Al-Qāri`ah (De Slagende)

Al-Qāri`ah (De Slagende) - In de schaduw van de Qur'an | Quran Course

Al-Qāri`ah, of de Slag, betekent de opstanding. Elders in de Qur’ān wordt het namen gegeven zoals de Overweldiger, de Verdoofde Schreeuw, de Verlammende Knal en de Omvatter. De term al-Qāri`ah impliceert ook hard slaan en kloppen. Het slaat de harten van mensen met zijn verslindende gruwel.

Al-Qāri`ah, or the Striker, means the resurrection. Elsewhere in the Qur’ān it is given names such as the Overwhelming One, the Deafening Shout, the Stunning Blast and the Enveloper. The term al-Qāri`ah also connotes hitting and knocking hard. It knocks people’s hearts with its engulfing horror.

De soera als geheel gaat over de Slaat, de essentie ervan, wat erin plaatsvindt en waar het uiteindelijk toe leidt. Zo schetst de soera een van de scènes van de Dag der Opstanding.

The sūrah as a whole deals with the Striker, its essence, what takes place in it and what it eventually leads to. Thus the sūrah portrays one of the scenes of the Day of Resurrection.

De scène die hier wordt uitgebeeld, is er een van gruwel die direct invloed heeft op de mens en de bergen. In deze scène lijken mensen dwergachtig, ondanks hun grote aantal. Want zij zijn als verspreide motten. Ze vliegen hier en daar zonder kracht of gewicht, doormakend door het dilemma van motten die naar hun ondergang haasten, zonder doel of bestemming.

The scene portrayed here is one of horror directly affecting man and mountains. In this scene people look dwarfish in spite of their great number. For they are like scattered moths. They fly here and there having no power or weight, going through the dilemma of moths which rush to destruction, having no aim or purpose.

Aan de andere kant lijken de bergen, die voorheen stevig en solide waren, op gekaard wol dat door winden wordt weggevoerd, zelfs door een lichte bries. Het is in overeenstemming met dit beeld dat de Dag van de Opstanding wordt beschreven als de dag die slaat of uitstoot. De gebruikte connotaties en het ritme zijn in harmonie met de effecten van de Slager op zowel mensen als bergen. De soera verspreidt een sfeer van ontzag en verwachting over de uitkomst van de verantwoording.

On the other hand, the mountains, which used to be firm and solidly based, seem to be like carded wool carried away by winds, and even by a light breeze. Thus, it is in harmony with this image that the Day of Resurrection is described as the one that strikes or knocks out. The connotations used and the rhythm are in consonance with the effects of the Striker on both people and mountains. The sūrah spreads an air of awe and expectation about the outcome of reckoning.

“De Slaander! Wat is de Slaander! Zou dat je maar wist wat de Slaander is!” (Versen 1-3)

“The Striker! What is the Striker! Would that you knew what the Striker is!” (Verses 1-3)

Deze soera begint met het enkele woord, al-Qāri`ah, in het Engels vertaald als de Striker. Het wordt als een kogel geworpen, zonder verdere informatie, predicaat of bijvoeglijk naamwoord. Hierdoor creëert het door zijn klank en connotaties een sfeer van ontzag en angst.

This sūrah starts with the single word, al-Qāri`ah, rendered in English as the Striker. It is thrown like a shot, without any further information, predicate or adjective. As such it creates through its sound and connotations an ambiance of awe and apprehension.

Het woord wordt onmiddellijk gevolgd door een vraag die alarm suggereert: “Wat is de Slager?” (Vers 2). Het is dat verschrikkelijke en angstaanjagende ding dat nieuwsgierigheid en vragen oproept. Dan volgt het antwoord in de vorm van een cryptische uitroep: “Zou je maar wist wat de Slager is!” Het is te groot om begrepen of verbeeld te worden. Daarna volgt het antwoord dat stelt wat erin plaatsvindt, maar onthoudt zich ervan de exacte aard ervan te benoemen: “De dag waarop de mensen als verspreide motten zullen zijn, en de bergen als gekaard wol.” (Versen 4-5)

The word is immediately followed by a question suggesting alarm: “What is the Striker?” (Verse 2) It is that dreadful and formidable thing which arouses curiosity and questioning. Then comes the answer in the form of a cryptic exclamation: “Would that you knew what the Striker is!’ It is too great to be comprehended or imagined. Then follows the answer which states what takes place in it but refrains from stating its exact nature: “The day when people will be scattered moths, and the mountains like tufts of carded wool.” (Verses 4-5)

Dit is de eerste scène van de Striker, een scène die de harten van mensen in paniek brengt en ledematen doet beven van angst. De luisteraar voelt dat alles waaraan hij in deze wereld zich vastklampt, als stof om hem heen wegvliegt. Dan komt het einde van de gehele mensheid. “Dan zal hij wiens gewicht [aan goede daden] zwaar is op de weegschaal, een gelukkig leven genieten. Maar hij wiens gewicht licht is op de weegschaal, zal de afgrond als zijn woning hebben. Zou dat u maar wist wat dit is! Het is een verzengend vuur.” (Verzen 6-11)

This is the first scene of the Striker, a scene that leaves people’s hearts in panic and makes limbs tremble with fear. The listener feels that everything he clings to in this world is flying all around him like dust. Then comes the end of all mankind. “Then he whose weight [of good deeds] is heavy in the balance, shall enjoy a happy life. But he whose weight is light in the balance, shall have the abyss for his home. Would that you knew what this is like! It is a scorching fire.” (Verses 6-11)

Het is nuttig voor ons om de gewichten te overwegen, of ze nu zwaar of licht zijn. Dit betekent dat er standaarden zijn die God als waardevol beschouwt en andere die waardeloos zijn. Dit is de algemene betekenis van de uitspraak die de soera wil overbrengen. God weet echter het beste wat de exacte aard is van de balans die dergelijke gewichten bepaalt. Jezelf verliezen in een verfijnd, logisch en taalkundig argument over de betekenis van de Koranische term, mawāzīn, die hier wordt gebruikt, is op zichzelf een afwijking van de Koranische geest en geeft aan dat de lezer niet geïnteresseerd is in de Koran of in de Islam.

It is useful for us to consider the weights, whether heavy or light. This means that there are standards which God credits with being valuable and others that are valueless. This is the general meaning of the statement which the sūrah wants to convey. However, God knows best the exact nature of the balance determining such weights. To indulge in a sophisticated, logical and linguistic argument about the meaning of the Qur’ānic term, mawāzīn, used here is in itself a departure from the Qur’ānic spirit and indicates that the reader is not interested in the Qur’ān or in Islam.

“Dan zal hij wiens gewicht [aan goede daden] zwaar is in de weegschaal”, volgens de maten en de evaluatie van God, “een gelukkig leven genieten.” God maakt deze uitspraak algemeen zonder enige gedetailleerde informatie. Zo geeft de uitspraak aan de mens de connotaties van tevredenheid en voldoening of, in feite, pure gelukzaligheid.

“Then he whose weight [of good deeds] is heavy in the balance”, according to God’s measures and evaluation, “shall enjoy a happy life.” God makes this statement general without any detailed information. Thus, the statement imparts to man the connotations of content and satisfaction or, indeed, pure happiness.

“Maar hij wiens gewicht licht is in de weegschaal,” volgens dezelfde maat en beoordeling van God, “zal de afgrond als zijn thuis hebben.” De Arabische tekst gebruikt de term, *umm*, ‘moeder’, voor wat hier als ‘thuis’ wordt vertaald. Het is tot zijn moeder dat een kind zich wendt voor hulp en bescherming, zoals hij beschutting en veiligheid zoekt in het thuis. Maar dergelijke mensen met een licht gewicht kunnen zich slechts wenden tot en toevlucht zoeken in de afgrond! De uitdrukking is een voortreffelijke, prachtig geordende. Het heeft ook een zweem van onduidelijkheid die de weg bereidt voor de daaropvolgende verduidelijking, wat bijdraagt aan de diepte van het beoogde effect: “Had u maar wist wat dit is.” (Vers 10) Het is opnieuw de cryptische uitroep die vaak in de Qur’ān wordt gebruikt, die benadrukt dat het voorbij het begrip en het gezichtsvermogen ligt. Dan volgt het antwoord in de slotnoot: “Het is een vlammende vuur.” (Vers 11)

“But he whose weight is light in the balance,” according to God’s same measure and evaluation, “shall have the abyss for his home.” The Arabic text uses the term, umm, ‘mother’, for what is rendered here as ‘home’. It is to his mother that a child turns for help and protection as he seeks shelter and security at home. But such people with light measure can only turn and resort to the abyss! The expression is a fine one, beautifully ordered. It also has a shade of obscurity preparing the way for subsequent clarification which adds to the depth of the intended effect: “Would that you knew what this is like.” (Verse 10) It is again the cryptic exclamation used often in the Qur’ān which emphasizes that it is beyond comprehension and vision. Then comes the answer in the closing note: “It is a scorching fire.” (Verse 11)

Dergelijke is de moeder van eenieder wiens gewicht aan goede daden licht is. Dit is zijn moeder tot wie hij zich wendt voor hulp en bescherming, en voor veiligheid en troost. Maar wat vindt hij bij een dergelijke moeder? Hij vindt niets anders dan de afgrond en een verzengend vuur. De uitdrukking hier zorgt voor een plotselinge schok om de harde realiteit weer te geven.

Such is the mother of any person whose weight of good deeds is light. This is his mother to whom he turns for help and protection and for security and comfort. But what does he find with such a mother? He finds nothing but the abyss and a scorching fire. The expression here makes a sudden jolt to represent the hard reality.

Al-Qāri`ah (De Slagende)

Overzicht

Het bepalen van het lot van mensen