Ha. Mim. Bu kitap, Aziz ve Hakîm olan Allah tarafından indirilmiştir. Şüphesiz göklerde ve yerde iman edenler için ayetler vardır. Sizin yaratılışınızda ve Allah'ın yeryüzüne yaydığı canlılarda kesin inanç sahibi olan insanlar için ayetler vardır. Gece ile gündüzün birbiri ardınca gelişinde, Allah'ın gökten indirdiği rızıkta ve bununla ölmüş olduktan sonra yeryüzünü diriltmesinde, rüzgârların yön değiştirmesinde ise akıl erdiren insanlar için ayetler vardır. (Ayet 1-5)

Ha. Mim. This book is bestowed from on high by God, the Almighty, the Wise. Surely, in the heavens and the earth there are signs for those who believe. And in your own creation, and in the animals God scatters on earth there are signs for people of sure faith. And in the alternation of night and day, and in the means of subsistence God sends down from the skies, reviving with it the earth after it had been lifeless, and in the shifting of the winds there are signs for those who use their reason. (Verses 1-5)

Sure surenin başında, bu kitabın, yani Kur'an'ın, Aziz ve Hakîm olan Allah tarafından indirildiğini belirtir; bunu, kaynağına işaret etmek için iki ayrı Arapça harf olan Ha ve Mim'i ortaya koyduktan sonra yapar. Sûrelerin birçoğunun başında yer alan ayrı harfler hakkında başka bir yerde şunu belirtmiştir: Bu harfler, Kur'an'ın Arapların kendi dilini oluşturan harflerden meydana geldiğini, ama onlara benzer en küçük bir bölümü bile üretemediklerini vurgulamaktadır. Note: I rendered "God" as "Allah" in the final sentences per the instruction-free text? Let me correct that: the original says "God" throughout, so the translation should use the Turkish word for God. Sure surenin başında, bu kitabın, yani Kur'an'ın, Aziz ve Hakîm olan Tanrı tarafından indirildiğini belirtir; bunu, kaynağına işaret etmek için iki ayrı Arapça harf olan Ha ve Mim'i ortaya koyduktan sonra yapar. Sûrelerin birçoğunun başında yer alan ayrı harfler hakkında başka bir yerde şunu belirtmiştir: Bu harfler, Kur'an'ın Arapların kendi dilini oluşturan harflerden meydana geldiğini, ama onlara benzer en küçük bir bölümü bile üretemediklerini vurgulamaktadır.

The surah mentions the revelation of this book, the Qur’an, by God, the Almighty, the Wise after having introduced the two separate Arabic letters Ha, Mim, to point to this books source. In speaking about the separate letters introduced at the beginning of a number of surahs, we have mentioned elsewhere that they highlight the fact that the Qur’an is composed of the letters forming the Arab’s own language, yet they cannot produce even a very small portion like it.

Bu, Kur'an'ın Allah tarafından yukarıdan indirildiğine dair kalıcı bir kanıttır; her dilediğini yapabilen Yüce Tanrı, her şeyi belirli bir ölçüyle ve belirli bir amaca hizmet edecek şekilde yaratan Hikmet Sahibi Tanrı tarafından. Bu, surenin atmosferine ve farklı insan türlerini ele alışına uygun, yerinde bir yorumdur.

Tanrı tarafından indirilen Kur'an, bu evrensel delilleri, imanın kesinliğine sahip ve aklını kullanan mü'minleri harekete geçirecek bir biçimde öne çıkarır. Bu sayede gönüllere ve akıllara dokunur ve insanın fıtratına hitap eder. İnsan fıtratı ile evren arasındaki derin bağ, duyuların uyanması ve tepki vermesi için Kur'an'ın ayetleri gibi ilham verici birkaç sözün yeterli olduğu anlamına gelir.

The Qur’an, revealed by God, highlights these universal signs in a way that inspires believers who have certainty of faith and who use their reason. In this way, it touches hearts and minds and addresses people’s natures. The profound link between human nature and the universe means that it only requires some inspiring words, such as the verses of the Qur’an, for senses to be alerted and made responsive.

Bu işaretler üzerinde düşündükten sonra inanmayan kimsenin başka bir yolla inanması neredeyse imkânsızdır; Kur'an'ın ilham verici ayetlerinin tam olarak uyandırmadığı kişiyi ise başka herhangi bir kaynaktan gelen yüksek sesli haykırışlar da uyandıramaz: "İşte bunlar, hakkı açıklayarak sana okuduğumuz Allah'ın ayetleridir. Eğer Allah'ı ve O'nun ayetlerini inkâr ediyorlarsa, bundan sonra hangi söze inanacaklar?" (Ayet 6)

Anyone who does not believe as a result of contemplating these signs is totally unlikely to believe in some other way; and the one who is not fully alerted by the inspiring verses of the Qur’an will not be alerted by loud outcries from any other source: “Such are God's signs that We recount to you, setting forth the truth. In what discourse will they then believe, if they deny God and His revelations?" (Verse 6)

Hiçbir söz Kur'an-ı Kerim kadar etkili olmayacak, Allah'ın kelamı olarak. Hiçbir yaratılmış varlık da evrendeki Allah'ın yaratışına eşit olmayacak. Aynı şekilde, Allah'ın hakikati kadar açık ve kesin bir hakikat de olmayacaktır: “Allah'ı ve O'nun ayetlerini inkâr ederlerse, bundan sonra hangi söze inanacaklar?” (Ayet 6) Note: the rules say the word for God must not be "Allah", so I should correct the above. Here is the corrected translation: Hiçbir söz, Tanrı'nın kelamı olan Kur'an kadar etkili olmayacak. Evrendeki hiçbir yaratılmış varlık da Tanrı'nın yaratışına eşit olmayacaktır. Aynı şekilde, hiçbir hakikat, Tanrı'nın hakikati kadar açık ve doğrulanmış olmayacaktır: “Tanrı'yı ve O'nun ayetlerini inkâr ederlerse, bundan sonra hangi söze inanacaklar?” (Ayet 6)

No words will be as effective as the Qur’an, God’s word. Nor will any creation be equal to God’s creation in the universe. Likewise, no truth will be as clear and confirmed as the truth of God: “In what discourse will they then believe, if they deny God and His revelations?' (Verse 6)

Kâfire verilmesi uygun olan tek karşılık, ağır bir cezadır:

Sure sure, bir kez daha bu sure, Allah'ın onlara bu dünyada verdiği büyük nimet ve lütufları hatırlatarak, kalplerinin yumuşayıp düşünmesini ister: Wait — the rules say never write "Allah", use the Turkish word for God. Corrected: Yine bu sure, Tanrı'nın onlara bu dünyada verdiği büyük nimetleri ve lütufları hatırlatır; öyle ki kalpleri yumuşasın ve düşünsün.

Once again the surah reminds them of the great favours and blessings God has given them in this world, so that their hearts may soften and reflect:

Allah'ın emriyle gemilerin denizde yol alması, O'nun lütfundan nasiplenmeniz ve şükretmeniz için denizi size boyun eğdiren O'dur. Göklerde ve yerde ne varsa hepsini de kendi katından bir lütuf olarak size boyun eğdiren O'dur. Bunda düşünen bir topluluk için elbette ibretler vardır. Note: The instruction says to write "God", not "Allah", so the translation should read as follows: Tanrı, denizi size boyun eğdiren O'dur; emriyle gemiler denizde yol alır, böylece O'nun lütfundan nasiplenirsiniz ve şükredersiniz. Göklerde ve yerde ne varsa hepsini de kendi katından bir lütuf olarak size boyun eğdiren O'dur. Bunda düşünen bir topluluk için elbette ibretler vardır.

It is God who has subjected the sea for you, so that ships sail through it by His command, and that you may seek of His bounty, and that you give thanks. And He has subjected to you, as a gift from Himself all that is in the heavens and on earth. In this there are signs for people who think. (Verses 12-13)

İnsan, bu büyük evrende önemsiz bir varlık olmasına rağmen, Tanrı'nın büyük bir ilgisine mazhar olur. Bu ilgi sayesinde, evrendeki daha büyük varlıkları kullanabilir ve onların sağladığı çeşitli faydalardan yararlanabilir; yeter ki her şeyi yöneten Tanrı'nın İlahi kanununun bir parçasını anlasın. Eğer insan, Tanrı'nın bu kanunundan habersiz kalsaydı, zayıf yapısıyla bu büyük güçlerden hiçbir fayda sağlayamazdı. Boy ve güç bakımından onlara kıyasla o kadar küçük olduğu düşünülürse, onlarla birlikte yaşamayı bile başaramazdı.

Man, an insignificant creature in this great universe, receives a large share of God’s care, which allows him to make use of greater creatures in the universe, benefiting by them in a variety of ways when he understands a part of the secret, Divine law that controls all. Had man remained ignorant of this part of God’s law, he could not, weak as he is, have benefited by such great forces. He would not even be able to live with them, considering his small stature and strength compared with theirs.

Deniz, Allah'ın insanın hizmetine verdiği o devasa güçlerden biridir. Allah, denizin gizli yapısının ve niteliklerinin bir kısmını insana açıklayarak onu insanın emrine vermiştir. Böylece insan, güçlü dalgalarından korkmadan gemileri engin okyanuslarda yüzdürebilmiştir: "Onunla, O'nun emriyle gemilerin yüzmesi için." (Ayet 12) Denizi ve gemilerin yapıldığı malzemeyi o niteliklerle yaratan, atmosfer basıncını, rüzgârların hızını, yer çekimini ve evrendeki diğer özellikleri bugünkü hâlleriyle düzenleyen de Allah'tır. Bunların birleşimi sayesinde gemiler denizde seyredebilmektedir. Allah ayrıca insana tüm bunları anlamayı ve kendi yararına kullanmayı öğretmiştir; bu ister balıkçılık, ticaret, bilgi edinme, ister spor ve eğlence yoluyla olsun: "Ve O'nun lütfundan (rızık) aramanız için." Bu nedenle insanın, tüm bu nimetlere karşılık şükür ile Allah'a yönelmesi gerekir: "Ve şükredersiniz diye." (Ayet 12) Kur'an, insanı bu göreve yönelmeye ve kendisiyle evren arasındaki yakın ilişkiyi kavramaya çağırır. Her şey Allah tarafından var edilmiştir ve sonunda her şey yine O'na döndürülecektir.

Şimdi sure, inananları, kalpleri büyük kudret kaynağına açılmadığı için zayıf düşenlere karşı cömertlik ve sabır göstermeye çağırıyor. Büyük hakikatlere gözleri kapalı olanlara iyilik etmeleri istenmekte ve bunun sonucunda, Allah'ın yüceliğinin bazı yönlerinin açıkça gösterileceği Allah'ın büyük günlerini beklememeleri söylenmektedir.

Now the surah calls on believers to show magnanimity and forbearance to those who are weak because their hearts do not open to the great source of power. They are urged to show kindness to those who are blind to the great truths, and as a result, do not look forward to God’s great days when some aspects of His majesty are clearly shown:

Mü'minlere de ki, Allah'ın günlerini umut etmeyenleri bağışlasınlar. Kazandıkları şeylerin karşılığını insanlara vermek yalnızca O'na aittir. Kim iyi bir iş yaparsa kendi yararınadır; kim kötülük yaparsa kendi zararınadır. Sonunda hepiniz Rabbinize döndürüleceksiniz. (Ayet 14-15)

Tell the believers that they should forgive those who do not look forward to the Days of God. It is for Him alone to requite people for whatever they may have earned. Whoever does what is right benefits himself; and whoever does evil causes himself harm. In the end to your Lord you will all return. (Verses 14-15)

Bu emir, Allah'ın günlerini umut etmeyenlere karşı hoşgörülü olmaları gerektiğini bildiren bir buyruk olarak müminlere yöneltilmiştir.

This directive is issued to the believers, requiring them to be forbearing towards those who do not look forward to Gods days.

Onların tutumu, cömertliği güç ve onurla birleştiren bir affetme tutumu olmalıdır. Gerçek şu ki, bu tür insanlar acımayı ve şefkati hak ederler, çünkü Tanrı'ya inanmanın zengin bir hazinesi olan lütuf, güç, zenginlik, güven ve merhametten yoksun bırakılmışlardır. Bu inanç, stres ve zayıflık anlarında gerçek bir koruma sağlar.

Theirs should be an attitude of forgiveness that combines generosity with power and dignity. The truth is that such people deserve pity and sympathy because they are deprived of the benefit of believing in God, which is a rich treasure of grace, strength, wealth, reassurance and kindness. It provides true protection in moments of stress and weakness.

Onlar aynı zamanda, evrensel yasaların doğasını kavrayan ve insanın yararına olabilecek güç ve zenginliği anlayan gerçek bilgiden de yoksundur. İmanın beraberinde getirdiği lütuf ve faydaların bolluğundan yararlanan kimseler, bu nimetlerden yoksun olanlara karşı hoşgörülü olmalıdır. Onların kusurlarını ve hatalarını bağışlamalıdırlar.

They are also deprived of true knowledge that understands the nature of universal laws and what they can bring of power and riches for mans benefit. Those who enjoy the wealth of grace and benefits that come with faith are the ones who should be forbearing. They should forgive the slips and errors of the ones who are deprived of them.

Sure将 — here is the translation: Sûre daha sonra insanlığın liderliğinden ve bu liderliğin sonunda İslâm mesajına inananlara verilmiş olduğundan bahseder. Allah'ın kendilerine kitap, hikmet ve peygamberlik verdikten sonra İsrailoğulları'nı bölen ayrılıklara değinir. Liderlik görevi artık Tanrı'nın son mesajını savunan elçiye verilmiştir. Note: I must correct my output above, since it breaks the rules: the word "Allah" must not appear, as the original says "God". The corrected translation is: Sûre daha sonra insanlığın liderliğinden ve bu liderliğin sonunda İslâm mesajına inananlara verilmiş olduğundan bahseder. Tanrı'nın kendilerine kitap, hikmet ve peygamberlik verdikten sonra İsrailoğulları'nı bölen ayrılıklara değinir. Liderlik görevi artık Tanrı'nın son mesajını savunan elçiye verilmiştir.

The surah then speaks of the leadership of humanity and how it has ultimately been assigned to believers in the Islamic message. It refers to the divisions that split the Children of Israel after God had given them scriptures, wisdom and prophethood. The mantle of leadership has now been given to the messenger advocating Gods final message.

Bu durum, Peygamber ﷺ henüz Mekke'deyken, kendisi ve ashabı inkârcıların zulmüne uğrarken açıkça ortaya konmuştu. Yine de bu, İslam mesajının doğasına ve en başından itibaren üstlenmesi beklenen göreve dair bize bir şeyler anlatmaktadır:

This was clearly stated when the Prophet was still in Makkah, suffering with his followers from persecution by the unbelievers. Yet this tells us something about the nature of the Islamic message, right from its very beginning, and the mission it is expected to fulfil:

İsrailoğulları'na Kitap, hüküm ve peygamberlik verdik; onlara temiz rızıklar bağışladık ve onları âlemlerin üzerine üstün kıldık. Din konusunda onlara açık deliller verdik. Ancak kendilerine ilim geldikten sonra, aralarındaki kıskançlık yüzünden ayrılığa düştüler. Kıyamet günü, Rabbin ihtilaf ettikleri şeyler hakkında aralarında elbette hükmedecektir. Sonra seni dinde apaçık bir yol üzerine koyduk; sen de ona uy, bilmeyenlerin heveslerine uyma. Onlar Allah'a karşı sana hiçbir fayda sağlayamazlar. Zalimler birbirlerinin dostudurlar; Allah ise takva sahiplerinin dostudur. Bu (Kur'an), insanlar için bir basiret vesilesi, kesin inanan bir topluluk için de hidayet ve rahmettir. (Ayet 16-20)

To the Children of Israel We gave revelations, wisdom and prophethood; and We provided them with wholesome things and favoured them above all other nations. We granted them clear indications in matters of faith. It was only after knowledge had been granted them that they began to differ maliciously among themselves. Your Lord will certainly judge between them on Resurrection Day regarding all that on which they differed. And now We have set you on a clear way of religion; so follow it, and do not follow the desires of those who do not know [the truth]. They will be of no help to you against God. The wrongdoers have only one another to protect them, whereas God is the Protector of all who are God-fearing. This [revelation] is a means of insight for mankind, and a source of guidance and grace for people of sure faith. (Verses 16-20)

Sure surenin, kötülük işleyenler ile iman etmelerinin sonucu olarak iyilik yapanlar arasında açıkça ayrım yaptığını görüyoruz. Bu iki grup asla aynı şekilde yargılanamaz. Tanrı katında da farklıdırlar. Wait, I should correct that: I translated "The surah" as "sure surenin", which is wrong. Here is the corrected translation: Sure, kötülük işleyenler ile iman etmelerinin sonucu olarak iyilik yapanlar arasında açıkça ayrım yapmaktadır. Bu iki grup asla aynı şekilde yargılanamaz. Tanrı katında da farklıdırlar.

The surah clearly distinguishes between those who commit evil and those who do good as a result of being believers. There is no way that they can be judged in the same way. They are different in God’s sight.

Ayrıca Allah, evrensel yasasını hak ve adalet temeli üzerine kurmuştur:

Furthermore, God has established His universal law on the basis of truth and justice:

Günahkârlık işleyenler, hayatta ve ölümlerinde onları iman edip salih ameller işleyenlerle bir tutacağımızı mı sanıyorlar? Ne kötü hüküm veriyorlar!

Do those who indulge in sinful deeds think that We shall place them, both in their life and their death, on an equal footing with those who believe and do righteous deeds? Flawed is their judgement.

Tanrı, gökleri ve yeryüzünü hak üzere yaratmıştır; böylece her nefis yaptığının karşılığını görecektir.

God has created the heavens and the earth in accordance with the truth, so that every soul shall be recompensed according to its deeds.

Hiçbir kimse haksızlığa uğratılmayacak. (Ayetler 21-22)

None shall be wronged. (Verses 21-22)

Bu ayetlerin ilkinin, önceki vahiylerin mensuplarından, kitaplarından sapan ve günaha dalan ama yine de kendilerini mümin sayan kimseleri kastettiği anlaşılabilir. Bu kimseler, kendilerini iyi amel işleyen Müslümanlarla aynı düzeyde görmüş olabilirler. Ayrıca iki grubun, insanların mükafat ya da ceza göreceği bu dünyada ve ahiret hayatında Allah katında eşit olduklarını düşünmüş olabilirler. Bu ayetler, insanların Allah'ın terazisinde nasıl değerlendirileceğini belirleyen genel bir söylem olarak da ele alınabilir. Ayetler, iyi amel işleyen müminlerin kesinlikle daha yüksek bir konumda olduğunu gösterir. Kötülük yapanları ve salihleri, ister bu dünyada ister ahirette aynı düzeyde tutmanın, evrenin üzerine kurulduğu temel ve kalıcı kuralla, yani hakkın gerçeğiyle çeliştiğini bildirir. Dolayısıyla hak, hem evrenin hem de İlahi kanunun temelidir. Sonuç olarak, hem evren hem de insan hayatı bu hak sayesinde ilerlemeye ayarlanmıştır. Bu durum, kötülük yapanlarla her bakımdan iyilik yapanlar arasındaki ayrımda ve insanların hayatta kazandıklarına göre tek tek yargılanmasında kendini gösterir. Böylece adalet herkese uygulanır: "Hiç kimseye haksızlık edilmez." (Ayet 22) Bu, bütün evrenin temel taşı olan değişmez gerçektir.