Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
Al-Shura (Consultation)
Prologue
Net als alle soera's die in Makkah werden geopenbaard, behandelt deze soera de kwestie van het geloof, maar zij richt zich in het bijzonder op de vraag van de openbaring en de goddelijke boodschap. Men kan werkelijk zeggen dat deze vraag het centrale thema van de soera vormt en dat alle punten die erin worden besproken, dit doel dienen.
Like all the surahs revealed in Makkah, this surah deals with the issue of faith, but it especially focuses on the question of revelation and the Divine message. It can truly be said that this question provides the central theme of the surah and that all points discussed in it serve this purpose.
De soera breidt echter ook de waarheid van de eenheid van Allah uit, door deze vanuit verschillende invalshoeken te presenteren. Er wordt ook gesproken over de waarheid van de opstanding en de noodzaak om daarin te geloven. Het leven na de dood wordt op verschillende plaatsen genoemd, waarbij verschillende beelden ervan worden gepresenteerd. De soera schetst ook enkele van de kwaliteiten van de gelovigen en de goede zeden die hun gedrag kenmerken. Er wordt ook melding gemaakt van de voorzieningen van de mens en hoe deze in overvloed of in beperkte mate worden gegeven. Verder spreekt het over de mens en zijn twee toestanden wanneer hij geluk ervaart of lijdt onder tegenslag.
Yet the surah also expands on the truth of Gods oneness, presenting it from different angles. It also speaks of the truth of resurrection and the need to believe in it. The life to come is mentioned in several places with different images of it presented. The surah also outlines some of the believers’ qualities and the good manners characterizing their behaviour. It also mentions man’s provisions and how they are given in plenty or in scant measure. Furthermore, it speaks about man and his two states when he enjoys happiness or suffers hardship.
Desalniettemin biedt de kwestie van openbaring en de goddelijke boodschap de fundamentele waarheid waarover de soera uiteenzet, wat de algemene sfeer ervan bepaalt. Het is alsof alle punten en ideeën die in de soera worden besproken, bedoeld zijn om deze waarheid te benadrukken en kracht bij te zetten.
Nevertheless, the question of revelation and the Divine message provides the basic truth the surah expounds upon, giving it its general ambiance. It is as if all the points and ideas discussed in the surah are meant to emphasize this truth and drive it home.
De lijn die de soera volgt bij het presenteren van deze waarheid en de daarmee verbonden onderwerpen vereist verdere discussie. Het wordt op verschillende manieren gepresenteerd, waarbij elk deel van het andere wordt gescheiden door enkele verzen die spreken over de eenheid van God door aan te tonen dat de Schepper, of de Voorziener, of Degene die de harten beheerst, of Degene die het lot van alle schepselen bepaalt, de Ene God is. Terwijl de soera haar hoofdonderwerp van openbaring en boodschap behandelt, benadrukt zij dat de bron van alle openbaring één is, net als de boodschap, het geloof, de levenswijze en de weg die gevolgd moet worden.
The line the surah takes in presenting this truth and its associated topics requires further discussion. It is presented in different ways, each separated from the other with a few verses that speak about God’s oneness through showing that the Creator, or the Provider, or who controls hearts, or determines all creatures’ fates is the One God. As the surah tackles its main theme of revelation and message, it emphasizes that the source of all revelation is one, as also are the message, the faith, the code of living and the line to be followed.
Op dezelfde manier is het leiderschap van de mensheid onder de banier van het geloof één. Zo wordt het thema van de eenheid, met al zijn betekenissen en connotaties, gedurende de gehele soera scherp uitgelicht, ongeacht het onderwerp dat besproken wordt. We zullen nu kort enkele dergelijke voorbeelden noemen:
Similarly, the leadership of humanity under the banner of faith is one. Thus the theme of oneness, with all its meanings and connotations, is brought into sharp relief throughout the surah, whatever topic it may be discussing. We will now briefly refer to some such examples:
De soera begint met vijf afzonderlijke letters: “Hd. Mtm. (Ayn. Sin.
The surah begins with five separate letters: “Hd. Mtm. (Ayn. Sin.
Qdf” Deze worden onmiddellijk gevolgd door de verklaring: “Zo heeft God, de Almachtige, de Wijze, openbaring aan u gezonden, o Profeet ﷺ, en aan hen die aan u voorafgingen.” (Vers 3) Het begint aldus met de vaststelling dat alle openbaringen, door alle generaties heen, van dezelfde bron komen.
Qdf” These are immediately followed by the statement: “ Thus has God, the Almighty, the Wise, sent revelation to you, Prophet, and to those who preceded you." (Verse 3) It, thus, begins by stating that all revelations, throughout all generations, come from the same source.
Verdere eigenschappen van God worden in het volgende vers toegevoegd: “Van Hem is alles wat in de hemelen en de aarde is. Hij is de Allerhoogste, de Alhoogste.”
Further attributes of God are added in the next verse: “His is all that is in the heavens and the earth. He is the Most High, the Supreme One?
(Vers 4) Deze eigenschappen benadrukken het feit dat de hemelen en de aarde toebehoren aan één Eigenaar, en dat Hij de Allerhoogste is.
(Verse 4) These attributes highlight the fact that the heavens and the earth belong to one owner, and that He is the Supreme One.
De soera neemt vervolgens een andere wending en beschrijft hoe het universum staat ten opzichte van de vraag van het geloof in de Enige Eigenaar, en de afwijking die ertoe leidt dat sommige mensen partners aan Hem toekennen: “De hemelen staan op het punt te scheuren van boven, terwijl de engelen de grenzeloze glorie en lof van hun Heer prijzen en om vergeving smeken voor allen die op de aarde zijn. Voorwaar, God is de Vergevingsgezinde, de Meest Barmhartige. Wat betreft hen die beschermers nemen naast Hem, God houdt hen in de gaten, en jij bent niet verantwoordelijk voor hen.” (Versen 5-6) Wij zien dus dat het hele universum bezighouden is met de vraag van geloof en ongeloof, in die mate dat de hemelen op het punt staan te scheuren vanwege de afwijking van sommige bewoners van de aarde. De engelen bidden op hun beurt voor de vergeving van allen op aarde, specifiek vanwege de ernstige overtreding die door sommigen van hen is begaan.
The surah then takes another line, describing how the universe stands with regard to the question of belief in the One Owner, and to the deviation leading some people to associate partners with Him: “ The heavens are well-nigh rent asunder from above as the angels extol their Lord's limitless glory and praise, and beg forgiveness for all who are on earth. Surely God is Much-Forgiving, Ever Merciful. As for those who take for their protectors beings other than Him, God watches them, and you are not responsible for them." (Verses 5-6) We thus see the whole universe preoccupied with the question of faith and unbelief to the extent that the heavens are about to be rent asunder because of the deviation by some earth dwellers. For their part, the angels pray for the forgiveness of all those on earth specifically because of the grave offence perpetrated by some of them.
De soera keert vervolgens terug naar het hoofdonderwerp: “Wij hebben u een uiteenzetting in de Arabische taal geopenbaard, opdat u de Moederstad en allen die eromheen wonen kunt waarschuwen; opdat u hen kunt voorwarnen voor de Dag van de Verzameling, waarover geen twijfel bestaat, wanneer sommigen in het paradijs zullen zijn en sommigen in het brandende vuur” (Vers 7). Het gaat verder met de twee groepen en hun verschillende verblijfplaatsen om aan te geven dat God hen allemaal tot één gemeenschap had kunnen maken. Echter, Zijn wil heeft op basis van Zijn kennis en wijsheid bepaald dat sommigen tot Zijn genade worden toegelaten, “terwijl de onrechtvaardigen niemand zullen hebben die hen beschermt en niemand die hen bijstaat.” (Vers 8) Verder wordt gesteld dat God de Beschermer van allen is, en dat “Hij Degene is die de doden tot leven wekt; en Hij heeft macht over alle dingen.” (Vers 9)
The surah then returns to its main theme: “So We have revealed to you a discourse in the Arabic tongue in order that you may warn the Mother City and all who dwell around it; that you may forewarn them of the Day of the Gathering, of which there is no doubt, when some shall be in paradise and some in the blazing fire” (Verse 7) It moves on with the two groups and their different abodes to state that God could have made them all one community. However, His will has decreed on the basis of His knowledge and wisdom that some are admitted to His grace, “ whereas the wrongdoers will have no one to protect them and no one to support them.” (Verse 8) It further states that God is the Protector of all, and that “He is the One who gives life to the dead; and He has power over all things.” (\erse 9)
Opnieuw keert de soera terug naar het centrale thema van de waarheid van de openbaring en de boodschap, waarbij wordt gesteld dat het oordeel over alle zaken die onderwerp zijn van geschil tussen mensen toebehoort aan God, die de Qur’an heeft geopenbaard waarnaar mensen in alle situaties moeten verwijzen: “Wat de onderwerp van jullie geschillen ook is, het laatste woord behoort aan God. Dat is God, mijn Heer. In Hem heb ik mijn vertrouwen gesteld, en tot Hem wend ik mij altijd.” (vers 10) Vervolgens gaat het over van de Heerlijkheid van God naar het feit dat Hij de Enige Schepper is die alleen alles in het universum bestuurt, voorzieningen bepaalt en alles weet: “Hij is de Schepper van de hemelen en de aarde. Hij heeft voor jullie echtgenoten geschapen uit jullie eigen soort, zoals Hij echtgenoten voor dieren heeft geschapen, zodat jullie je zullen vermenigvuldigen. Niets is ook maar in de geringste mate vergelijkbaar met Hem. Hij alleen hoort alles en ziet alles. Aan Hem behoren de sleutels van de hemelen en de aarde. Hij schenkt overvloedige voorziening, of schenkt het in beperkte mate aan wie Hij maar wil. Hij heeft volledige kennis van alles.” (versen 11-12)
Again the surah returns to the central theme of the truth of revelation and message, stating that judgement on all matters that are subject to dispute between people belongs to God who has revealed the Qur’an to which people must refer in all situations: “ Whatever the subject of your disputes, the final word belongs to God. Such is God, my Lord. In Him have Iplaced my trust, and to Him do I always turn.” (\erse 10) It then proceeds from Gods Lordship to His being the One Creator who alone administers everything in the universe, determines provisions and knows all: “He is the Originator of the heavens and the earth. He made mates for you from among yourselves, just as He made mates for animals, so that you will multiply. Nothing bears even the slightest comparability to Him. He alone hears all and sees all. His are the keys of the heavens and the earth. He gives abundant sustenance, or gives it in scant measure to whomever He wills. He has full knowledge of everything.” (Verses 11-12)
Nadat deze punten zijn toegelicht, keert de soera onmiddellijk terug naar haar centrale thema: “In zaken van geloof heeft Hij voor jullie hetzelfde bepaald als Hij aan Noah had geboden — datgene wat Wij aan jullie [Muhammad] hebben geopenbaard — en zoals Wij aan Abraham, Mozes en Jezus hadden geboden:
Having made these points, the surah immediately returns to its central theme: “In matters of faith, He has ordained for you the same as He had enjoined on Noah — that which We have revealed to you [Muhammad] - and as We enjoined on Abraham, Moses and Jesus:
‘Houd standvastig vast aan het geloof en verdeel u niet in facties.’ Moeilijk is voor de afgodendienaars datgene waarvoor u hen oproept om het te aanvaarden. God trekt naar Zich wie Hij wil en leidt naar Zich eenieder die tot Hem wendt. Zij raakten verdeeld, uit egoïstische rivaliteit, pas nadat de kennis hen had bereikt. Indien het niet was voor een besluit dat reeds was uitgevaardigd door uw Heer, tot een vastgestelde termijn [door Hem], zou alles tussen hen beslist zijn. Zoals het nu is, zijn degenen na hen, die het Goddelijke boek hebben geërfd, in ernstige, onrustmakende twijfel hierover. Roep daarom de mensen tot dat geloof, en volg het rechte pad zoals u bent bevolen. Volg niet hun voorkeuren en afkeer, maar zeg: Ik geloof in iedere openbaring die God van hoog heeft neergezonden...” (Verzen 13-15)
'Steadfastly uphold the faith and do not divide into factions.’ Hard for the idolaters is that which you call on them to accept. God draws to Himself whoever He pleases and guides to Himself everyone who turns to Him. They became divided, out of selfish rivalry, only after the knowledge had reached them. Had it not been for a decree that had already been issued by your Lord, until a term set [by Him], all would have been decided between them. As it is, those after them, who inherited the Divine book, are in grave, disquieting doubt about it. Therefore, call people to that faith, and follow the straight path as you have been commanded. Do not follow their likes and dislikes, but say: T believe in whatever revelation God has bestowed from on high...” (Verses 13-15)
De soera volgt dit patroon in het presenteren van de waarheid van de openbaring en de boodschap, waarbij deze ambiance wordt behouden terwijl er wordt overgeschakeld naar andere kwesties van het geloof die op hun beurt die waarheid bevestigen. Dit patroon is overduidelijk in het eerste deel van de soera, tot en met vers 24, waarin het thema van de openbaring en de boodschap telkens weer wordt aangetroffen.
The surah follows this pattern in presenting the truth of revelation and message, maintaining this ambiance while turning to address other issues of faith which, in turn, endorse that truth. This pattern is abundantly clear in the first part of the surah, up to and including verse 24, in which the theme of revelation and message is encountered time after time.
Het tweede deel, dat de rest van de soera beslaat, begint met een bespreking van de tekenen van God die te zien zijn in de wijze waarop Hij sommige mensen overvloedige voorziening geeft terwijl anderen een kleine maat ontvangen, hoe Hij regenwater stuurt, de schepping van de hemelen en de aarde met alle wezens daarin, en schepen die de zee doorkruisen. Vervolgens gaat het over naar het schetsen van de fundamentele kwaliteit die gelovigen en hun gemeenschap onderscheidt. Dit wordt gevolgd door een beeld van de Dag des Oordeels, waarin de onrechtdoeners worden getoond terwijl zij hun straf ondergaan: “Je zult hen zien uitroepen: 'Is er enige weg tot terugkeer?' Je zult hen voor het vuur gebracht zien worden, beschaamd en vernederd, terwijl zij met een schichtige blik kijken” (Versen 44-45). In contrast hiermee zullen de gelovigen in een waardige positie verkeren, waarbij zij het lot beschrijven dat de onrechtdoeners te wachten staat: “De gelovigen zullen dan zeggen: 'De ware verliezers zijn degenen die zichzelf en hun verwanten op deze Dag van de Opstanding hebben verloren.' Voorwaar, de onrechtdoeners zullen in een langdurig lijden vallen” (Vers 45). Tegen deze achtergrond roept de soera de mensen op om zichzelf een dergelijk einde te besparen voordat het te laat is: “Geef gehoor aan jullie Heer voordat er, door Gods wil, een dag komt die niet kan worden uitgesteld.”
The second part, taking up the rest of the surah, begins with a discussion of Gods signs that are seen in the way He gives some people abundant provision while others receive small measure, how He sends rainfall, the creation of the heavens and the earth with all creatures therein, and ships that traverse the sea. It then moves on to outline the basic quality that distinguishes believers and their community. This is followed by an image of the Day of Judgement showing the wrongdoers as they face their punishment: “you will see them exclaiming, 7s there any way of return?* You shall see them brought before the fire, disgraced and humiliated, looking with a furtive glance** (Verses 44-45) By contrast, the believers will be in a dignified position, stating the fate that the wrongdoers face: “ The believers will then say: 'The true losers are the ones who have forfeited themselves and their kindred on this Day of Resurrection. * Indeed the wrongdoers will fall into long-lasting suffering** (Verse 45) Against this backdrop, the surah calls on people to spare themselves such an end before it is too late: “Respond to your Lord before there comes, by God's will, a day that cannot be put off.
Op die dag zal er voor jullie geen toevlucht zijn, noch zullen jullie in staat zijn jullie zonden te ontkennen** (Vers 47) Vervolgens keert de soera terug naar haar centrale thema, de waarheid van de openbaring en de boodschap, waarbij een van de vele aspecten ervan wordt belicht:
There shall be no refuge for you on that day, nor shall you be able to deny your sins** (Verse 47) Then the surah reverts to its central theme, the truth of revelation and message, highlighting one of its many aspects:
“Als zij zich afwenden, dan hebben Wij u niet als hun bewaker gezonden. Uw enige plicht is het overbrengen van de boodschap [die aan u is toevertrouwd].** (Vers 48)
“If they turn away, We have not sent you to be their keeper. Your only duty is to deliver the message [entrusted to you].** (Verse 48)
De soera blijft tot het einde direct en indirect verwijzen naar het centrale thema en gaat na elke verwijzing over op andere ideeën die hiermee verband houden. De conclusie bevat de volgende verklaring met betrekking tot openbaring en de boodschap: “Zo hebben Wij een geest aan jou [Muhammad] geopenbaard door Ons bevel. Je wist noch van openbaring noch van geloof, maar Wij hebben het tot een licht gemaakt, waarmee Wij leiden wie Wij willen van Onze dienaren. Je zult zeker de weg naar het rechte pad wijzen, het pad van God, aan Wie alles behoort wat in de hemelen en de aarde is. Waarschijnlijk zullen alle zaken uiteindelijk tot God terugkeren” (Versen 52-53)
The surah continues to refer to its central theme, directly and indirectly, up to its end and moves after each reference to address other ideas relating to it. Its conclusion provides the following statement regarding revelation and message: “ Thus have We revealed a spirit to you [Muhammad] by Our command. You knew neither revelation nor faith, but We made it a light, guiding with it whoever We will of Our servants. You most certainly give guidance to the straight path, the path of God, to whom belongs all that is in the heavens and earth. Most certainly, to God all things shall in the end return” (Verses 52-53)
Een van de duidelijke doelstellingen van de soera komt naar voren in de wijze waarop deze haar centrale thema aanpakt en hoe zij telkens weer terugkeert naar verwante kwesties. Deze doelstelling is niets minder dan het aanstellen van een nieuw leiderschap voor de pleitbezorgers van het goddelijke geloof. Dit nieuwe leiderschap is in feite deze laatste boodschap, de boodschapper die deze brengt en de moslimgemeenschap die het rechte pad volgt dat door God is bepaald. De eerste verwijzing naar deze doelstelling wordt aan het begin gemaakt: * "Zo heeft God, de Almachtige, de Wijze, openbaring aan u gezonden, o Profeet, en aan hen die aan u voorafgingen." (Vers 3) Het maakt daarmee duidelijk dat het God is die alle boodschappen aan alle boodschappers openbaart. Deze laatste boodschap is een duidelijke voortzetting van iets dat al lange tijd is vastgesteld.
One of the clear objectives of the surah emerges from the way it tackles its central theme and how it proceeds, time after time, to refer to related issues. This objective is nothing less than to appoint a new leadership for the advocates of Divine faith. This new leadership is in fact this final message, the messenger delivering it and the Muslim community that follows the straight course defined by God. The first reference to this objective is made at the outset: * Thus has God, the Almighty, the Wise, sent revelation to you, Prophet, and to those who preceded you.” (Verse 3) It thus makes it clear that it is God who reveals all messages to all messengers. This final message is a clear progression of something that has long been established.
De tweede verwijzing volgt kort daarna om het centrum van het nieuwe leiderschap vast te stellen waarnaar later zal worden verwezen: “Zo hebben Wij aan u een uiteenzetting in de Arabische taal geopenbaard, opdat u de Moederstad en allen die eromheen wonen, kunt waarschuwen.” (Vers 7) De derde verwijzing stelt de eenheid van de boodschap vast, terwijl de eerste verwijzing de eenheid van de bron identificeerde: “In zaken van geloof heeft Hij voor u hetzelfde bepaald als Hij aan Noah had geboden — datgene wat Wij aan u [Muhammad] hebben geopenbaard — en zoals Wij aan Abraham, Mozes en Jezus hadden geboden: Houd het geloof standvastig vast en verdeel u niet in facties.” (Vers 13) In deze derde verwijzing stelt de soera duidelijk dat verdeeldheid ontstond omdat mensen de geboden van God ongehoorzaam waren. Dit was niet het gevolg van onwetendheid aan de zijde van de volgelingen van die nobele boodschappers; zij bezaten de kennis die hen een dergelijke verdeeldheid had kunnen besparen.
The second reference follows shortly after that to establish the centre of the new leadership to which reference will be later made: “So We have revealed to you a discourse in the Arabic tongue in order that you may warn the Mother City and all who dwell around it.” (Verse 7) The third reference states the unity of the message whereas the first reference identified the unity of its source: “In matters of faith, He has ordained for you the same as He had enjoined on Noah - that which We have revealed to you [Muhammad] - and as We enjoined on Abraham, Moses and Jesus: Steadfastly uphold the faith and do not divide into factions.” (Verse 13) In this third reference, the surah clearly states that division occurred because people disobeyed Gods injunction. This did not come about as a result of any ignorance on the part of the followers of those noble messengers; they had the knowledge to spare them such division.
Het gebeurde simpelweg als gevolg van onrecht en afgunst: “Zij raakten verdeeld, uit eigenbelang en rivaliteit, pas nadat de kennis hen was bereikt.” (Vers 14) De soera gaat vervolgens over naar de beschrijving van de omstandigheden van hen die kwamen na de generaties die verdeeld waren: “En zij die na hen kwamen, die het Boek hebben geërfd, bevinden zich in een ernstige, onrustige twijfel hierover.” (Vers 14)
It simply occurred as a result of injustice and envy: “They became divided, out ofselfish rivalry, only after the knowledge had reached them.” (Verse 14) The surah then moves on to describe the conditions of those who came after the generations that differed: “As it is, those after them, who inherited the Divine book, are in grave, disquieting doubt about it.” (yerse 14)
Op dit punt wordt het volkomen duidelijk dat de mensheid was weggezakt in een staat van verwarring en twijfel. Er was niet langer sprake van een wijs leiderschap dat een duidelijk gedefinieerde code volgde. De goddelijke boodschap die het leiderschap van de mensheid op zich neemt, leed onder de verdeeldheid die plaatsvond tussen haar volgelingen, terwijl opeenvolgende generaties deze met diep wantrouwen bekeken, waardoor het ontstaan van wijs leiderschap werd verhinderd. De soera verklaart daarom dat deze laatste boodschap en de boodschapper die deze overbrengt, de rol van leiderschap moeten op zich nemen:
At this point it becomes abundantly clear that humanity had sunk into a state of confusion and doubt. It no longer had a wise leadership following a well-defined code. The Divine message that assumes the leadership of humanity suffered from the division that took place between its followers, while succeeding generations viewed it with profound suspicion, thereby precluding the emergence of wise leadership. The surah therefore declares that this final message and the messenger delivering it are to assume the role of leadership:
“Roep mensen daarom tot dat geloof en volg het rechte pad zoals u bent bevolen. Volg niet hun voorkeuren en afkeer, maar zeg: Ik geloof in iedere openbaring die God van hoog boven heeft gezonden. Ik ben bevolen om rechtvaardigheid tussen jullie te waarborgen. God is onze Heer en jullie Heer” (Vers 15) Zo komt de gedetailleerde beschrijving van de moslimgemeenschap, die voorkomt in het tweede deel van de soera, als een natuurlijke voortzetting, omdat het deze gemeenschap is die het leiderschap over de mensheid zal opnemen.
“ Therefore, call people to that faith, and follow the straight path as you have been commanded. Do not follow their likes and dislikes, but say: T believe in whatever revelation God has bestowed from on high. I am commanded to ensure justice between you. God is our Lord and your Lord” (Verse 15) Thus the detailed description of the Muslim community, which occurs in the second part of the surah, comes as a natural progression, because it is this community that will assume the leadership of humanity.