Alif Lām. Mīm. De Byzantijnen zijn verslagen in de nabijgelegen landen; maar ondanks deze nederlaag zullen zij binnen enkele jaren de overwinning behalen. Alle beslissingsbevoegdheid behoort aan God, voor en na. En op die dag zullen de gelovigen zich verblijden in de steun van God. Hij schenkt steun aan wie Hij wil. Hij alleen is Almachtig, Barmhartig.

Alif Lām. Mīm. Defeated have been the Byzantines in the lands close-by; yet despite this their defeat, they will gain victory within a few years. All power of decision belongs to God before and after. And on that day the believers will rejoice in God’s support. He grants support to whomever He wills. He alone is Almighty, Merciful.

Dit is de belofte van God. God faalt nooit in het vervullen van Zijn belofte; maar de meeste mensen weten dit niet. Zij kennen slechts de buitenkant van het leven in deze wereld, terwijl zij onwetend blijven over het hiernamaals. (Verzen 1-7)

This is God’s promise. Never does God fail to fulfil His promise; but most people do not know it. They only know the outer surface of this world’s life, whereas of the hereafter they remain unaware. (Verses 1-7)

De soera begint met drie afzonderlijke letters. Naar onze mening diende het feit dat een aantal soera's op deze wijze begint om mensen erop te wijzen dat de Qur'ān is samengesteld uit letters die zij goed kenden, zijnde de letters van hun eigen alfabet en de klanken van hun eigen taal. Toch kunnen zij niets produceren dat lijkt op de Qur'ān. Inderdaad, het blijft hen uitdagen en tarten, en nog steeds kunnen zij het niet evenaren.

The sūrah begins with three separate letters. In our opinion, that a number of sūrahs so commence served to alert people to the fact that the Qur’ān is composed of letters they knew well, being the letters of their own alphabet and the sounds of their own language. Yet they cannot produce anything like the Qur’ān. Indeed, it continues to challenge and defy them, and still they cannot match it.

Deze brieven worden gevolgd door een ware profetie dat de Byzantijnen binnen enkele jaren de overwinning zouden behalen op de Perzen. Al-Ţabarī rapporteert op gezag van `Abdullāh ibn Mas`ūd: “De Perzen behaalden de overwinning op de Byzantijnen. De Arabische afgodendienaars vonden het goed dat de Perzen zouden winnen, terwijl de moslims de voorkeur gaven aan een overwinning voor de Byzantijnen omdat zij volgelingen waren van een monotheïstisch geloof, wat dichter bij hun eigen overtuigingen lag. Toen de openbaring van deze soera werd onthuld, zeiden enkele afgodendienaars tegen Abū Bakr: ‘Jouw vriend zegt dat de Byzantijnen binnen enkele jaren een overwinning zullen behalen op het Perzische Rijk.’ Hij antwoordde: ‘Hij spreekt de waarheid.’ Zij zeiden: ‘Zou je bereid zijn daarop te wedden?’ Hij sloot met hen een weddenschap waarbij hij vier jonge kamelen inzet dat deze overwinning binnen zeven jaar zou plaatsvinden. 14

“Alif. Lām. Mīm. De Byzantijnen zijn verslagen in het nabijgelegen land; maar ondanks deze nederlaag zullen zij binnen enkele jaren de overwinning behalen. Alle macht van besluitvorming behoort aan God, zowel voor als na. En op die dag zullen de gelovigen zich verblijden in de steun van God.” (Versen 1-5)

“Alif. Lām. Mīm. Defeated have been the Byzantines in the lands close-by; yet despite this their defeat, they will gain victory within a few years. All power of decision belongs to God before and after. And on that day the believers will rejoice in God’s support.” (Verses 1-5)

De belofte van God is zeker vervuld zoals vermeld, en de gelovigen verheugden zich over de overwinning die door God was geschonken. “Hij verleent steun aan wie Hij wil. Hij alleen is Almachtig, Genadig.” (Vers 5) Zo is de beslissing de Zijne, terwijl Zijn steun wordt geschonken aan wie Hij kiest. Niets staat tegen Zijn wil in. Inderdaad, Zijn wil, die de resultaten bepaalt, is dezelfde wil die de elementen en de oorzaken voortbrengt die tot deze resultaten leiden. Zo is er geen conflict tussen de gewenste resultaten en de heersende omstandigheden. De wetten die het hele universum besturen, zijn ontworpen door dezelfde vrije wil. Het is deze wil die heeft bepaald dat er natuurwetten moeten zijn die zonder uitzondering werken, en systemen om stabiliteit te waarborgen. Zowel overwinning als nederlaag zijn de resultaten van bepaalde factoren die werken in overeenstemming met de wetten die in werking zijn gesteld.

God’s promise was certainly fulfilled as stated, and the believers rejoiced at the victory granted by God. “He grants support to whomever He wills. He alone is Almighty, Merciful.” (Verse 5) Thus the decision is His while His support is granted to whom He chooses. Nothing opposes His will. Indeed His will, which determines the results, is the same as the will that brings about the elements and the causes that leads to these results. Thus, there is no conflict between the desired results and the prevailing circumstances. The laws that operate the whole universe are devised by the same free will. It is this will that has determined that there should be laws of nature which operate without fail, and systems to ensure stability. Both victory and defeat are the results of certain factors that work in accordance with the laws set in operation.

Het islamitische geloof is zeer duidelijk en logisch. Hoewel het duidelijk maakt dat alle beslissingsbevoegdheid bij God berust, ontheft het mensen niet van het nemen van de maatregelen die normaal gesproken nodig zijn om praktische resultaten te bereiken. Of deze resultaten effect hebben, maakt geen deel uit van de verantwoordelijkheid van mensen, omdat dit uiteindelijk toebehoort aan de algemene voorzienigheid van God. Een bedoeïen liet zijn vrouwtjeskameel ongebonden achter en ging de moskee binnen om te bidden. Bij het binnengaan zei hij: ‘Ik vertrouw volledig op God.’ De Profeet ﷺ zei tegen hem: ‘Bind je vrouwtjeskameel vast en vertrouw dan op God.’ [Overgeleverd door al-Tirmidhī.] Zo maakt de islam ware afhankelijkheid van God voorwaardelijk aan het nemen van alle noodzakelijke maatregelen in elke specifieke situatie, wetende dat uiteindelijk alle beslissingen aan Hem zijn overgelaten.

Aangezien zowel Gods belofte van overwinning als de zekerheid van het hiernamaals verbonden zijn met de waarheid waarop het universum is gebouwd, neemt de soera ons mee op een rondreis door het universum en door de diepten van onze eigen zielen. Het wil dat mensen deze fundamentele waarheid waarderen, die zij over het hoofd zien wanneer zij onoplettend blijven voor het hiernamaals:

As both God’s promise of victory and the certainty of the life to come are related to the truth upon which the universe is founded, the sūrah takes us on a round through the universe and through the depths of our own souls. It wants people to appreciate this fundamental truth which they overlook when they remain unmindful of the life to come:

Zouden zij nooit reflecteren in hun eigen geest? God heeft de hemelen en de aarde en alles wat daartussen is niet geschapen behalve in overeenstemming met de waarheid en voor een bepaalde term vastgesteld [door Hem]. Toch zijn er veel mensen die de waarheid ontkennen dat zij hun Heer zullen ontmoeten. (Vers 8)

Would they never reflect in their own minds? God has not created the heavens and the earth and all that is between them other than in accordance with the truth and for a specific term set [by Him]. Yet there are many people who deny the truth that they will meet their Lord. (Verse 8)

Hun eigen aard en de aard van het universum om hen heen suggereren dat dit hele bestaan gebaseerd is op de waarheid en haar consistente, onveranderlijke wetten die geen wrijving of conflict toestaan. Zij volgen noch blinde toevalligheid, noch veranderlijke verlangens. Het hele universum functioneert volgens het nauwkeurige systeem dat God ervoor heeft ingesteld.

Their very nature and the nature of the universe around them suggest that this whole existence is based on the truth and its consistent, unchanging laws that do not permit friction or conflict. They follow neither blind coincidence, nor changing desires. The whole universe operates according to the accurate system God has put in place for it.

Het is een vereiste van deze waarheid dat er een tweede leven moet zijn waarin de beloning voor daden wordt gegeven, waarbij goede daden een prachtige beloning krijgen terwijl kwade daden eerlijk en volledig worden vergoed. Toch vindt alles plaats op het daarvoor bepaalde tijdstip, zonder ook maar een moment van haast of vertraging. Dat mensen de timing van het Laatste Uur niet weten, betekent niet dat het niet zal komen. Het feit dat de tijd ervan onbekend is, verleidt echter degenen die worden misleid door het weinige dat zij weten over de buitenkant van dit leven: “Maar er zijn vele mensen die de waarheid ontkennen dat zij hun Heer zullen ontmoeten.” (Vers 8)

It is a requirement of this truth that there should be a second life when reward for action is given, with good deeds being granted handsome reward while evil ones are fairly and fully requited. Yet everything takes place at its appointed time, without a moment’s hurry or delay. That people do not know the timing of the Last Hour does not mean that it will not come. The fact that its time is unknown, however, tempts those who are deluded by the little they know of the outer surface of this life: “Yet there are many people who deny the truth that they will meet their Lord.” (Verse 8)

De soera spreekt vervolgens over de waarheid van de opstanding, waarover zij onwetend blijven, terwijl het deel uitmaakt van de grote waarheid waarop het universum is gebaseerd: “God schept de schepping, en brengt haar vervolgens terug; tot Hem zullen jullie allen terugkeren.” (Vers 11)

The sūrah then speaks about the truth of resurrection, of which they remain heedless, when it is part of the great truth upon which the universe is based: “God originates creation, and then brings it back; then to Him shall you all return.” (Verse 11)

Dit is een duidelijke en eenvoudige waarheid, waarbij de verbinding en harmonie tussen de twee delen of stadia ervan eveneens overduidelijk zijn. Het herstellen van de schepping is hetzelfde als de oorspronkelijke schepping ervan: de twee zijn onscheidbare delen in de keten van de schepping, terwijl de uiteindelijke terugkeer is naar de Heer van alle werelden, Die hen aanvankelijk schept en hen vervolgens weer terugbrengt om hen in de laatste fase te belonen voor hun daden.

This is a clear and simple truth, with the link and harmony between its two parts or stages also abundantly clear. Bringing back creation is the same as its origination: the two are inseparable parts in the chain of creation, while the ultimate return is to the Lord of all the worlds who initially originates then brings them back so as to remunerate them for their actions in the final stage.

Omdat de soera spreekt over de opstanding, schetst zij een scène van de Dag des Oordeels, waarbij zij de lotgevallen van gelovigen en ongelovigen afbeeldt wanneer zij tot leven worden gewekt. Het toont de absurditeit van het toekennen van partners aan God en de dwaasheid van de overtuigingen van de ongelovigen:

As the sūrah speaks of resurrection, it portrays a scene of the Day of Judgement, painting the fates of believers and unbelievers when they are returned to life. It shows the absurdity of associating partners with God and the stupidity of the unbelievers’ beliefs:

Wanneer het Laatste Uur aanbreekt, zullen de schuldigen sprakeloos zijn van wanhoop, want zij zullen geen bemiddelaars hebben onder degenen die zij als hun vermeende partners [van God] beschouwen, en zij zullen die vermeende partners zelf verwerpen. En wanneer het Laatste Uur aanbreekt, zullen zij allen verdeeld zijn: wat betreft degenen die geloofden en goede daden verrichtten, zij zullen gelukkig zijn in een tuin van genot; maar wat betreft degenen die de waarheid verwierpen en Onze openbaringen en de zekerheid van de ontmoeting in het hiernamaals ontkenden, zij zullen voor straf worden voortgebracht. (Versen 12-16)

When the Last Hour strikes, the guilty will be speechless with despair, for they will have no intercessors from among those their alleged partners [of God], and they will themselves reject those alleged partners. And when the Last Hour strikes, they will all be divided: as for those who believed and did righteous deeds, they shall be happy in a garden of delight; but as for those who rejected the truth and denied Our revelations and the certainty of the meeting in the hereafter, they will be brought up for punishment. (Verses 12-16)

“Verheerlijk dan de grenzeloze glorie van God, zowel in uw avonduren als in uw ochtenduren.

“Extol, then, God’s limitless glory both in your evening hours and in your morning hours.

“Aan Hem behoort alle lof in de hemelen en op de aarde, bij het avondgloren en bij de middag.” (Verzen 17-18) Deze verheerlijking en lofprijzing van God worden hier vermeld als commentaar op de voorgaande sectie, die een scène toont van de Dag des Oordeels wanneer de gelovigen de prijs van toegang tot het paradijs winnen, terwijl degenen die ongeloven worden gebracht om getuige te zijn van hun eigen lijden. Ze dienen ook als een inleiding op de grote rondreis die onmiddellijk volgt. Ze vormen zo een soepele verbinding tussen de voorgaande scène en de komende rondreis.

To Him is due all praise in the heavens and the earth, at twilight and at noon.” (Verses 17- 18) This glorification and praise of God are stated here in comment on the previous section that shows a scene of the Day of Judgement when the believers win the prize of entry into heaven while those who disbelieve are brought to witness their own suffering. They also serve as an introduction to the great tour that immediately follows. They thus provide a smooth link between the previous scene and the forthcoming tour.

De soera vermeldt dat verheerlijking en lofprijzing op bepaalde tijden worden gebracht:

The sūrah mentions that glorification and praise are made at certain times:

avond, ochtend, nacht en middag, en verbindt deze ook met de hemelen en de aarde.

evening, morning, night and noon, and also links these to the heavens and the earth.

Zo omvat het zowel tijd als plaats in hun grote dimensies, waardoor de band tussen het menselijke hart en God in alle tijden en plaatsen wordt gevestigd, wat ons deze band doet voelen terwijl we meebewegen met de grote cyclus die het universum is. Zo blijven onze harten open en alert, waarderend voor alles wat ons omringt aan scènes en verschijnselen. Elke verandering van tijd en plaats herinnert ons eraan God te verheerlijken en Zijn lof te prijzen.

Thus, it encompasses both time and place in their great dimensions, establishing the bond between the human heart and God in all times and places, making us feel this bond as we move with the great cycle that is the universe. Thus our hearts remain open, alert, appreciating all that is around us of scenes and phenomena. Every change of time and place reminds us to glorify God and extol His praises.

“Hij is Degene die het levende voortbrengt uit dat wat dood is, en het dode voortbrengt uit dat wat levend is, en de aarde tot leven wekt nadat deze levenloos is geweest. Zo zult ook u tot leven worden gewekt.” (Vers 19) Het is een voortdurende cyclus die geen moment stilstaat, noch in de nacht, noch in de dag, op enige plaats op aarde, in de ruimte, of in de diepten van de zee. Op elk moment vindt dit grote wonder plaats, maar wij blijven onoplettend voor dit feit vanwege onze langdurige vertrouwdheid ermee. Geen moment verstrijkt zonder dat er leven voortkomt uit iets doods, of dat een levend wezen sterft: een kleine knop schiet uit een zaadje of splijt een steen om tot leven te komen; of omgekeerd een tak of een boom verwelkt. Toch, in de hoop van stervende planten en bomen, is een zaadje of een steen klaar om de levenscyclus opnieuw te starten, en uit die hoop verspreiden gassen zich in de lucht of bieden ze voeding aan de bodem die vruchtbaar wordt. Op elk moment begint het leven in een foetus, een vogel of een dier. Een lijk begraven in de aarde wordt deel van de bodem en geeft het dampen en gassen die nieuw leven vormen en voeding bieden voor planten, die op hun beurt voedsel bieden voor mens en dier. Een vergelijkbare cyclus vindt plaats in de diepten van de zee en in de grenzeloze ruimte. Het is een ontzagwekkende, fascinerende cyclus als wij er slechts met inzicht over zouden nadenken, geleid door het licht van de Qur’ān.

“En onder Zijn tekenen zijn de schepping van de hemelen en de aarde, en de diversiteit van jullie talen en kleuren. Daarin zijn inderdaad duidelijke tekenen voor degenen die met kennis zijn begiftigd.” (Vers 22) De Qur’ān vermeldt frequent het grote teken van de schepping van de hemelen en de aarde, maar we laten het vaak voorbijgaan zonder reflectie, hoewel het langdurige beschouwing verdient.

“And among His signs are the creation of the heavens and the earth, and the diversity of your tongues and colours. In this there are clear signs indeed for those who are endowed with knowledge.” (Verse 22) The Qur’ān frequently mentions the great sign of creating the heavens and the earth, but we often pass it by without reflection, although it merits long contemplation.

Wanneer de Qur’ān de schepping van de hemelen en de aarde vermeldt, verwijst het eigenlijk naar deze enorme uitgestrektheid van het universum, met zijn verfijnde en complexe systeem, waarvan wij slechts zeer weinig weten. Het omvat talloze planeten, sterren, banen, hemellichamen en sterrenstelsels, waarbij onze aarde in vergelijking daarmee niet meer lijkt dan een gewichtloos deeltje. Deze grote en grenzeloze uitgestrektheid gaat gepaard met een opmerkelijke harmonie tussen de hemellichamen, banen en bewegingen, evenals de afstanden tussen hen, wat ervoor zorgt dat er geen botsingen willekeurig plaatsvinden en dat alles functioneert volgens een vastgesteld maatstaf. Dit heeft echter betrekking op omvang en systeem. Wat betreft de essentie van deze grote schepselen, hun respectievelijke aard, kwaliteiten, wat er in of op hen gebeurt, de belangrijkste wetten die hen beschermen en reguleren, en hoe hun zaken worden afgehandeld — dit ligt buiten de kennis van welk menselijk wezen dan ook. Wat wij hiervan weten, is inderdaad zeer gering. In feite bevindt onze studie van de kleine planeet waarop wij leven zich nog op een zeer elementair stadium.

When the Qur’ān mentions the creation of the heavens and the earth it actually refers to this great expanse of the universe, with its fine and elaborate system, of which we know only very little. It includes countless numbers of planets, stars, orbits, celestial bodies and galaxies, in relation to which our earth seems no more than a weightless particle. This great and limitless expanse is coupled with remarkable harmony between its celestial bodies, orbits and motions, as well as the distances between them, ensuring that no collision occurs haphazardly, and that everything is kept functioning according to a set measure. This, however, relates to size and system. As for the essence of these great creatures, their respective natures, qualities, what occurs in or on them, the major laws that protect and regulate them, and how their affairs are conducted — these are beyond any human being’s knowledge. What we know of all this is very scanty indeed. In fact, our study of the small planet on which we live remains at a very elementary stage.

Wanneer het menselijke hart de grote tekenen van God heeft gezien, dergelijke horizonten heeft doorkruist en naar een dergelijke grote verscheidenheid aan situaties heeft gekeken, dan verandert de soera de toon van haar aanspraak:

When the human heart has seen God’s great signs, gone over such horizons and looked at such a great variety of situations, the sūrah then changes the tone of its address:

Hij stelt u deze vergelijking voor, getrokken uit uw eigen leven. Zou u willen dat degenen die uw rechterhand bezit, partners zouden zijn in wat Wij u als levensonderhoud hebben geschonken, zodat jullie allen een gelijk deel daarin zouden hebben, en jullie hen zouden vrezen zoals jullie elkaar vrezen? Zo leggen Wij de openbaringen duidelijk uit voor mensen die hun verstand gebruiken. (Vers 28)

He sets you this comparison, drawn from your own life. Would you have some of those whom your right hands possess as partners in whatever We may have bestowed on you as sustenance, so that you all would have equal shares in it, and you would fear them just as you might fear one another? Thus clearly do We spell out revelations for people who use their reason. (Verse 28)

Deze vergelijking wordt getrokken voor mensen die voorheen partners toeschreven aan God. Hoe meer nog wanneer dergelijke vermeende partners deel uitmaken van Zijn schepping, of het nu djinn, engelen, afgoden, bomen, enzovoort zijn. Mensen zelf accepteren niet dat hun slaven enig aandeel hebben in hun bezit. Voorwaar, zij zullen hun slaven op geen enkele wijze als hun gelijken behandelen.

This comparison is drawn for people who used to associate partners with God. All the more so when such alleged partners are part of His creation, be they jinn, angels, idols, trees, etc. People themselves do not accept that their slaves have any share in their property. Indeed, they will not treat their slaves as equal to them in any sense.

Zo is deze situatie inderdaad uniek. Zij maken sommigen van Gods schepping tot partners met Hem, terwijl Hij alleen de Schepper en de Voorziener van allen is. Bovendien weigeren zij hun slaven te accepteren als partners in hun bezit, terwijl hun bezit aan hen is gegeven door God, Die het schept. De tegenstrijdigheid in hun houding is inderdaad treffend.

Thus, this situation is singular indeed. They make some of God’s creatures partners with Him when He alone is the Creator and the Provider for all. Furthermore, they refuse to accept their slaves as partners in their property when their property is given to them by God who creates it. The contradiction in their attitude is stark indeed.

Deze vergelijking wordt in detail, stap voor stap uiteengezet: “Hij stelt u deze vergelijking voor, ontleend aan uw eigen leven.” U hoeft niet te reizen of moeite te doen om erover na te denken.

Nu leidt de soera de Profeet ﷺ aan om standvastig te blijven in het volgen van het goddelijke geloof, dat consistent is en gebaseerd is op de zuivere natuur die God aan de mensen heeft gegeven. Het is een enkel geloof dat niet in verschillende richtingen kan worden getrokken, in tegenstelling tot de ongelovigen die verdeeld waren in groepen en facties volgens hun begeerten.

Now the sūrah directs the Prophet to remain steady in following the divine faith which is consistent and based on the pure nature God has given to people. It is a single faith that cannot be pulled in different directions, like the unbelievers who were divided into groups and factions according to their desires.

Richt uw gezicht standvastig op het ware geloof, terwijl u zich afkeert van alles wat onwaar is, in overeenstemming met de natuurlijke aanleg die God in de mens heeft gelegd. Niets kan de schepping van God veranderen. Dat is het altijd ware geloof; maar de meeste mensen weten het niet.

Set your face steadily towards the true faith, turning away from all that is false, in accordance with the natural disposition which God has installed into man. Nothing can change God’s creation. Such is the ever-true faith; but most people do not know it.

Keer, allen met u, tot Hem, en blijf Godvrezend. Houd de gebeden nauwgezet aan en wees niet behorend tot hen die partners aan God toekennen, zij die de eenheid van hun geloof hebben verbroken en secten zijn geworden, waarbij elke groep verheugt in wat zij aanhangt.

Turn, all of you, to Him, and remain God-fearing. Attend regularly to prayer and do not be among those who associate partners with God, those who have broken the unity of their faith and have become sects, each group delighted with what they hold.

(Verzen 30-32)

(Verses 30-32)

Dit gebod om het ware geloof te volgen wordt gegeven op het juiste moment en op de juiste plaats, volgend op de grote reeks tekenen die zijn ontleend aan het universum en de menselijke ziel. Het richt zich zo tot harten die bereid zijn het te ontvangen, terwijl degenen die afwijkende overtuigingen hebben gevolgd, al hun argumenten zonder inhoud vinden. Zij staan er alleen voor, zonder steun. Dit is de krachtige autoriteit die de Qur’ān is, en waar geen enkel hart of verstand weerstand tegen kan bieden.

This directive to follow the true faith is given at the right time and the proper place, following the great round of signs drawn from the universe and the human soul. It thus addresses hearts that are ready to receive it, while those that have followed deviant beliefs find all their arguments devoid of substance. They stand alone without support. This is the powerful authority that is the Qur’ān and which no heart or mind can resist.