این سوره آهنگی دارد که هم شکوهمند است و هم هیبت‌انگیز؛ گویی صدای هشداردهنده‌ای است که بر جایگاهی بلند ایستاده و صدایش را با تأکیدی سنگین به بیرون می‌فرستد و طنین‌انداز می‌کند. او مردمی را فرا می‌خواند که خواب‌آلود، مست و سرگشته‌اند. آنان با چشمانی بسته و احساساتی بی‌حس به سوی پرتگاهی پیش می‌روند. پس هشداردهنده صدایش را تا حد ممکن بلند می‌کند: «شما را فزون‌خواهی مشغول داشته است، تا آنکه به گورها فرو می‌روید.» (آیات ۱ و ۲)

This sūrah has a rhythm that is both majestic and awe-inspiring; as if it were the voice of a warner standing on a high place, projecting his voice as it rings out in weighty emphasis. He calls out to people who are drowsy, drunken, confused. They approach a precipice with their eyes closed and their feelings numbed. So the warner increases the volume of his voice to the limit: “You are preoccupied by greed for more and more, until you go down to your graves.” (Verses 1-2)

ای مستان و سرگشتگان! ای کسانی که به رقابت بر سر مال و فرزندان و لذت‌های این زندگی دنیا شادمانید و در آن غرق می‌شوید، در حالی که یقیناً از آن جدا خواهید شد! ای کسانی که مشغول آنچه دارید هستید و از آنچه پس از آن می‌آید بی‌خبرید! ای کسانی که موضوع این رقابت و آنچه به آن افتخار می‌کنید را رها خواهید کرد و به گوری تنگ و تاریک خواهید رفت که در آن نه رقابتی است و نه افتخاری! بیدار شوید و اطراف خود را نگاه کنید، همه‌تان! زیرا به راستی «شما را افزون‌طلبی به خود مشغول داشته است، تا آنکه به گورها بروید.» (آیات ۱-۲)

You drunken and confused lot! You who take delight and indulge in rivalry for wealth, children and the pleasures of this life, from which you are sure to depart! You who are absorbed with what you have, unaware of what comes afterwards! You who will leave the object of this rivalry, and what you seek pride in, and go to a narrow hole where there is no rivalry or pride! Wake up and look around, all of you! For indeed, “you are preoccupied by greed for more and more, until you go down to your graves.” (Verses 1-2)

با آهنگی ژرف و سنگین، این سوره سپس دل‌هایشان را با هراسی که پس از آنکه در گورها رها شوند در انتظارشان است می‌لرزاند: «نه چنان است، به زودی خواهید دانست.» (آیه ۳) سپس همان نغمه را تکرار می‌کند، با همان واژه‌ها و همان آهنگ استوار و هراس‌انگیز: «باز هم، به زودی خواهید دانست!» (آیه ۴) آنگاه بر ژرفا و هیبت این تأکید می‌افزاید و به سرنوشت هولناکی که در پس آن است اشاره می‌کند؛ سرنوشتی که حقیقت هراس‌انگیز آن را در مستی و رقابتشان بر سر ثروت دنیا درک نمی‌کنند: «هان، اگر یقین می‌داشتید [حقیقت را] با یقین...» (آیه ۵)

With a deep and grave rhythm the sūrah then strikes their hearts with the terror awaiting them after they are left in their graves: “Nay, in time you will come to know.” (Verse 3) Then it repeats the same note, employing the same words and the same firm and terrifying rhythm: “Again, in time you will come to know!” (Verse 4) Then it adds to the depth and awe of this assurance, and hints at the grave prospect that lies beyond, the terrifying essence of which they do not recognize in their flush of intoxication and rivalry for worldly riches: “Indeed, were you to know [the truth] with certainty...” (Verse 5)