الشعراء (How the Mighty Fall) 123-140
Al-Shuara The Poets ( How the Mighty Fall) 123-140
عاد هم د خدای پیغمبران تکذیب کړل.
The `Ād, too, denied God’s messengers.
(123)
(123)
د دوی ورور هود ورته وویل: ایا تاسو د خدای نه ویره نه لرئ؟ (١٢٤)
Their brother Hūd said to them: Will you have no fear of God? (124)
زه تاسو ته د یو امانت دار رسول په توګه لیږل شوی یم. (125)
I am a Messenger [sent by Him] to you, worthy of all trust. (125)
پس، له خدایه ووېرېږئ او زما خبرو ته غوږ ونیسئ. (126)
So, fear God and pay heed to me. (126)
زه تاسو نه په دې باندې هیڅ اجر نه غواړم: زما اجر یوازې د ټولو عالمونو د رب په لوري دی۔ (۱۲۷)
No reward whatever do I ask of you for it: my reward is only from the Lord of all the worlds. (127)
تاسو هر لوړ ځای کې په بې ګټې کار سره یادګار جوړوئ؟ (۱۲۸)
‘Do you build a landmark on every high place, in a vain endeavour, (128)
او تاسو لپاره خپلو ځايونو کې مضبوط ودانۍ جوړوئ، دې هیله سره چې تاسو به تل ژوندي پاتې شئ؟ (۱۲۹)
and make for yourselves strong structures, hoping to be immortal? (129)
کله چې تاسو خپل واک په کار اچوئ، نو داسې کوئ لکه ظالم جابران. (130)
When you exercise your power, you do so like cruel tyrants. (130)
پس، د خدای څخه وویرېږئ او زما خبرو ته غوږ ونیسئ۔ (131)
So, fear God and pay heed to me. (131)
هغه ذات څخه ووېرېږئ چې تاسو ته هغه هر څه درکړي چې تاسو يې پوهېږئ. (132)
Fear Him who has provided you with all that you know. (132)
هغه تاسو ته څارويو او اولادونو سره مرسته وکړه (۱۳۳)
He has provided you with cattle and children, (133)
او باغونو او چینو سره۔ (۱۳۴)
and gardens and springs. (134)
بې شکه زه پر تاسو د یوې سختې ورځې د عذاب څخه ویریږم۔ (۱۳۵)
Indeed, I fear lest suffering befall you on an awesome day.’ (135)
هغوي وویل: «موږ ته برابره ده که ته موږ ته نصیحت وکړې یا له نصیحت کولو څخه بې برخې شې. (136)
They answered: ‘It is all one to us whether you admonish us or you never give admonition. (136)
دا خو د پخوانیانو د طریقې څخه پرته بل څه نه دي. (137)
This is none but the practice of the ancients. (137)
«هېڅکله به موږ ته سزا ورنه کړل شي.» (۱۳۸)
Never are we going to be punished.’ (138)
پس دوی هغه تکذیب کړ، نو موږ دوی هلاک کړل. بیشکه، په دې کې یوه ښکاره نښه ده؛ خو ډیری یې نه ایمانیږي۔ (۱۳۹)
Thus they denied him. So We destroyed them. Indeed, there is in this a sure sign; yet most of them will not believe. (139)
او بیشکه ستاسو رب هغه ذات دی چې ډیر زبردست دی، ډیر مهربان دی۔ (۱۴۰)
And indeed it is your Lord who is the Mighty One, the Merciful. (140)
د واک او د تلپاتې کیدو احساس
Power And A Sense Of Immortality
د پیغمبر هود قوم د الأحقاف په سیمه کې اوسېده، هغه ځای چې پراخ ریګي غونډۍ لري، نږدې د حضرموت او د یمن په لوري. دوی د نوح له وروسته اوسېدل، او د هغو ټولنو له جملې وو چې د هغه طوفان وروسته له سمې لارې څخه واوښتې، هغه طوفان چې د نوح د قوم سزا وه.
The Prophet Hūd’s people lived in al-Aĥqāf, an area of extensive sand dunes not far from Ĥadramowt and in the direction of Yemen. They lived sometime after Noah, and were one of the communities that deviated from the right way sometime after the flood that punished Noah’s people.
د هود کیسه په تفصیل سره د اعراف سورت، یعنی سورۀ الاعراف، او د هود سورت، یعنی سورۀ هود کې بیان شوې ده. همدارنګه د مؤمنون سورت، یعنی سورۀ المؤمنون کې هم یادونه شوې ده، خو د هود او د هغه د قوم نومونه پکې نه دي ذکر شوي. دلته کیسه په لنډ ډول بیان شوې ده، د هود هغه خبرې چې خلکو ته یې د خدای د یووالي د منلو هڅونه کوله، او هغه پای چې د خدای عذاب پر هغوی راغی، ترمنځ.
Hūd’s story was told in more detail in Sūrah 7, The Heights, and Sūrah 11, Hūd. It is also mentioned in .Sūrah 23, The Believers, without mentioning the names of Had or his community. The story here is summed up between Hūd’s address to his community that encouraged them to believe in God’s oneness and the end they faced as God’s punishment befell them.
د هود او د هغه د قوم کیسه هم د نوح د کیسې په څیر پیل کیږي:
The story of Had and his people has the same beginning as Noah’s story:
عاد هم د خدای پیغمبرانو تکذیب وکړ. د دوی ورور هود دوی ته وویل: ایا تاسو د خدای څخه ویره نه لرئ؟ زه ستاسو لپاره یو امین رسول یم. نو د خدای څخه ویره وکړئ او زما اطاعت وکړئ. زه د دې کار په بدل کې له تاسو نه هیڅ اجر نه غواړم؛ زما اجر یوازې د ټولو عالمینو د رب په لاس دی۔
The `Ād, too, denied God’s messengers. Their brother Hid said to them: Will you have no fear of God? I am a Messenger [sent by Him] to you, worthy of all trust. So, fear God and pay heed to me. No reward whatever do I ask of you for it: my reward is only from the Lord of all the worlds. (Verses 123-127)
دا هماغه پیغام دی چې هر پیغمبر د خدای له لوري راوړی دی: دا د یوازې خدای په منلو او له هغه څخه د ویرې او د هغه د پیغمبر د اطاعت کولو بلنه ده. دې ته دا اعلان هم یو ځای دی چې پیغمبر د هغو دنیوي عیشونو او مقام څخه چې خلک ورته وړاندې کولای شي، هیڅ غرض نه لري. دا کار خبرې ته سمه لاره ورکوي. پیغمبر له دوی څخه هیڅ نه غواړي، بلکې خپل اجر یوازې له خدای څخه غواړي.
It is the same message given by every messenger of God: it is a call to believe in God alone and to fear Him and obey His messenger. This is coupled with a declaration disclaiming any interest in worldly luxuries or position the people may have to offer. This puts things in the right perspective. The messenger seeks nothing from them, but instead he looks to God for his reward.