Verdrietig ( Onrechtvaardige Reactie ) 1-16
Sad ( Unjustifiable Reaction ) 1-16
Şād. Bij de Qur’ān, vol met vermaning. (1)
Şād. By the Qur’ān, full of admonition. (1)
Maar de ongelovigen zijn doordrenkt van hoogmoed en vijandigheid. (2)
But the unbelievers are steeped in arrogance and hostility. (2)
Hoeveel generaties hebben Wij niet vernietigd vóór hun tijd? Zij riepen allen [om genade], maar het was te laat om te ontsnappen. (3)
How many a generation have We destroyed before their time? They all cried out [for mercy], but it was too late to escape. (3)
Zij vinden het vreemd dat er een van henzelf is gekomen om hen te waarschuwen. De ongelovigen zeggen:
They deem it strange that one from among them has come to warn them. The unbelievers say:
‘Dit is een tovenaar die leugens vertelt. (4)
‘This is a sorcerer telling lies. (4)
‘Maakt Hij al de goden tot één God? Dit is inderdaad zeer vreemd!’ (5)
Does he make all the gods into one God? This is indeed most strange!’ (5)
Hun leiders gaan rond en zeggen: ‘Loop weg, en houd standvastig vast aan jullie goden: dit is een voorgenomen plan. (6)
Their leaders go about saying: ‘Walk away, and hold steadfastly to your deities: this is an intended design. (6)
Nooit eerder hebben we een bewering als deze gehoord in enig geloof van de latere tijden! Het is allemaal een verzinsel. (7)
Never did we hear of a claim like this in any faith of latter days! It is all an invention. (7)
‘Is de boodschap aan hem alleen gegeven, van ons allen?’ In werkelijkheid twijfelen zij aan Mijn herinnering; zij hebben Mijn straf nog niet geproefd. (8)
Was the message given to him alone out of all of us?’ In fact they are in doubt concerning My reminder; they have not yet tasted My punishment. (8)
Of bezitten zij de schatten van de genade van uw Heer, de Almachtige, de Meest Gratieuze? (9)
Or do they own the treasures of your Lord’s grace, the Almighty, the Munificent? (9)
Of hebben zij de heerschappij over de hemelen en de aarde en alles wat daartussen is? Laat hen dan proberen op te stijgen met alle denkbare middelen. (10)
Or do they have dominion over the heavens and the earth and all that is between them? Let them, then, try to ascend by all conceivable means. (10)
Welke legers dan ook, ongeacht hun affiliatie, die worden opgeworpen, zullen een nederlaag lijden. (11)
Whatever hosts, of any affiliation, may be raised will suffer defeat. (11)
Vóór hun tijd werd de waarheid verworpen door het volk van Noach, de `Ād, de Farao van de tentpennen, (12)
Before their time, the truth was rejected by Noah’s people, the `Ād, Pharaoh of the tent-pegs, (12)
de Thamūd, de volk van Lūt en de bewoners van de beboste valleien: dit waren verschillende groepen; (13)
the Thamūd, Lot’s people and the dwellers of the wooded dales: these were different groupings; (13)
toch beschuldigde elk van hen de boodschappers van God van leugen. Daarom werd Mijn straf onvermijdelijk. (14)
yet each one of them accused God’s messengers of lying. Therefore, My retribution fell due. (14)
Ook deze hoeven slechts te wachten op één enkele slag; en het zal niet worden uitgesteld. (15)
These, too, have but to wait for one single blast; and it shall not be delayed. (15)
Zij zeggen: 'Onze Heer! Versnel ons ons deel van de straf nog vóór de Dag van het Rekenen.' (16)
They say: Our Lord! Hasten to us our share of punishment even before the Day of Reckoning.’ (16)
Hoogmoed en vijandigheid
Arrogance And Hostility
Şād. Bij de Qur’ān, vol met vermaning. De ongelovigen zijn doordrenkt van hoogmoed en vijandigheid. Hoeveel generaties hebben Wij niet vernietigd vóór hun tijd? Zij riepen allen [om genade], maar het was te laat om te ontsnappen. (Versen 1-3)
Şād. By the Qur’ān, full of admonition. The unbelievers are steeped in arrogance and hostility. How many a generation have We destroyed before their time? They all cried out [for mercy], but it was too late to escape. (Verses 1-3)
God legt een eed af bij een Arabische letter van het alfabet, Şād,12 evenals bij de Qur’ān, die Hij hier beschrijft als 'een waarschuwing'. Deze letter is gemaakt door God, die het als een klank heeft geschapen wanneer het door mensen wordt uitgesproken. Het is ook een van de letters van het alfabet die de Qur’ānic stijl en aanspreekvorm vormen. Het volledige alfabet is altijd beschikbaar geweest voor mensen, maar de Qur’ān is nooit binnen hun vermogen geweest om te produceren, omdat het het boek van God is, dat Hij heeft gemaakt. Mensen zijn niet in staat om iets te produceren dat lijkt op datgene wat God maakt, of het nu gaat om de Qur’ān of om iets anders. De klank die gesymboliseerd wordt door de letter Şād wordt door mensen zonder inspanning geuit, maar het is ook door Gods wil. Want Hij is Degene die het strottenhoofd en alle klanken die het voortbrengt, heeft gemaakt. Als mensen slechts dit ene kleine maar wonderbaarlijke aspect van hun eigen schepping zouden overdenken, zouden ze beseffen dat er niets ongewoons is aan het feit dat God een van hen kiest om Zijn openbaringen te ontvangen. Het openbaren van een boodschap van hoog is niet wonderbaarder dan het schenken van dergelijke wonderen die in henzelf besloten liggen.
God states an oath by an Arabic letter of the alphabet, Şād,12 as well as by the Qur’ān, which He describes here as lull of admonition.’ This letter is made by God, who created it as a sound when it is spoken by people. It is also one letter of the alphabet that makes up the Qur’ānic style and address. The complete alphabet has always been available to people, but the Qur’ān has never been within their ability to produce, because it is God’s book, which He made. Humans are incapable of producing anything like that which God makes, be that with regard to the Qur’ān or to anything else. The sound symbolized by the letter Sād is vocalized by people without effort, but it is also by God’s will. For it is He who made the larynx tract and all the sounds it voices. If people only contemplated this one small but miraculous aspect of their own creation they would realize there is nothing unusual in God choosing one of their own number to receive His revelations. To reveal a message from on high is no more amazing than giving them such miracles as are contained within themselves.
12 Deze letter wordt uitgesproken als een velarisering van de ‘s’, waarbij de andere kenmerken van wrijving en stemloosheid behouden blijven, en met dezelfde plaats van articulatie. — Noot van de redacteur.
12 This letter is pronounced as a velarized variation of ‘s’, sharing its other features of friction and voicelessness, and having the same place of articulation. — Editor’s note.
Een vreemde verbazing
A Strange Amazement
levens.
lives.
Toch was deze meest natuurlijke en logische situatie altijd de oorzaak van verbazing en de basis voor het uiten van beschuldigingen tegen de boodschappers van God. De ongelovigen waardeerden simpelweg het doel achter een dergelijke keuze niet, noch begrepen zij de aard van de goddelijke boodschap. Voor hen mocht deze geen praktische leiding bieden op de weg naar God; integendeel, het moest mysterieus zijn, vol geheimen, een raadsel. Ze wilden dat het gehuld was in duisternis, verwijderd van het praktische leven. Dan konden ze het behandelen als slechts een andere legende of bijgeloof dat de basis vormde voor hun ongezonde overtuigingen.
Yet this most natural and logical situation was always the cause of amazement and the basis for levelling accusations at God’s messengers. The unbelievers simply did not appreciate the purpose behind such a choice, nor did they understand the nature of the divine message. To them, it should not provide practical leadership on the way to God; rather, it should be mysterious, full of secret, an enigma. They wanted it to be engulfed in obscurity, removed from practical life. Then they could treat it as just another legend or superstition that formed the basis of their unsound beliefs.
God wilde echter iets anders voor de mensheid, vooral in het geval van Zijn laatste boodschap, de Islam. Hij wilde dat het de norm zou worden voor de menselijke samenleving: dat het een schone, zuivere en verheven levenswijze zou bieden die praktisch is, vrij van mysterie en die bovendien gemakkelijk toe te passen is.
God, however, wanted something different for humanity, especially in the case of His last message, Islam. He wanted it to be the norm for human society: for it to provide a clean, pure and sublime way of life that is practical, free of mystery as also one that is easy to implement.
“De ongelovigen zeggen: Dit is een tovenaar die leugens vertelt.” Zij zeiden dit door de mogelijkheid te verwerpen dat God Zijn openbaringen tot een van hen had gezonden. Door dit te zeggen, hoopten zij gewone mensen af te wenden van de Profeet ﷺ, om verwarring te zaaien en de duidelijke waarheid te vertroebelen die werd verkondigd door de man die bekend stond om zijn eerlijkheid, integriteit en waarachtigheid.
“The unbelievers say: This is a sorcerer telling lies.” They said this, discounting the possibility that God might have sent His revelations to one of them. In saying so, they hoped to turn ordinary people away from the Prophet, to cause confusion and mar the clear truth that was being stated by the man who was known for his honesty, integrity and truthfulness.
13 De vertaalde tekst wijkt enigszins af van de tekst die door de auteur wordt geciteerd, aangezien ik de voorkeur gaf om deze te citeren uit mijn eigen vertaling van het verslag van deze conferentie over misrepresentatie. Zie mijn boek, Muĥammad: Man and Prophet, Leicester, 2002, pp. 119-120. — Noot van de redactie.
13 The translated text differs slightly from the one quoted by the author as I preferred to quote it from my own rendering of the report of this misrepresentation conference. See my book, Muĥammad: Man and Prophet, Leicester, 2002, pp. 119-120. — Editor’s Note.
14 Ahmad Zaki, Ma`a Allāh fī al-Samā’, Cairo, 1965
14 Ahmad Zaki, Ma`a Allāh fī al-Samā’, Cairo, 1965
15 Dit verslag wordt geciteerd zoals in Adil Salahi, Muĥammad: Man and Prophet, Leicester, 2002, pp. 173-174. — Noot van de redactie.
15 This report is quoted as in Adil Salahi, Muĥammad: Man and Prophet, Leicester, 2002, pp. 173-174. — Editor’s note.