Deze soera, gewijd aan het verhaal van Noach en zijn volk, beschrijft een belangrijke ervaring van de belangenbehartiging van de goddelijke boodschap op aarde.

This surah, devoted to the story of Noah and his people, describes an important experience of advocacy of the divine message on earth.

Het vertegenwoordigt een cyclus in de consistente en permanente behandeling van de mensheid, en in de voortdurende strijd tussen goed en kwaad, leiding en dwaling, waarheid en onwaarheid. Deze episode schetst een mensheid die koppig en onverzettelijk is in haar wegen, die de lijn volgt die door arrogante leiderschap is getrokken, en onwillig is om de geboden leiding te overwegen of te kijken naar de aanwijzingen naar het geloof. Deze zijn overal in het universum en binnen de mensen zelf beschikbaar, vastgelegd in het open boek van het universum en in de innerlijke ziel van de mens. Tegelijkertijd toont de soera een aspect van goddelijke barmhartigheid, vertegenwoordigd in het feit dat God boodschappers heeft gezonden om de mensheid te redden van hun koppige verwerping van leiding en hun blinde navolging van arrogant en foutief leiderschap.

It represents a cycle in the consistent and permanent treatment of mankind, and of the ever-raging battle between good and evil, guidance and error, truth and falsehood. This episode depicts a humanity that is stubborn, hard, established in its ways, toeing the line drawn by arrogant leadership, unwilling to consider the guidance provided or to look at the pointers to faith. These are available everywhere in the universe and within peoples own selves, recorded in the open book of the universe and in mans inner soul. At the same time, the surah shows an aspect of divine mercy represented in the fact that God sent messengers to rescue mankind from their stubborn rejection of guidance, and their blind following of arrogant and erroneous leadership.

De soera schetst ook een beeld van de onvermoeibare inspanningen van de boodschappers van God om de dwalende mensheid leiding te bieden. Zij toonden een ongeëvenaarde geduld ondanks alle tegenslagen waarmee zij te maken kregen en toen zij geen persoonlijk belang bij de zaak hadden: zij verwachtten geen enkele beloning van degenen die profiteerden van hun leiding, noch hoopten zij op enige persoonlijke gunst van degenen die als gevolg van hun inspanningen het geloof hadden verkregen. Zij ontvingen niets dergelijks als de vergoedingen die universiteiten en onderwijsinstellingen in rekening brengen voor de diensten die zij verlenen.

The surah also paints a picture of the tireless efforts of God’s messengers to provide erring humanity with guidance. They showed unparalleled patience despite all the adversity they had to contend with and when they had no personal interest in the matter: they did not expect any reward from those who benefited by their guidance, nor did they hope for any personal favour from those who attained faith as a result of their efforts. They received nothing like the fees charged by universities and educational institutes for the services they provide.

In deze soera presenteert Noah aan God de uiteindelijke uitkomst van de 950

In this surah, Noah presents to God the final outcome of the 950

jaren lang hij onvermoeibaar had geprobeerd het goddelijke geloof onder zijn volk te verkondigen. In essentie waren zij arrogant en koppig blijven volgen naar hun leiders die op hun beurt over rijkdom en macht beschikten. Zijn verslag, zoals uiteengezet in de soera, luidt: “Mijn Heer! Ik heb mijn volk dag en nacht gepleit, maar hoe meer ik hen oproep, hoe verder zij wegvluchten. Telkens wanneer ik hen oproep, opdat U hen vergeeft, steken zij hun vingers in hun oren, trekken zij hun kleren over hun hoofd, worden zij koppig en worden zij nog arroganter en onbeschaamder. Ik heb hen openlijk opgeroepen; ik heb hen in het openbaar gepredikt, en ik heb in het geheim, in beslotenheid, tot hen gesproken. Ik zei: “Vraag uw Heer om vergeving: Hij is alwetend Vergevingsgezind. Hij zal de hemel over jullie met overvloed laten loslaten, en zal jullie rijkdom en kinderen schenken; en zal jullie tuinen en rivieren voorzien. Wat is er met jullie aan de hand? Waarom gedragen jullie je zo onbeschaamd tegenover jullie Heer, terwijl het Hij is die jullie in opeenvolgende stadia heeft geschapen? Zien jullie niet hoe God zeven hemelen in lagen heeft geschapen, en daarin de maan als een licht en de zon als een lantaarn heeft geplaatst? God heeft jullie uit de aarde doen ontspruiten als een plant, en Hij zal jullie daarin terugbrengen en jullie daarna weer laten voortkomen.

years he spent exerting such tireless efforts in advocating the divine faith among his people. Essentially they had continued to arrogantly and stubbornly follow their leaders who, in turn, possessed wealth and power. His report, as outlined in the surah states: “My Lord! I have been pleading with my people night and day, but the more I call them, the farther they run away. Whenever I call on them, so that You may forgive them, they thrust their fingers into their ears, draw their garments over their heads, grow obstinate and become even more arrogant and insolent. I have called them openly; I have preached to them in public, and I spoke to them secretly, in private. I said: “Ask your Lord for forgiveness: He is ever forgiving. He will let loose the sky over you with abundance, and will give you wealth and children; and will provide you with gardens and rivers. What is the matter with you? Why do you behave with such insolence towards your Lord, when it is He who has created you in successive stages? Do you not see how God has created seven heavens in layers, placing in them the moon for a light and the sun for a lantern? God has made you spring from the earth like a plant, and He will return you into it and then bring you out again.

“God heeft de aarde voor jullie tot een uitgestrekt gebied gemaakt, zodat jullie over haar ruime paden kunnen lopen.” (Verzen 5-20) Nadat hij op deze wijze de inspanningen heeft geschetst die hij heeft geleverd en de uiteenlopende methoden die hij hanteerde bij het verkondigen van de goddelijke boodschap onder zijn volk, zegt Noah: “Mijn Heer! Zij hebben mij ongehoorzaam geweest en degenen gevolgd wiens rijkdom en kinderen hen steeds verder in de ondergang leiden. Zij hebben een machtig complot gesmeed en tegen elkaar gezegd: “Verlaat nooit jullie goden! Laat Wadd, Suwa(, Yaghuth, Ya(uq of Nasr niet in de steek. Zij hebben velen dwaal laten gaan.” (Verzen 21-24)

God has made the earth a vast expanse for you, so that you may walk along its spacious paths.” (Verses 5-20) Having thus outlined the efforts he made and the varied methods he employed in advocating the divine message among his people, Noah says: “My Lord! They have disobeyed me and followed those whose wealth and children lead them increasingly into ruin. They have devised a mighty plot, and said to each other: “Do not ever renounce your gods! Do not abandon Wadd, Suwa(, Yaghuth, Ya(uq or Nasr. They have led many astray.” (Verses 21-24)

Het resultaat is zeer negatief. Toch blijft de taak van een boodschapper hetzelfde:

The result is very negative. Yet a messenger s task remains the same:

om de boodschap van Allah te verkondigen.

to advocate Gods message.

Deze uiterst moeilijke ervaring wordt getoond aan de Profeet Muhammad ﷺ, die het vertrouwen heeft geërfd om de goddelijke boodschap over de hele aarde te verkondigen tot het einde der tijden, en die de zwaarste last heeft gedragen die aan enige profeet is toegewezen. Er wordt aan hem getoond hoe een voormalige broeder van hem probeerde de waarheid van het geloof op aarde te vestigen. Hij is hierdoor in staat om te zien hoe koppig de mens kan zijn in het weerstaan van de boodschap van de waarheid, hoe corrupt afwijkend leiderschap kan zijn en hoe het geleid leiderschap kan overmeesteren. Hij leert over de wil van God om boodschapper na boodschapper te sturen om de mensheid leiding te bieden, en dit ondanks alle koppige en voortdurende afwijzing, al vanaf de dagen van Noah (vrede zij met hem).

This extremely difficult experience is shown to the Prophet Muhammad (peace be upon him), who inherited the trust of advocating the divine message throughout the earth until the end of time and who shouldered the heaviest burden assigned to any prophet. He is shown how a former brother of his sought to establish the truth of faith on earth. He is, thus, able to see just how stubborn man can be in resisting the message of truth, and how corrupt deviant leadership can be and how it can overpower guided leadership. He learns of God’s will to send messenger after messenger to provide mankind with guidance, and this despite all the stubborn and continuous rejection from as early as the days of Noah (peace be upon him).

Deze ervaring wordt getoond aan de moslimgemeenschap in Makkah, en aan de moslimgemeenschap in het algemeen, omdat zij de erfgenaam is van de boodschap van God aan de mensheid. Zij is belast met het uitvoeren van de levenscode gebaseerd op de goddelijke boodschap, zelfs te midden van de tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) die destijds heerste, en te midden van elke daaropvolgende tijd van onwetendheid (Jahiliyyah). De moslijmgemeenschap ziet zo het beeld van vastberadenheid, vertegenwoordigd door Noah, de tweede vader van de mensheid, die gedurende een zeer lange periode heeft gestreden om de boodschap van God te presenteren. Zij ziet de zorg die God had voor het kleine aantal gelovigen die de boodschap van Noah aanvaardden en die werden gered van de totale vernietiging die hun ongelovige medemensen overspoelde.

This experience is shown to the Muslim community in Makkah, and to the Muslim community generally, because it is the heir to God’s message to mankind. It is charged with implementing the code of life based on the divine message, even in the midst of the jahiliyyah prevalent at the time, and in the midst of every subsequent jahiliyyah. The Muslim community thus sees the picture of firm resolve represented by Noah, the second father of mankind, who struggled over such a long period of time, to present God’s message. It sees the care God took of the small number of believers who accepted Noah’s message and who were saved from the total destruction that engulfed their unbelieving fellows.

De ervaring van Noah wordt ook aan de ongelovigen van Mekka gepresenteerd, om hen het lot te tonen dat hun ongelovige voorgangers is overkomen. Zij kunnen hierdoor beseffen dat God hen een grote gunst heeft geschonken door een vriendelijke Boodschapper naar hen toe te sturen die veel om hen geeft. Deze Boodschapper ﷺ doet geen beroep op God om hen te vernietigen, zoals Noah deed. Het is Gods genade die heeft bepaald dat hen uitstel zal worden gegund. Noah bad tot God om alle ongelovigen weg te nemen nadat hij alle middelen, inspanningen en methoden had uitgeput om hen op te roepen tot het volgen van goddelijke leiding. Pas op dat moment deed hij zijn oprechte smeekbede: “En Noah zei: 'Heer! Laat geen enkele ongelovige op aarde achter. Als U hen spaart, zullen zij Uw dienaren misleiden en zullen zij niets voortbrengen dan zondaars en hardnekkige ongelovigen.'” (Versen 26-27)

Noah’s experience is also presented to the Makkan unbelievers, showing them the fate suffered by their unbelieving predecessors. They may thus realize that God has bestowed a great favour on them, sending them a kind Messenger who cares greatly for them. This Messenger does not appeal to God to destroy them as Noah did. It is God’s grace that has determined that they will be given respite. Noah prayed to God to take away all unbelievers after he had exhausted all means, efforts and methods in calling on them to follow divine guidance. It was only at that juncture that he made his heartfelt appeal: “And Noah said: 'Lord! Do not leave a single unbeliever on earth. If you spare them, they will lead Your servants astray and beget none but sinners and hardened unbelievers.” (Verses 26-27)

Bij het presenteren van deze episode in de belangenbehartiging van de boodschap van God, toont de soera duidelijk de eenheid van het goddelijke geloof en de stevige, onveranderlijke wortels ervan, evenals de nauwe verbinding ermee met het universum, de wil van God en de gebeurtenissen in het leven zoals zij plaatsvinden volgens wat God heeft bepaald. We zien dit alles door wat Noah tegen zijn volk zegt ter wijze van waarschuwing en instructie: "Hij zei: 'Mijn volk, ik ben hier om u duidelijk te waarschuwen. Aanbid God alleen en vrees Hem, en gehoorzaam mij. Hij zal u uw zonden vergeven en u uitstel verlenen tot een vastgestelde termijn. Wanneer de door God vastgestelde termijn komt, kan deze nooit worden uitgesteld, indien u het maar wist'" (Versen 2-4)

In presenting this episode in the advocacy of God’s message, the surah clearly shows the unity of the divine faith and its firm, unchanging roots, as well as its close link with the universe, God’s will and life’s events as they take place according to what God has determined. We see all this through what Noah says to his people by way of warning and instruction: "He said: 'My people, I am here to warn you plainly Worship God alone and fear Him, and obey me. He will forgive you your sins and grant you respite for an appointed term. When God's appointed term comes, it can never be put back, if you but knew it” (Verses 2-4)

We zien het ook in de soera waarin Noah tegen zijn volk zegt: “Wat is er met jullie aan de hand? Waarom gedragen jullie je zo onbeschaafd tegenover jullie Heer, terwijl Hij degene is die jullie in opeenvolgende stadia heeft geschapen? Zien jullie niet hoe God zeven hemelen in lagen heeft geschapen, en daarin de maan als een licht en de zon als een lantaarn heeft geplaatst? God heeft jullie uit de aarde doen ontspruiten als een plant, en Hij zal jullie daarin terugbrengen en jullie daarna weer doen opstaan.”

We also see it as the surah quotes Noah saying to his people: “What is the matter with you? Why do you behave with such insolence towards your Lord, when it is He who has created you in successive stages? Do you not see how God has created seven heavens in layers, placing in them the moon for a light and the sun for a lantern? God has made you spring from the earth like a plant, and He will return you into it and then bring you out again.

God heeft de aarde voor jullie tot een uitgestrekte vlakte gemaakt, zodat jullie over haar ruime paden kunnen wandelen (Verzen 13-20)

God has made the earth a vast expanse for you, so that you may walk along its spacious paths(Verses 13-20)

Het vestigen van deze waarheid over de eenheid van de boodschap van God in de harten van de moslimgemeenschap is bijzonder belangrijk. Het helpt moslims om de waarheid van hun boodschap te begrijpen en dat zij afstammen van een lange lijn van gelovigen, beginnend vanaf de vroegste dagen van de mensheid. Het vertelt hen ook over hun rol in het bepleiten van deze boodschap, die de wet codeert die God heeft vastgesteld voor het menselijk leven.

Establishing this truth about the unity of Gods message in the hearts of the Muslim community is particularly important. It helps Muslims to understand the truth of their message and that they descend from a long line of believers starting from the very early days of humanity. It also tells them of their role in advocating this message, which embodies the code God has laid down for human life.

Wanneer we kijken naar de grote inspanningen die de boodschappers van Allah (vrede zij met hen allen) hebben geleverd om leiding te bieden aan een koppig dwaling in de mensheid, en we overwegen dat het de wil van Allah is geweest om hen, één na de ander, voor dit doel te zenden, dan zouden wij niets minder dan overweldigd moeten zijn.

When we look at the great efforts exerted by Gods messengers (peace be upon them all) in presenting guidance to a stubbornly erroneous humanity, and consider that it has been Gods will to send them, one after another, for this purpose, we should be nothing less than overwhelmed.

Men kan zich terecht afvragen of de resultaten dergelijke langdurige inspanningen en nobele offers hebben gerechtvaardigd, van de vroege tijd van Noah tot aan de tijd van Muhammad ﷺ, evenals de tussenliggende en daaropvolgende inspanningen en offers die zijn gebracht door gelovigen in de boodschap van Allah. Desondanks zijn dergelijke inspanningen en offers continu geleverd, en dit in het aangezicht van spot en misbruik. Inderdaad, sommige boodschappers werden geconfronteerd met verbranding in het vuur of werden doormidden gezaagd met een zaag, of moesten hun vaderland ontvluchten en hun families achterlaten. Toen de laatste boodschap werd gegeven, hebben de Profeet Muhammad ﷺ en degenen die hem volgden zware inspanningen geleverd om deze te vestigen. Sindsdien zijn er door gelovigen verdere inspanningen en offers geleverd. De vraag is dan of de resultaten dergelijke inspanningen en offers rechtvaardigen? Moet deze strijd worden voortgezet? Verdient de mensheid dergelijke goddelijke zorg?

One may well ask whether the results have justified such long efforts and noble sacrifices, from Noahs early time through to Muhammad’s own time, as well as the intervening and subsequent efforts and sacrifices made by believers in Gods message. Nonetheless such efforts and sacrifices have continuously been made and this in the face of ridicule and abuse. Indeed some messengers faced burning in the fire or were cut in halves with a saw, or had to flee their homeland and abandon their families. When the final message was given, the Prophet Muhammad and those who followed him made strenuous efforts to establish it. Further efforts and sacrifices have been made by believers ever since. The question is, then whether the results justify such efforts and sacrifices? Should this struggle be maintained? Does humanity deserve such divine care?

Verdient dit onbeduidende wezen genaamd de mens, zo arrogant en koppig dat hij nog steeds weerstand biedt tegen de waarheid, een dergelijke zorg van God, geopenbaard door het sturen van boodschapper na boodschapper?

Does this insignificant creature called man, so arrogant and stubborn that he still resists the truth, deserve such care from God manifested in sending messenger after messenger?