Het verhaal van de profeet Lot en zijn volk wordt op dit punt vermeld, hoewel het vanuit een historisch oogpunt verbonden zou moeten zijn met het verhaal van Abraham. Maar de historische volgorde is niet van belang in deze soera, die zich concentreert op de eenheid van de goddelijke boodschap, de methode die door alle profeten werd gevolgd en het lot van de gemeenschappen die door deze boodschappen werden aangesproken. Daarom wordt de redding van de gelovigen benadrukt naast de ondergang die werd geleden door degenen die de boodschappers van God tegenwerkten en hun boodschappen ontkenden.

The story of the Prophet Lot and his people is mentioned at this juncture, although from a historical point of view it should link up with Abraham’s story. But the historical sequence is not of importance in this sūrah which concentrates on the unity of the divine message, the method followed by all prophets and the fate of the communities addressed by these messages. Hence, the saving of the believers is highlighted alongside the doom suffered by those who opposed God’s messengers, denying their messages.

Lot begint met zijn volk op dezelfde manier als Noah, Hūd en Şāliĥ, door hun onverschilligheid te veroordelen, te proberen hun geweten te wekken en hen eraan te herinneren dat zij Godvrezend moeten zijn. Hij roept hen op om in God te geloven en Hem te gehoorzamen, waarbij Hij hen verzekert dat Hij hen niets zal vragen voor het leiden naar het rechte pad. Hij volgt dit op met een duidelijke veroordeling van hun goddeloze perversie, die hen een unieke gemeenschap in de menselijke geschiedenis maakte:

Lot begins with his people in the same way as Noah, Hūd and Şāliĥ, denouncing their carelessness, trying to awaken their consciences, and reminding them that they need to be God-fearing. He calls on them to believe in God and to obey him, assuring them that he will not charge them anything for guiding them to the right path. He follows this with a clear denunciation of their wicked perversion which made them a community apart in human history:

Zal je, van alle schepselen in de wereld, met lust mannen benaderen en de echtgenotes vermijden die God voor jou heeft geschapen? Jullie zijn inderdaad een volk dat alle grenzen overschrijdt.

Of all the creatures in the world, will you lustfully approach males, and eschew the wives God has created for you? You are indeed people who transgress all bounds.

(Verzen 165-166)

(Verses 165-166)

De mensen van Lot, die verschillende dorpen in de Jordaanvallei bewoonden, stonden bekend om hun zondige praktijk van homoseksualiteit, wat een kwaadaardige perversie van de menselijke natuur weerspiegelt. God heeft menselijke mannen en vrouwen geschapen en elk geslacht natuurlijk naar de ander doen neigen, zodat het menselijk leven kan voortbestaan door voortplanting. Deze wederzijdse neiging is dan een onderdeel van de universele wet die balans en harmonie waarborgt tussen alle schepselen in het universum, of ze nu levend of levenloos zijn, en hen doet samenwerken in de vervulling van de wil van God die het hele universum regeert. Wanneer een man seks heeft met een andere man, vervult hun praktijk noch een doel, noch dient het de natuur van het universum en haar wetten. Het is inderdaad bijzonder dat iemand plezier zou vinden in een dergelijke praktijk. Het plezier dat een man vindt bij een vrouw is inderdaad het middel waardoor de menselijke natuur de wil van God vervult. Zo is de afwijking van de natuurwet duidelijk in de daden van de mensen van Lot. Daarom was het onvermijdelijk dat zij zich van hun afwijking zouden weerhouden of vernietigd zouden worden.