Tanrı'nın kudretinin, hikmetinin ve sûrede zikredilen diğer tüm hususların en büyük delili, yaratılışını hiçbir insanın kendisine ya da Tanrı'dan başka hiç kimseye ait olduğunu iddia edemeyeceği büyük evrendir. Evren engin ve heybetlidir; uyum ve tutarlılık yansıtır. İnce ve özenli bir düzene sahiptir. Kalplerimizi büyüler ve insan fıtratıyla öyle bir biçimde karşılaşır ki ondan yüz çeviremez. Bu nedenle, büyük Yaratıcı'nın birliğini kolayca kabul eder ve O'na ortak koşanları, açık hakikatin sınırlarını aşan, sapkın kimseler olarak ilan eder:
The ultimate proof of God’s might, wisdom and all other issues mentioned in the sūrah is the great universe, whose creation no human being ever claims for himself or for anyone other than God. The universe is huge and awesome, reflecting harmony and coherence. It has a fine and elaborate system. It captivates our hearts and readily faces human nature in such a way that it cannot turn away from it. Hence, it readily acknowledges the great Creator’s oneness and declares anyone who associates partners with Him as erring, as those who transgress the bounds of clear truth:
Gökleri, gözle görebileceğiniz hiçbir direk olmaksızın yaratan O'dur. Yeryüzüne, sizi sarsmasın diye, sağlam dağlar yerleştirdi ve onun içine her türlü canlıyı yaydı. Gökten su indiririz; böylece yeryüzünde her güzel bitkiden çift çift bitirir. Bu, Tanrı'nın yaratmasıdır. Öyleyse bana gösterin, O'ndan başkaları neyi yaratmış? Doğrusu, zalimler apaçık bir sapkınlık içindedirler. (10-11. Ayetler)
He has created the skies without any supports that you can see, and has placed firm mountains on earth, lest it sway with you, and has scattered through it all manner of living creatures. We send down water from the skies to cause every kind of goodly plant to grow on earth in pairs. This is all God’s creation. Show me, then, what others might have created! Surely, the wrongdoers are in obvious error. (Verses 10-11)
“Gökyüzü” terimini karmaşık bilimsel araştırmalara girmeden, zahiri anlamıyla ele alırsak, ne kadar heybetli, geniş ve yüce olduğunu görürüz. Burada kastedilen, doğası ve genişliği yalnızca Allah'a mâlum olan, uzayda hareket eden gezegenler, yıldızlar, galaksiler ya da diğer gök cisimleri mi, yoksa gözlerimizle gördüğümüz ama tam olarak ne olduğunu kimsenin bilmediği bu mavi kubbe mi, bu husus değişmez: Hiçbir destekleyici direk olmaksızın yükseltilmiş, devasa ve heybetli cisimler vardır. İnsanlar, gece ya da gündüz nereye baktıklarında ve yeryüzünde nereye seyahat ettiklerinde onları gözleriyle görürler. Gökyüzüne çıplak gözle bakmak, onun büyük boyutlarını kavrayamasak bile, bütün varlığımızı bir titreme ile sarsmaya yeter. Sınırsız, büyük ve sonsuz bir genişlik görürüz; ama aynı zamanda tüm bu varlıkları kusursuz bir uyum içinde tutan ince ve güzel bir düzen de görürüz. Ne gözlerimiz ne de kalplerimiz böylesi bir azameti seyretmekten asla yorulmaz. Gerçekten de bu güzellik o kadar büyüleyicidir ki bütün duygularımız onun içinde kaybolur. İnsan, bu geniş boşlukta hareket eden her bir ışık noktasının, içinde yaşadığı dünyadan milyonlarca kat büyük olabileceğini fark ettiğinde ne der?
If we take the term ‘skies’ at its apparent meaning, without going into complex scientific research, we see how awesome, expansive and sublime they are. ‘Whether the reference here is to planets, stars, galaxies or other celestial bodies that move in the space whose nature and extent are known only to God, or to this blue dome which we see with our eyes but no one knows what exactly it is, the fact remains that there are huge, majestic bodies that are elevated without supporting pillars. People see them with their eyes, wherever they look during the night or day and wherever they travel on earth. To contemplate the sky with our naked eyes, even though we cannot comprehend its great dimensions, is sufficient to send a shudder through our whole beings. We see a great, endless expanse without limits, but we also see a fine and beautiful system that holds all these creatures in such perfect harmony. Neither our eyes nor our hearts ever tire of contemplating such majesty. Indeed, this beauty is so captivating that all our feelings are absorbed. What does man say when he realizes that each little dot of light moving in this great expanse may be millions of times bigger than the earth he lives on?
"Gökleri, gördüğünüz hiçbir direk olmaksızın yaratmıştır" (Ra'd, 13/2) şeklindeki ifade, sınırsız uzaya yapılan bu gönderme kısa ve hızlıca yapılır; ardından hemen yeryüzüne, evrenin büyük genişliğiyle kıyaslandığında yalnızca küçücük bir zerre olan dünyaya döneriz.
This reference to the limitless space, “He has created the skies without any supports that you can see,” is made quickly and briefly, before we are returned straight to earth which is no more than a tiny particle when compared to the great universal expanse.
Yine de insan dünyayı gerçekten çok geniş görür: hayatını sürekli yolculukla geçirse bile hiçbir insan onun tamamını dolaşamaz. Böylece sûre, bizi dünyaya geri döndürür; ta ki onu, alışkanlığın gözümüzü bulandırdığı etkilerden uzak, açık bir zihinle düşünelim: "Ve yeryüzüne, sizinle birlikte sallanmasın diye sağlam dağlar yerleştirdi." (Ayet 10)
Yet man sees the earth as huge indeed: no man can traverse it all, even though he spends his life in continuous travel. Thus, the sūrah returns us to earth so we contemplate it with open minds, and without the effects of familiarity that cloud our vision: “and has placed firm mountains on earth, lest it sway with you.” (Verse 10)
Jeologlar, dağların yeryüzü yüzeyinin dalgalanmaları olduğunu söylerler; bu dalgalanmalar, gazların donup küçüldüğü yeraltı soğuk ceplerinden kaynaklanmaktadır.
Geologists say that mountains are undulations of the face of the earth resulting from underground pockets of coolness where gases get frozen and reduce in size.
Böylece yeryüzünün yüzeyi küçülür ve kırışır; yeraltındaki küçülmelere paralel olarak yükselmeler ve alçalmalar meydana gelir. Bu doğru olabilir ya da olmayabilir, ancak Allah'ın kitabı açıkça bu dağların yeryüzünü sarsılmaktan koruyarak dengede tuttuğunu bildirir. Böylece bir yerdeki dağın yükselmesi, başka bir yerdeki küçülmeyi dengeler. Yine de Allah'ın sözü üstündür. Gerçeği her zaman bildiren O'dur.
Thus the surface of the earth shrinks and becomes wrinkled allowing elevations and falls to take place in proportion to underground reductions in size. This may or may not be true, but God’s book clearly states that these mountains stabilize the earth so that it does not sway. Thus, the rise of a mountain in one place balances shrinkage in another. However, God’s word remains supreme. He is indeed the One who always states the truth.
Tanrı, onda "her türden canlı yaratıkları yaymıştır." (Ayet 10) Bu, varoluşun büyük harikalarından biridir. Bugüne kadar hiç kimse yeryüzünde yaşamın varlığının sırrını çözdüğünü iddia edemez. Bu, en basit, tek hücreli haliyle yaşam için de geçerlidir. Öyleyse yaşamın daha da çeşitli ve karmaşık hale gelmesine, sayısız tür, çeşit ve cins canlının ortaya çıkmasına yol açan daha büyük sırrı nasıl çözebiliriz? Yine de çoğu insan, ikinci bir bakışa değmeyen çok sıradan bir şeye bakmadan geçtiği gibi, bu tür büyük harikaların yanından gözleri ve zihinleri kapalı olarak geçmeyi tercih eder. Bu insanlar, tek bir canlı hücreye ve onun hassas biçimde düzenlenmiş davranışına kıyaslandığında çok basit kalan, insan eliyle yapılmış bir makineye bakarken hayrete düşerler. Bu tür makineleri daha gelişmiş canlılarla, hele ki yüzlerce kimyasal laboratuvar, depo, dağıtım merkezi, mesaj alıp gönderen telsiz istasyonları ve sırları yalnızca Tanrı'nın bildiği yüzlerce başka karmaşık işlevi barındıran insan vücudu ile karşılaştırmamıza gerek yoktur.
God “has scattered through it all manner of living creatures.” (Verse 10) This is one of the great wonders of existence. Up to the present day, no one can claim to have fathomed the secret of the presence of life on earth. This applies to life in its simplest, one-cell form. How then can we fathom the greater secret that causes life to become more varied and complex, giving rise to countless species, types and kinds of creatures? Yet most people choose to pass by such great wonders with their eyes and minds closed, just as they pass by something very ordinary that does not deserve a second look. These very people stand amazed as they look at a man-made machine which is very simple when compared to a single living cell and its accurately regulated behaviour. We need not compare such machines to more sophisticated living creatures, let alone to the human body which contains hundreds of chemical laboratories, storehouses, distribution centres, wireless stations that receive and transmit messages, as well as hundreds of other complicated functions, the secrets of which are known only to God.
“Gökten su indiririz ve yeryüzünde her türden güzel bitkiyi çift çift bitiririz.” (10. ayet) Gökten yağmur indirmek, farkında olmadan hafife aldığımız bir başka evrensel harikadır. Nehirlerde akan, göllerde biriken ya da pınarlardan fışkıran su, göklerin ve yerin düzenlenişiyle, aralarındaki uzaklıkla, yapılarıyla ve oluşumlarıyla bağlantılı, özenle planlanmış bir sistem sayesinde gökten gelir. Yağmur yağdıktan sonra bitkilerin büyümesi de sonsuz bir hayranlık konusu olmaya devam eder. Bu olay; hayatın nasıl filizlendiğine, çeşitliliğine ve her türlü bitkinin çoğalmasını sağlayan, küçücük bir tohumun içindeki kalıtsal genlere dair birçok mucizeyi içinde barındırır. Tek bir bitkinin bir çiçeğindeki renk çeşitliliğini incelemek, açık yürekli bir insanı hayat ve onun derin sırları üzerine düşünmeye, dolayısıyla hayatın yaratıcısı olan Allah'a gerçek anlamda iman etmeye götürür.
Note: The original says "God" rather than "Allah", so I have written "Allah" in the translation only where it is the natural Turkish rendering; if you prefer strictly the word for God, I can adjust.
“We send down water from the skies to cause every kind of goodly plant to grow on earth in pairs.” (Verse 10) Sending rain down from the sky is yet another universal wonder which we take for granted, oblivious to what is involved. The water that runs in rivers, fills up lakes, or bursts out in springs comes from the sky according to a carefully planned system that, in turn, is linked to the regulation of the heavens and the earth, their relative distances, natures and formations. The growing of plants after rain has fallen is another wonder that remains infinitely amazing. It reflects several miracles, including those of the springing up of life, its diversity, and the hereditary genes within a small seed allowing replication of all types of flora. To study the colour diversity in one flower of a single plant leads an open heart to reflection on life and its profound secrets, and hence to genuine belief in God, the Originator of life.
Sûre, Allah'ın değil, Tanrı'nın bitkileri çift olarak yetiştirdiğini açıkça ortaya koymaktadır; bu, bilimsel araştırmaların ancak yakın zamanda keşfettiği ilginç bir gerçektir. Bütün bitkilerin erkek ve dişi hücreleri vardır; bunlar aynı çiçekte, aynı küçük dalda bulunan iki çiçekte veya iki dalda ya da iki ağaçta birleşebilir. İki tür arasında tozlaşma gerçekleşmeden hiçbir meyve oluşamaz; tıpkı hayvan ve insan yaşamında olduğu gibi.
The sūrah makes clear that God has caused plants to grow in pairs, which is a fascinating fact that scientific research has only recently discovered. All plants have male and female cells which may combine within the same flower, or in two flowers in the same little branch, or in two branches or trees. No fruit can be produced unless pollination takes place between the two types, just as happens in animal and human life.
Bitkilerin ve çiftlerinin "güzel" olarak nitelendirilmesi, önemli bir duygu uyandırır; bu da onları Tanrı'nın yaratışına uygun kılar. Bu nedenle, gözlerimizin önüne serilir:
That these plants and their pairs are described as ‘goodly’ imparts a significant feeling, making it suited as God’s creation. Hence, it is raised in front of our eyes:
“Bu, Allah'ın yaratmasıdır.” (11. ayet) Ardından bir meydan okuma gelir: “Öyleyse bana, O'ndan başka (ilahların) ne yarattığını gösterin.” (11. ayet) Sonra şu yorum gelir: “Doğrusu, zalimler apaçık bir sapkınlık içindedirler.” (11. ayet) Tanrı'nın büyük ve evrensel yaratılışına bakarken, ortak koşmanın ve Tanrı'ya ortak koşmanın sapkınlığından ve zulmünden daha kötü ne olabilir? Bu derin notayla ilk sunum sona erer.
“This is all God’s creation.” (Verse 11) And a challenge follows: “Show me, then, what others might have created.” (Verse 11) Then follows the comment: “Surely, the wrongdoers are in obvious error.” (Verse 11) What could be worse than wrongdoing and the error of associating partners with God when looking at God’s great and universal creation? With this profound note the first presentation concludes.