کسانی که معجزه می‌طلبند، به تأمل در نشانههای خداوند که در همه‌جای جهان پیرامونشان وجود دارد، راهنمایی می‌شوند. به‌سبب آشنایی طولانی با این نشانه‌ها، آنها اغلب فراموش می‌شوند. با این حال، تأمل در آنها برای فراهم آوردن تمام دلایلی که می‌خواهند کافی است. این نشانه‌ها گواه این حقیقت‌اند که خداوند آفریدگار هرچیزی در هستی است.
Those who demand miracles are directed to reflect on God’s signs that are present everywhere in the world around them. Because of the long familiarity of these, they are often forgotten. Reflection on them, however, is sufficient to give them all the evidence they want. They testify to the fact that God is the Creator of everything in the universe.
هیچ کس نمیتواند ادعا کند که اینها را کسی جز خدا آفریده است؛ و نیز نمی‌توان ادعا کرد که اینها بدون آفریده شدن توسط خدایی که همه چیز را طراحی و برنامه‌ریزی کرده است، وجود داشته‌اند.
No one can claim that these have been created by anyone other than God; nor can there be any claim that they existed without being created by God who has planned everything:
خداوند است که چارپایان را برای شما قرار داد، برخی برای سواری و برخی برای خوراک شما. در آنها برای شما منافع دیگری نیز هست. می‌توانید با آنها به هر مقصدی که بخواهید برسید. بر آنها، همچون کشتیها، حمل میشوید.
It is God who provides livestock for you, some for riding and some for your food. You have other benefits in them too. You can reach on them any destination you wish. On them, as on ships, you are carried.
و او نشانههای خود را به شما نشان میدهد؛ پس کدام‌یک از نشانههای خدا را هنوز می‌توانید انکار کنید؟
And He shows you His signs: which of God's signs can you still deny?
(آیات ۷۹—۸۱)
(Verses 79—81)
آفرینش چهارپایان در درجه نخست خود معجزه‌ای است، همان‌گونه که آفرینش انسان معجزه است. شکل دادن و صورتگری آنها و بخشیدن حیات به ایشان، همه معجزاتی است که انسان حتی ادعای انجام آنها را ندارد. معجزه دیگر، رام و مسخّر کردن این چهارپایان برای انسان است، در حالی که برخی از آنها بزرگ‌تر و نیرومندتر از انسان‌اند. با این همه، {وَمِنَ الْأَنْعَامِ حَمُولَةً وَفَرْشًا ۚ كُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ} ... {اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَنْعَامَ لِتَرْكَبُوا مِنْهَا وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ} [سورۀ غافر، آیۀ ۷۹]؛ یعنی: «خدا چهارپایان را برای شما آفرید، برخی را برای سواری و برخی را برای خوراک.» اینکه گفته شود چنین چهارپایانی صرفاً وجود دارند و ما نیازی نداریم بپرسیم چگونه و چرا چنین‌اند، پذیرفتنی نیست. ادعای اینکه آنها نسبت به انسان و توانایی‌هایش معجزۀ آشکاری نیستند، یا اینکه به آفریدگاری که آنها را پدید آورده و ویژگی‌هایشان را داده، همان‌گونه که انسان را، اشاره نمی‌کنند، ادعایی خودسرانه است که با منطق و خرد در تضاد است.
The creation of livestock is a miracle in the first place, just like the creation of man. To shape and fashion them and to give them life are all miracles which human beings do not even claim. Another miracle is making such livestock subservient to man, when some of them are larger and stronger than man. Yet, w It is God who provides livestock for you, some for riding and some for your food." (Verse 79) To say that such livestock merely exist and we need not concern ourselves with how or why they do is unacceptable. To claim that they are not a clear miracle in relation to man and his ability, or that they do not point to the Creator who originated them and gave them their characteristics, as He did with man, is to make arbitrary claims that run against logic and reason.
این سوره آنان را به نعمتهایی که خداوند از طریق این چهارپایان به ایشان ارزانی داشته یادآوری میکند: «برخی را برای سواری و برخی را برای خوراکتان [قرار داد]. در آنها منافع دیگری نیز برای شما هست. می‌توانید بر آنها به هر مقصدی که بخواهید برسید. بر آنها و بر کشتیها سوار میشوید.» (آیات ۷۹ و ۸۰)
آنچه مردم از طریق سوار شدن بر این مرکب‌ها آرزو داشتند و به دست می‌آوردند در آن زمان بسیار بزرگ بود؛ یعنی پیش از اختراع وسایل حمل و نقل مدرن. هنوز هم برخی کارها با استفاده از این دام‌ها انجام می‌شود. حتی امروز نیز برخی مناطق کوهستانی تنها با استفاده از حیوانات قابل دسترسی‌اند، با وجود اینکه خودروها، قطارها، هواپیماها و دیگر وسایل نقلیه در اختیار ما هستند. دسترسی به آن مناطق از طریق گذرگاه‌های باریکی است که تنها حیوانات می‌توانند از آنها عبور کنند.
The surah reminds them of the favours God has granted them through these creatures: “some for riding and some for your food. You have other benefits in them too. You can reach on them any destination you wish. On them, as on ships, you are carried." (Verses 79-80) The things that they used to desire and accomplish through traveling on such mounts were great at the time; this before the invention of modern means of travel and transport. There are still certain things that continue to be done by using such livestock. Even today, certain mountainous areas can only be reached by using animals, despite the fact that cars, trains, planes and other vehicles are available to us. Access to them is through narrow passages that can only be traversed by animals.
«و بر آنها، همچون کشتیها، حمل میشوید.» (آیهٔ ۸۰) این نیز نشانهای از خداوند است؛ در حقیقت، نعمتی بزرگ از سوی او. اینکه کشتیها بر دریا حرکت میکنند، بر شماری از قوانین و تعادلهای طبیعی استوار است که در ذات طرح آفرینش جهان نهفته است. این قوانین و تعادلها زمین، آسمان، خشکی، دریا و رود، و نیز ماهیت عناصر و اجزای سازندهٔ جهان را دربر میگیرند. این موارد چه کشتی با بادبان حرکت کند، چه با بخار، موتور احتراقی، انرژی هستهای یا هر نیروی دیگری که خداوند در این سیارهٔ ما نهاده و استفاده از آن را برای انسان آسان کرده است، ضروریاند. از این رو، کشتیها در اینجا از یک سو بهعنوان جلوهای از نشانههای خداوند و از سوی دیگر بهعنوان نعمتهایی که او به انسان ارزانی داشته، یاد شدهاند.
“On them, as on ships, you are carried." (Verse 80) This is also a sign from God; indeed, a great blessing from Him. The fact that ships sail on the sea is based on a number of natural laws and balances that are of the essence of the universes design. They involve the earth, sky, dry land, sea and river, as well as the nature of the elements and components of the universe. These are essential whether a boat uses sail, steam, combustion engine, nuclear power, or some other power God has placed on our planet and the use of which He has facilitated for man. Hence, ships are mentioned here as an aspect of Gods signs on the one hand and the blessings He bestows on man on the other.
نشانههای خدا در سراسر جهان هستی بی‌شمارند. هیچ انسان اهل اندیشه‌ای نمیتواند آنها را انکار کند: «و نشانههای خود را به شما نشان میدهد:
God’s signs throughout the universe are countless. They cannot be denied by any serious minded person: “And He shows you His signs:
«کدام یک از نشانههای خدا را هنوز می‌توانید انکار کنید؟» (آیه ۸۱) آری، راستی‌راستی! برخی مردم آیات و نشانههای خدا را انکار میکنند و با استدلال‌های دروغین با آنها مجادله میکنند تا حقیقت را بی‌اعتبار سازند. اما چنین کسانی تنها به انگیزه‌های پنهان، تکبر، تصورات نادرست یا هدفی جز اثبات حقیقت برمی‌خیزند. طاغوتی همچون فرعون، که از فرو ریختن تخت سلطنتش بیم داشت، زیرا می‌دانست راستی یگانگی خدا افسانه‌هایی را که پادشاهی او بر آنها بنا شده بود باطل میکند، نشانههای خدا و پیام او را انکار کرد. برخی مردم به مکتب‌هایی عقیدتی باور دارند که با اصل یگانگی خدا ناسازگارند، مانند کمونیسم. کمونیست‌ها می‌خواستند مردم خود را به زمین محدود کنند و تمام دغدغه‌هایشان را معطوف شکم و شهوات جنسی کنند.
which of God's signs can you still deny?' (Verse 81) Yes, indeed! Some people do deny and dispute God’s revelations and signs, using false arguments to try to undermine the truth. Such people, however, are motivated only by ulterior motives, arrogance, twisted concepts or some purpose other than establishing the truth. A tyrant like Pharaoh, who feared for his throne because he knew that the truth of God’s oneness would disprove the legends on which his kingship was based, disputed God’s signs and His message. Some people believe in certain creeds that are incompatible with the principle of God’s oneness such as communism. Communists wanted people to confine themselves to the earth, concentrating all their cares on their bellies and sexual desires.
آنان می‌خواستند مردم جز به مسلک یا رهبر، به چیز دیگری نپرستند. گروهی دیگر زیر یوغ روحانیون رنج می‌بردند، همچنان که در قرون وسطای اروپا رخ داد، هنگامی که کلیسا قدرتی بیش از حد داشت و مردم می‌خواستند از چنین استبدادی رهایی یابند. از این رو، خدایی را که کلیسا به نام او ستم خود را اعمال میکرد، انکار کردند.
They wanted people to worship nothing other than the creed or the leader. Others suffered under the yoke of the clergy, as happened during the Middle Ages in Europe when the Church held excessive powers, and people wanted to get rid of such tyranny. Therefore, they rejected God in whose name the Church exercized its tyranny.
انسان‌ها به انگیزه‌های دیگری نیز ممکن است حقیقت ایمان را مورد مناقشه قرار دهند.
There are other motives that make people dispute the truth of faith.
با این حال، سرشت انسان چنین اختلافاتی را ناپسند می‌شمارد و حقیقتی را می‌پذیرد که هر آنچه در جهان هستی است بر آن گواهی میدهد.
However, human nature finds such disputes repugnant and acknowledges the truth testified by everything in the universe.