Bu surenin konu, görüntü ve anlam bakımından Mekke'de indirilen surelere, özellikle de başlangıç bölümüne çok benzediği görülmektedir. Nitekim Medine'de indirilen surelere hâkim olan genel hava, ancak surenin son bölümünde belirmeye başlamaktadır.

In subject matter, images and import, this surah is very similar to those revealed in Makkah, particularly in its opening section. Indeed, the overall atmosphere that characterizes the surahs revealed in Madinah begins to appear only in its concluding section.

Başlangıçtan on dördüncü ayetteki mü'minlere yönelik doğrudan hitaba kadar olan ayetler, iman esaslarını temellendirmeyi ve İslami tasavvuru yerleştirmeyi amaçlamaktadır. Mekke surelerinin üslubunu kullanarak, inkâr edenlere doğrudan hitap eder ve konusunu onlara sunar. Aynı evrensel ve psikolojik etkileri kullanır; Allah'ın mesajlarını yalanlayan önceki toplulukların helak edilişini canlandıran tablolar çizer. Ayrıca Kıyamet Günü'nün tablolarını sunarak dirilişi güçlü bir biçimde doğrular.

The verses from the beginning up to the direct address to the believers in verse 14 aim to establish the foundations of faith and to instil the Islamic concept. Employing the style of Makkan surahs, it addresses the unbelievers directly, presenting its theme to them. It uses the same universal and psychological effects and portrays images of the destruction of earlier communities that denied Gods messages. It also presents images of the Day of Judgement, emphatically confirming resurrection.

Bu, muhataplarının bunu tamamen inkar ettiklerini gösterir.

This indicates that the addressees denied it altogether.

Son ayetler, yani 14 ile 18 arasındaki ayetler, Medine döneminde inen surelerde kullanılana benzer bir üslupla müminlere hitap etmekte; onları Allah'ın yolunda mallarını harcamaya çağırmakta ve mallarının ve çocuklarının temsil ettiği imtihanda başarısızlığa düşmelerine karşı uyarmaktadır. Medine dönemi surelerinin birçoğunda bu tür hitaplara rastlanmaktadır; bunun nedeni, oradaki genç Müslüman topluluğun karşılaştığı sorunlardır. Bu hitap aynı zamanda Müslümanların her türlü aksilik, musibet veya yükü sabırla taşımalarına yardımcı olacak teselli edici bir yön de içermektedir; bütün bunların Allah'ın iradesine bağlandığı vurgulanmaktadır. Bu surelerin pekiştirmek istediği kavram budur; özellikle Müslüman topluluğa Allah'ın yolunda savaşma emri verildikten ve bunun fedakârlık gerektirmesinden sonra bu kavram öne çıkmaktadır.

The last verses, from 14 to 18, address the believers in a manner similar to that used in surahs revealed in Madlnah, urging them to spend their money in the service of Gods cause, and warning them against failure in the test that their riches and children represent. Similar addresses can be found in many surahs of the Madinah period, and this because of the problems faced by the fledgling Muslim community there. This address also includes a comforting aspect to help the Muslims bear with patience any reversals, calamities or burdens; all these are attributed to God’s will. This is the concept these surahs seek to confirm, particularly after the command given to the Muslim community to fight for Gods cause and what this involves of sacrifice.

Birçok rivayet bu surenin Mekke'de indirildiğini ileri sürmektedir; ancak daha fazla ağırlık taşıyan başka rivayetler, surenin gerçekte Medine'de indirildiğini belirtmektedir. Ben, bazı bölümlerinin üslubu ve genel havası nedeniyle Mekki olduğu görüşüne neredeyse meyletmiştim. Ancak sonunda, Medine'de indirildiği yönündeki daha baskın görüşe bağlı kalmaya karar verdim. Bu ilk bölümlerin, Peygamber ﷺ'in hicretinden sonra inkârcılara hitap etmesine engel bir şey yoktur; bu inkârcılar Mekke halkı olabileceği gibi Medine'ye daha yakın yaşayan başkaları da olabilir. Aynı şekilde, Medine'de inen surelerin de zaman zaman Mekke'de indirilenlerde görülen üslupla iman esaslarını ve İslam'ın hayat anlayışını açıklamasını dışlayan bir şey yoktur.

Several reports suggest that this surah was revealed in Makkah, but other reports, given more weight, state that it was in fact a Madinan revelation. I almost leaned to the view that it was Makkan, because of the style of its earlier sections and its general ambience. Eventually, however, I decided to stick to the more preponderant view that its revelation was Madinan. There is nothing to preclude those earlier sections from addressing the unbelievers after the Prophets migration to Madinah, whether those unbelievers were the people of Makkah or others living closer to Madinah. Likewise, there is nothing to exclude the possibility that Madinan surahs should at times clarify the fundamentals of faith and the Islamic concept of life, using the same style that we find in what was revealed in Makkah.