موضوع اصلی این سوره، یعنی ایمان، در همهٔ سوره‌هایی که در دوران نخست اسلام در مکه نازل شده‌اند جاری و حاکم است. این موضوع از همهٔ جنبه‌های اصلی آن، از یگانگی خدا آغاز می‌شود: «با خدا معبودی دیگر را مخوان، که از عذاب‌شدگان خواهی بود» (آیهٔ ۲۱۳)، تا ترس از روز قیامت: «و مرا در روزی که برانگیخته می‌شوند رسوا مکن؛ روزی که نه مال سودی می‌بخشد و نه فرزندان، مگر کسی که با دلی سلیم به پیشگاه خدا آید» (آیات ۸۷ تا ۸۹)، و ایمان به وحیی که از سوی خدا بر محمد ﷺ فرود آمده است: «قطعاً این [قرآن] فرو فرستادهٔ پروردگار جهانیان است. روح الأمین آن را بر دل تو نازل کرده است، تا از هشداردهندگان باشی» (آیات ۱۹۲ تا ۱۹۴). همچنین این سوره خطرهایی را که انکار ایمان برای انسان به همراه دارد روشن می‌کند؛ از جمله عذابی ویرانگر که ممکن است در همین دنیا رخ دهد، یا عذابی که در آخرت برای کافران مهیاست: «آنان به یقین [حقیقت وحی را] دروغ شمردند؛ پس به زودی خبرهای آنچه به ریشخند می‌گرفتند به ایشان خواهد رسید» (آیهٔ ۶). «و کسانی که ستم ورزیدند به زودی خواهند دانست که بازگشتشان به کدام جایگاه بد خواهد بود» (آیهٔ ۲۲۷).

Faith, the main theme discussed in this sūrah, pervades all sūrahs revealed in Makkah during the early period of Islam. The subject is examined in all its major aspects from God’s oneness: “Do not invoke any other deity side by side with God, lest you find yourself among those suffering punishment.” (Verse 213), to fearing the Day of Judgement: “Let me not suffer disgrace on the Day when all shall be raised from the dead; the Day when neither wealth nor children will be of any benefit; but only the one who comes to God with a sound heart [will be happy].” (Verses 87-89); belief in the revelation bestowed from on high to Muhammad (peace be upon him): “Most certainly, this [Qur’ān] has been bestowed from on high by the Lord of all the worlds. The trustworthy Spirit has brought it down into your heart — so that you may give warning.” (Verses 192- 194), and explaining the risks to which anyone who denies the faith exposes himself including a destructive punishment that may take place in this world, or punishment in the hereafter that awaits the unbelievers: “They have indeed denied [the truth of revelation]; and they will in time come to understand what it was they were wont to deride.” (Verse 6) “Those who are bent on wrongdoing will in time know what an evil turn their destiny will surely take.” (Verse 227)