De soera heeft een centraal thema dat zij probeert volkomen duidelijk te maken. De stijl en het ritme die zij hanteert, en de beelden en scènes die zij oproept, werken in harmonie samen om dit op een zeer inspirerende wijze bij ons onder de aandacht te brengen. Zo biedt de soera ons inderdaad een grote hoeveelheid beelden; ze omringt ons er werkelijk mee van alle kanten. We kunnen niet anders dan ze tot leven gebracht zien, alsof ze voor onze eigen ogen plaatsvinden. Hier zien we de loten van de Thamud, de 'Ad, Farao, Sodom en Gomorrah en voelen we ons overweldigd door hun verschrikkelijke gevolgen. De scène van de grote overstromingen en de weinige menselijke overlevenden die in de Ark werden gedragen, wordt in twee korte verzen geschilderd. Lees, indien u wilt, hoe de 'Ad hun verschrikkelijke lot ondergingen: “ De 'Ad werden vernietigd door een woest huilende wind, die Hij over hen liet razen gedurende zeven nachten en acht beslissende dagen. Je kon hun volk dood zien liggen, als ontwortelde stammen van holle palmboomstammen. Kun je nu nog enig spoor van hen zien? ” (Verzen 6-8) Kun je in je verbeelding niet zien hoe deze woeste storm acht dagen en zeven nachten lang zijn razende verwoesting bleef uiten, waardoor de 'Ad volkomen vernietigd achterbleven en leken op holle, ontwortelde boomstammen? Het is zo'n levendige scène dat we het niet kunnen laten om het met onze ogen te zien en met onze geest te schilderen. Hetzelfde geldt voor alle beelden van de verschrikkelijke loten die de ongelovigen van vroeger ondergingen.
The surah has a central theme, which it aims to make absolutely clear. The style and beat it employs and the images and scenes it draws work in unison to drive this home to us in a highly inspiring way. Thus, the surah gives us a great host of images indeed it surrounds us with them from all sides. We cannot fail to see them brought alive as if they are taking place in front of our very eyes. Here, we see the fates of the Thamud, the 'Ad, Pharaoh, Sodom and Gomorrah and feel engulfed by their terrible effects. The scene of the great floods and the few human survivors carried in the Ark is painted in two short verses. Read, if you will, how the 'Ad suffered their terrible fate: “ The (Ad were destroyed by a furiously howling wind, which He caused to rage upon them for seven nights and eight decisive days. You could see their people lying dead, like uprooted trunks of hollow palm trees. Can you see any trace of them now? ” (Verses 6-8) Can you fail to see in your mind’s eye how this raging storm continued to vent its furious havoc for eight days and seven nights leaving the 'Ad utterly destroyed and resembling hollow, uprooted tree trunks? It is such a vivid scene that we cannot help but see it with our eyes and paint it with our minds. The same applies to all images of the terrible fates suffered by unbelievers of old.
Dan worden de beelden van het verschrikkelijke einde van het universum weer voor ons gebracht; we horen het geluid dat daarmee gepaard gaat en we worden vervuld van angst en wanhoop. Luister naar dit vers: “De aarde en de bergen worden opgetild en met één machtige klap worden zij platgeslagen.” (Vers 14) Hoor je die machtige klap niet, nadat je het opheffen en vervolgens de val hebt gezien?
Then again the images of the terrible end of the universe are brought before us; we hear the noise accompanying them and we are filled with terror and distress. Listen to this verse: “ The earth and mountains are lifted up and with one mighty crash are flattened. ” (Verse 14) Do you not hear that mighty crash after having seen the lifting up and then the fall?
Luister opnieuw: “De hemel zal uiteengereten worden, want die zal op die dag broos zijn geworden.” (Vers 16) Presenteert dit droevige einde, met een prachtige hemel die uiteen wordt gescheurd, zich duidelijk voor u? Blijf luisteren: “De engelen zullen aan alle zijden ervan staan en op die dag zullen acht van hen de Troon van uw Heer dragen. Op die dag zult u voor het oordeel worden gebracht en niets van uw geheimen zal verborgen blijven.” (Versen 17-18) De majesteit van deze ontzagwekkende scène kan uw verbeelding slechts vervullen.
Listen again: “ The sky will be rent asunder, for, it will have become frail on that day.” (Verse 16) Does this sad end, with a beautiful sky torn apart, present itself clearly before you? Keep listening: “ The angels will stand on all its sides and, on that day, eight of them will bear aloft the Throne of your Lord. On that day you shall be brought to judgement and none of your secrets will remain hidden. ” (Verses 17-18) The majesty of this awesome scene can only but fill your imagination.
Kijk dan naar de afbeelding van de persoon die zijn boek in zijn rechterhand ontvangt. De hele wereld is te klein voor zijn vreugde. Hij roept vrolijk alle schepselen op om te komen en zijn boek te lezen: “Kom allen! Lees dit, mijn boek.”
Then look at the image of the person receiving his record in his right hand. The whole world is too small for his joy. He cheerfully calls on all creatures to come and read his record: “Come you all! Read this my record.
“Ik wist zeker dat ik op een dag verantwoording zou moeten afleggen” (Verzen 19—20). Zet dit af tegen het beeld van degene aan wie zijn boek in zijn linkerhand wordt gegeven: zijn woorden, toon en uitdrukking weerspiegelen zijn oprechte verdriet: “Zou ik mijn boek maar nooit getoond was en niets van mijn verantwoording had geweten! Zou de dood mij maar een einde had gemaakt! Mijn rijkdom heeft mij niets gebracht. Ik ben nu al mijn macht ontdaan” (Verzen 25-29)
I certainly knew that one day I would have to face my account” (Verses 19—20) Contrast this with the image of the one whose record is given to him in his left hand: his words, tone and expression reflect his heart-felt grief: “ Would that I had never been shown my record and knew nothing of my account! Would that death had been the end of me! Nothing has my wealth availed me. I am now bereft of all my power” (Verses 25-29)
Wie van ons zal niet sidderen wanneer we horen over het oordeel in de zaak van de laatste persoon: “Pak hem vast en leg hem in ketenen, en brand hem in het vuur van de hel, en bind hem vervolgens vast met een ketting van zeventig ellen.” (Versen 30-32) We zien bijna degenen die het bevel ontvangen haasten om het uit te voeren, en we visualiseren zijn situatie daar terwijl we lezen: “Dus, hij heeft hier vandaag geen vriend, noch enig voedsel behalve het vuil dat niemand anders dan de zondaars eet” (Versen 35—37) Tot slot, wie van ons zal niet angst ervaren wanneer onze geest deze strenge waarschuwing ontvangt: “Had hij aan Ons bepaalde verzinsels toegeschreven, dan zouden Wij hem inderdaad bij de rechterhand grijpen en zijn levensader doorsnijden, en niemand van jullie zou hem kunnen redden.” (Versen 44-47) Gecombineerd zijn al deze beelden en scènes zo krachtig, helder en effectief dat ze onze dringende aandacht vereisen.
Who of us will fail to shudder when we listen to the judgement in the case of the latter person: “Lay hold of him and shackle him, and bum him in the fire of hell, and then fasten him in a chain seventy cubits long.” (Verses 30-32) We almost see those receiving the command rushing to carry it out, and we visualize his situation there as we read: “So, no friend has he here today, nor any food except the filth that none other than the sinners eat” (Verses 35—37) Finally, who of us will not experience fear when our minds receive this stern warning: “Had he attributed some fabrications to Us, We would indeed have seized him by the right hand and cut off his life-vein, and none of you could have saved him.” (Verses 44-47) Combined, all these images and scenes are so powerful, clear and effective as to require our pressing attention.
De versafsluitingen van de soera en hun variatie dragen bij aan het duidelijk diepgaande effect ervan. Helemaal aan het begin hebben we een zeer lange V, gevolgd door een verdubbelde plofklank en een frictief 'h'. Daarna hebben we een lang gedeelte waarin alle verzen eindigen met een duidelijke 'yah'-eindlettergreep. Deze passage voert ons langs de scènes van verwoesting in deze wereld en in het hiernamaals, evenals die van vreugde en rouw wanneer de persoonlijke registers worden uitgereikt. Vervolgens verandert de afsluiting naar 'WA’' wanneer het oordeel wordt uitgesproken. Wanneer de basis van het oordeel met alle ernst wordt geschetst, verandert de afsluiting opnieuw om ons een stevige en definitieve klank te geven, gevormd door een lange 'e' gevolgd door ofwel 'm' of 'h'. Deze verandering van de laatste medeklinker en de voorafgaande klinker, evenals het ritme, is een duidelijk fenomeen dat parallel loopt aan de verandering van scène, beeld en aura. Het past perfect bij de onderwerpen en de geschetste beelden. Het draagt bij aan het krachtige effect dat de soera in het algemeen heeft. Na dit alles zou ik graag willen afsluiten door te zeggen dat de soera zelf veel krachtiger is dan door enige analyse of commentaar die iemand kan maken, kan worden aangetoond.
The surah's verse endings and their variation contribute to its clearly profound effect. At the very beginning, we have a very long V followed by a doubled plosive sound and a fricative 'h. Then we have a long stretch in which all the verses end with a clear 'yah final syllable. This passage takes us through the scenes of ruin in this world and in the life to come, as well as those of joy and lamentation when personal records are given. Then the ending changes to WA’ when the judgement is pronounced. When the basis of the judgement is outlined in all seriousness, the ending again changes to give us a firm and final sound formed of a long 'e* followed by either 'm! or 'h. This change of the last consonant and the vowel preceding it, as well as the beat, is a clear phenomenon that parallels the change of scene, image and aura. It fits perfectly with the subject matter and the images drawn. It contributes to the powerful effect the surah has generally. Having said all this, I would like to conclude by saying that the surah itself is far more powerful than can be shown by any analysis or comment anyone can make.