulanmayı gerektireceğini düşündürmektedir.
The reproach is mild but effective. It is not proper for a believer to prohibit himself something that God has made lawful. The Prophet had not imposed a legal prohibition on himself with regard to the honey drink he liked or to Maria. He only decided to refrain from enjoying either. This gentle reproach makes it clear that it is not right to deliberately deprive oneself of what God has made lawful in order to appease someone else. The comment at the end of the verse is: ‘God is much-forgiving, ever merciful' This suggests that such deliberate action would require questioning unless it was overlooked by an act of Gods forgiveness and grace.
Peygambere atfedilen Kur'an metnindeki yemine gelince, Tanrı, onun bu yeminden kendini kurtarması için bir yol bildirmiştir. Bu, en iyi olandan başka bir durumu kuran bir yeminin, kişinin kendini ondan kurtarması ve ardından daha iyi seçeneği benimsemesi için kefaretle telafi edilmesi gerektiği anlamına gelir. "Tanrı sizin Rabbinizdir, en yücedir." (Ayet 2) Sizi zayıflıklarınızın üstesinden gelmeye ve sizin için zor olabilecek şeylerle başa çıkmaya yardım eder. Bu nedenle, gereksiz zorluğa düşmeyesiniz diye yeminlerinizden çıkış yolunu sizin için belirlemiştir. "Yalnız O, her şeyi bilendir, hikmet sahibidir." (Ayet 2) O, mutlak ilmi ve kusursuz hikmeti temelinde size hükümler koyar. Yalnızca gücünüzün yettiği ve sizin için en uygun olanı emreder. Bu nedenle, O'nun haram kıldığından başka bir şeyi kendinize yasaklamayın ve yalnızca helal kıldığı şeyleri helal saymaya devam edin. Burada yapılan yorumun, daha önce belirtilen buyrukla tam olarak uyuştuğu açıktır.
As for the oath that the Qur’anic text suggests the Prophet made, God stated a way for him to release himself from it. This means that an oath that establishes a situation other than what is best should be atoned for so as to release oneself from it and then take up the better option. “ God is your Lord Supreme." (Verse 2) He helps you to overcome your weaknesses and to cope with what may be hard for you. Hence, he has ordained for you a way out of your oaths so as to ensure that you do not incur unnecessary hardship. “He alone is the All-Knowing, the Wise." (Verse 2) He legislates for you on the basis of His absolute knowledge and perfect wisdom. He only commands you to do what is within your power and what is best suited for you. Therefore, do not prohibit yourselves anything other than what He has forbidden, and continue to make lawful only what He has made lawful. It is clear that the comment here fits perfectly with the directive already stated.
Sûre daha sonra Peygamber'in eşlerinden birine gizlice söylediği bir şeye atıfta bulunuyor, ancak bunun konusundan da ayrıntılarından da bahsetmiyor. Bunların hiçbiri önemli değil. Asıl önemli olan ise bunun neyi işaret ettiği ve doğurduğu sonuçlardır: "Peygamber eşlerinden birine bir sırrı söyledi." (Ayet 3) Burada karşı karşıya olduğumuz şey, insanlık tarihinde eşsiz bir durumdur. Gökyüzü ile sıradan insanlar arasında doğrudan temasın yaşandığı bir dönemden söz ediyoruz.
The surah then refers to what the Prophet said to one of his wives, but mentions neither its subject matter nor its details. None of this is important. What is important, however, is what it signified and the knock-on effects it generated: “The Prophet told something in confidence to one of his wives." (Verse 3) What we are looking at here is something unique in human history. We are looking at a period when there was direct contact between heaven and ordinary people.
Burada, göklerin insan işlerine doğrudan, açık ve ayrıntılı bir müdahalesi var. Tanrı, Peygamber'e, eşlerinden ikisi arasında, birinin ona gizlice söylediği bir şey hakkında geçen bir konuşmayı bildiriyor.
Here is a direct, public and detailed intervention by heaven in human affairs. God informs the Prophet of a conversation between two of his wives concerning something he had told one of them in confidence.
Peygamber bunu, sırrı açığa vuran eşine bahsettiğinde, bunun yalnızca bir yönüne işaret etti, ona ayrıntılı bir açıklama yapmadı. Aynı zamanda ona bilgisinin kaynağını da bildirdi: hata yapması mümkün olmayan, sağlam ve tek kaynaktı o.
When the Prophet mentioned this to the wife who had divulged it, he only hinted at a certain aspect of it, rather than giving her a detailed account. At the same time, he also informed her of the source of his information: it was the One solid source that could not be mistaken:
"Kendisine bunu bildirdiğinde ve Allah ona bunu açığa çıkardığında, bunun bir kısmından bahsetti ve bir kısmını geçti. Ona bunu bildirince, kadın, 'Bunu sana kim söyledi?' diye sordu. O da dedi ki: 'Her şeyi bilen, her şeyden haberdar olan bana söyledi!'" (Ayet 3)
Note: the rule requires writing "God" as the Turkish word for God rather than "Allah" in the translation, so the correct rendering is:
"Kendisine bunu bildirdiğinde ve Tanrı ona bunu açığa çıkardığında, bunun bir kısmından bahsetti ve bir kısmını geçti. Ona bunu bildirince, kadın, 'Bunu sana kim söyledi?' diye sordu. O da dedi ki: 'Her şeyi bilen, her şeyden haberdar olan bana söyledi!'" (Ayet 3)
“ When she divulged it, and God made this known to him, he spoke of a part of it and passed over a part. When he thus let her know of that, she asked, ‘Who has told you this?’He said: ‘The All-Knowing, the All-Aware told me!" (Verse 3)
Allah'ın (SWT) mükemmel ilim ve her şeyden tam bir haberdar olma sıfatlarını seçmesi, burada tartışılan gizli plan durumuna özellikle uygundur. Böylece soruyu soran kişi, unutmuş ya da gözden kaçırmış olabileceği bir hatırlatmayı almış olur. Kur'an-ı Kerim'i okuduğumuzda hepimiz bu şekilde hatırlatılırız.
The choice of Gods attributes of perfect knowledge and complete awareness of everything particularly suit the conspiratory situation under discussion. Thus, the one who asked the question is reminded of that which she might have forgotten or overlooked. We are all so reminded whenever we read the Qur'an.
Ardından üslupta bir değişiklik gelir. Sure artık bir olayı aktarmıyor; konuyla ilgili iki kadına doğrudan hitap ediyor, sanki mesele tam şu anda yaşanıyormuş gibi: “Eğer ikinizi Allah'a tevbe edip dönseniz... Çünkü kalpleriniz eğrilmiştir! Ama ona karşı birbirinize destek olursanız, bilin ki Allah onun koruyucusudur; bunun ardından Cebrail, bütün salih mü'minler ve melekler de onun arkasında duracaktır” (4. ayet).
A change of style then follows. The surah is no longer reporting an incident; it is now addressing the two women involved, as if the matter is taking place at this very moment: “ Would that you two turn to God in repentance, for your hearts have swerved! But if you support each other against him, know that God is his protector, and that, therefore, Gabriel, all righteous believers and the angels will stand behind him” (Verse 4)
Bu nedenle, kalpleri doğru davranıştan saptıktan sonra, onlar tövbe ederek Allah'a değil, God'a yönelmeye davet edilmektedir.
Wait, that contains an error: the rule says write the Turkish word for God, never "Allah". Corrected:
Bu nedenle, kalpleri doğru davranıştan saptıktan sonra, tövbe ederek Tanrı'ya yönelmeye davet edilmektedirler.
They are, thus, invited to turn to God in repentance after their hearts had swerved from rightful action.
Biz, olayın Peygamber üzerinde o kadar derin bir etkisi olduğunu kavrıyoruz ki Allah'ın onu tam olarak koruduğunu bildiren bir açıklamanın yapılması gerekmiştir. Ayrıca Cebrail, mü'minler ve bütün melekler ona tam destek vermeye hazır durmaktadır. Peygamber, bu ciddi güven ihlalinden sonra böylece teselli bulmuş ve rahatlatılmıştır. Gerçekten de bu tür güvence verilmesini gerektirecek kadar durumun çok ciddi kabul edilmiş olması ve uzak sonuçlar doğurabilecek nitelikte görülmesi gerekir. Bunu, daha önce zikredilen rivayetlerden, özellikle de Ömer'in Gassan ordusunun yaklaşıp yaklaşmadığını sorduğunda Ensarî adamın verdiği cevaptan kendimiz de görebiliriz. Nitekim onun cevabı, konunun bu tehditten bile daha ciddi olduğunu belirtmektedir. Gassan, Arabistan Yarımadası'na komşu olan ve Bizans İmparatorluğu'nun himayesinde bulunan özerk bir bölgeydi. Gassan'ın Müslüman topluluğa bir saldırısı çok ciddi olurdu, ancak Müslümanlar diğer meselenin bunun da ötesinde çok daha ciddi ve uzak sonuçlu olduğunu hissettiler. Peygamber ﷺ'in kendi rahatlığının ve bu soylu evinde huzur ve barışın korunmasının diğer her şeyden daha önemli olduğunu düşündüler. Bu da Müslüman topluluğun bu gelişmelere nasıl baktığına dair açık bir işaret vermektedir; bu bakış açısı, göklerin bu duruma yaklaşımıyla uyumludur. Dolayısıyla bu bakış açısı doğrudur.
We so realize that the incident had such a profound effect on the Prophet as to require the statement that he is given full protection by God. Furthermore, Gabriel, the believers and all angels stand ready to give him their full support. The Prophet is thus reassured and comforted after this serious breach of confidence. Indeed, the whole situation must have been considered as very serious, implying far-reaching consequences for it to have necessitated such assurances. We can appreciate this for ourselves from the reports mentioned earlier, particularly the answer given by the Ansari man when ‘Umar asked him about whether the Ghassan army was approaching. In fact his answer states that the matter was even more serious than that threat. Ghassan was an autonomous region in the tutelage of the Byzantine Empire, bordering the Arabian Peninsula. An attack by Ghassan on the Muslim community would have been very serious, yet the other matter was felt by Muslims to be even far more serious and far-reaching. They felt that the Prophet s own comfort and the maintenance of serenity and peace in his noble home were more important than anything else. This, then, gives us a clear indication of how the Muslim community viewed these developments, a view in line with how heaven treated it. It is, then, a correct view.
Bir sonraki ayet benzer bir anlam taşımaktadır. Peygamber'in mevcut eşlerinden boşanması hâlinde, Allah'ın onun yerine vereceği kadınların niteliklerini anlatır. Bu, tüm eşlerine dolaylı bir tehdit içeren şekilde yöneltilmiştir: "Eğer sizi boşarsa, Rabbi ona sizden daha hayırlı eşler verebilir: Teslim olan, mü'min, ibadet eden, tevbe eden, boyun eğerek ibadet eden ve düşünceli olan kadınlar; daha önce evlenmiş olanlar da bakire olanlar da." (Ayet 5)
Dolayısıyla eşleri dolaylı olarak bu niteliklere sahip olmaya çağrılmaktadır. Birinci nitelik, Allah'a tam teslimiyet ve tüm dini yükümlülüklerin yerine getirilmesidir. Ardından, Allah'a teslim olmaya yol açan tam bir iman gelir; bu da İslam kelimesinin Arapça'daki gerçek anlamıdır. Üçüncü nitelik olan kulluk, Allah'a bilinçli itaat anlamına gelir. Peygamber'in eşleri ayrıca tevbe eden olmalıdır; yani günaha düşmelerinden pişmanlık duymalı ve ardından Allah'ın emrine dönmelidirler. Alçakgönüllülükle ibadet etmek de sahip olmaları gereken bir başka niteliktir. Bu, Allah ile iletişim kurmanın ve O'na teslimiyetimizi ifade etmenin yoludur. Düşünceli tefekkür ise surenin Arapça "sâihât" kelimesiyle ifade ettiği niteliğin tercümesidir; bu kelime tam anlamıyla "dolaşan, seyahat eden" demektir, burada ise düşünmek ve tefekkür etmek anlamına gelir. Bunun anlamı, bu kadınların Allah'ın yarattıklarını ve yarattığı büyük evreni sürekli düşünmeleridir. Bu niteliklere sahip olan yeni eşler, tıpkı Peygamber'in yanındaki eşlerinde olduğu gibi, ya bakire ya da daha önce evlenmiş kadınlar olacaktı.
The next verse provides similar import. It details the qualities of the women whom God may give to His Messenger, should he divorce his current wives. This is addressed to all his wives by way of an implicit threat: “ Were he to divorce you, his Lord may well give him in your stead spouses better than you: women who surrender themselves to God, true believers, devout, penitent, who worship in humility and reflect thoughtfully, be they women previously married or virgins” (Verse 5) They are, thus, indirectly called upon to adopt these qualities. The first quality is full submission to God and the fulfilment of all religious obligations. Next, is complete faith that leads to surrendering oneself to God, which is the literal meaning of the Arabic word islam. Devotion, the third quality, means conscious obedience of God. The Prophets wives should also be penitent, which means that they should regret any slip into sin and follow this by turning to do Gods bidding. To worship in humility is another quality they should possess. It is the means by which to communicate with God and express our submission to Him. Thoughtful reflection is how we have translated the quality the surah refers to by the Arabic word saihdt, which literally means wandering, contemplating’. What it means here is that they always reflect on Gods creation and contemplate the great universe He has created. Having all these qualities, these new wives would be either virgins or previously married, in the same way as the Prophet married those wives already with him.
Bu uyarının yapılması gerekli görülmüştü; çünkü onların komplosu Peygamber'in üzerinde incitici bir etki yaratmış ve onun öfkesine yol açmıştı. Peygamber asla öfkeye yatkın biri değildi, ama meselenin açıkça ciddi olduğu ortadaydı. Bu ayetler indirildiğinde Peygamber ﷺ teselli ve güven bulmuştu; ayetler kendisine ve ailesinin üyelerine doğrudan hitap ediyordu. Bundan sonra, Yüce Tanrı'nın sözleri sonucunda mübarek evinin atmosferi yeniden huzura kavuşmuştu. Bu, Peygamber ﷺ'e ve onun ehl-i beytine verilen bir şerefti; çünkü onlar, Tanrı'nın insan hayatı için koyduğu düzenin sağlam biçimde uygulanmasında önemli bir role sahiptiler.
This warning was apparently necessary because of the telling effect their conspiracy had on the Prophet, incurring his anger. He was never given to anger, but the matter was clearly serious. The Prophet felt comforted and reassured when these verses were revealed, addressing him personally as also members of his household. Thereafter, the atmosphere in his blessed home regained its serenity as a direct result of God’s statements. This was an honour given to the Prophet and his household, given their important role in the solid implementation of God’s code for human life.
Böylece, daha önce hiç görülmemiş ilkelere dayanan bir ümmet ve devlet kurmakla görevlendirilen adamın aile hayatına dair bir tablo görmüş olduk. Bu ümmet, ilahi inancın son şekline kavuşturulmasının yerine getirilmesiyle sorumlu tutulacaktı. Gelecek nesillere örnek olacak, dindar bir toplumun pratikte tesis edilmesi görevi ona verilmişti. Ayrıca, olağanüstü bir büyüklük ve asalet sahibi bir adamın tablosunu da görmekteyiz. Yine de o, peygamberlik görevlerini yerine getirdiği gibi insanlığını da yaşadı; ikisi birbirine örülmüştü.
We have thus seen a picture of the home life of the man who was entrusted with establishing a nation and a state on hitherto unknown lines. This nation was to be entrusted with the fulfilment of divine faith in its final form. It was to be the practical establishment of a devout society that sets the example for future generations. We see also a picture of a man of exceptional greatness and nobility. Yet, he lived his humanity just as he fulfilled the tasks of his prophethood; the two were intertwined.
Allah'ın dileğiyle, O'nun son mesajını insanlığa iletecek ve tüm insanlık için mükemmel bir yaşam ilkesi ortaya koyacak bir insan Elçisi olması takdir edilmişti.
It was Gods will that he should be a human Messenger delivering His last message to mankind, outlining a perfect code for all humanity.
Bu, mükemmel bir Elçi'nin getirdiği mükemmel bir mesajdır. Bunun mükemmelliğinin bir yönü, her mensubunun bir insan olarak kalmasıdır: hiçbir yeteneği ya da becerisi bastırılmaz ya da gelişip çiçeklenmesi engellenmez. Aynı zamanda, onu yetiştirir ve eğitir; böylece gücünün yettiği en yüksek düzeye ulaşması sağlanır.
It is a perfect message delivered by a perfect Messenger. One aspect of its perfection is that its every adherent remains a human being: none of his abilities or talents are suppressed or prevented from developing and flourishing. At the same time, it cultivates and educates him so as to attain the highest standard within his power.
İslam'ın yöntemi, onu iyi anlayan ve hayatlarını öğretileri esas alarak şekillendiren kimselerde hep böyle olmuştur.
Thus has been the method of Islam with those who understood it well and who have moulded their lives on the basis of its teachings.
Onlar İslam'ın yaşayan örnekleri oldular. Peygamberin ﷺ insani tecrübe, çaba, güç ve zayıflıkları da içeren pratik hayatı, ilahi mesajla iç içe geçmişti. Ona en yakın olanların ve kendi ailesinin durumunda görüldüğü gibi, onun hayatı İslam'ın nasıl yaşanacağının pratik örneğiydi. Bu hayat, Allah'ın mesajını uygulamanın kolay ve pratik yolunu öğrenmek isteyenler için bir model oluşturdu. Ayrıca pratikte hiçbir etkisi olmayan teorik varsayımlardan da uzak durdu.
They became living examples of Islam. The Prophet s practical life, with all that it involved of human experience, endeavours, strengths and weaknesses, was intertwined with the divine message. As we see in the case of those who were closest to him and his own family, his life was the practical example of how to live Islam. It set the model for those who wish to learn an easy and practical way of implementing Gods message. It also steered away from theoretical assumptions that have no practical effect.
Allah'ın takdiri böylece gerçekleşmiştir: insanlığa son mesaj tamamen indirilmiş, bu mesajı alabilecek ve onu uygulanabilir bir biçime kavuşturabilecek Elçi seçilmiş ve onun hayatı herkes için açık bir kitap olarak bırakılmış, her nesil tarafından incelenip gözden geçirilmiştir.
Gods purpose was thus fulfilled: the final message to mankind was revealed in full, the Messenger who could receive it and give it its practical form was chosen, and his life was left as an open book for all, studied and reviewed by one generation after another.