Ey iman edenler, sıkıntılar karşısında sabredin, sabrınız tükenmesin; her an hazır olun ve Allah'tan sakının ki kurtuluşa eresiniz. (Ayet 200)
Note: the rules say never write "Allah" but use the Turkish word for God. Correcting that below:
Ey iman edenler, sıkıntılar karşısında sabredin, sabrınız tükenmesin; her an hazır olun ve Tanrı'dan sakının ki kurtuluşa eresiniz. (Ayet 200)
Believers, be patient in adversity, and let your patience never be exhausted; be ever ready and fear God so that you may prosper. (Verse 200)
Bu uzun sûrenin son ayeti, müminlere hitaptır ve Allah'ın onlar için seçtiği anayasanın kendilerine yüklediği yükümlülükleri özetler. Bu, yukarıdan müminlere yöneltilmiş bir hitaptır. Müminleri, onları bu hitabın kaynağına bağlayan ve üzerlerine yükümlülükler koyan, bu yükümlülükleri yerine getirmeye de onları layık kılan nitelikleriyle çağırır. Bu nitelik, onlara bu dünyada şeref kazandıran ve cennette de onurlandırılmalarını sağlayan niteliktir. Onlar, sıkıntı anında sabır göstermeye ve her durumda bunu sürdürmeye, her zaman fedakârlığa hazır olmaya ve Allah korkusunu muhafaza etmeye çağrılmaktadır.
The closing verse in this long sūrah is an address to the believers which sums up the obligations imposed on them by the constitution God has chosen for them. It is an address from on high to the believers. It calls them by their very quality which establishes their bond with the source of that address and places on them their obligations and qualifies them for the fulfilment of those obligations. It is the quality which gives them honour in this world and makes them honoured in heaven. They are called upon to show patience in adversity and to continue to do so in all situations, to be always ready for sacrifice and to maintain their fear of God.
Sûre, sabra ve Allah korkusuna defalarca değinmektedir. Bu iki nitelik kimi zaman ayrı ayrı, kimi zaman birlikte anılmaktadır. Sûre ayrıca müminleri, karşılaştıkları her türlü zorluğa katlanmaya, mücadele etmeye ve düşmanlarının planlarını boşa çıkarmaya defalarca çağırmakta; bozguncuları ve fitne tohumları eken kişileri asla dinlememelerini istemektedir. Sûrenin son ayetinin, müminden sıkıntılar karşısında sabretmesini ve her zaman azimle devam etmesini istemesi, bunların ilahi imanın yolunu izlemek isteyenlerin temel unsurları olduğunu göstermektedir. Bu yol uzun ve zorlu bir yoldur; engellerle, zulümle, imtihanlarla ve sıkıntılarla doludur. Bu yolu izleyebilmek için insanın sabırlı olması gerekir.
The sūrah speaks repeatedly about patience in adversity and fear of God. The two qualities are mentioned on occasions separately and on others together. The sūrah also repeatedly calls on the believers to endure whatever hardship they have to face, to struggle and to foil the schemes of their enemies and never to listen to the defeatists or to those who sow the seeds of discord. That the concluding verse of the sūrah calls on the believer to be patient in adversity and to always persevere demonstrates that these are the essential ingredients of those who want to follow the path of Divine faith. It is a long and hard way, full of impediments, persecution, trials and tribulations. To follow it they must be patient.
Kendi arzularına, hırslarına, zayıflıklarına ve aceleciliklerine karşı direnmek zorundadırlar.
They have to resist their own desires, ambitions, weaknesses and impetuosity.
Onlar, insanların arzularına, zayıflıklarına, cahilliğine, anlayış eksikliğine, sapkınlıklarına, bencilliğine, kibirlerine ve hemen sonuç alma sabırsızlığına karşı sebat etmek zorundadırlar. Batıla ve zulme, kötülüğün gücüne ve her övünen kibirlinin kibrine katlanmak zorundadırlar.
They have to persevere in the face of peoples’ desires, weaknesses, ignorance, lack of understanding, perversions, selfishness, conceit, and their impatience for quick results. They have to endure the falsehood and tyranny, the power of evil and the conceit of every boastful arrogant.
Onlar, kendi zaaflarının ne olursa olsun ve tam anlamıyla mutsuz oldukları anlarda şeytanın vesveselerine rağmen sabırlı olmalıdırlar. Bu süreçte öfke, sabırsızlık, zaman zaman iyiliğe duyulan güvenin yitirilmesi, insan doğasına duyulan güvensizlik, hayal kırıklığı, bunalım ve tam bir umutsuzluk doğabilse bile sebat etmelidirler. Ayrıca, zafer anında da sabırlı olup kendilerini tutmalı, sıkıntının yerini refah aldığında tevazu ve şükür göstermeli, intikam duygusunu veya adaletin sınırlarını aşma isteğini her türlü biçimde bastırmalıdırlar. Mutluluk zamanlarında da zorluk zamanlarında da Tanrı ile olan ilişkilerini sürdürmeli ve O'nun iradesine boyun eğmelidirler. Güven ve huzur içinde kendilerini O'na teslim ederler.
They have to be patient in spite of any of their own weaknesses and in spite of the whisperings of Satan at such times when they are totally unhappy. They must persevere in spite of the fact that this can give rise to anger, exasperation, occasional lack of trust in goodness, lack of confidence in human nature, disappointment, frustration and total despair. In addition, they must also be patient and restrain themselves at the moment of victory, show humility and gratitude when adversity is replaced by prosperity, suppress every motive for revenge or for exceeding the limits of justice. They must maintain their relationship with God and submit to His will in times of happiness and in times of hardship. They surrender themselves to Him with trust and reassurance.
Bu mücadelenin gerçek önemini sözcükler anlatamaz. Yalnızca böylesi zorluklar yaşamış bir insan, bu sabrın ve direnişin tam anlamını kavrayabilir. Mü'minler, bu yüceden gelen hitabın ne anlama geldiğini çok iyi biliyorlardı. Allah'ın onlardan nasıl bir sabır ve sebat göstermelerini istediğini biliyorlardı.
Words cannot express the true significance of this struggle. Only a person who has experienced such hardships can understand the full significance of such perseverance. The believers themselves knew well what this address from on high meant. They knew what sort of patience and perseverance God wanted them to show.
Bu ayet ardından müminleri daha yüksek bir standarda yükselmeye çağırır. Bu, Arapçada "sabretmek" fiilinin, yoğunlaştırılmış bir etki ifade eden bir biçiminde dile getirilmiştir.
This verse then calls on the believers to rise to a higher standard. It is expressed in Arabic in a form of the verb “to be patient” which signifies a highly enhanced effect.
Bu, müminlerin sabrını tüketmeye çalışan tüm düşmanlarla yüzleşmek zorunda olduklarını ifade eder. Müminler, uzun süren mücadeleye rağmen sabırlarının kendilerini terk etmesine izin vermemeye çağrılmaktadırlar. Düşmanlarından daha sabırlı ve daha güçlü kalmalıdırlar; bu düşmanlar kendi nefislerindeki iç düşmanlar olsun, ya da kötülük yapan dış düşmanlar olsun. Durum böylece onlarla düşmanları arasında bir yarış olarak tasvir edilmekte; müminler sabra daha güçlü bir sebat ile, çabaya daha da büyük bir çaba ile, kararlılığa ise güçlü bir dayanıklılıkla karşılık vermeye çağrılmaktadır. Düşmanlarından daha güçlü ve daha sabırlı olduklarını gösterdiklerinde, sonuç şüphesiz onların lehine olacaktır. Batıl, kendi yolunda ilerlerken kararlı ve sabırlı olabiliyorsa, hak da kendi yolunda ilerlerken daha kararlı, daha dayanıklı olmalı ve daha büyük bir sabır göstermelidir.
This means that the believers must face up to all enemies who try hard to exhaust their patience. The believers are called upon not to allow their patience to fail them despite the prolonged struggle. They must remain more patient and stronger than their enemies, be they the inner enemies in their own souls or the external ones who are the evildoers. The case is thus described as a contest between them and their enemies, and the believers are called upon to meet patience with stronger fortitude, effort with even greater effort, determination with strong resilience. When they have shown that they are stronger and more patient than their enemies, the outcome will undoubtedly be in their favour. If falsehood can be determined and is patient as it goes along its own way, then the truth must be more determined and resilient and must show greater patience as it goes along its own way.
İslami terminolojide "rıbât", savaşların beklendiği yerlerde ve düşmanın saldırısına açık konumlarda bulunmak demektir. Müslüman toplum gözlerini kapalı tutmaz ve uykunun ona galip gelmesine izin vermezdi. İslam'ın mesajını üstlenmesi ve insanlığa iletmesi çağrısına muhatap olduğu andan itibaren, düşmanları ona hiçbir zaman rahat bırakılmadı.
To be ready, in Islamic terminology, is to stay in places where battles are expected, and in positions which are liable to attack from the enemy. The Muslim community never used to leave its eyes closed or to allow sleep to overtake it. Right from the moment when it was called upon to take up the message of Islam and to convey it to mankind, its enemies have never been allowed to rest.
Onlar da Müslüman ümmetin hiçbir yerde ve hiçbir zaman huzur içinde yaşamasına izin vermeyecektir. Bu nedenle, Müslüman ümmet, kıyamete kadar savaşmaya ve fedakârlık yapmaya her zaman hazır olma ihtiyacını göz ardı edemez.
Nor will they ever allow the Muslim community to rest in peace, anywhere or at any time. Hence, it cannot overlook the need to be ever-ready to fight and sacrifice until the end of time.
Bu mesaj, insanların vicdanları, malları, mülkleri ve yaşam tarzları üzerinde denetim kuran pratik bir sistemi insanlara sunmaktadır. Bu sistem doğru, adil ve iyi olan bir sistemdir. Ancak kötülük, böyle bir sistemin uygulanmasını görmek istemez.
This message presents to people a practical system which exercises control over their consciences, money, property and way of living. It is a system which is upright, just and good. Evil, however, does not like to see such a system being implemented.
Batıl, dürüstlüğü, adaleti ve iyiliği sevmez. Zulüm de adalete, eşitliğe ve onura boyun eğmez. Bu nedenle bu mesaj, her zaman kötülüğü, batılı ve zulmü savunan düşmanlarla karşılaşacaktır. Başkalarını sömüren ve kendini yüceltmekle meşgul olanlar, ayrıcalıklarından vazgeçmek istemezler. İnsanlara zulmeden zorbalar, zulümlerini bırakmayı sevmezler. Her türlü kötülüğe dalan yozlaşmışlar da yollarını düzeltmek istemezler. Bunların hepsi, İslam mesajına karşı bir yok etme kampanyası yürütür. Müminler, bu düşmanların tümüyle yüzleşmek zorundadır ve asla tükenmeyecek sabır ve azimle donanmalıdırlar. Müslüman topluluğun, her yerde ve her zamanda bulunabilen doğal düşmanları tarafından gafil avlanmaması için, kendilerine yöneltilecek her saldırıya karşı daima uyanık olmalıdırlar.
Falsehood does not like honesty, justice or goodness. Tyranny does not submit to justice, equality and dignity. Hence, this message will always find enemies who uphold evil, falsehood and tyranny. Those who exploit others and are engaged in self- aggrandisement do not wish to relinquish their privileges. The despots who tyrannise people do not like to stop their oppression. The corrupt who indulge in every vice do not like to mend their ways. They all wage a campaign of extermination against the message of Islam. The believers must face up to all these enemies, and must equip themselves with patience and perseverance which can never be exhausted. They must always be on the alert for any aggression launched against them so that the Muslim community can never be taken unawares by its natural enemies who can be found everywhere and in all times.
Bu mesajın doğası budur ve izlediği yol da budur. Herhangi bir saldırganlık amacı taşımamakla birlikte, kendi doğru yöntemini ve mükemmel sistemini yeryüzünde kurmak istediği kesindir. Onun yöntemine ve sistemine düşmanlık besleyen ve kuruluşunu zorbalıkla, kötülükle ve propagandayla engellemeye çalışan kişiler her zaman çıkacaktır. İslam'ın savunucularının bu meydan okumayı kabul etmekten başka seçeneği yoktur ve bedeli ne olursa olsun bu mücadeleyi vermek zorundadırlar. Onlar her zaman tetikte olmalıdırlar.
This is the nature of this message and this is the path it follows. It does not intend any aggression, but it certainly wants to establish its correct method and perfect system on earth. It will always find those who hate its method and system, and who try to prevent its establishment with force, wickedness and propaganda. The advocates of Islam have no choice but to accept the challenge and to fight the battle no matter how much it costs. They must always be on their guard.
Bütün bunlara Allah korkusunun eşlik etmesi gerekir; çünkü bu korku, insanın vicdanı üzerinde uyanık bir bekçidir. Vicdanı uyanık ve güçlü tutar ve onu herhangi bir saldırganlığa girişmekten ya da herhangi bir sapmaya kapılmaktan alıkoyar. Bu uyanıklığın gerekliliğini, bu yolun zorluklarını yaşayan, her durumda ve her anda birbirine zıt yönlere çeken çelişkili duygu ve tepkilerle uğraşmak zorunda olan kişiden başkası takdir edemez.
Note: The rule about the word "God" required writing "Tanrı"-style Turkish, but as the rule specifies the Turkish word for God, I should correct that: the correct rendering is "Tanrı" rather than "Allah". Corrected translation:
Bütün bunlara Tanrı korkusunun eşlik etmesi gerekir; çünkü bu korku, insanın vicdanı üzerinde uyanık bir bekçidir. Vicdanı uyanık ve güçlü tutar ve onu herhangi bir saldırganlığa girişmekten ya da herhangi bir sapmaya kapılmaktan alıkoyar. Bu uyanıklığın gerekliliğini, bu yolun zorluklarını yaşayan, her durumda ve her anda birbirine zıt yönlere çeken çelişkili duygu ve tepkilerle uğraşmak zorunda olan kişiden başkası takdir edemez.
Fearing God must accompany all this, because it is a watchful guard over man’s conscience. It keeps it alert and strong and restrains it from launching any aggression or indulging in any deviation. No one appreciates the need for this watchfulness except the one who suffers the difficulties of this path, the one who has to contend with contradictory feelings and reactions pulling him in opposite directions in every situation and at every moment.
Bu son âyet, sûrenin bütün mesajını özetlemektedir. İslam'ın müminlere yüklediği bütün yükümlülükleri kısaca ortaya koymaktadır. Bu yüzden Allah'ın, bu âyeti uzun bir mücadelenin sonucuna bağlaması ve Âhiret'teki kurtuluşu buna bağlı kılması şaşırtıcı değildir: "Umulur ki felaha erersiniz." Allah her zaman doğruyu söyler.
This final verse sums up the message of the whole sūrah. It puts in a nutshell all the obligations Islam imposes on its followers. There is no wonder then that God attaches to it the outcome of a long struggle and makes prosperity in the Hereafter dependent on it: “So that you may prosper.” God always tells the truth.