الملک (فرمانروایی)

الملک (فرمانروایی) - در سایهٔ قرآن | Quran Course

0% read · 4 min left

در سایهٔ قرآن Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

الملک (فرمانروایی)

Al-Mulk (Dominion)

by Sayyid Qutb4 min readViewed 216 times

پیشگفتار

Prologue

در حالی که نزول ده سوره پیشین (۵۷ تا ۶۶) در مدینه انجام گرفت، این سوره و نُه سوره‌ای که در این جلد از پی آن می‌آیند، همگی در مکه نازل شده‌اند. هر یک از این دو دسته ویژگی‌های خاص خود را دارد و نشانه‌های ویژه‌ای بر خواننده بر جای می‌گذارد. وحی مکّی عموماً به ایمان به خدا، وحی و روز قیامت می‌پردازد، و نیز مفاهیمی را درباره زندگی، جهان و پیوند آن با آفریدگارش بر پایه همین باورها استوار می‌سازد. این وحی از خدا، آفریدگار، چنان سخن می‌گوید که دل‌های ما حضور او را احساس می‌کند، و احساسات و آداب شایسته انسانی را ترسیم می‌کند که با پروردگارش سخن می‌گوید و به او روی می‌آورد. همچنین معیارها و ارزش‌هایی را که مسلمان در داوری درباره رویدادها، موقعیت‌ها و مردم به کار می‌گیرد، به روشنی تعیین می‌کند.

Whereas the revelation of the previous ten surahs (57-66) took place in Madinah, this surah and all nine that follow in this volume were revealed in Makkah. Each type has its own features and leaves its special impressions on the reader. Makkan revelation generally deals with belief in God, revelation and the Day of Judgement, as well as establishing concepts about life, the universe and its relation with its Creator based on such beliefs. It speaks about God, the Creator, in such a way that makes our hearts feel His presence and outlines the sort of emotions and manners that are appropriate for a human being who addresses his Lord and looks up to Him. It clearly sets the standards and values a Muslim adopts in judging events, situations and people.

سوره، بنابراین، ذهن و نگاه آنان را به سوی آنچه ورای این جهان است هدایت می‌کند؛ به سوی آسمان‌ها و اراده‌ی الهی که، هرچند هیچ چشم انسانی آن را نمی‌بیند، می‌تواند هر آنچه بخواهد، هر زمان و هر جا که بخواهد انجام دهد. از این رو، زمین که در برابر دیدگانشان استوار به نظر می‌رسد، به شدت به لرزه درمی‌آید: «چه سخنان خود را پنهان کنید و چه آشکارا بگویید، او از آنچه در دل‌ها است کاملاً آگاه است. آیا ممکن است کسی که آفریده، همه چیز را نداند؟ او بی‌شک بسیار مهربان و کاملاً آگاه است. او کسی است که زمین را برای زیستن شما آسان ساخته است. پس در دشت‌ها و فرازهای آن راه بروید و از روزی‌های او بخورید. و رستاخیز شما به سوی او خواهد بود. آیا ایمن هستید از اینکه کسی که در آسمان است، زمین را به هنگام لرزیدن در خود فرو برد؟ یا ایمن هستید از اینکه کسی که در آسمان است، گردبادی شنی بر شما بفرستد؟ به زودی راستی هشدار مرا خواهید دانست.» (آیات ۱۳ تا ۱۷)

The surah, therefore, directs their minds and sights to look to what is beyond, to the heavens and the divine will which, though unseen by any human eye, can do whatever it wills, whenever and wherever it chooses. Thus, the earth, stable as it appears before their eyes, is strongly shaken: " Whether you keep your words secret or state them openly, He has full knowledge of what is in all hearts. How could it be that He who has created should not know all? He is indeed Most Gracious, All-Aware. He it is who has made the earth easy to live upon. Go about, then, in all its highlands and eat of His provisions. To Him you will be resurrected. Do you feel secure that He who is in heaven will not cause the earth to swallow you up when it quakes? Or do you feel secure that He who is in heaven will not let loose against you a sandy whirlwind. You will come to know the truth of My warning.” (Verses 13-17)

کلید تمام این سوره و محور حرکتی که در دل‌ها، اندیشه‌ها، حواس و احساسات ما پدید می‌آورد، در آغاز الهام‌بخش آن نهفته است: «پربرکت است آن که فرمانروایی به دست اوست و او بر هر چیزی تواناست.» (آیهٔ ۱) از حقیقت فرمانروایی و قدرت خداوند است که همهٔ تصاویری که در این سوره ارائه می‌شود، و همهٔ حرکات پنهان و آشکاری که به آن اشاره دارد، شاخه می‌گیرند. بدین ترتیب، آفرینش زندگی و مرگ، آزمودن انسان‌ها به وسیلهٔ آن‌ها، آفرینش آسمان‌ها و آراسته شدن آن‌ها به چراغ‌هایی که همچون تیرهایی برای راندن شیاطین به کار می‌روند، آماده شدن دوزخ به آن گونه که توصیف شده است، دانستن آنچه پنهان و آنچه آشکار است، آسان ساختن زمین برای زیستن انسان‌ها بر آن، نابودی امت‌های پیشین که هدایت الهی را رد کردند، نگه داشتن پرندگان در آسمان، قدرت قاهرانهٔ خداوند و والایی او، روزی دادن به همگان هرگونه که بخواهد، آفریدن انسان‌ها و عطا کردن شنوایی، بینایی و دل‌ها به ایشان، زیاد کردن آنان بر زمین و سپس گرد آوردن همه‌شان، آگاهی کامل او از آخرت که قلمرو ویژهٔ اوست، کیفر دادن کافران، فراهم آوردن آبی که برای زندگی ضروری است، و توانایی گرفتن آن هر گاه بخواهد، همه از این حقیقت سرچشمه می‌گیرند که تمام فرمانروایی در هستی از آنِ خداوند است. او بر هر چیزی تواناست.

The key to the whole surah and the axis of the movement it sets in our hearts, minds, senses and feelings are found in its inspiring opening: “Blessed be He in whose hand all dominion rests; who has power over all things.” (Verse 1) It is from the truth of Gods dominion and power that all images presented in the surah, as well as all hidden and apparent movements to which it alludes, branch out. Thus, the creation of life and death, testing people through them, the creation of the heavens and their adornment with lamps that serve as missiles pelting devils, the preparation of hell as it is described, the knowledge of what is secret and public, making the earth easy for humans to live upon, the destruction of early communities who rejected divine guidance, holding birds in the sky, Gods overwhelming power and His exaltation, providing sustenance to all as He pleases, His creation of people and granting them hearing, eyesight and hearts, causing them to multiply on earth and then gathering them all, His full knowledge of the hereafter which is His own preserve, the meting out of punishment to the unbelievers, the provision of water, which is essential to life, and the ability to take it away whenever He wishes all emanate from the fact that to God belongs all dominion in the universe. He has power over all things.