Deze soera werd onthuld in Makkah, na de openbaring van soera 12, Joseph. De tijd was een zeer kritieke periode, aangezien deze viel tussen het ‘jaar van verdriet’, toen de Profeet ﷺ zijn vrouw Khadījah en zijn oom Abū Ţālib verloor, en het jaar waarin de Profeet ﷺ naar Madinah migreerde. De soera weerspiegelt zo de behoeften en vereisten van deze moeilijke periode. Voor specifieke details over deze cruciale tijd verwijzen wij u naar de prologen van soera Jonah en Hūd in deel IX, en soera Joseph in dit deel.

This sūrah was revealed in Makkah, after the revelation of Sūrah 12, Joseph. The time was a very critical one, falling as it did between the ‘year of sorrow’ when the Prophet lost his wife Khadījah and his uncle Abū Ţālib and the year when the Prophet migrated to Madinah. The sūrah thus reflects the needs and requirements of this difficult period. For specifics about this crucial time please refer to the Prologues of Sūrahs Jonah and Hūd, in Volume IX, and Sūrah Joseph in this volume.

In het bijzonder leidt de soera de Profeet ﷺ en de moslimgemeenschap in de beste wijze om met hun praktische problemen om te gaan, en hoe zij standvastig kunnen blijven in het aangezicht van de koppige oppositie van de ongelovigen. Dit is dan de rol en de aard van de Qur'ān.

In particular, the sūrah directs the Prophet and the Muslim community in how best to deal with their practical problems, and how to stand firm in the face of the unbelievers’ stubborn opposition. This then is the role and nature of the Qur’ān.

Op dit kritieke punt maakte de boodschap van de Islam weinig vooruitgang vanwege de onverzettelijke weerstand van de Quraysh, de Arabische stam die in Makkah woonde en van wie het leiderschap werd erkend door de rest van Arabië. Hun vervolging van de Profeet ﷺ en zijn volgelingen was nu op zijn hoogtepunt. Daarom waarschuwt en dreigt de Qur'ān deze heidense Arabieren, waarbij het het lot afbeeldt van eerdere gemeenschappen die de boodschappen van God ontkenden en Zijn boodschappers tegenwerkten. Het onthult aan de Profeet ﷺ de werkelijke redenen achter hun vastberaden verzet. In essentie had het niets te maken met de waarheid van zijn boodschap en alles met hun koppigheid, die niet getemperd kon worden, zelfs niet als gevolg van het zien van de duidelijke tekenen van God. Daarom troost de soera de Profeet ﷺ. Het richt hem op het vasthouden aan de waarheid die hij bezit en om daarmee iedereen die het verwerpt te confronteren. Hij krijgt ook de instructie om geduldig te blijven in tegenspoed en zijn boodschap met vastberadenheid aan de mensheid over te brengen.

At this critical juncture, the message of Islam was making little progress because of the unwavering resistance of the Quraysh, the Arabian tribe residing in Makkah, and whose leadership was recognized by the rest of Arabia. Their persecution of the Prophet and his followers was now at its zenith. Hence, the Qur’ān warns and threatens these pagan Arabs, portraying as it does the fate of earlier communities which denied God’s messages and opposed His messengers. It reveals to the Prophet the real reasons behind their determined opposition. Essentially it had nothing to do with the truth of his message and much to do with their stubbornness which could not be moderated even as a result of seeing God’s clear signs. Hence, the sūrah consoles the Prophet. It directs him to hold fast to the truth he has and to confront with it all those who reject it. He is also instructed to remain patient in adversity, conveying his message to mankind with determination.

Zo deelt de soera met andere soera's die tijdens dezelfde periode werden geopenbaard hetzelfde onderwerp en dezelfde algemene kenmerken. Evenzo richt het zich op de behoeften en vereisten van die periode, toen de islamitische boodschap werd geconfronteerd met de onwetendheid, of jāhiliyyah (tijd van onwetendheid), die heerste in Arabië. Hetzelfde geldt voor elke vergelijkbare periode in de geschiedenis.

Thus the sūrah shares with other sūrahs revealed during the same period the same subject matter and general features. Likewise, it addresses the needs and requirements of that period when the Islamic message faced the ignorance, or jāhiliyyah, that prevailed in Arabia. The same applies to any similar period in history.

Het geldt zelfs nu nog.

Indeed it even applies now.

We hebben altijd de praktische aard van de Qur’ān benadrukt, omdat dit centraal staat voor het begrijpen van dit boek, zijn doelen en doelstellingen. Dit betekent dat we ons bewust moeten zijn van de omstandigheden die heersten toen een specifieke soera of tekst werd geopenbaard, zodat we de richting van de tekst beter kunnen herkennen en de voorschriften ervan kunnen begrijpen. Op deze manier zijn we in staat om te waarderen hoe het omgaat met situaties uit het echte leven, en met levende menselijke wezens die het ofwel actief steunen ofwel tegenwerken. Op deze wijze kunnen we de regels ervan beter begrijpen en er voordeel uit halen uit de voorschriften ervan wanneer vergelijkbare omstandigheden zich voordoen. We moeten in onze eigen tijd in het bijzonder een dergelijke houding aannemen.

We have always emphasized the practical nature of the Qur’ān because it is central to an understanding of this book, its goals and objectives. This means that we need to be aware of the circumstances that prevailed when a particular sūrah or text was revealed so that we can better recognize the drift of the text and understand its directives. We are thus able to appreciate how it deals with real life situations, and with living human beings who either actively support or oppose it. In this way, we can better understand its rulings and benefit by its directives whenever similar circumstances prevail. We particularly need to take such an attitude in our own times.

Maar wij zeggen dit in de wetenschap dat alleen zij die actief deze huidige staat van onwetendheid tegemoet treden in hun inspanningen om een islamitische renaissance teweeg te brengen, de Qur’ānic teksten in dit licht zullen bekijken. Dergelijke mensen hebben te maken met omstandigheden en gebeurtenissen die vergelijkbaar zijn met die van de eerste pleitbezorger van dit geloof, Muĥammad ﷺ, en zijn vroege Metgezellen. Zij worden geconfronteerd met hetzelfde type verwerping van de grote waarheid van dit geloof, dat volledige onderwerping aan God vereist in alle aspecten van het leven: religieus, moreel, politiek, economisch en sociaal. Evenzo worden zij geconfronteerd met hetzelfde type vervolging dat werd ondergaan door de eerste groep moslims. Alleen dergelijke mensen zijn in staat om de islamitische methode van actieve belangenbehartiging af te leiden, wat niet kan worden afgeleid via een theoretische benadering.

But we say this knowing full well that only those who are actively facing this present state of ignorance in their work to bring about an Islamic revival will look at the Qur’ānic texts in this light. Such people are dealing with circumstances and events similar to those faced by the first advocate of this faith, Muĥammad (peace be upon him), and his early Companions. They face the same type of rejection of the great truth of this faith, which requires complete submission to God in all aspects of life: religious, moral, political, economic and social. Likewise, they face the same type of persecution which was endured by the first group of Muslims. Only such people are able to deduce the Islamic method of active advocacy which cannot be deduced in a theoretical approach.

Het moet hier vermeld worden dat wat in onze eigen tijd vereist is, een begrip is van de methode die gevolgd moet worden door een jonge islamitische beweging die geconfronteerd wordt met een totaal on-islamitische toestand van zaken. Een dergelijke beweging streeft ernaar de mensheid uit de duisternis naar het licht te brengen, en uit onwetendheid en onderwerping aan verschillende wezens naar een staat waarin mensen zich enkel aan God onderwerpen. Dit waren de doelstellingen van de eerste moslimgeneratie, zelfs nog voordat de islamitische staat in Madinah was geboren, en voordat de islam ergens op aarde enige autoriteit genoot.

It should be stated here that what is required in our own time is an understanding of the method to be followed by a young Islamic movement facing a totally un- Islamic state of affairs. Such a movement aims to bring mankind out of darkness into light, and out of ignorance and submission to different beings into a state where people submit themselves to God alone. These were the objectives of the first Muslim generation, even before the Islamic state in Madinah was born, and before Islam enjoyed any authority anywhere on earth.

Vandaag bevinden we ons in een positie die, hoewel niet identiek aan die vroege periode, enkele overeenkomsten met die periode vertoont. Het is niet nodig om te zeggen dat de omstandigheden en externe factoren anders zijn. Toch streven we ernaar om een actieve belangenbehartiging van de Islam te vestigen in het aangezicht van totale oppositie. Het feit dat de omstandigheden anders zijn, betekent dat de behoeften en vereisten van een dergelijke belangenbehartiging anders zijn. Daarom hebben we vandaag de dag behoefte aan een nieuw inzicht in de methode van handelen die de Islam goedkeurt. Een dergelijk inzicht zal de precedenten die zijn gesteld door de eerste Islamitische beweging, gesticht door de Profeet ﷺ, laten aansluiten bij de omstandigheden en vereisten van de huidige periode.

Today we are in a position which, though not identical to that early period, has some similarities to it. Needless to say, circumstances and external factors are different. Yet we are aiming to establish an active advocacy of Islam in the face of total opposition. The fact that circumstances are different means that the needs and requirements of such advocacy are different. Hence why we need today fresh insight into the method of action that Islam approves. Such insight will fit the precedents set by the first Islamic movement, established by the Prophet, to the circumstances and requirements of the present period.

Het is precies het inzicht dat de pasgeboren islamitische beweging nodig heeft. Het is nu nog te vroeg voor de ontwikkeling van een regeringssysteem en het opstellen van een wetboek.

It is such insight that the newly-born Islamic movement requires. It is too early now for the development of a system of government, and the drafting of a legal code.

Vandaag de dag is er geen enkele staat of gemeenschap waar de basisregel van menselijke transacties de wet van God en de islamitische code is. Het type inzicht dat de geboorte geeft aan een regeringssysteem en een wetboek, komt op het juiste moment. De details ervan moeten passen bij de moslimgemeenschap die het nodig heeft, wanneer het ook ontstaat en begint de praktische problemen onder ogen te zien die erop van toepassing zijn. Voor die tijd is het produceren van een dergelijk systeem en een dergelijke code niet anders dan het proberen te planten van zaden in de lucht, in de hoop dat ze zullen ontkiemen.

Today, there is not a single state or community where the basic rule of human transactions is God’s law and the Islamic code. The type of insight which gives birth to a system of government and a legal code comes at the appropriate time. Its details should fit the Muslim community that needs it, whenever it comes into existence, and begins to face the practical problems that apply to it. Prior to this, producing such a system and a code is no different from trying to plant seeds in the air and hoping they will sprout.

Het eerste belangrijke onderwerp dat de soera behandelt, belicht de aard van degenen die dit geloof van de Islam, gebaseerd op onderwerping aan God alleen, verwerpen, en schetst hun werkelijke motieven om dit te doen. Het beschrijft ook het verschrikkelijke lot dat dergelijke ongelovigen wacht. De soera behandelt dit in verschillende rondes, waarbij verschillende onderwerpen en technieken worden gebruikt, zoals een vertelling, een tentoonstelling van scènes uit het universum en scènes van de Dag des Oordeels, en richtlijnen en commentaren die ofwel voorafgaan aan of volgen op de verhalen die het vertelt.

The first major topic the sūrah tackles highlights the nature of those who reject this faith of Islam, based on submission to God alone, and outlines their true motives for so doing. It also describes the terrible fate that awaits such unbelievers. The sūrah tackles this in several rounds, employing different subjects and techniques, such as narrative, an exhibition of scenes of the universe and scenes of the Day of Judgement, and directives and comments that either precede or follow the stories it relates.

Hoewel de algemene sfeer van soera 13, Thunder, ons doet denken aan soera 6, Cattle, doet de algemene sfeer van deze soera ons denken aan soera 7, The Heights. Beiden beginnen met een ernstige waarschuwing, en de gehele soera bevestigt deze. De twee soera's verschillen echter sterk in hun methode.

While the general atmosphere of Sūrah 13, Thunder, reminds us of Sūrah 6, Cattle, the general atmosphere of this sūrah reminds us of Sūrah 7, The Heights. Both begin with a serious warning, and the whole sūrah confirms it. The two sūrahs, however, differ greatly in their method.

De waarschuwing aan het begin van soera 7 wordt zeer duidelijk geformuleerd: “Dit is een boek dat aan u van hoog is geschonken — wees er dus niet over in twijfel — opdat u de mensen met de boodschap ervan kunt waarschuwen, en de gelovigen kunt vermanen. Volg wat u door uw Heer is neergezonden, en volg geen andere meesters dan Hem. Hoe zelden houdt u dit in gedachten. Hoeveel gemeenschappen hebben Wij niet vernietigd, waarbij Onze straf hen trof in de nacht, of op het middaguur terwijl zij rustten. En toen Onze straf hen trof, was het enige wat zij konden zeggen: ‘Wij zijn inderdaad onrechtvaardigen.’” (7:2-3)

The warning at the beginning of Sūrah 7 is stated very clearly: “This is a book that has been bestowed on you from on high — so do not entertain any doubt about it — in order that you may warn people with its message, and admonish the believers. Follow what has been sent down to you by your Lord, and follow no masters other than Him. How seldom do you keep this in mind. How many a community have We destroyed, with Our punishment falling upon them by night, or at midday while they were resting. And when Our punishment fell upon them, all they could say was: ‘We have indeed been wrongdoers.’“ (7: