We hebben eerder vermeld dat de Islam, in de schone en gezonde samenleving die zij vestigt, niet vertrouwt op straf; in plaats daarvan is haar belangrijkste verdedigingslinie preventie. Zij onderdrukt natuurlijke verlangens niet. Zij reguleert deze binnen een schone atmosfeer die vrij is van bewuste stimulatie. Het belangrijkste element in de Islamitische methode om haar volgelingen op te voeden, is het verminderen van de kans op fouten, het elimineren van verleiding en het wegnemen van alle belemmeringen die de bevrediging van natuurlijke verlangens op een volkomen natuurlijke en schone manier verhinderen.

We mentioned previously that in the clean and healthy society it establishes, Islam does not rely on punishment; rather its main line of defence is prevention. It does not suppress natural desires. It regulates them within a clean atmosphere that is free of deliberate stimulation. The main element in the Islamic method of educating its followers is I to reduce the chances of error, eliminate temptation, and remove all impediments that prevent the satisfaction of natural desires in a perfectly natural and clean way.

In dit licht zouden we moeten kijken naar de manier waarop de Islam een zekere heiligheid toekent aan huizen. Wanneer mensen thuis zijn, zouden zij niet verrast moeten zijn door vreemden die binnenkomen zonder eerst toestemming te vragen om binnen te treden. Anders zou de privacy van mensen worden geschonden op een moment dat zij dit het minst verwachten. Daarnaast vereist de Islam van zowel mannen als vrouwen dat zij hun blik neerwaarts richten en niet datgene blootstellen wat seksuele begeerte kan opwekken.

It is in this light that we should look at the way Islam accords a certain sanctity for homes. When they are at home, people should not be surprised by strangers coming in without first asking leave to enter. Otherwise, people’s privacy would be invaded when they least expect it. In addition, Islam requires both men and women to lower their gaze and not expose what may arouse sexual desire.

Vanuit hetzelfde perspectief vergemakkelijkt de Islam het huwelijk voor arme mannen en vrouwen, omdat het huwelijk de beste garantie is tegen overspel. Het verbiedt het sturen van slaven in de prostitutie, omdat prostitutie mensen aanmoedigt om zich over te geven aan verboden seks. Laten we deze punten nu in meer detail bekijken.

From the same perspective, Islam facilitates marriage for poor men and women, because marriage is the best guarantee against adultery. It prohibits sending slaves into prostitution, because prostitution encourages people to indulge in prohibited sex. Let us now consider these points in more detail.

Gelovigen, betreed geen huizen die niet de uwe zijn, tenzij u toestemming heeft verkregen en de bewoners heeft gegroet. Dit is beter voor u, opdat u voorzichtig bent.

Believers, do not enter houses other than your own unless you have obtained permission and greeted their inmates. This is best for you, so that you may take heed.

Als je niemand in het huis aantreft, betreed het dan niet totdat je toestemming bent gegeven; en als je wordt gezegd dat je moet terugkeren, keer dan terug, want dat is het meest gepast voor jullie. God heeft volledige kennis van alles wat jullie doen. Je zult geen zonde begaan als je onbewoonde huizen betreedt waarin je iets vindt dat nuttig voor je is. God weet alles wat jullie openlijk doen, en alles wat jullie zouden verbergen.

If you find no one in the house, do not enter it until you are given leave; and if you are told to go back, then go back, as it is most proper for you. God has full knowledge of all that you do. You will incur no sin if you enter uninhabited houses in which you have something of use. God knows all that you do openly, and all that you would conceal.

(Verzen 27-29)

(Verses 27-29)

God heeft huizen tot plaatsen van comfort gemaakt waar mensen kunnen ontspannen en kunnen genieten van privacy en geruststelling. Thuis voelen zij niet de behoefte om voorzichtig of op hun hoede te zijn.

God has made homes places of comfort where people may relax and enjoy privacy and reassurance. At home, they do not feel the need to be cautious or on the alert.

Zo kunnen zij ontspannen en de dingen op zich laten gaan. Maar huizen kunnen niet zo zijn, tenzij hun privacy strikt wordt gerespecteerd. Niemand mag een huis betreden zonder de kennis en toestemming van de bewoner, op het tijdstip dat zij kiezen, en op de wijze die zij verkiezen.

Thus, they may relax and take things easy. But homes cannot be so unless their privacy is strictly respected. No one may enter a home without its occupier’s knowledge and permission, at the time they choose, and in the manner they prefer.

Als we zonder voorafgaande toestemming de huizen van anderen zouden mogen betreden, zouden we hen kunnen aantreffen in situaties die zij privé willen houden, of we zouden zaken kunnen zien die begeerte opwekken en de weg openen naar dwaling. Dit zou kunnen gebeuren door een toevallige ontmoeting of een vluchtige blik. Wanneer deze worden herhaald, worden ze opzettelijk, gedreven door de begeerten die in eerste instantie door de vluchtige blik werden opgewekt. Het kan zelfs uitmonden in een zondige relatie of een onderdrukte begeerte veroorzaken die leidt tot een psychologisch probleem.

Plaatsen die meer of minder publiek zijn, zoals hotels, gastenhuizen en ontvangsthallen die gescheiden zijn van het hoofdgebouw, worden anders behandeld. Wij mogen dergelijke plaatsen betreden zonder eerst toestemming te vragen, omdat de reden voor het vragen van toestemming voor het binnengaan op hen niet van toepassing is. Het vooraf vereisen van toestemming kan in dergelijke plaatsen ongemakkelijk zijn.

Places that are more or less public, like hotels, guest houses and reception halls which are separate from the main house are treated differently. We may enter such places without first seeking permission, because the very reason for seeking permission before entry does not apply to them. Requiring permission first may be inconvenient in such places.

“Er rust op u geen zonde als u onbewoonde huizen betreedt waarin u iets nuttigs vindt. God weet alles wat u openlijk doet, en alles wat u verborgen houdt.” (Vers 29) Het punt hier is de kennis van God over al onze situaties en wat we in het openbaar of in het verborgene doen. Het gevoel dat God ons in alle situaties observeert, zou mensen gehoorzamer moeten maken en bereidwilliger om de verfijnde manieren te volgen die Hij heeft geschetst in Zijn Boek, dat een levenscode vastlegt voor de gehele mensheid.

“You will incur no sin if you enter uninhabited houses in which you have something of use. God knows all that you do openly, and all that you would conceal.” (Verse 29) The point here is that of God’s knowledge of all our situations and what we do in public or private. The feeling that God watches us in all situations should make people more obedient and willing to observe the refined manners which He has outlined in His book that lays down a code of living for all humanity.

Als een volledige code voor het menselijk leven benadrukt de Qur’ān dit detail in het sociale leven, omdat het ernaar streeft het leven in al zijn aspecten te reguleren en de details ervan in overeenstemming te brengen met de fundamentele kwesties. Zo respecteert het vragen om toestemming voordat men de huizen van anderen betreedt de heiligheid die het huis tot een plek van rust maakt. Het spaart de bewoners de ongemakkelijkheid van verrast te worden, of gezien te worden in een situatie waarin zij liever niet gezien willen worden. We hebben het hier niet alleen over de delen van het menselijk lichaam die bedekt moeten zijn. Thuis kunnen mensen zich in een situatie bevinden die zij simpelweg niet door anderen gezien willen hebben. Dit zou kunnen gaan over hun persoonlijke uiterlijk, de manier waarop zij zich kleden of hun meubilair plaatsen, of iets anders. Het zou ook kunnen gaan over gevoelens en emoties. Wie van ons zou er graag gezien willen worden in een situatie van zwakte, huilend of boos, of in pijn of nood?

As a complete code for human life, the Qur’ān emphasizes this point of detail in social life because it aims to regulate life in all its aspects, bringing its details in line with its fundamental issues. Thus, seeking permission before entering other people’s homes respects the sanctity which makes the home a place of relaxation. It spares its people the embarrassment of being taken by surprise, or being seen in a situation that they prefer not to be seen in. We are not talking here only about the parts of the human body which should be covered. At home people may be in a situation which they simply do not like others to see. It could relate to their personal appearance, the way they dress or lay their furniture, or anything else. It could also relate to feelings and emotions. Who of us would like to be seen in a situation of weakness, crying or angry or in pain or distress?

Dergelijke verfijnde manieren waren kenmerkend voor de Profeet ﷺ en zijn Metgezellen nadat God hen de islamitische weg had geleerd. Vandaag de dag merken we echter dat dergelijke fijne overwegingen grotendeels betekenisloos zijn, ondanks het feit dat wij moslims zijn. Een man kan op elk moment van de dag of nacht simpelweg bij de deur van zijn broeder aankloppen, hard kloppen en weinig geven om het storen van de mensen binnen, totdat de deur wordt geopend. De mensen kunnen een telefoon hebben die een uitstekende manier biedt om toestemming te vragen voor een bezoek voordat men vertrekt. 17 Hij zou zo gemakkelijk een tijdstip kunnen vinden dat geschikt is voor zijn gastheren.

Such refined manners were characteristic of the Prophet and his Companions after God had taught them the Islamic way. Today, however, we find that such fine considerations are largely meaningless despite our being Muslims. A man may just turn up at his brother’s door at any time of the day or night, knocking hard and caring little for disturbing the people inside, until the door is opened. The people may have a telephone which provides an excellent way of seeking permission to visit before starting out. 17 He could thus easily find out a time suitable to his hosts.

Niettemin ondernemen mensen dergelijke stappen simpelweg niet. Een man kan iemands huis binnenstappen zonder voorafgaande afspraak of toestemming. Wat erger is, onze sociale traditie maakt het noodzakelijk dat een bezoeker die onverwacht komt, wordt ontvangen, zelfs als zijn bezoek uiterst ongelegen kan zijn.

Nevertheless, people simply do not take such steps. A man may arrive at someone’s home without a prior appointment or permission. What is worse, our social tradition makes it imperative that a visitor who has come unannounced be received, even though his visit might be extremely inconvenient.

Wij zijn ongetwijfeld moslims, maar we verrassen onze vrienden op elk moment, zelfs tijdens maaltijden. Als we niet worden uitgenodigd voor een maaltijd, kunnen we ons gekwetst voelen. We kunnen hen zelfs laat in de nacht verrassen, en als ze ons niet uitnodigen om de nacht te blijven, zijn we beledigd. We laten onze gastheren in geen enkel geval een excuus toe.

We are certainly Muslims, but we surprise our friends at any moment, even at meal times. If we are not invited to a meal, we may feel aggrieved. We may even surprise them late at night, and if they do not invite us to stay the night, we are offended. We allow our hosts no excuses either way.

Dit alles vindt simpelweg plaats omdat wij de islamitische etiquette verwaarlozen. Wij stemmen onze eigen voorkeuren niet af op wat is onderwezen door de Boodschapper van God ﷺ. Wij blijven vasthouden aan het volgen van een foutieve sociale traditie die geen goddelijke autoriteit heeft.

Nadat de juiste omgangsvormen voor het betreden van huizen na het vragen om toestemming zijn behandeld, gaat de soera verder met het voorkomen dat begeerte ongecontroleerd de vrije loop krijgt. Het voorkomt simpelweg het kijken naar wat de begeerte onvermijdelijk zal opwekken, en het verbiedt handelingen die zonde aanmoedigen.

Having dealt with the proper manners of entering homes after taking permission, the sūrah moves on to prevent desire from running loose. It simply prevents looking at what is bound to excite desire, and it prohibits action that encourages sin.

Zeg tot de gelovige mannen dat zij hun blik neerwaarts richten en hun kuisheid bewaken. Dit is zuiverder voor hen. God is ongetwijfeld op de hoogte van alles wat zij doen. En zeg tot de gelovige vrouwen dat zij hun blik neerwaarts richten en hun kuisheid bewaken, en dat zij hun schoonheid niet tonen, behalve dat wat daarvan gewoonlijk verschijnt. Laat hen hun hoofddoeken over hun borsten trekken en hun schoonheid niet tonen aan anderen dan hun echtgenoten, of hun vaders, of hun echtgenoten van hun vaders, of hun zonen, of de zonen van hun echtgenoten, of hun broers, of de zonen van hun broers, of de zonen van hun zusters, of hun vrouwen, of hen die zij rechtmatig bezitten, of de mannelijke bedienden die geen fysiek verlangen hebben, of kinderen die nog niet bekend zijn met de naaktheid van vrouwen. Laat hen hun benen niet zwaaiend voortbewegen tijdens het lopen, om zo de aandacht niet te vestigen op hun verborgen schoonheid. O gelovigen, keer tot God in berouw, opdat jullie succesvol mogen zijn. (Verzen 30-31)

Tell believing men to lower their gaze and to be mindful of their chastity. This is most conducive to their purity. God is certainly aware of all that they do. And tell believing women to lower their gaze and to be mindful of their chastity, and not to display their charms except what may ordinarily appear thereof. Let them draw their head- coverings over their bosoms and not display their charms to any but their husbands, or their fathers, or their husbands’ fathers, or their sons, or their husbands’ sons, or their brothers, or their brothers’ sons, or their sisters’ sons, or their womenfolk, or those whom they rightfully possess, or such male attendants as are free of physical desire, or children that are as yet unaware of women’s nakedness. Let them not swing their legs in walking so as to draw attention to their hidden charms. Believers, turn to God in repentance, so that you may achieve success. (Verses 30-31)

De Islam wil een zuivere samenleving vestigen waarin verlangen niet op elk moment wordt opgewekt en er niet overal erotische scènes worden getoond. De voortdurende opwinding van de seksuele drang leidt tot een onverzadigbaar verlangen dat onstuitbaar kan worden. Een sluwe blik, een verleidelijke beweging, opzichtige make-up en dun geklede lichamen zijn er enkel op gericht om dergelijke onverzadigbare en ongecontroleerde opwinding te vergroten. Hierdoor worden voorzichtigheid en zelfbeheersing zwaar op de proef gesteld. Er blijven daarom twee alternatieven over: ofwel totale vrijheid die alle grenzen en waarden negeert, ofwel psychologische problemen en stoornissen die voortvloeien uit het moeten onderdrukken van een verlangen dat sterk is opgewekt.

Een verdere instructie wordt aan vrouwen gegeven met betrekking tot hun publieke verschijning:

A further instruction is given to women with regard to their public appearance:

“Laat hen hun hoofdbedekkingen over hun borsten trekken.” (Vers 31) We hebben hier een vertaalprobleem, omdat het Koranvers de term jayb gebruikt, wat niet ‘borst’ betekent. Jayb betekent in plaats daarvan de bovenste opening van een kledingstuk die onvermijdelijk een deel van de borst van een vrouw onthult. Daarom krijgen vrouwen de opdracht om hun hoofdbedekkingen naar beneden te brengen om deze opening te bedekken, en zo hun hoofden, nekken en borsten te bedekken. Op deze manier bedekken zij hun schoonheid zodat deze niet wordt tentoongesteld voor hongerige ogen, zelfs niet bij een plotselinge ontmoeting tussen een man en een vrouw. Een Godvruchtige man zal altijd proberen om zo'n blik niet lang aan te houden, of deze te herhalen. Toch kan het een blijvend effect hebben als schoonheid en versieringen plotseling worden gezien. Daarom de instructie om deze bedekt te houden. Wat hier belangrijk is om te beseffen, is dat God de mensen dit soort beproeving wil besparen.

“Let them draw their head-coverings over their bosoms.” (Verse 31) We have a translation problem here because the Qur’ānic verse uses the term jayb, which does not mean ‘bosom’. Jayb instead means the top opening of a dress which is bound to reveal a part of a woman’s bosom. Hence, women are ordered to bring their head coverings down so as to cover this opening, thus covering their heads, necks and chests. In this way, they cover their charms so as not to be displayed before hungry eyes, not even in a sudden encounter between man and woman. A God-fearing man will always try not to make such a look last long, or repeat it. Yet, it may have a lasting effect if charms and adornments are seen suddenly. Hence, the instruction to keep them covered. What is important to realize here is that God wants to spare people this type of test.

Ondanks hun natuurlijke verlangen om mooi te verschijnen, lieten de moslimvrouwen die deze instructie ontvingen geen kans liggen om deze in de praktijk te brengen, omdat hun harten straalden van het licht van God. In de dagen van de pre-islamitische onwetendheid gingen vrouwen in het openbaar naar buiten terwijl ze hun borsten ontblootten, net zoals vrouwen dat vandaag de dag doen in niet-islamitische samenlevingen. Maar toen het gebod werd geopenbaard dat vrouwen verplichtte zichzelf te bedekken en slechts datgene te laten zien wat van nature aan hun schoonheid zichtbaar is, was hun reactie zoals `Ā’ishah beschrijft:

Despite their natural desire to want to appear beautiful, the Muslim women who received this instruction did not slacken to put it into effect because their hearts were resplendent with God’s light. In pre- Islamic ignorant days, women used to go out in public revealing their bosoms, just like women do today in non-Islamic societies. Yet when the order was revealed requiring women to cover themselves and reveal only what appears naturally of their charms, their response was as `Ā’ishah describes:

Tot aan dit punt zijn de maatregelen waarover de Qur’ān spreekt preventief. Toch is seksuele aantrekkingskracht zeer reëel en zijn er praktische stappen nodig om de juiste beheersing ervan te waarborgen. De belangrijkste oplossing is het huwelijk en het nemen van positieve stappen om dit te stimuleren, samen met het veel moeilijker maken of zelfs totaal onmogelijk maken van andere manieren van seksuele bevrediging.

Up to this point, the measures the Qur’ān speaks about are preventive. Yet sexual attraction is very real and needs practical steps to ensure its proper control. The most important solution is marriage and the taking of positive steps to encourage it, together with making other ways of sexual response far more difficult or even totally unavailable.

Huw de ongehuwden onder jullie, evenals degenen onder jullie die aan jullie slaven behoren, mits zij deugdelijk zijn. Als zij arm zijn, zal God hen rijkdom schenken uit Zijn genade. God is de Barmhartige, de Alwetende. En wat betreft degenen die niet in staat zijn te trouwen, laat hen in kuisheid leven totdat God hen rijkdom schenkt uit Zijn genade. En als een van jullie slaven een vrijheidsakte wenst te verkrijgen, schrijf die dan voor hen op als jullie het goede in hen zien; en geef hen iets van het bezit dat God aan jullie heeft gegeven. Dwing jullie dienstmeisjes niet tot prostitutie wanneer zij hun kuisheid willen bewaren om wereldse winst te behalen. Als iemand hen dwingt, dan zal God, nadat zij zijn gedwongen, zeer vergevensgezind en barmhartig [tegenover hen] zijn. (Verzen 32-33)

Marry the single from among you as well as such of your male and female slaves as are virtuous. If they are poor, God will grant them sufficiency out of His bounty. God is Munificent, All-Knowing. As for those who are unable to marry, let them live in continence until God grants them sufficiency out of His bounty. And if any of your slaves desire to obtain a deed of freedom, write it out for them if you are aware of any good in them; and give them something of the wealth God has given you. Do not force your maids to prostitution when they desire to preserve their chastity, in order to make some worldly gain. If anyone should force them, then after they have been compelled, God will be much forgiving, merciful [to them]. (Verses 32-33)

Het huwelijk is de juiste manier om natuurlijke seksuele verlangens te bevredigen. Daarom moeten alle belemmeringen die het huwelijk moeilijk maken worden weggenomen, zodat het menselijk leven op deze natuurlijke en eenvoudige manier kan voortgaan. Geld is de voornaamste belemmering voor degenen die gezinnen willen stichten en zichzelf willen beschermen tegen zonde. Daarom heeft de Islam een geïntegreerd systeem opgezet dat geen eisen stelt zonder de middelen of de voorwaarden te bieden die bijdragen aan de vervulling ervan. Omdat het van mensen vereist dat zij hun kuisheid bewaren, maakt het het huwelijk gemakkelijk voor alle mensen. Daarom is het slechts degene die doelbewust afkeert van de schone en zuivere weg, die zich overgeeft aan de zonde.

Wanneer er, ondanks dit alles, in de gemeenschap nog steeds alleenstaande mannen en vrouwen zijn die arm zijn en niet in staat zijn de kosten van het huwelijk te dragen, moet de moslimgemeenschap hen helpen te trouwen. Hetzelfde geldt voor slaven, van beide geslachten. Deze plicht komt echter in de eerste plaats toe aan hun meesters, indien zij in dergelijke kosten kunnen voorzien. Armoede mag nooit een belemmering zijn die het huwelijk verhindert wanneer alleenstaande mannen of vrouwen geschikt zijn voor het huwelijk en bereid zijn te trouwen. Het is God die voor iedereen zorgt. Hij heeft duidelijk gemaakt dat Hij hen genoeg zal geven wanneer zij de zuivere en gezonde weg kiezen en hun kuisheid bewaken door middel van het huwelijk. “Als zij arm zijn, zal God hen voorzien uit Zijn genade.” (Vers 32) De Profeet ﷺ zegt: “Drie categorieën mensen hebben recht op de hulp die door God wordt verleend: een persoon die strijdt voor de zaak van God, een slaaf die heeft geregeld om zijn eigen vrijheid te kopen en zijn verbintenis wil nakomen, en iemand die wil trouwen om zijn eigen kuisheid te bewaken.” [Overgeleverd door al-Tirmidhī en al-Nasā’ī] Totdat de moslimgemeenschap de nodige hulp biedt om hen in staat te stellen te trouwen, worden alleenstaande mensen geïnstrueerd om hun kuisheid te bewaken. “Wat betreft degenen die niet in staat zijn te trouwen, laat hen in kuisheid leven totdat God hen voorzien uit Zijn genade.” (Vers 33) Dit doet Hij zeker, want “God is de Genadig, de Alwetende.” (Vers 33) Hij spaart de middelen niet voor een persoon die de weg van zuiverheid en kuisheid wil volgen, aangezien Hij volledig op de hoogte is van de intenties van mensen.

When, despite all this, there remain in the community single men and women who are poor, unable to meet the expenses of marriage, the Muslim community must help them marry. The same applies to slaves, of both sexes. However, this duty applies in the first place to their masters, if they can meet such expenses. Poverty should never be an impediment preventing marriage when single men or women are suitable for marriage and are willing. It is God who provides for all. He has made it clear that He will give them enough when they choose the clean and healthy way, guarding their chastity through marriage. “If they are poor, God will grant them sufficiency out of His bounty.” (Verse 32) The Prophet says: “Three categories of people have the right to help provided by God: a person striving for God’s cause, and a slave who has arranged to buy his own freedom and wants to fulfil his commitment, and one who wants to marry in order to guard his own chastity.” [Related by al- Tirmidhī and al-Nasā’ī] Until the Muslim community provides the necessary help to enable them to get married, single people are instructed to guard their chastity. “As for those who are unable to marry, let them live in continence until God grants them sufficiency out of His bounty.” (Verse 33) This He certainly does, because “God is Munificent, All-Knowing.” (Verse 33) He does not stint the means of a person who wants to stick to the way of purity and chastity as He is fully aware of people’s intentions.

Wat erger is dan de aanwezigheid van slaven in de gemeenschap, is dat sommige slaven tot prostitutie gedwongen kunnen worden. In de pre-islamitische dagen kon een meester zijn vrouwelijke slaven tot prostituees maken, waarbij hij een deel of al hun loon opeiste. Deze vorm van prostitutie wordt vandaag de dag nog steeds beoefend. Omdat de islam wil dat de islamitische sociale omgeving puur is, verbiedt het alle overspel, in het bijzonder deze vorm van prostitutie. “Dwing uw dienstmeisjes niet tot prostitutie wanneer zij hun kuisheid willen bewaren, om zo een wereldse winst te behalen. Als iemand hen daartoe dwingt, dan zal God, nadat zij hiertoe gedwongen zijn, zeer vergevensgezind en barmhartig [tegenover hen] zijn.” (Vers 33) Dit vers waarschuwt hen die hun dienstmeisjes tot prostitutie dwingen, en verwijt hen dat zij proberen zichzelf op deze zeer immorele wijze te verrijken. Het belooft ook aan hen die hiertoe gedwongen worden, vergeving en barmhartigheid.

What is worse than the presence of slaves in the community is that some slaves might be put to prostitution. In pre-Islamic days, a master might make his female slaves prostitutes, taking some or all of their wages. This form of prostitution continues to be practised today. As Islam wants the Islamic social environment to be pure, it forbids all adultery, particularly this form of prostitution. “Do not force your maids to prostitution when they desire to preserve their chastity, in order to make some worldly gain. If anyone should force them, then after they have been compelled, God will be much forgiving, merciful [to them].” (Verse 33) This verse warns those who force their maids into prostitution, and rebukes them for seeking to enrich themselves in this highly immoral way. It also promises those who are forced to it forgiveness and mercy.

Al-Suddī vermeldt dat dit vers rechtstreeks verwijst naar `Abdullāh ibn Ubayy, de leider van de hypocrieten in Madīnah. Hij had een slavin genaamd Mu`ādhah. Wanneer hij een gast ontving, gaf hij hem deze slavin om mee te slapen, in de hoop op een financiële beloning of een ander gunstbewijs van hem. De slavin klaagde hierover bij Abū Bakr, en Abū Bakr rapporteerde het aan de Profeet ﷺ, die `Abdullāh ibn Ubayy beval dergelijke daden te laten na. `Abdullāh klaagde: “Wie zal de rechtvaardigheid voor ons herstellen tegenover Muhammad? Hij grijpt in namens onze slavin!” Vervolgens werd dit vers geopenbaard.

Al-Suddī mentions that this verse points directly to `Abdullāh ibn Ubayy, the chief hypocrite in Madīnah. He had a slave maid named Mu`ādhah. When he received a guest, he would give him this maid to sleep with, hoping to gain financial reward or some other favour from him. The maid complained of this to Abū Bakr, and Abū Bakr reported it to the Prophet who ordered `Abdullāh ibn Ubayy to refrain from such deeds. `Abdullāh complained: “Who will restore justice to us against Muhammad? He interferes on behalf of our maid!” This verse was then revealed.