این سه آیهٔ آغازین، نغمه‌های بنیادین را می‌نوازند، زیرا پایهٔ موضوع اصلی این سوره، یعنی ایمان، را می‌گذارند: «ستایش از آنِ خداست که آسمان‌ها و زمین را آفرید و تاریکی‌ها و نور را پدید آورد؛ با این همه، کسانی که کفر ورزیدند، موجوداتی دیگر را با پروردگارشان برابر می‌دانند.» (آیهٔ ۱)

These three opening verses strike the basic notes as they lay the foundation for the subject matter of the sūrah, namely, faith. “All praise is due to God, who has created the heavens and the earth, and brought into being darkness and light; yet those who disbelieve regard other beings as equal to their Lord.” (Verse 1)

این سوره با ستایش و تسبیح خداوند آغاز می‌شود؛ ستایشی که تنها شایستهٔ اوست، آفرینندهٔ همهٔ چیزها و پدیدآورندهٔ آنها. از این رو، آیات آغازین بر برجسته‌ترین ویژگی خدایی، یعنی آفرینش، تأکید می‌کنند. نخست، آفرینش را در دو گسترهٔ وسیع هستی، یعنی آسمان‌ها و زمین، یادآور می‌شود. سپس دو بزرگ‌ترین پدیده‌ای را که بر اثر آفرینش آسمان‌ها و زمین بر پایهٔ طرحی حساب‌شده پدید آمده‌اند، یعنی تاریکی و روشنایی، بیان می‌کند. این آغاز، ستارگان و سیاره‌های باشکوهی را که در جهان هستی می‌بینیم، فاصله‌های غیرقابل تصور میان آنها و پدیده‌های فراوانی را که از حرکت مداری‌شان پدید می‌آید، به یاد می‌آورد. سپس از کسانی در شگفت می‌شود که این هستی شگرف را، که خود گواهی بزرگ بر توانایی بی‌پایان آفریدگار متعال و طرح بی‌نقص اوست، می‌نگرند، اما باز هم به خدا ایمان نمی‌آورند، یگانگی او را نمی‌پذیرند یا او را ستایش نمی‌کنند. بلکه برای او شریک قرار می‌دهند و آنها را همتای او می‌پندارند: «و کسانی که کافر شدند، برای پروردگارشان همتا قرار می‌دهند.» همهٔ این نشانه‌های روشن در جهان هستی، بدین ترتیب، اثر خود را بر ذهن و جان آدمی از دست می‌دهد. این شگفتی به همان بزرگی ستارگان و سیاره‌ها، فاصله‌های بی‌پایان میان آنها و پدیده‌های فراگیری است که از آفرینش آنها پدید می‌آید؛ بلکه از آنها هم بزرگ‌تر است.

The sūrah starts with praising God and glorifying Him as only He, the Creator and Originator of all things, deserves to be praised and glorified. Thus, the initial touches stress the foremost quality of Godhead, namely, creation. To start with, it refers to creation in the two widest expanses of existence, the heavens and earth. It then adds the two greatest phenomena that result from the creation of the heavens and the earth according to a deliberate plan, namely, darkness and light. This initial touch, then, takes into view the magnificent stars and planets which we see in the universe, the unimaginable distances separating them and the numerous phenomena which result from their orbital movements. It then wonders at those people who behold this awesome existence, itself a great testimony to the infinite ability of the Supreme Creator and His faultless planning, but who still refuse to believe in God, acknowledge His oneness or praise Him. Instead, they associate partners with Him whom they allege to be His equals: “Yet those who disbelieve regard other beings as equal to their Lord.” All this clear evidence in the universe thus loses its effect on the human mind and soul. The irony is of the same magnitude as the stars and the planets, the endless distances separating them and the all-enveloping phenomena that result from their creation. It is indeed greater.

هر قدر که صهیونیست‌ها نقشه بکشند، نمی‌توانند بر فطرت انسانی چیره شوند؛ فطرتی که در ژرفای وجودش می‌داند که پروردگاری هست که این جهان را آفریده است.

No matter how much they scheme, the Zionists cannot overpower human nature which, deep at heart, knows that there is a Lord who has created this universe.

اما فطرت انسان ممکن است نتواند صفات درست پروردگار حقیقی جهان را بازشناسد و با قائل شدن اقتداری برای دیگران در کنار او، از مسیر درست منحرف شود. هنگامی که چنین انحرافی در فطرت انسان روی دهد، او کافر یا مشرک می‌شود. با این حال، برخی افراد ممکن است فطرتی فاسد داشته باشند که به اختلال در توانایی‌ها و واکنش‌های طبیعی‌شان می‌انجامد. چنین افرادی هستند که ممکن است در برابر نقشه‌های شیطانی تسلیم شوند که هدفشان وادار کردن ایشان به انکار کلی وجود خدا است. چنین افرادی تنها اقلیت کوچکی باقی خواهند ماند. در واقع، امروزه شمار واقعی ملحدان در روسیه و چین بیش از چند میلیون نیست، در مقایسه با صدها میلیونی که زیر ستم آن ملحدان رنج می‌برند.

Human nature, however, may not be able to recognise the right attributes of the true Lord of the universe and it may deviate through giving authority to others beside Him. When such deviation occurs in human nature, it becomes unbeliever or idolater. Some individuals, however, may have a corrupt nature that leads to the malfunctioning of their natural faculties and responses. It is such individuals who may succumb to wicked designs aiming to make them deny God’s existence altogether. Such individuals will remain only a small minority. Indeed, the real atheists today do not number more than a few millions in Russia and China, compared to the hundreds of millions who suffer under the tyranny of those atheists.

تمام تلاش‌هایی که بیش از چهل سال بی‌وقفه برای بهره‌گیری از ابزارهای آموزش و اطلاع‌رسانی در راه گسترش بی‌خدایی انجام شده، جز این نتوانسته است به نتیجه‌ای بیشتر از این دست یابد.3

All the efforts which have gone on unabated for over forty years to utilise the means of education and information to spread atheism could not achieve more than this.3

صهیونیست‌ها با نقشه‌های شیطانی‌شان کوشیده‌اند دین را به مجموعه‌ای از مناسک فروبکاهند و بدین‌ترتیب تأثیرش را بر زندگی عملی به حداقل برسانند. به این شیوه می‌توانند مردم را متقاعد کنند که همچنان مؤمن‌اند، در حالی که می‌پذیرند ارباب‌های دیگری برایشان قانون وضع می‌کنند و فعالیت‌های عملی‌شان را تنظیم می‌نمایند. از این رو، صهیونیست‌ها بشریت را به‌کلی تباه می‌سازند، با آنکه مردم همچنان این توهم را دارند که مؤمن‌اند.

The Zionists’ wicked designs have sought to reduce religion to a set of rituals, thus seeking to minimise its influence on practical life. In this way, they are able to persuade people that they remain believers while acknowledging that other lords legislate for them and regulate their practical activities. Hence, the Zionists undermine humanity altogether, even though people maintain the delusion that they are believers.