این سوره‌ای مکی است که هم از نظر موضوع و هم از نظر سبک، ویژگی خاصی دارد. شاید بهترین قیاس برای آن سوره ۱۳، الرعد، باشد، از این جهت که از آغاز تا پایان، با آهنگی جذاب و با ضرب‌آهنگ‌های گوناگون، با دل انسان سخن می‌گوید. خواننده را به تأمل در جهان بزرگ هستی و نشانه‌های بی‌شماری که در هر گوشه و کنار آن وجود دارد، فرا می‌خواند. بدین‌ترتیب انسان نعمت‌های خداوند را به یاد می‌آورد و لطف و احسانی را که او بر همه مخلوقاتش ارزانی می‌دارد، ارج می‌نهد. همچنین سرانجام اقوام پیشین و سرنوشت آنان در روز قیامت را در ذهن مجسم می‌کند. و هنگامی که به شمار بی‌پایان شگفتی‌هایی که کار خداوند را تشکیل می‌دهند می‌نگرد، در دل خود فروتنی احساس می‌کند.

This Makkan sūrah possesses a special character both in its subject and style. It perhaps best compares with Sūrah 13, Thunder, in the way in which it addresses the human heart, using, from start to finish, a fascinating rhythm employing various beats. It moves us into contemplation of the great universe and the numerous signs to be found in every nook and cranny. Man thus remembers God’s blessings and appreciates the grace and favour He bestows on all His creatures. He also visualizes the end suffered by earlier communities and their fate on the Day of Judgement. He thus feels humility as he looks at the countless marvels that constitute God’s work.

او همچنین باور دارد که تنها یک حقیقت و یک قانون بر تمام هستی جاری است، و این قانون به دست خدا اداره می‌شود. این سوره همه این معانی را با سبک و آهنگی منتقل می‌کند که تأثیری ژرف و نیرومند بر ذهن ما برجای می‌گذارد.

He also recognizes that there is only one truth and one law running through all existence, and that this is controlled by God’s hand. The sūrah imparts all this in a style and rhythm that leaves a profound and powerful effect on our minds.

این سوره یک واحد کامل است با حلقه‌هایی به‌هم پیوسته، و جدا کردن آن به بخش‌هایی که به موضوعات جداگانه بپردازند دشوار است. در حقیقت این سوره تنها یک موضوع دارد، اما آهنگ خود را بر تارهای دل انسان می‌نوازد تا جان‌ها را پر کند و ما را به ایمان آوردن و تسلیم شدن در برابر خدا فرا بخواند.

The sūrah is a complete unit with interlinked rings, making it hard to divide into parts addressing separate subjects. In fact it has only one subject, but it plays its rhythm on the strings of the human heart so as to fill our souls, calling us to believe and submit ourselves to God.

ویژگی بارز این سوره آن است که تمام این رشته‌ها را در دست خداوند قرار می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه کار می‌کنند، کشیده یا کشیده می‌شوند، جدا یا با هم ترکیب می‌شوند، بی‌هیچ محدودیت یا تأثیری. ما این ویژگی بارز را از همان آغاز یادآوری می‌کنیم، و این ویژگی تا پایان سوره ادامه دارد.

The most distinctive feature of the sūrah is that its puts all these strings in God’s hand, showing how they work, being pulled or stretched, separated or combined, without restriction or influence. We note this distinctive feature at the outset, and it runs through the sūrah to its very end.

این جهان بزرگ با گستردگی بی‌کران خود، بنا بر طرح و حکمت الهی‌اش، به دست خداوند پدید آمده است: «ستایش از آنِ خداوند است، آفریننده‌ی آسمان‌ها و زمین، که فرشتگان را پیام‌آورانی قرار داده که دارای بال‌هایی هستند؛ دو، یا سه، یا چهار.

The great universe, with its limitless expanse, has been brought into existence by God, according to His design: “All praise is due to God, the Originator of the heavens and the earth, who assigns angels to be messengers, endowed with wings, two, or three, or four.

او هرچه را بخواهد به آفرینش خود می‌افزاید. همانا خداوند بر هر چیزی تواناست. (آیه ۱)

He adds to His creation what He pleases. Indeed God has power over all things.” (Verse 1)

این دست نیرومند خداوند می‌گشاید تا رحمتی جاری را بی‌هیچ محدودیتی به سوی ما بفرستد، و سپس آن را در سرچشمه‌اش می‌بندد تا جلوی جریانش را بگیرد. هیچ‌کس نمی‌تواند این را تغییر دهد: «آنچه از رحمت برای مردم بگشاید، هیچ‌کس نتواند از آن بازدارد؛ و آنچه را باز دارد، هیچ‌کس جز او نتواند رهایش کند. و اوست شکست‌ناپذیر و حکیم.» (آیه ۲)

This strong hand of God opens up to send us flowing mercy without restriction, and then clinches to stop it at source. No one can alter this: “Whatever grace God opens up to man, none can withhold it; and whatever He withholds, none other than Him can release. He alone is Almighty, Wise.” (Verse 2)

هدایت یافتن و گمراه شدن، دو سر متضاد طیف رحمت هستند: نخستین جاری است، و دومی باز داشته می‌شود: «خداوند هر که را بخواهد گمراه می‌گرداند، و هر که را بخواهد هدایت می‌کند.» (آیه ۸) «خداوند هر که را بخواهد شنوا می‌گرداند، اما تو نمی‌توانی آنان را که در گورها هستند شنوا گردانی. تو فقط بیم‌دهنده‌ای.» (آیات ۲۲ و ۲۳)

To follow guidance and to be in error are two opposite ends of the mercy spectrum: the first is flowing, the other withheld: “God lets go astray him that wills Ito go astray!, just as He guides him that wills Ito be guided].” (Verse 8) “God can make hear whoever He wills, whereas you cannot make those who are in their graves hear you. You are only a warner.” (Verses 22-23)

این همان دست توانا است که نخست زندگی را پدید می‌آورد و سپس مردگان را در آخرت زنده می‌گرداند: «خدا است که بادها را می‌فرستد تا ابرها را برانگیزند، و ما آنها را به سوی سرزمینی مرده می‌رانیم و بدین وسیله زمین را پس از مرده‌بودنش زنده می‌گردانیم.

It is this very able hand that makes life in the first place, and then brings the dead back to life in the hereafter: “It is God who sends forth the winds, so that they raise clouds, and We drive them to a dead land and thereby give life to the earth after it had been lifeless.

«این‌گونه خواهد بود برانگیخته شدن.» (آیه ۹)

Thus shall resurrection be.” (Verse 9)

قدرت و عزت تنها از آنِ اوست. هر کس که خواهانِ هر یک از این‌ها باشد، باید آن را تنها از او بجوید: «هر کس که خواهانِ عزت و قدرت است بداند که تمامِ عزت و قدرت تنها از آنِ خداست.» (آیهٔ ۱۰)

Power and glory belong to Him alone. Whoever wants any of this must derive it from Him alone: “Whoever desires might and glory should know that all might and glory belong to God alone.” (Verse 10)

آفرینش و شکل‌دادن به موجودات و صورت‌بخشیدن به آن‌ها، نسل‌آفرینی برای آنان و تعیین مدت عمرشان، همگی در قدرت خداوند است و هرگز رها نیست: «و خدا شما را از خاک آفرید، سپس از نطفه‌ای، و سپس شما را به دو جنس نر و ماده قرار داد. هیچ ماده‌ای باردار نمی‌شود و وضع حمل نمی‌کند جز به علم او. و به عمر طولانی نمی‌رسد کسی و عمرش کوتاه نمی‌شود مگر آنکه در کتاب [قضا و قدر الهی] ثبت است. این همه بر خداوند آسان است.» (آیه ۱۱)

Creation and giving shape and form to creatures, giving them offspring and determining their life duration are all within God’s grasp, never let loose: “It is God who creates you all out of dust, then out of a gamete. He then makes you into two sexes. No female conceives or gives birth without His knowledge. No one attains to old age or has his life cut short unless it be thus laid down in [Gods] decree. All this is easy for God.” (Verse 11)

و همچنین تمام امور آسمان‌ها، زمین و سایر اجرام آسمانی در قبضه‌ی قدرت اوست: «او شب را در روز و روز را در شب درمی‌آورد، و خورشید و ماه را رام [قوانین خویش] کرده است، که هر یک تا زمانی معین در حرکت‌اند. این است خدا، پروردگار شما: فرمانروایی از آنِ اوست، و کسانی را که به‌جای او می‌خوانید، حتی به‌اندازه‌ی پوستک هسته‌ی خرما مالک نیستند.» (آیه‌ی ۱۳)

Also in His grasp are all the controls to the heavens, the earth, and other celestial bodies: “He causes the night to pass into the day, and the day to pass into the night; and He has made the sun and the moon subservient [to His laws], each running its course for an appointed term. Thus is God, your Lord: to Him belongs all dominion, while those whom you invoke instead of Him do not own even the skin of a date-stone.” (Verse 13)

دست توانای خداوند در این جهان به شیوهٔ الهام‌بخش خود کار می‌کند و به انسان، حیوانات، گیاهان و اشیای بی‌جان رنگ می‌بخشد: «آیا ندیده‌ای که خداوند از آسمان آبی فرو می‌فرستد، و با آن میوه‌هایی گوناگون رنگ به بار می‌آوریم؟

God’s able hand works in this universe according to its own inspiring fashion, adding colour to man, animals, plants and inanimate objects: “Are you not aware that God sends down water from the skies, with which We bring forth fruits of different colours?

در کوهها رگههایی از سفید و سرخ با رنگهای گوناگون وجود دارد، و همچنین رگههایی سیاهِ پرزغال. به همین ترتیب، انسانها، جانوران و چهارپایان نیز رنگهای گوناگون دارند.» (آیات ۲۷-۲۸)

In the mountains there are streaks of white and red of various shades, as well as others jet- black. Similarly, human beings, beasts and cattle have various colours.” (Verses 27-28)

همان دست است که انسان‌ها را در حرکت نگه می‌دارد و نسلی را جانشین نسل دیگر می‌کند: «ما این کتاب را به آن بندگانمان که برگزیدیم، به میراث دادیم.» (آیه ۳۲) «اوست که شما را جانشینان زمین قرار داد.» (آیه ۳۹) این دست این جهان را نگه می‌دارد و از انحراف آن جلوگیری می‌کند: «خداوند است که آسمان‌ها و زمین را نگاه می‌دارد تا از جای خود نلغزند؛ و اگر بلغزند، هیچ‌کس جز او نمی‌تواند آن‌ها را نگه دارد.» (آیه ۴۱) او همه‌چیز را در کنترل خود دارد و هیچ چیزی در برابر اراده‌اش نمی‌ایستد: «هیچ‌چیز در آسمان‌ها و زمین نمی‌تواند خداوند را ناتوان سازد.» (آیه ۴۴)

The same hand puts human beings on the move, making one generation succeed another: “We have given this Book to such of Our servants as We chose.” (Verse 32) “It is He who made you inherit the earth.” (Verse 39) It holds this universe, protecting it lest it deviate: “It is God alone who holds the celestial bodies and the earth, lest they deviate [from their courses]. If they should ever deviate, no one else could uphold them after Him.” (Verse 41) He holds everything in control, nothing stands in defiance of His will: “God can never be foiled by anything whatever in the heavens and the earth.” (Verse 44)

در سراسر این سوره، صفات گوناگون خداوند برجسته شده است. او کسی است که بر همه چیز تواناست؛ شکست‌ناپذیر و حکیم است؛ بازگشت همه چیز به سوی اوست؛ به آنچه انجام می‌دهند آگاه است؛ فرمانروایی همه‌ی هستی از آن اوست؛ بی‌نیاز از همه‌ی نیازهاست و سزاوار همه‌ی ستایش‌هاست؛ پایان همه‌ی سفرها به سوی اوست؛ بسیار آمرزنده است؛ بسیار سپاس‌پذیر است؛ همه‌آگاه است؛ همه‌بین است؛ از آنچه در آسمان‌ها و زمین پنهان است آگاه است؛ به آنچه در دل‌های مردم می‌گذرد کاملاً آگاه است؛ بسیار بردبار است؛ قدرتش بی‌پایان است و همه‌ی بندگانش در پیشگاه او حاضرند.

Throughout the sūrah God’s different attributes are emphasized. He is the One who has power over all things; the Almighty; the Wise; to whom all things return; who knows all that they do; to whom all dominion belongs; who is free of all wants, worthy of all praise; with whom all journeys end; much-forgiving; most appreciative; all-aware; all-seeing; who knows all that is hidden in the heavens and earth; fully aware of what is in people’s hearts; ever-forbearing; infinite in His power and who has all His servants in His sight.

این آیات و تفسیرهایی که در پایان هر یک آمده‌اند، فضای ویژه‌ی این سوره و اثر کلی‌ای را که بر دل‌ها می‌گذارد پدید می‌آورند. با آنکه این سوره یک کل واحد با ضربآهنگی پیوسته است، ما آن را برای سهولت بحث به شش بخش تقسیم کرده‌ایم.

These verses and the comments at the end of each create the special ambience of the sūrah and the overall effect it has on our hearts. Despite its being a single whole, with continuous beats, we have chosen to divide it into six sections to enable easier discussion.