Deze soera is een Mekkanische openbaring en volgt soera 11, Hūd, in de chronologische volgorde van openbaring. Dit betekent dat deze behoorde tot de kritieke periode die we hebben vermeld in de prologen bij soera 10 en 11, respectievelijk Jonah en Hūd.

This sūrah is a Makkan revelation, and it follows Sūrah 11, Hūd, in the chronological order of revelation. This means that it belonged to the critical period we mentioned in the Prologues to Sūrahs 10 and 11, Jonah and Hūd, respectively.

Dit is de tussenliggende periode tussen wat bekendstaat als het jaar van verdriet, toen de Profeet ﷺ zijn oom Abū Ţālib en zijn vrouw Khadījah verloor, die hem beiden onwankelbare steun boden, en de tijd waarin de nieuwe moslims van Madinah, de helpers (Ansar), de Profeet ﷺ hun eerste en tweede eed van trouw en steun gaven bij `Aqabah. Deze eden brachten nieuwe steun en luidden een verreikende verandering in het lot van de islamitische boodschap en de moslimgemeenschap in, beginnend met de migratie van de Profeet ﷺ en zijn Metgezellen naar Madinah.

This is the intervening period between what is known as the year of sorrow, when the Prophet lost his uncle Abū Ţālib and his wife Khadījah, both of whom gave him unfailing support, and the time when the new Muslims of Madinah, the Anşār, gave the Prophet their first and second pledges of loyalty and support at `Aqabah. These pledges brought in new support and heralded a far reaching change in the fortunes of the Islamic message and the Muslim community, beginning with the migration of the Prophet and his Companions to Madinah.

De hele soera werd in Makkah geopenbaard, in tegenstelling tot wat in sommige kopieën van de Qur’ān wordt vermeld, waarin staat dat de verzen 1-3 en 7 Madinese openbaringen waren. De eerste drie verzen luiden als volgt: “Alif. Lām. Rā. Dit zijn de verzen van het Boek die duidelijk [de waarheid] aantonen. Wij hebben het als een uiteenzetting in het Arabisch geopenbaard, opdat jullie het zouden begrijpen.

The whole sūrah was revealed in Makkah, contrary to what is mentioned in some copies of the Qur’ān, stating that verses 1-3 and 7 were Madinan revelations. The first three verses read as follows: “Alif. Lām. Rā. These are the verses of the Book that clearly shows [the truth]. We have revealed it as a discourse in Arabic so that you may understand.

“Met het openbaren van deze Qur’ān vertellen Wij u de beste van de verhalen. Voorheen behoorde u tot degenen die onwetend waren [over de openbaring].” Deze verzen dienen als een logische inleiding op wat onmiddellijk volgt, namelijk het verhaal van Joseph: “Joseph zei tegen zijn vader: ‘Vader, ik zag in een droom elf sterren, evenals de zon en de maan; ik zag hen voor mij neerslaan.’” (Vers 4) Vervolgens beginnen de gebeurtenissen van het verhaal zich te ontvouwen, tot aan de conclusie ervan.

In revealing this Qur’ān We relate to you the best of narratives. Before it you were among those who are unaware [of revelation].” These verses serve as a logical prelude to what immediately follows, namely Joseph’s story: “Joseph said to his father: ‘Father, I saw in a dream eleven stars, as well as the sun and the moon; I saw them prostrate themselves before me.’“ (Verse 4) Then the events of the story begin to unfold, right up to its conclusion.

Zodoende is de verwijzing naar de Qur’ānic narratieven in de openingsvers een perfecte inleiding tot het verhaal.

Hence, the reference to Qur’ānic narratives in the opening verse is a perfect prelude to the story.

Bovendien behoort de boodschap van de eerste drie verzen volledig tot de Mekkaanse Qur’ān, waarbij wordt benadrukt dat het een openbaring van hoog is, in het Arabisch, waarmee de beschuldiging van de afgodendienaars wordt weerlegd dat een niet-Arabier het aan de Profeet ﷺ heeft geleerd. Zij stellen dat de Profeet ﷺ, voorafgaand aan het ontvangen van deze openbaring, totaal onwetend was van de boodschap ervan en de onderwerpen die het behandelde.

Moreover, the message of the first three verses belongs fully to the Makkan Qur’ān, emphasizing that it is a revelation from on high, in Arabic, refuting the idolaters’ accusation that a non-Arab taught it to the Prophet. They state that prior to receiving this revelation, the Prophet was totally unaware of its message and the subjects it addressed.

Bovendien past deze inleiding tot de soera perfect bij de opmerkingen die de soera aan het einde van het verhaal geeft: “Dat is een verslag dat Wij nu aan u hebben geopenbaard, over zaken die voor uw waarneming verborgen waren. U was niet aanwezig toen zij, dat wil zeggen de broers van Jozef, hun plannen vaststelden en hun schema's voltooiden.” (Vers 102) We zien hoe het voorwoord van het verhaal aansluit bij de afsluitende opmerkingen, wat aangeeft dat de gehele soera, het voorwoord, het relaas en de opmerkingen, allemaal tegelijkertijd zijn geopenbaard.

Furthermore, this introduction to the sūrah fits perfectly with the comments the sūrah provides on the story towards the end: “That is an account which We have now revealed to you, speaking of things that have been beyond your perception. You were not present when they i.e. Joseph’s brothers] resolved upon their plans and completed their schemes.” (Verse 102) We see how the prelude to the story dovetails with its concluding comments, indicating that the entire sūrah, prelude, narrative and comments, were all revealed at the same time.

Wat betreft vers 7, het is een integraal onderdeel van het voortschrijdende narratief. Dat het later, in Madinah, zou zijn toegevoegd, is inconsistent met het geheel. Ten eerste, vers 8

As for verse 7, it is an integral part of the progressing narrative. For it to have been added later, in Madinah, is inconsistent with the whole. For one thing, verse 8

bevat een voornaamwoord dat verwijst naar de broers van Joseph die in vers 7 worden genoemd, wat betekent dat vers 8 niet goed begrepen kan worden tenzij het voorafgegaan wordt door vers 7. De twee verzen samen luiden: “Zeker, in Joseph en zijn broers zijn tekenen voor degenen die op onderzoek uitgaan. (Vers 7) ‘Zij zeiden [tot elkaar]: “Waarschijnlijk zijn Joseph en zijn broer geliefder bij onze vader dan wij, ook al zijn wij velen. Onze vader is zeker in een duidelijke dwaling.”’ (Vers 8) Dit alles geeft duidelijk aan dat de twee verzen samen werden geopenbaard als onderdeel van het zich ontvouwende relaas.

includes a pronoun that refers to Joseph’s brothers mentioned in verse 7, which means that verse 8 could not be properly understood unless its were preceded by verse 7. The two verses together read: “Surely in Joseph and his brothers there are signs for those who inquire. (Verse 7) “They said [to one another]: ‘Truly, Joseph and his brother are dearer to our father than we, even though we are many. Surely our father is in manifest error.’” (Verse 8) All this clearly indicates that the two verses were revealed together as part of the unfolding narrative.

De soera is een enkelvoudige, volledige eenheid met een duidelijk Mekkaans karakter dat weerspiegeld wordt in de onderwerpen, de boodschap en de sfeer. Het weerspiegelt de aard van de kritieke periode waarin het werd geopenbaard. De Profeet ﷺ onderging een tijd waarin hij zich eenzaam en vervreemd voelde van zijn sociale omgeving, en zijn volgelingen voelden de druk van de isolatie.

The sūrah is a single, complete unit with a clear Makkan character reflected in its subject matter, message and ambience. It reflects the nature of the critical period in which it was revealed. The Prophet was enduring a time when he felt lonely and alienated from his social surroundings, and his followers felt the strains of isolation.

Met de openbaring van deze soera vertelt God aan Zijn edele Boodschapper, Muhammad ﷺ, het verhaal van een edele broeder, één Jozef ibn Jacob ibn Isaac ibn Abraham, (vrede zij met hen allen). Ook Jozef moest een reeks tests en beproevingen doorstaan: eerst smeedden zijn broers een complot om van hem af te komen, daarna werd hij in de put geworpen waar hij in angst voor zijn leven verkeerde. Dit werd gevolgd door zijn status als slaaf, verkocht als een levenloos object, zonder inspraak in de zaak en het verliezen van alle zorg en liefde van zijn ouders. Daarna werd hij geconfronteerd met verleiding en verleiding, gevolgd door de kwaadaardige plannen van de vrouw van zijn meester en haar medevrouwen. Vervolgens moest hij een lange gevangenschap doorstaan nadat hij comfortabel had geleefd in een paleis. Een verandering van fortuin brengt hem vervolgens in een positie van macht, waarin hij de volledige controle had over de basisvoedselbehoeften van mensen en hun levens. Daarna wordt hij geconfronteerd met een beproeving van een totaal andere aard wanneer hij zijn broers ontmoet, wier complot tegen hem dit hele scenario in gang had gezet. Gedurende het geheel bleef Jozef echter een standvastige gelovige, die deze beproevingen gebruikte om de goddelijke boodschap te verspreiden. Hij kwam triomfantelijk uit de strijd, herenigd met zijn ouders en familie, getuige van de vervulling van zijn vroege droom in volmaakte opluchting: “Jozef zei tegen zijn vader: ‘Vader, ik zag in een droom elf sterren, evenals de zon en de maan; ik zag hen voor mij buigen.’” (Vers 4)

With the revelation of this sūrah, God tells His noble Messenger, Muĥammad, the story of a noble brother, one Joseph ibn Jacob ibn Isaac ibn Abraham, (peace be upon them all). Joseph too had to endure a series of tests and trials: first, his brothers schemed to get rid of him, then he was thrown into the well where he found himself in fear of his life. This was followed by his becoming a slave sold like an inanimate object, having no say in the matter and losing all the care and love of his parents. He then faced temptation and seduction, followed by the wicked scheming of his master’s wife and her fellow women. He then had to endure long imprisonment after having lived comfortably in a palace. A change of fortunes then sees him in a position of power where he had full control of people’s basic food requirements and their lives. He subsequently faces a trial of a totally different nature when he meets his brothers whose plot against him started this whole scenario. Throughout, however, Joseph remained a steadfast believer, using these trials to propagate the divine message. He emerged triumphant at the end, reunited with his parents and family, witnessing the realization of his early dream in perfect relief: “Joseph said to his father: ‘Father, I saw in a dream eleven stars, as well as the sun and the moon; I saw them prostrate themselves before me.” (Verse 4)

Het is niet verwonderlijk dat deze soera, en de verslagen en commentaren die zij geeft, aan de Profeet ﷺ werd geopenbaard tijdens die bijzonder moeilijke tijd in Makkah, wat hem en zijn volgelingen troost, steun en geruststelling bood. Inderdaad, de manier waarop ik over de soera denk, geeft mij het gevoel dat zij een subtiele hint bevat dat de moslims gedwongen zullen worden Makkah te verlaten om zich elders te vestigen, waar zij macht zullen genieten en overwinning zullen behalen. Het is waar dat de migratie werd afgedwongen door de lange vervolging die de moslimgemeenschap onderging. Maar zo was het ook met Joseph, die van zijn ouders werd weggevoerd om een lange reeks beproevingen en ontberingen te ondergaan: “Zo vestigden Wij Joseph in het land, en Wij gaven hem een deel van de kennis van de werkelijke betekenis van uitspraken. God zegeviert altijd in wat Zijn doel ook moge zijn; hoewel de meeste mensen het niet weten.” (Vers 21) Dit wordt vermeld in relatie tot het moment waarop Joseph voor het eerst als een jonge knaap in Egypte aankwam, verkocht als slaaf aan de Minister-president.

It is no wonder that this sūrah, and the account and comments it gives, was revealed to the Prophet during that particularly difficult time in Makkah, giving him and his followers solace, comfort and reassurance. Indeed the way I think about the sūrah gives me the feeling that it carries a subtle hint that the Muslims will be made to leave Makkah to settle somewhere else, where they will enjoy power and achieve victory. It is true that the migration appeared to be enforced by the long persecution endured by the Muslim community. But so was the case with Joseph who was taken away from his parents to endure a long series of trials and tribulations: “Thus We established Joseph in the land, and We imparted to him some understanding of the real meaning of statements. God always prevails in whatever be His purpose; though most people may not know it.” (Verse 21) This is stated in relation to the moment when Joseph first arrived in Egypt as a young lad being sold as a slave to the Chief Minister.

Deze gedachten die nu op mijn geest drukken, geven mij een bijzondere waardering voor het einde van de soera met de laatste opmerkingen over het verhaal. Ik kan alleen verwijzen naar wat ik voel, hoewel het moeilijk is om dergelijke gevoelens in woorden uit te drukken. Dus het beste wat ik kan doen is te verwijzen naar de laatste verzen zelf: “Nog voordat jouw tijd aanbrak, hebben Wij slechts mannen [als boodschappers] gezonden aan wie Wij Onze openbaringen gaven, door hen uit onder hun volk uit te kiezen. Hebben zij niet door het land gereisd en gezien wat het einde was van hen [ongelovigen] die vóór hen leefden?

These thoughts that press on my mind now give me a special appreciation of the ending of the sūrah with its final comments on the story. I can only refer to what I feel, though putting such feelings into words is difficult. So the best I can do is to refer to the final verses themselves: “Even before your time, We only sent [as messengers] men to whom We gave Our revelations, choosing them from among their people. Have they not travelled the land and seen what was the end of those [unbelievers] who lived before them?

Zoals overgeleverd in deze soera, biedt het verhaal van Jozef het perfecte voorbeeld van de islamitische methode van verhalen vertellen, terwijl het de psychologische en educatieve effecten versterkt die tot doel hebben het geloof te bekrachtigen en het vertrouwen in de lijn van actie te versterken. Hoewel de Qur'ān hetzelfde thema en dezelfde presentatiemethode hanteert, springt het verhaal van Jozef eruit als een perfect voorbeeld van de artistieke kenmerken ervan.

As narrated in this sūrah, Joseph’s story provides the perfect example of the Islamic method of story-telling while enhancing its psychological and educational effects that aim to reinforce faith and strengthen trust in its line of action. Although the Qur’ān maintains the same theme and method of presentation, Joseph’s story stands out as a perfect example of its artistic features.

Joseph, de hoofdpersoon, wordt getoond terwijl hij met alle aspecten van het leven interageert in een grote verscheidenheid aan situaties. Zijn beproevingen, die sterk variëren in aard en effect, worden in elk geval volledig uitgebeeld met natuurlijke menselijke reacties. Joseph, een perfect model van Gods nederige dienaar, komt uit al deze beproevingen tevoorschijn als puur, onbevlekt en volledig toegewijd, waarbij hij tot God een oprecht gebed richt dat zijn toewijding uitdrukt.

Joseph, the main protagonist, is shown interacting with all aspects of life across a wide variety of situations. His trials, greatly varied in nature and effect, are all fully portrayed with natural human reactions in each case. Joseph, a perfect model of God’s humble servant, emerges from all these trials pure, untarnished, fully dedicated, addressing to God a heartfelt prayer that expresses his devotion.

Andere personages in het verhaal worden gepresenteerd met variërende gradaties van blootstelling, ruimte en focus. Op deze manier onthult het verhaal een diepgaand inzicht in de menselijke psyche, door een verscheidenheid aan situaties, gevoelens, reacties en interacties te presenteren. Een dergelijk geval is dat van Jacob, een liefdevolle vader vol verdriet en een gerustgestelde profeet aan wie speciale kennis is geschonken. Een ander is dat van de broers van Joseph, gedreven door afgunst, jaloezie en persoonlijke wrok om een kwaadaardig plan te smeden, wat zwaar op hen drukt en hen zwak en verward achterlaat. Een van hen komt echter naar voren met een andere persoonlijkheid die zich in de verschillende stadia van het verhaal manifesteert. Een derde geval is dat van de vrouw van de Grootminister: gedreven door seksueel verlangen, schaamteloos expliciet in haar uitdrukking, en weerspiegelend hoe de situatie was in de paleizen van Egypte tijdens een periode van tijd van onwetendheid (Jahiliyyah). Zij is duidelijk omschreven om ons een inzicht te geven in haar persoonlijke karakter en hoe zij wordt beïnvloed door haar omgeving.

Neem het geval van de broers van Joseph: kleine wrok groeit in hun harten en bereikt zulke grote proporties dat zij het oog verliezen voor de enormiteit van hun verschrikkelijke misdaad. Vervolgens komen zij met een 'morele rechtvaardiging' om hun gewetens tot rust te brengen.

Take the case of Joseph’s brothers: petty grudges grow in their hearts, reaching great proportions so as to make them lose sight of the enormity of their ghastly crime. They then come up with a ‘moral justification’ to quieten their consciences.

Deze rechtvaardiging weerspiegelt de realiteit van hun religieuze omgeving, aangezien zij de kinderen zijn van de Profeet Ya`qūb ibn Isĥāq ibn Ibrāhīm (vrede zij met hen allen). Hun omgeving laat duidelijke sporen na in hun manier van denken, hun gevoelens en hun tradities. Zij weten dat zij een vorm van rechtvaardiging nodig hebben om de gruwelijkheid van hun misdaad te verzachten:

This justification reflects the reality of their religious environment, since they are the children of the Prophet Ya`qūb ibn Isĥāq ibn Ibrāhīm (peace be upon them all). Their environment leaves its clear impressions on their way of thinking, feelings and traditions. They know that they need some sort of justification so as to reduce the ghastliness of their crime:

Voorwaar, in Joseph en zijn broeders zijn tekenen voor degenen die vragen stellen. Zij zeiden [tot elkaar]: ‘Voorwaar, Joseph en zijn broer zijn geliefder bij onze vader dan wij, ook al zijn wij vele. Voorwaar, onze vader is in een duidelijke dwaling. Dood Joseph, of werp hem weg in een ver land, zodat de aandacht van jullie vader alleen naar jullie uitgaat. Daarna zullen jullie [berouw tonen en] rechtvaardige mensen zijn.’ Een van hen zei: Dood Joseph niet, maar — indien jullie iets moeten doen — werp hem in de donkere diepte van deze put. Misschien zal een karavaan hem oprapen.’ [Daarna] zeiden zij [tot hun vader]:

Surely in Joseph and his brothers there are signs for those who inquire. They said [to one another]: ‘Truly, Joseph and his brother are dearer to our father than we, even though we are many. Surely our father is in manifest error. Kill Joseph, or cast him away in some faraway land, so that you have your father’s attention turned to you alone. After that you will [repent and] be righteous people.’ One of them said: Do not kill Joseph, but rather — if you must do something — cast him into the dark depth of this well. Some caravan may pick him up.’ [Thereupon] they sad [to their father]:

‘Vader, waarom vertrouw je ons Joseph niet toe, terwijl wij inderdaad zijn welwillenden zijn?

‘Father, why do you not trust us with Joseph, when we are indeed his well-wishers?

De vrouw van de Chief Minister is een ander personage dat consistentie in alle situaties weerspiegelt. We zien haar voor het eerst in de greep van begeerte, waarbij ze nergens rekening mee houdt terwijl ze probeert haar onbeheerste lust te bevredigen. Ze wordt door niets beperkt, noch door vrouwelijke schaamte, zelfrespect, sociale positie, noch door een potentieel familieschandaal. Ze zet snel al haar vrouwelijke sluwheid en listigheid in om zichzelf vrij van schuld te tonen en tegelijkertijd haar geliefde te beschermen, tegen wie zij opzettelijk een valse beschuldiging heeft geuit. Haar doel hier is dat hij een milde straf krijgt die zijn leven spaart. Opnieuw helpt haar sluwheid haar om de beschuldigingen van andere vrouwen te beantwoorden, waarbij ze hun vergelijkbare zwakte voor seksuele begeerte tegen hen gebruikt. Wanneer haar eigen gebrek aan zelfbeheersing wordt blootgelegd, staat ze bij haar vastberadenheid om te krijgen wat ze wil, en verklaart dit aan de andere vrouwen die met haar dezelfde lust delen, die niets fout ziet in het bevredigen van vleeselijke verlangens.

The Chief Minister’s wife is another character that reflects consistency in all situations. We see her first in the grip of desire, heeding nothing as she tries to satisfy her uncontrolled lust. She is restrained neither by feminine shyness, self respect, social position nor by a potential family scandal. She is quick to employ all her female guile and craftiness in order to show herself free of blame and at the same time protect her loved one, at whom she deliberately levelled a false accusation. Her aim here is that he should be given a mild sentence that spares his life. Again her guile helps her to answer other women’s accusations, utilizing their similar weakness against sexual desire. When her own lack of control is exposed, she owns up to her determination to get what she wants, declaring this to the other women who share with her the same lust that sees nothing wrong in satisfying carnal desires.

Hoewel het verhaal dit type vrouw realistisch en getrouw schetst, waarbij het moment van ongecontroleerd verlangen in zijn meest dringende vorm wordt getoond, behoudt de Koranische uiteenzetting, die het beste voorbeeld biedt van islamitische kunstzinnigheid, gedurende het hele verhaal een zeer zuivere lijn.

Although the story paints this type of woman realistically and faithfully, showing the moment of uncontrolled desire at its most urgent, the Qur’ānic account, which provides the best example of Islamic artistry, maintains a very clean line throughout.

Zelfs in de beschrijving van een vrouw die haar fysieke en mentale naaktheid blootlegt, vermijdt de Qur’ān de smerigheid van expliciete erotiek die kenmerkend is voor wat in de literaire werken van hedendaagse samenlevingen, die weinig oog hebben voor religieuze waarden, het zogenaamde realisme wordt genoemd.

Als we Joseph door het hele verhaal volgen, zien we dat zijn karakter overal doorheen schijnt en dat hij zijn essentiële kenmerken weerspiegelt in elke omgeving waarin hij zich bevindt. Hij is een Godvruchtige jonge man, opgevoed in het huis van een profeet, waar hij zijn geloof verwierf. Op geen enkel moment zien we dat hij een van deze elementen uit het oog verliest. In de duistere uren waarin hij onrechtvaardig in de gevangenis wordt geworpen, blijft hij zijn geloof op zachte maar standvastige wijze verdedigen, zich bewust van zijn omgeving en wetende hoe hij mensen in een dergelijke omgeving moet benaderen. Hij beseft dat hij altijd de superioriteit van zijn geloof moet weerspiegelen door zijn gedrag, dat hoge morele standaarden en waarden handhaaft:

If we follow Joseph across the whole story, we find his character shining throughout, reflecting its essential characteristics in every environment he finds himself in. He is a God-fearing young man brought up in a prophet’s home where he acquired his faith. At no point do we see him losing sight of any of these elements. In the dark hours when he is unjustly thrown into prison, he continues to advocate his faith gently but firmly, aware of his environment and knowing how to approach people in such an environment. He realizes that he must always reflect the superiority of his faith by his conduct which maintains high moral standards and values:

Twee jonge mannen gingen met hem mee naar de gevangenis. Een van hen zei: ‘Ik zag mezelf [in een droom] wijn persen.’ De ander zei: ‘En ik zag mezelf [in een droom] brood op mijn hoofd dragen, terwijl vogels ervan aten.’ ‘Vertel ons de betekenis van deze dromen, want we kunnen zien dat u een man van deugdzaamheid bent.’ [Joseph] antwoordde: ‘Uw voedsel dat voor u wordt voorzien, zal niet tot u komen voordat ik u de werkelijke betekenis van [uw dromen] heb verteld. Dat is een deel van de kennis die mijn Heer aan mij heeft geschonken. Ik heb het geloof verlaten van mensen die niet in God geloven en die de waarheid van het leven na de dood ontkennen. Ik volg het geloof van mijn voorvaderen, Abraham, Isaac en Jacob. Het is niet aan ons om partners aan God toe te kennen. Dit is een deel van de genade van God die Hij aan ons en aan de hele mensheid heeft geschonken, maar de meeste mensen zijn niet dankbaar. Mijn twee gevangenisgenoten! Wat is beter: [geloven] in diverse heren, of geloven in God, de Eenige die de macht heeft over alles wat bestaat? Degenen die jullie in plaats van Hem aanbidden, zijn niets meer dan namen die jullie en jullie vader hebben verzonnen, waarvoor God geen toestemming van boven heeft gegeven. Alle oordeelsvorming berust bij God alleen. Hij heeft bepaald dat jullie niets dan Hem moeten aanbidden. Dit is het ware geloof, maar de meeste mensen weten het niet.’

Two young men went to prison with him. One of them said: I saw myself [in a dream] pressing wine.’ The other said: And I saw myself [in a dream] carrying bread on my head, and birds were eating of it.’ ‘Tell us the meaning of these dreams, for we can see that you are a man of virtue.’ [Joseph] answered: ‘Your food which is provided for you will not have come to you before I have informed you of the real meaning of [your dreams]. That is part of the knowledge which my Lord has imparted to me. I have left the faith of people who do not believe in God, and who deny the truth of the life to come. I follow the faith of my forefathers, Abraham, Isaac and Jacob. It is not for us to associate any partners with God. This is part of God’s grace which He has bestowed on us and on all mankind, but most people do not give thanks. My two prison companions! Which is better: [to believe] in diverse lords, or to believe in God, the One who holds sway over all that exists? Those you worship instead of Him are nothing but names you and your fathers have invented, and for which God has given no sanction from on high. All judgement rests with God alone. He has ordained that you should worship none but Him. This is the true faith, but most people do not know it.

Een ander personage is Jacob, de liefdevolle, vriendelijke vader en vertrouwde profeet, die een combinatie van bezorgdheid en hoop ervaart wanneer zijn zoon hem over zijn droom vertelt. Hij herkent dat de droom een zeer veelbelovende toekomst aankondigt, maar hij vreest tegelijkertijd dat Satan zijn andere kinderen zou kunnen aanzetten tot ongewenst gedrag. We zien hem hier reflecteren op alle aspecten van zijn karakter: “Joseph zei tegen zijn vader: ‘Vader, ik zag in een droom elf sterren, evenals de zon en de maan; ik zag hen voor mij neervallen.’ ‘Mijn zoon,’ antwoordde hij, ‘vertel je droom niet aan je broers, opdat zij een kwaad tegen jou zouden smeden. Satan is inderdaad de openlijke vijand van de mens. Zo zal jouw Heer jou Zijn uitverkorene maken, en zal Hij jou een begrip schenken van de werkelijke betekenis van uitspraken. Hij zal Zijn gunst aan jou en aan het Huis van Jacob volmaken, zoals Hij die volmaakte voor jouw voorvaderen, Abraham en Isaac. Jouw Heer is zeker Alwetend, Wijs.’” (Versen 4-6)

Another character is Jacob, the loving kindly father and confident prophet who experiences a combination of apprehension and hope when his son tells him of his dream. He recognizes that the dream heralds a very promising future, but he fears at the same time that Satan might prompt his other children to take some undesirable action. We see him here reflecting on all aspects of his character: “Joseph said to his father: ‘Father, I saw in a dream eleven stars, as well as the sun and the moon; I saw them prostrate themselves before me.’ My son,’ he replied, do not relate your dream to your brothers, lest they plot some evil against you. Satan is indeed man’s open enemy. Even thus will your Lord make you His chosen one, and will impart to you some understanding of the real meaning of statements. He will perfect His favour to you and to the House of Jacob, as He perfected it to your forefathers, Abraham and Isaac. Your Lord is certainly All-Knowing, Wise.’“ (Verses 4-6)

Vervolgens ontmoeten we hem opnieuw wanneer zijn zonen proberen hem te overtuigen om Jozef met hen mee te laten gaan, gevolgd door het feit dat zij hem het schokkende nieuws brengen over de verdwijning van Jozef:

We then meet him again as his sons try to persuade him to let them take Joseph with them, followed by them giving him the shocking news of Joseph’s disappearance:

[Daarna] zeiden zij [tot hun vader]: ‘Vader, waarom vertrouw je ons Jozef niet toe, terwijl wij werkelijk zijn welwillenden zijn? Stuur hem morgen met ons mee, zodat hij zich kan vermaken en kan spelen. Wij zullen zeker goed op hem passen.’ Hij antwoordde: ‘Het doet mij werkelijk verdriet dat jullie hem met jullie mee zouden nemen; en ik vrees dat de wolf hem zal verslinden wanneer jullie onoplettend zijn.’ Zij zeiden: ‘Als de wolf hem zou verslinden terwijl wij met zovelen zijn, dan zouden wij zeker verloren zijn.’ En toen zij met hem weggegaan waren, besloten zij hem in de diepte van de put te werpen. Wij openbaarden [dit] aan hem: ‘Jij zult hen over deze daad van hen vertellen op een moment dat zij jou niet zullen kennen.’ Bij het vallen van de nacht kwamen zij huilend naar hun vader en zeiden: ‘Vader, wij gingen weg om te racen en lieten Jozef achter bij onze bezittingen, en de wolf verslond hem. Maar u zult ons niet geloven, ook al spreken wij de waarheid.’ En zij brachten zijn hemd voort, besmeurd met vals bloed. Hij zei: Nee, maar jullie zielen hebben jullie tot het kwade verleid. Schone geduldzaamheid! Het is tot God alleen dat ik wend voor steun in dit onheil dat jullie hebben beschreven.’ (Versen 11-18)

De Qur'ānicische benadering om de werkelijkheid getrouw te schetsen terwijl de waarden van zuiverheid en gepastheid worden gehandhaafd, is niet beperkt tot het schetsen van menselijke karaktertrekken. Het is ook duidelijk zichtbaar in de getrouwe verslaglegging van gebeurtenissen, waarbij ze worden getoond zoals ze plaatsvonden, met een nauwkeurige omschrijving van hun omstandigheden, achtergrond, tijd en plaats. Elke beweging, elk gevoel, elke reactie en inderdaad elk woord wordt op het juiste moment gegeven.

The Qur’ānic approach of faithfully painting reality while maintaining the values of purity and propriety is not limited to the sketching of human characteristics. It is also clearly seen in the faithful narration of events, showing them as they took place, accurately outlining their circumstances, background, time and place. Every movement, feeling, reaction and indeed every word is given at the appropriate time.

Dit geldt op dezelfde wijze voor de geschilderde personages.

All this is similarly true of the characters painted.

Zelfs seksuele gevoelens en attitudes krijgen de volledige ruimte, binnen de grenzen van de zuivere benadering die bij de mens past. Wij zien geen vervalsing, verdraaiing of onderdrukking van de menselijke realiteit, haar omvang of haar integriteit. Het geven van de juiste ruimte aan deze momenten in relatie tot de rest van de gebeurtenissen betekent echter niet dat er een focus op hen moet liggen alsof zij de totale realiteit van de mens en het centrale element in hun leven zijn. Dit is in strijd met de on-islamitische of tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) benadering, die wil dat wij geloven dat alleen een dergelijke focus realistische kunst voortbrengt.

Even sexual feelings and attitudes are given their full space, within the limits of the clean approach that suits man. We see no falsification, distortion or suppression of the human reality, its scope or integrity. However, giving these moments their proper space in relation to the rest of events does not mean focusing on them as if they were the total reality of humans and the pivotal element in their life. This is contrary to the un-Islamic or jāhiliyyah approach which wants us to believe that only such focus produces realist art.

Jāhiliyyah (tijd van onwetendheid) vervormt de mens onder het voorwendsel van artistiek realisme. Het zoomt in op seks alsof het het volledige doel van het menselijk leven is, waardoor het een diepe moeras wordt, omringd door verleidelijke maar kwade bloemen. Het is niet de trouw aan de realiteit die ervoor zorgt dat jāhiliyyah (tijd van onwetendheid) deze benadering van seks aanneemt. Het gebeurt omdat de Zionist Protocols het aanmoedigen. Deze Protocollen willen de mens zien ontdaan van alle waarden behalve de dierlijke en vleeselijke, zodat de Zionisten niet worden gezien als de enige mensen die alle immateriële waarden afwerpen. Ze willen dat de mensheid in de modder van seks valt, waarbij al haar potentieel daarop wordt gericht. Dit is de zekerste manier om de mensheid te vernietigen en haar te laten neervallen voor het naderende Zionistische Koninkrijk. Ze maken kunst tot hun middel om al dit kwaad teweeg te brengen. Daarnaast proberen ze hard om nieuwe doctrines te verspreiden, waarbij ze deze op een manier exploiteren die hetzelfde doel dient, terwijl ze beweren dat dergelijke doctrines ‘wetenschappelijk’ zijn. Voorbeelden hiervan zijn het Darwinisme, het Freudianisme, het Marxisme en het Wetenschappelijk Socialisme. Al deze stromingen delen het doel om te dienen aan de kwaadaardige Zionistische plannen.

Het verhaal vertelt niet alleen gebeurtenissen en schetst personages. Het gaat verder dan dit door te wijzen op de periode in de geschiedenis waarin deze gebeurtenissen plaatsvonden, en beschrijft de algemene kenmerken ervan. Hierdoor krijgt het toneel een internationale historische dimensie. We zullen kort enkele hiervan vermelden.

The story does not only relate events and draw characters. It goes beyond this to point out the period in history when these events took place, and describes its general features. Thus the stage acquires an international historical dimension. We will briefly refer to some of these.

Egypte werd in die tijd niet geregeerd door farao's van Egyptische afkomst. Het stond in plaats daarvan onder het bewind van een nomadisch volk dat iets had geleerd over het goddelijke geloof van Abraham, Ismaël, Isaak en Jakob, die in de nabijheid leefden. Dit leiden wij af uit het feit dat de heerser van Egypte in die tijd in de Qur’ān de titel Koning krijgt, terwijl de heerser van Egypte in het verhaal van Mozes de bekende Egyptische titel, Farao, krijgt. Dit onderscheid bepaalt de tijd waarin Jozef in Egypte was, namelijk tussen de 13e en 17e dynastieën, die toebehoorden aan de nomaden die het Egyptische volk de Hyksos noemde. Dit zou een denigrerende benaming zijn die verwees naar varkens of varkenshouders. Hun heerschappij in Egypte duurde ongeveer anderhalve eeuw.

Egypt was not ruled at the time by pharaohs of Egyptian descent. It was instead under the rule of a nomadic people who had learnt something about the divine faith from Abraham, Ishmael, Isaac and Jacob who lived nearby. We deduce this from the fact that the ruler of Egypt at the time is given in the Qur’ān the title of King, while the ruler of Egypt in the story of Moses is given the well-known Egyptian title, Pharaoh. This distinction determines the time when Joseph was in Egypt, namely between the 13th and 17th dynasties, which belonged to the nomads whom the Egyptian people called the Hyksos. This was said to be a derogatory appellation which referred to pigs or pig farmers. Their rule in Egypt lasted about one and a half centuries.

Joseph werd in deze periode als een Boodschapper van God gezonden. Hij begon met zijn pleidooi voor de Islam, in de bredere zin van het woord, wat de religie van het absolute monotheïsme betekent, terwijl hij in de gevangenis zat. We zien hem daar duidelijk maken dat het het geloof was van zijn voorvaderen, Abraham, Isaac en Jacob, en hij geeft een nauwkeurige schets van wat het betekende: “Ik heb het geloof verlaten van mensen die niet in God geloven en die de waarheid van het leven na de dood ontkennen. Ik volg het geloof van mijn voorvaderen, Abraham, Isaac en Jacob. Het is niet aan ons om aan God partners toe te kennen. Dit is een deel van de genade van God, die Hij aan ons en aan de hele mensheid heeft geschonken, maar de meeste mensen zijn niet dankbaar. Mijn twee gevangenisgenoten! Wat is beter: [geloven] in diverse heren, of geloven in God, de Eenige die de macht heeft over alles wat bestaat? Datgene wat jullie in plaats van Hem aanbidden, zijn niets anders dan namen die jullie en jullie vader hebben verzonnen, waarvoor God geen autoriteit van bovenaf heeft gegeven. Alle oordeelsvorming ligt bij God alleen. Hij heeft bepaald dat jullie niets behalve Hem moeten aanbidden. Dit is het ware geloof, maar de meeste mensen weten het niet.” (Versen 37-40)

Voor de islamitische beweging biedt het verhaal duidelijke lessen, waarvan sommige bijzonder relevant zijn voor bepaalde stadia van haar vooruitgang, terwijl andere antwoord geven op duidelijke, blijvende behoeften. Daarnaast worden bepaalde feiten vastgesteld door het verhaal en binnen de soera als geheel, in het bijzonder in de slotopmerkingen ervan. Wij zullen kort enkele hiervan vermelden.

For the Islamic movement, the story provides clear lessons, some of which are particularly relevant to certain stages of its progress, while others answer clear permanent needs. In addition, certain facts are established through the story and within the sūrah as a whole, particularly in its final comments. We will briefly refer to some of these.

We hebben al vermeld dat de openbaring van deze soera en het verhaal dat zij vertelt bijzonder geschikt waren voor de kritieke periode waar de islamitische boodschap in Makkah doorheen ging, en de ontberingen die de Profeet ﷺ en zijn weinige volgelingen moesten verdragen.

We have already mentioned that the revelation of this sūrah and the story it narrates were particularly suited to the critical period the Islamic message went through in Makkah, and the hardship endured by the Prophet and his few followers.

Dit manifesteert zich door de relatie tussen de beproevingen die Joseph, een edele broer van Muhammad ﷺ, de Boodschapper van God, onderging, en hoe hij zijn land moest verlaten totdat hem elders macht werd gegeven. Dit geeft ons een aspect van de moraal van het verhaal dat aansluit bij de behoeften van de islamitische boodschap op dat specifieke moment. Wij krijgen zo een inzicht in het actiegerichte karakter van de Qur’ān, aangezien het de aard van de boodschap uitlegt en de moslimgemeenschap praktische richtlijnen geeft met duidelijke en goed gedefinieerde doelstellingen.

This is manifested through the relation of the trials endured by Joseph, a noble brother of Muĥammad, God’s Messenger, and how he had to depart from his land until he was given power elsewhere. This gives us an aspect of the moral of the story which fits in with the needs of the Islamic message at that particular time. We thus have an insight into the action-oriented nature of the Qur’ān, as it explains the nature of the message and gives the Muslim community practical directives with clear and well defined objectives.

In onze analyse van het verhaal hebben we ook verwezen naar het duidelijke, gedetailleerde en nauwkeurige beeld van het goddelijke geloof, de Islam, dat werd geschetst door Joseph (vrede zij met hem).

In our analysis of the story, we have also referred to the clear, detailed and accurate picture of the divine faith, Islam, drawn by Joseph (peace be upon him).

De eerste opmerking die de soera maakt in het laatste gedeelte dat volgt op het lange verhaal, toont de absurditeit van de ontkenning door de Quraysh van de waarheid van de openbaring aan, met een verklaring gebaseerd op de geschiedenis die in deze soera wordt verteld. Er wordt gesteld dat de Profeet ﷺ niet aanwezig was toen de gebeurtenissen van deze geschiedenis plaatsvonden: “Dat is een verslag dat Wij nu aan u hebben geopenbaard, over zaken die buiten uw waarneming lagen. U was niet aanwezig toen zij [d.w.z. de broers van Jozef] hun plannen besloten en hun schema's voltooiden.” (Vers 102) Deze opmerking sluit aan bij de inleidende opmerking aan het begin van de soera: “In het openbaren van deze Qur'ān vertellen Wij u de beste van de verhalen.

The first comment the sūrah makes in its final passage that follows the long story shows the absurdity of the Quraysh’s denial of the truth of revelation with a statement based on the history related in this sūrah. It states that the Prophet was not present when the events of this history took place: “That is an account which We have now revealed to you, speaking of things that have been beyond your perception. You were not present when they [i.e. Joseph’s brothers] resolved upon their plans and completed their schemes.” (Verse 102) This comment ties up with the introductory one at the beginning of the sūrah: “In revealing this Qur’ān We relate to you the best of narratives.

“Voordat dit [de openbaring] kwam, behoorde u tot degenen die niet wisten.” (Vers 3)

Before it you were among those who are unaware [of revelation].” (Verse 3)

De inleidende verklaring sluit zo naadloos aan op de afsluitende verklaring om een beeld van de waarheid te vormen. Op deze manier weerlegt het ook de geuite bezwaren en ontkenningen.

The introductory statement thus dovetails with the end one to form a picture of the truth. In this way it also counters the objections and denials raised.

Dit wordt gevolgd door een troostende boodschap aan de Profeet ﷺ, zodat hij degenen die zijn boodschap ontkennen geen onterecht belang geeft. Het toont hoe koppig zij weigeren de tekenen te overwegen die God overal om hen heen in het universum heeft geplaatst. Deze tekenen zijn voldoende om de menselijke natuur te waarschuwen voor de waarheid van het geloof en haar te laten luisteren naar de goddelijke boodschap en de bewijzen te laten accepteren die deze bevestigen. Zij worden bedreigd met de straf van God, die hen onverwacht kan treffen: “Maar hoe sterk u het ook wenst, de meeste mensen zullen niet geloven. U vraagt daarvoor geen vergoeding van hen. Het is slechts de herinnering van God aan de gehele mensheid. En vele zijn de tekenen in de hemelen en de aarde die zij voorbijgaan zonder er aandacht aan te schenken. En de meesten van hen geloven niet in God zonder ook partners aan Hem toe te kennen. Voelen zij zich er zeker van dat de overweldigende plaag van de straf van God niet over hen zal neerdalen, of dat het Laatste Uur niet plotseling over hen zal komen en hen onverwacht zal treffen?” (Verzen 103-107) Deze verzen brengen enkele fundamentele waarheden over mensen die niet geloven in het ware goddelijke geloof. Dit wordt in het bijzonder opgemerkt in de uitspraak: “En de meesten van hen geloven niet in God zonder ook partners aan Hem toe te kennen.” (Vers 106) Dit is een ware beschrijving van vele mensen die geen waar concept hebben gevormd van de eenheid van God, waardoor het geloof wordt verward met ongeloof.

Het is nuttig om aan het einde van deze inleiding tot de soera die het verhaal van Jozef behandelt, enkele aspecten van de prachtige harmonie die door de gehele soera loopt te belichten, door enkele van de fijnere voorbeelden ervan aan te halen.

It is useful at the end of this Prologue to the sūrah relating Joseph’s story to highlight some aspects of the fine harmony that runs throughout the sūrah, citing some of its finer examples.

• Deze soera volgt hetzelfde patroon van de Qur'ān, waarbij bepaalde woorden en uitdrukkingen vaak worden herhaald om bij te dragen aan de algemene sfeer en het karakter van de soera. Zo wordt hier kennis zeer frequent genoemd, terwijl onwetendheid op verschillende gelegenheden wordt vermeld:

• This sūrah follows the same pattern of the Qur’ān when certain words and expressions are often repeated to contribute to the general atmosphere and character of the sūrah. For example, here knowledge is mentioned very frequently, while ignorance is mentioned on several occasions:

Zelfs zo zal jouw Heer jou Zijn uitverkorene maken, en zal Hij jou een deel van het begrip van de werkelijke betekenis van uitspraken schenken. Hij zal Zijn gunst aan jou en aan het Huis van Jacob volmaken, zoals Hij die volmaakte voor jouw voorvaderen, Abraham en Isaac. Jouw Heer is zeker Alwetend, Wijs. (Vers 6)

Even thus will your Lord make you His chosen one, and will impart to you some understanding of the real meaning of statements. He will perfect His favour to you and to the House of Jacob, as He perfected it to your forefathers, Abraham and Isaac. Your Lord is certainly All-Knowing, Wise. (Verse 6)

Zo vestigden Wij Jozef in het land, en Wij gaven hem inzicht in de ware betekenis van uitspraken. God zegeviert altijd in wat Hij ook beogen mag; hoewel de meeste mensen het niet weten. (Vers 21)

Thus We established Joseph in the land, and We imparted to him some understanding of the real meaning of statements. God always prevails in whatever be His purpose; though most people may not know it. (Verse 21)

En toen hij zijn volwassenheid bereikte, schenken Wij hem wijsheid en kennis. Zo belonen Wij degenen die het goede doen. (Vers 22)

And when he attained his full manhood, We bestowed on him wisdom and knowledge. Thus do We reward those who do good. (Verse 22)

Zijn Heer verhoorde zijn gebed en weerde hun sluwheid van hem af. Het is Hij alleen die alles hoort en alles weet. (Vers 34)

His Lord answered his prayer and warded off their guile from him. It is He alone who hears all and knows all. (Verse 34)