یو روایت د دې سورت د نازلیدو په اړه وایي چې د قریشو مشران د دارالندوې په ځای کې راټول شول، هغه ځای چې دوی به په عادت سره د هرې مهمې پیښې د خبرو لپاره یو ځای کیدل. دا ځل دوی د نبي ﷺ او د هغه د پیغام په اړه د خپل ستراتیژي په اړه خبرې کولې. کله چې نبي ﷺ د دې غونډې خبر واورېد، خپه شو. هغه خپل جامې پرې واچولې، ځان یې پټ کړ او ویده شو. بیا جبرئیل علیه السلام د دې سورت لومړۍ برخه، چې ۱۹ آیتونه لري، ورته راوړه، د دې حکم سره چې شپې عبادت ته ودریږي. د هغې وروستۍ برخه، یعنې ۲۰ آیت، یو بشپړ کال وروسته نازل شو، او په دې موده کې نبي ﷺ او ځینې صحابه کرام د شپې عبادت کاوه تر دې چې د هغوی پښې وریدلې شوې. یوازې بیا د سورت دوهمه برخه نازله شوه، چې د دوی بار یې سپک کړ.

A report in connection with the revelation of this surah suggests that the Quraysh elders held a meeting in Dar akNadwah, a place where they normally gathered, in order to discuss any momentous event. This time they were discussing their strategy as regards the Prophet and the message he advocated. When the Prophet heard of this meeting, he was distressed. He wrapped himself in his clothes, covered himself and went to sleep. The Angel Gabriel then brought him the first passage of this surah, comprising 19 verses, with the command to stay up in worship at night. Its final part, consisting of Verse 20, was delayed for a full year, during which the Prophet and some of his Companions attended to their night worship until their legs were swollen from the effort. Only then was the surahs second part revealed reducing their burden.