سورۃ البقرہ (عالمگیر ایمان) {۱۲۴} او هغه وخت یاد کړه کله چې ابراهيم د خپل رب له لوري څو خبرو سره وازمويل شو، نو هغه وپوره کړې. الله وفرمایل: زه تا ته د خلکو امام ګرځوم. ابراهيم وویل: او زما له اولادې څخه هم. (الله) وفرمایل: زما عهد ظالمانو ته نه رسیږي. {۱۲۵} او هغه وخت یاد کړه کله چې دا کور (کعبه) مو د خلکو لپاره د ثواب او امن ځای جوړ کړ، او مقام ابراهيم څخه د لمانځه ځای ونیسئ، او مونږ ابراهيم او اسماعيل ته امر وکړ چې زما د کور پاکي ساتئ د طواف کوونکو، اعتکاف کوونکو او رکوع او سجده کوونکو لپاره. {۱۲۶} او هغه وخت یاد کړه کله چې ابراهيم وویل: اې زما ربه! دا ځای امن ځای وګرځوه او خپلو خلکو ته له میوو روزي راکړه، له هغو کسانو څخه چې له الله او د آخرت له ورځې څخه ایمان راوړي. (الله) وفرمایل: او څوک چې کافر شي، زه به هغه ته لږه مودې ژوند ورکړم، بیا به هغه د اور عذاب ته اړ کړم، او دا خورا بد ځای دی. {۱۲۷} او هغه وخت یاد کړه کله چې ابراهيم او اسماعيل د کعبې بنسټونه پورته کول: اې زموږ ربه! زموږ څخه قبول کړه، بېشکه ته ډېر اوریدونکی او ډېر پوهیدونکی یې. {۱۲۸} اې زموږ ربه! موږ دواړه خپل ځانونه ستا تابع وګرځوه، او زموږ له اولادې څخه هم د خپل تابع امت ګرځوه، او زموږ عبادت راښکاره کړه او زموږ توبه قبوله کړه، بېشکه ته ډېر توبه قبلوونکی او ډېر مهربان یې. {۱۲۹} اې زموږ ربه! په دوی کې دې ددوی څخه یو رسول راولېږه چې دوی ته ستا آیتونه ولولي، او دوی ته کتاب او حکمت وښيي او دوی پاک کړي. بېشکه ته ډېر غالب او ډېر حکیم یې. {۱۳۰} او څوک چې له ابراهيم د دین څخه مخ واړوي مګر هغه څوک چې پخپل ځان کې ناپوه وي؟ او بېشکه مونږ هغه په دنیا کې وټاکه، او بېشکه هغه په آخرت کې له صالحانو څخه دی. {۱۳۱} کله چې هغه ته وویل شو: تسلیم شه، هغه وویل: زه د عالمانو د رب لپاره تسلیم شوم. {۱۳۲} او ابراهيم خپلو زامنو ته دا وصیت وکړ او یعقوب هم (وویل): اې زما زامنو! بېشکه الله دې دا دین تاسو ته غوره کړی، نو تاسو مه مرئ مګر په داسې حال کې چې مسلمانان یئ. {۱۳۳} آیا تاسو هغه وخت حاضر وئ کله چې یعقوب ته مرګ راورسېد؟ کله چې هغه خپلو زامنو ته وویل: زما له وروسته تاسو څه عبادت کوئ؟ دوی وویل: ستا د معبود او د پلرانو ستا د ابراهيم، اسماعيل او اسحاق د معبود عبادت به کوو، یو معبود، او مونږ هغه ته تسلیم یو. {۱۳۴} دا یوه ډله وه چې تېره شوه؛ دوی لره هغه دی چې دوی کړي، او تاسو لره هغه دی چې تاسو کړي، او له دوی څخه د پوښتنې نه کیږئ چې دوی څه کول. {۱۳۵} او دوی وویل: یهودي یا نصرانیان شئ چې سم لاره ومومئ. ووایه: بلکه د ابراهيم ملت (پیروي کوو) چې حنیف و او له مشرکانو څخه نه و. {۱۳۶} ووایاست: موږ الله ته ایمان راوړی، او هغه څه ته چې زموږ ته نازل شوي، او هغه څه ته چې ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، یعقوب او اسباطو ته نازل شوي، او هغه څه ته چې موسی او عیسی ته ورکړل شوي، او هغه څه ته چې نبیانو ته د دوی له رب څخه ورکړل شوي؛ موږ د دوی تر منځ هیڅ توپیر نه کوو، او موږ هغه ته تسلیم یو. {۱۳۷} نو که دوی هم هغه ته ایمان راوړي څه چې تاسو ایمان راوړی، نو سمه لاره یې موندلې، او که مخ واړوي، نو بېشکه دوی په مخالفت کې دي؛ نو الله به تا لپاره ددوی څخه کفایت وکړي، او هغه ډېر اوریدونکی، ډېر پوهیدونکی دی. {۱۳۸} د الله رنګ (ونیسئ)، او د الله څخه د رنګ ښه څوک دی؟ او موږ هغه عبادت کوونکي یو. {۱۳۹} ووایه: ایا تاسو زموږ سره د الله په اړه جګړه کوئ؟ حال دا چې هغه زموږ او ستاسو رب دی؛ زموږ لپاره زموږ عملونه دي او ستاسو لپاره ستاسو عملونه، او موږ هغه ته مخلص یو. {۱۴۰} آیا تاسو وایئ چې ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، یعقوب او اسباط یهودي یا نصراني وو؟ ووایه: ایا تاسو ښه پوهیږئ یا الله؟ او له هغه څخه څوک ظالم دی چې د الله څخه یوه شهادت پټ کړي چې هغه ته ورسیدلی؟ او الله له هغه څه غافل نه دی چې تاسو یې کوئ. {۱۴۱} دا یوه ډله وه چې تېره شوه؛ دوی لره هغه دی چې دوی کړي، او تاسو لره هغه دی چې تاسو کړي، او له دوی څخه د پوښتنې نه کیږئ چې دوی څه کول.