Deze zeer korte soera schetst een volledig systeem voor het menselijk leven gebaseerd op het islamitische standpunt. In de duidelijkste en meest beknopte vorm definieert het het basisconcept van geloof in de context van de alomvattende werkelijkheid ervan. In enkele woorden wordt de gehele islamitische grondwet gedekt en feitelijk wordt de moslimgemeenschap in haar essentiële kwaliteiten en boodschap beschreven in slechts één vers, het laatste. Dat is de duidelijke en meest uitdrukkingsvolle stijl waarvan alleen God in staat is.

This very short sūrah outlines a complete system for human life based on the Islamic viewpoint. It defines, in the clearest and most concise form, the basic concept of faith in the context of its comprehensive reality. In a few words the whole Islamic constitution is covered and in fact, the Muslim community is described in its essential qualities and message in one verse only, the last. Such is the clear and most expressive style of which only God is capable.

Het grote feit dat deze soera bevestigt, is simpelweg dat er gedurende de hele geschiedenis van de mensheid één waardevol en betrouwbaar pad is geweest, namelijk specifiek het pad dat de soera beschrijft. Alle andere wegen leiden slechts tot verlies en ondergang. Zoals in de samenvatting wordt vermeld, betekent deze weg eerst het aannemen van het geloof, gevolgd door goede daden en de aansporing om de waarheid te volgen en stand te houden in het aangezicht van tegenspoed.

The great fact which this sūrah affirms is simply that throughout the history of mankind there has been one worthwhile and trustworthy path, which is, specifically, the one the sūrah describes. All other ways lead only to loss and ruin. As it says in outline, this way means first the adoption of faith, followed by good deeds and exhortation to follow the truth and to persevere in the face of adversity.

Wat betekent het aannemen van het geloof dan? Wij zullen hier niet de juridische definitie ervan geven. In plaats daarvan zullen wij de aard en het belang ervan in het menselijk leven beschrijven.

What does the adoption of faith then mean? We shall not give here its juristic definition. Instead, we shall describe its nature and importance in human life.

Geloof is het kenmerk waarmee de mens, een klein wezen met een kort leven in een beperkte wereld, nabijheid bereikt tot de Absolute en Eeuwige Schepper van het universum en alles wat daarin bestaat. Hij legt hiermee een verbinding met het gehele universum, dat voortvloeit uit die Ene Oorsprong, met de wetten die het beheersen en de krachten en mogelijkheden die het biedt. Als gevolg hiervan breekt hij uit de nauwe grenzen van zijn onbeduidende zelf naar de weidsheid van het universum, van zijn ontoereikende kracht naar de grote onbekende universele energieën, en van de grenzen van zijn korte leven naar de eeuwigheid die God alleen omvat.

Faith is the characteristic by which man, a small creature with a life of short duration in a limited world, attains closeness to the Absolute and Everlasting Originator of the universe and all that exists in it. He thus establishes a link with the whole universe, which springs from that One Origin, with the laws governing it and the powers and potentialities it provides. As a result, he breaks away from the narrow boundaries of his trivial self to the broadness of the universe, from his inadequate power to the great unknown universal energies, and from the limits of his short life to the eternity that God alone comprehends.

Deze band met God verleent de mens zeker vermogen, grenzeloze reikwijdte en vrijheid. Het schenkt hem een groot genot van dit prachtige leven en verrijkt zijn leven met een wederzijdse vriendschap met andere schepselen. Zo wordt het leven voor de mens een aangename reis, overal en op elk moment. Hieruit vloeien een eeuwige gelukzaligheid en een intiem begrip van het leven en de schepping voort. Dit is de onschatbare winst, waarvan het ontbreken een onmetelijk verlies is.

This bond with God grants man assured power, limitless scope and freedom. It endows him with great enjoyment of this beautiful life and enriches his life with a mutual friendship with other creatures. Thus life becomes a pleasant journey for man everywhere and at all times. From this an everlasting happiness and intimate understanding of life and creation are derived. This is the invaluable gain, to lack which is an immeasurable loss.

De kwaliteiten van het geloof zijn precies die van een verheven en waardige menselijkheid, zoals de aanbidding van één God, die de mens boven de dienstbaarheid aan anderen verheft en in hem de waarheid van de gelijkheid van de gehele mensheid vestigt, zodat hij noch toegeeft, noch zijn hoofd buigt voor iemand anders dan God, de Eenige, de Absolute. Het resultaat is dat de mens werkelijke vrijheid geniet, die uitstralt vanuit zijn geweten na zijn besef dat er slechts één macht en één Heer in deze wereld is. Deze bevrijding ontwikkelt zich spontaan uit een dergelijk bewustzijn, want het is de enige logische consequentie.

Geloof is het fundament van alle goedheid in het menselijk leven. Het is uit geloof dat alle vormen van goedheid voortvloeien en waaraan al haar vruchten te danken zijn. Wat niet uit geloof voortvloeit, is een tak die van de boom is afgesneden: het is gedoemd te verwelken en te vergaan; of het is een dwaalende scheut, beperkt en tijdelijk! Geloof is de as waaraan het fijne weefsel van de levensnetwerken is verbonden. Zonder het is het leven een loszandig gebeuren, verspild door het najagen van verlangens en fantasieën. Het is de ideologie die diverse daden samenbrengt onder een consistent systeem, die hetzelfde pad volgt en is afgestemd op hetzelfde mechanisme, met een duidelijke motivatie en een welgedefinieerd doel.

Faith is the foundation of all goodness in human life. It is from faith that all forms of goodness spring and to which all its fruits are due. What does not spring from faith is a branch cut from its tree: it is bound to fade and perish; or else, it is a stray shoot, limited and temporary! Faith is the axis to which all the fine fabric of life’s networks is connected. Without it life is a loose event, wasted through the pursuit of yearnings and fantasies. It is the ideology which brings together diversified deeds under a consistent system, following the same route and geared to the same mechanism, possessing a definite motive and a well-defined goal.

Zodoende worden alle daden die niet uit deze oorsprong voortvloeien en niet gerelateerd zijn aan die weg, door de Qur’ān volledig genegeerd. De Islam is hierin onveranderlijk eerlijk. In soera 14, Abraham, lezen we: “De werken van degenen die ongelovig zijn in hun Heer zijn als as die de wind fel rondblaast op een stormachtige dag. Zij kunnen geen enkel voordeel behalen uit alles wat zij hebben verdiend.” (14: 18) In soera 24, Licht, lezen we: “Wat de ongelovigen betreft, hun daden zijn als een fata morgana in de woestijn, die de dorstige reiziger voor water aanzint, maar wanneer hij dichtbij komt, ontdekt hij dat het niets is.” (24: 39) Dit zijn duidelijke verklaringen die elke daad die niet gerelateerd is aan het geloof ontkrachten. Het feit is dat het geloof een motief geeft aan de daad van een persoon dat verbonden is met de oorsprong van het bestaan en een doel dat compatibel is met het doel van de gehele schepping. Dit is een logisch standpunt van een ideologie die alle gebeurtenissen aan God toeschrijft. Wie zich van Hem losmaakt, verdwijnt en verliest de realiteit van zijn bestaan.

Hence, all deeds not stemming from this origin and not related to that way are completely disregarded by the Qur’ān. Islam is invariably candid over this. In Sūrah 14, Abraham, we read: “The works of those who disbelieve in their Lord are like ashes which the wind blows about fiercely on a stormy day. They cannot achieve any benefit from all that they might have earned.” (14: 18) In Sūrah 24, Light, we read: “As for the unbelievers, their deeds are like a mirage in the desert, which the thirsty traveller supposes to be water, but when he comes near to it, he finds that it is nothing.” (24: 39) These are clear statements discrediting every deed not related to faith. The fact is that faith gives a person’s deed a motive that is connected with the origin of existence and an aim compatible with the purpose of all creation. This is a logical view of an ideology that attributes all events to God. Whoever dissociates himself from Him, vanishes and loses the reality of his existence.

Het doen van het rechtvaardige is de natuurlijke vrucht van geloof. Het is een spontane interactie die ontstaat zodra de realiteit van het geloof zich in het menselijke hart en de menselijke geest heeft genesteld. Want geloof is een positief en actief concept dat, zodra het het menselijk geweten heeft doordrongen, zich haast om zichzelf te reflecteren in de buitenwereld door middel van goede daden. Dit is de islamitische visie op geloof. Het moet dynamisch zijn. Als het dat niet is, dan is het ofwel nep ofwel niet-bestaand, net zoals een bloem haar geur niet kan achterhouden, die zich op natuurlijke wijze verspreidt. Anders bevindt de geur zich helemaal niet in de bloem.

Doing what is righteous is the natural fruit of faith. It is a spontaneous interaction generated once the reality of faith settles inside the human heart and mind. For faith is a positive and active concept which, once it has pervaded the human conscience, hastens to reflect itself to the outside world in good deeds. This is the Islamic view of faith. It must be dynamic. If it is not, then it is either phoney or nonexistent, just as a flower cannot withhold its fragrance which naturally spreads. Otherwise, it is not in the flower at all.

Uit dit alles erkennen wij de waarde van het geloof: het is dynamisch, actief, creatief, productief en volledig toegewijd aan de welgevalligheid van God. Het is het tegenovergestelde van nauwzinnigheid, negativiteit of introversie. Het zijn niet slechts oprechte en onschuldige intenties die nooit uitmonden in daden. Dit is het onderscheidende kenmerk van de Islam dat het een creatieve kracht maakt in het praktische leven.

From all this we recognize the value of faith: it is dynamic, active, creative, productive and totally devoted to God’s pleasure. It is the opposite of narrowness, negativity or introversion. It is not just sincere and innocent intentions that never develop into actions. This is the distinguishing characteristic of Islam that makes it a creative power in practical life.

Dit is alles alleen logisch zolang het geloof de verbinding blijft met de levenswijze die God heeft uiteengezet. Deze levenswijze wordt gekenmerkt door voortdurende dynamiek in de wereld en onder de mensen. Het is gebaseerd volgens een specifiek plan en gericht op een bepaald doel. Bovendien drijft het geloof de mensheid aan om te implementeren wat goed, puur, constructief en nuttig is.

All this is logical only as long as faith remains the link with the way of life God has outlined. This way of life is characterized by perpetual dynamism in the world and among people. It is founded according to a specific plan and orientated towards a definite goal. Moreover, faith propels humanity towards implementing what is good, pure, constructive and utilitarian.

Wat is nu, in het licht van dit alles, het verlies dat de mensheid overal lijdt?

Now what, in the light of all this, is the loss humanity is suffering everywhere?

Hoe groot is het falen ervan in de strijd tussen goed en kwaad, als gevolg van het de ogen te sluiten voor de grote boodschap die de Arabieren eraan overbrachten toen zij de banier van de Islam oprichtten en zo het leiderschap over de mensheid op zich namen? Nadat zij de Islam hebben verlaten, bevindt de Arabische natie zich in de voorhoede van de karavaan die koers zet naar verlies en ondergang.

How great is its failure in the battle between good and evil as a result of turning a blind eye to the great message the Arabs delivered to it when they raised the banner of Islam and thus assumed the leadership of mankind? Having abandoned Islam, the Arab nation is in the forefront of the caravan which is heading towards loss and ruin.

Sinds die tijd zijn de vaandels van de mensheid voor Satan, onwaarheid, dwaling, duisternis en verlies geweest. Geen enkel vaandel is opgestoken voor God, waarheid, leiding, licht of succes. Het vaandel van God is echter nog steeds aanwezig, wachtend op de armen die het zullen oprichten en de natie die eronder zal oprukken naar rechtvaardigheid, leiding en succes.

Since then, the banners of mankind have been for Satan, falsehood, error, darkness and loss. No banner has been raised for God, truth, guidance, light or success. God’s banner, however, is still there awaiting the arms that will raise it and the nation which under it will advance towards righteousness, guidance and success.

Alles wat tot nu toe is gezegd, had betrekking op winst en verlies in dit leven, dat, hoewel van groot belang, zeer onbeduidend is in vergelijking met het hiernamaals. Er is een eeuwig leven en een wereld van de werkelijkheid waar werkelijke winst wordt behaald of werkelijk verlies wordt geleden; dat wil zeggen, het bereiken van, of het beroofd worden van, het paradijs en het genoegen van God. Daar bereikt de mens ofwel de hoogste perfectie die voor hem mogelijk is, of hij stort volledig in, zodat zijn menselijkheid wordt verpletterd en hij eindigt als waardeloos als kiezelstenen of zelfs erger: “Op de dag waarop de mens zal kijken naar wat zijn handen hebben vooruitgestuurd, en de ongelovige zal roepen: ‘Zou ik maar stof was!’” (78: 40)

All that has been said so far concerned gain and loss in this life which, though of great importance, is very trivial in comparison with the hereafter. There is an everlasting life and a world of reality where real profit is made or real loss is suffered; that is, either the attainment of, or deprivation from, paradise and the pleasure of God. There man either accomplishes the highest of perfection allowed for him or completely collapses so that his humanity is crushed and ends up as worthless as pebbles or even worse: “On the day when man will look on what his hands have forwarded and the unbeliever will cry: ‘Would that I were dust.’“ (78: 40)