این سوره خطابی ژرف و مؤثر به دل انسان است. هدف آن زدودن شک‌ها، سوءتفاهم‌ها و پندارهای نادرستی است که ممکن است در گوشه‌هایی از ذهن آدمی باقی مانده باشد. هر استدلال یا بهانه‌ای را که برای انحراف از راه ایمان آورده شود، ابطال می‌کند. می‌کوشد این کار را با یورشی بی‌امان انجام دهد، یورشی که ناگزیر تسلیم را به همراه دارد. برای رسیدن به این مقصود، سوره از همه جنبه‌های گفتار قرآنی بهره می‌گیرد؛ از واژگان برگزیده و بار معنایی آن‌ها، تصویرها، آهنگ‌ها و ضرب‌آهنگ‌ها. از آغاز تا پایان، آیات آن همچون موشک‌هایی پی‌درپی شلیک‌شده جاری‌اند، ضرب‌آهنگ‌هایش همچون صاعقه‌ها، و تصویرهایش همچون فیلمی پویا و جذاب که حتی یک لحظه از حرکت نمی‌ایستد.

This surah constitutes a profound and effective address to the human heart. It aims to eradicate doubts, misrepresentations and false assump tions that may linger in some corners of the human mind. It refutes every argument or excuse to justify deviation from the path of faith. It seeks to do this with an irresistible onslaught, one that inevitably forces submission. In order to achieve this, the surah employs all aspects of the Qur’anic discourse including choice vocabulary, connotations, images, musical notes and beats. From start to finish, its verses flow like missiles fired in quick succession, its beats like thunderbolts and its images like a running, captivating film that does not stop for even a moment.