Deze soera, een Mekkanische openbaring, presenteert het grote geloof dat de Qur’ān de menselijke natuur nooit mag negeren. Dit is het geloof gebaseerd op overgave aan God, de Eenige, de Schepper van het leven, de mens en het universum, Die alle zaken bestuurt en alle wezens controleert, waar zij zich ook bevinden. Het vereist ook geloof in de boodschap van Muhammad ﷺ, aan wie de Qur’ān van hoog is geschonken om de mensen naar hun Heer te leiden.

This sūrah, a Makkan revelation, presents the great faith which the Qur’ān wants human nature never to overlook. This is the faith based on submission to God, the One, the Creator of life, man and the universe, who conducts all affairs and controls all beings, wherever they are. It also requires belief in Muhammad’s message to whom the Qur’ān has been bestowed from on high to guide people to their Lord.

Een ander essentieel onderdeel van deze boodschap is het geloof in de opstanding, de verantwoording, het oordeel en de beloning.

Another essential ingredient of this message is belief in resurrection, reckoning, judgement and reward.

Inderdaad, alle soera's die in Makkah werden geopenbaard, gaan over dit hoofdonderwerp, maar elke soera heeft zijn eigen benadering en maakt gebruik van zijn eigen speciale effecten. Desondanks komen ze allemaal samen om het menselijke hart aan te spreken met de kennis van de Eenige die alles weet, inclusief wat harten en geesten kunnen koesteren en verbergen. Hij kent verder de aard van de harten, wat hen beïnvloedt, en hoe zij zich voelen en reageren in alle situaties.

Indeed all the sūrahs revealed in Makkah deal with this main issue, but each has its own approach and uses its own special effects. Nonetheless, all converge to address the human heart with the knowledge of the One who knows all, including what hearts and minds may harbour and conceal. He further knows the nature of hearts, what affects them, how they feel and react in all situations.

Deze soera behandelt dit kwestie van het geloof op een totaal andere manier dan de voorafgaande soera, Luqmān. Het presenteert de gehele kwestie in de openingsverzen, terwijl de rest van de soera aantekeningen en aanrakingen biedt die harten en zielen doen ontwaken, en oproepen tot contemplatie en reflectie. Het biedt ook bewijs en bewijslast afgeleid van wat er in het universum is, en de oorsprong van de mens en hoe hij zich ontwikkelt. Het presenteert scènes van de Dag des Oordeels die vol leven zijn, en het verwijst naar het lot van eerdere gemeenschappen wier ruïnes verder bewijs leveren, indien mensen dit slechts zouden overpeinzen.

This sūrah deals with this issue of faith in a totally different way to that followed in the preceeding sūrah, Luqmān. It presents the whole issue in its opening verses, while the rest of the sūrah provides notes and touches that awaken hearts and souls, calling for contemplation and reflection. It also provides evidence and proof derived from what is in the universe, and the origins of man and how he develops. It presents scenes from the Day of Judgement which are full of life, and it refers to the fates of earlier communities whose ruins provide further evidence if only people would contemplate this.

De soera schetst beelden van gelovigen en hoe zij aanbiden en ernaar streven om hun Heer te ontmoeten, en zet dit af tegen de koppige ongelovigen. Het toont het einde van beide groepen en hun beloningen alsof dit nu voor onze eigen ogen plaatsvindt.

The sūrah draws pictures of believers and how they worship and aspire to meet their Lord, contrasting these with stubborn unbelievers. It shows the end of both groups and their rewards as though this is taking place now before our very eyes.

Op deze manier presenteert de soera het menselijke hart met wat het nodig heeft om over na te denken, te overpeinzen, de gevolgen van te vrezen, naar te streven en op te hopen. Het waarschuwt, overtuigt en overtuigt. Aan het einde laat het de mens zijn eigen weg kiezen en zijn lot afwachten, nadat hij alle informatie en leiding heeft ontvangen die hij nodig heeft om een verlichte keuze te maken.

In this way, the sūrah presents the human heart with what it needs to reflect, contemplate, fear the consequences of, aspire to and hope for. It warns, persuades and convinces. At the end, it leaves man to choose his way and await his destiny having been given all the information and guidance it needs to make an enlightened choice.

In de presentatie van dit grote onderwerp kan de soera worden onderverdeeld in vier of vijf gerelateerde secties. Het begint met de drie afzonderlijke letters, Alif, Lām, Mīm, om aan te geven dat het geopenbaarde boek is samengesteld uit letters zoals deze. Het neemt alle twijfel weg over het feit dat het is geopenbaard door God, ‘de Heer van alle werelden.’ (Vers 2) Het stelt een retorische vraag die verwondert over de bewering van de ongelovigen dat de Qur’ān is uitgevonden door de Profeet ﷺ. Dit wordt gevolgd door een bevestiging dat het de waarheid is die aan hem is geopenbaard, zodat hij zijn volk kan waarschuwen in de hoop “dat zij geleid mogen worden.” (Vers 3) Dit is het eerste kwestiestuk van het geloof: de kwestie van openbaring en het feit dat de Profeet ﷺ de waarheid spreekt terwijl hij de boodschap van de Heer van alle werelden overbrengt.

In its presentation of this great issue, the sūrah can be divided into four or five related sections. It begins with the three separate letters, Alif, Lām, Mīm, to indicate that the revealed book is composed of letters like these. It removes all doubt about its being revealed by God ‘the Lord of all the worlds.’ (Verse 2) It poses a rhetorical question that wonders at the unbelievers’ claim that the Qur’ān was invented by the Prophet. It follows this with an assertion that it is the truth revealed to him so that he can warn his people in the hope “that they may be guided.” (Verse 3) This is the first issue of faith: the issue of revelation and the fact that the Prophet tells the truth as he delivers the message of the Lord of all the worlds.

De soera spreekt vervolgens over de Godheid en haar manifestaties in het universum: de schepping van de hemelen en de aarde en alles wat daartussen is, de beheersing van het universum, hoe zaken in de hemelen en de aarde worden geleid, de verwijzing van alle zaken naar Hem op de Dag des Oordeels, evenals de schepping van de mens — zijn oorsprong, ontwikkelingsstadia, en zijn verwerving van zicht, gehoor en begrip. Toch zijn mensen zelden dankbaar. Dit is het tweede onderwerp, waarin de eigenschappen van de Godheid worden gedetailleerd: schepping, beheersing, vriendelijkheid, weldadigheid, kennis, barmhartigheid en genade.

The sūrah then speaks about Godhead and its manifestations in the universe: the creation of the heavens and the earth and all that is in between them, control of the universe, how matters in the heavens and the earth are conducted, the reference of all things to Him on the Day of Judgement, as well as the creation of man — his origin, stages of development, and his acquisition of sight, hearing and understanding. Yet rarely do people give thanks. This is the second issue, detailing attributes of the Godhead: creation, control, kindness, benefaction, knowledge, mercy and grace.

Ze worden allemaal vermeld in de verzen die spreken over de schepping.

They are all mentioned in the verses speaking about creation.

Het derde kwestiepunt is dat van de opstanding en het lot. De soera biedt een standvastig antwoord op de twijfels van de ongelovigen over het worden opgewekt nadat zij begraven en verloren zijn gegaan in de aarde: “Zij zeggen: Wat! Zullen wij [tot leven worden gewekt] in een nieuwe schepping, nadat wij in de aarde zijn verdwenen?” (Vers 10)

The third issue is that of resurrection and destiny. The sūrah provides a firm answer to the unbelievers’ doubts about being resurrected after having been buried and lost in the earth: “They say: What! After we have vanished into the earth, shall we be [restored to life] in a new act of creation?” (Verse 10)

De soera presenteert vervolgens een scène van de Dag des Oordeels, “wanneer diegenen die het kwaad deden hun hoofden zullen buigen voor hun Heer.” (Vers 12) Op dat moment zullen zij hun zekerheid over het hiernamaals en hun geloof in de waarheid van de islamitische boodschap verklaren.

The sūrah then presents a scene from the Day of Judgement “when those evildoers will hang down their heads before their Lord.” (Verse 12) At that time they will declare their certainty of the hereafter and their belief in the truth of the Islamic message.

Zij zullen het woord uitspreken dat, indien zij het in dit leven hadden gezegd, de poorten van de hemel voor hen had geopend. Echter, in hun positie op die dag is het hen van geen nut. Deze scène wordt getoond, zodat het hen wellicht zal aanmoedigen om dit woord nu te zeggen.

They will say the word which, had they said it in this life, would have opened up for them the gates of heaven. However, in their position on that day it is of no use to them. This scene is shown so that, perchance, it will encourage them to say this word now.

In tegenstelling tot dit ellendige beeld, toont de soera de gelovigen in dit leven die, telkens wanneer zij worden herinnerd aan de tekenen van hun Heer, “neervallen in prostratie en hun Heer prijzen met Zijn grenzeloze glorie en lof; en die nooit hoogmoedig zijn; die zich 's nachts uit hun bedden slepen om tot hun Heer te bidden in vrees en hoop; en die liefdadig zijn met wat Wij hen bieden.” (Versen 15-16) Dit is een inspirerend beeld, gevolgd door een ander dat laat zien welk geluk God heeft voorbereid voor dergelijke gelovigen, dat alle menselijke verbeelding te boven gaat: “Niemand kan zich voorstellen welke zalige genoegens er voor hen bewaard zijn gebleven als beloning voor wat zij deden.” (Vers 17)

In juxtaposition with this miserable image, the sūrah shows the believers in this life who, whenever they are reminded of their Lord’s signs, “fall down prostrating themselves in adoration, and extol their Lord’s limitless glory and praise; and who are never arrogant; who drag themselves out of their beds at night to pray to their Lord in fear and hope; and who are charitable with what We provide for them.” (Verses 15-16) This is an inspiring image, followed by another showing what God has prepared for such believers of happiness that exceeds all that people can imagine: “No one can imagine what blissful delights have been kept in store for them as a reward for what they used to do.” (Verse 17)

De soera toont vervolgens kort de loten van de gelovigen en de ongelovigen, respectievelijk in het paradijs en de hel. Het waarschuwt de onrechtdoeners voor de straf van God op aarde, voorafgaand aan hun zwaardere straf in de hel.

The sūrah then shows briefly the fates of believers and unbelievers, in heaven and hell respectively. It warns the wrongdoers about God’s punishment on earth, prior to their more severe punishment in hell.

Vervolgens volgt een verwijzing naar Moses en de eenheid tussen zijn boodschap en die van Muhammad ﷺ (vrede zij met hen beiden). Het laat zien hoe de gelovigen onder zijn volk volhielden in het bepleiten van het goddelijke geloof in het aangezicht van tegenspoed. Er wordt vermeld dat God hen tot leiders maakte vanwege hun volharding. Deze verwijzing geeft een duidelijke boodschap aan de pleitbezorgers van de Islam om geduldig te blijven in tegenspoed en vol te houden ondanks alle oppositie die zij ervaren.

Then follows a reference to Moses and the unity between his message and that of Muhammad (peace be upon them both). It shows how the believers among his people persevered in advocating the divine faith in the face of adversity. It mentions that God made them leaders because of their perseverance. This reference gives a clear message to the advocates of Islam to remain patient in adversity and to persevere despite all the opposition they face.

De soera neemt ons vervolgens mee in een korte ronde langs het lot van eerdere gemeenschappen en hoe zij hun zaken regelden, onwetend van de waarheid. Het laat ons ook zien hoe dood land tot leven wordt gewekt wanneer de regen erop valt. Op deze manier worden de twee contrasterende beelden van verwoesting en leven zij aan zij afgebeeld in slechts enkele regels. De soera sluit vervolgens af met het rapporteren over hun vraag: “Wanneer zal dit oordeel plaatsvinden?” (Vers 28).

The sūrah then takes us on a quick round of the fate of earlier communities and how they used to go about their business, oblivious to the truth. It also shows us how dead land is brought to life when rain falls over it. In this way, the two contrasting images of ruin and life are depicted side by side in just a few lines. The sūrah then concludes by reporting on their question: “When will this judgement be.” (Verse 28).

Dit wordt gevraagd om twijfel te uiten over de dag waarop de waarschuwingen werkelijkheid zullen worden. Het gegeven antwoord waarschuwt hen voor het zware lijden dat deze dag brengt. De Profeet ﷺ wordt ook opgedragen hen over te laten aan hun onvermijdelijke en jammerlijke lot.

This is asked to express doubt about the day when warnings will come true. The answer given warns them of the grievous suffering that this day brings. The Prophet is also directed to leave them to their inevitable and sorry fate.