Deze soera beoogt twee belangrijke thema's vast te stellen die de gehele tekst doordringen. Het bevat ook een aantal secundaire verwijzingen die betrekking hebben op die belangrijke thema's.

This surah seeks to establish two major themes which permeate its entire text. It also includes a number of secondary references which relate to those major themes.

Het eerste doel van de soera is om in het geweten van elke moslim het feit te vestigen dat zijn religie de definitieve versie is van het goddelijke systeem dat God voor de mensheid heeft vastgesteld. Er waren eerdere versies, elk geschikt voor een bepaalde periode in de menselijke geschiedenis. Er waren ook ervaringen in de levens van eerdere boodschappers en voorbije gemeenschappen die veel boden om over na te denken. Al deze zaken hebben de weg vrijgemaakt voor deze definitieve versie van het ene goddelijke geloof. Het omvat Gods definitieve boodschap voor de mensheid, waarvan Hij heeft gewild dat deze boven alle andere religies zou zegevieren.

The first aim of the surah is to establish in the conscience of every Muslim the fact that his religion is the final version of the divine system God has laid down for mankind. There were earlier versions, each suited for a particular period of human history. There were also experiences in the lives of earlier messengers and past communities that afforded much to reflect upon. All these have paved the way for this final version of the one divine faith. It incorporates Gods final message for mankind, which He has willed to prevail over all other religions.

Zodoende vermeldt de soera de boodschap van Mozes, waarmee duidelijk wordt gemaakt dat zijn volk hem veel verdriet berokkenende en afweek van zijn boodschap. Zij waren dwaal weggegaan en waren niet langer vertrouwenspersonen van het goddelijke geloof: “Toen Mozes nu tot zijn volk sprak, zei hij: ‘Mijn volk! Waarom berokkenen jullie mij verdriet, terwijl jullie weten dat ik een boodschapper ben die God naar jullie heeft gezonden?’ Dus toen zij van het rechte pad afweken, liet God hun harten afwijken van de waarheid.

Hence, the surah mentions Moses’ message, making it clear that his people caused him much grief and deviated from his message. They had gone astray and were no longer to be trustees of the divine faith: “Now when Moses spoke to his people, he said: ‘My people! Why do you cause me grief, when you know that I am a messenger God has sent to you? So, when they swerved from the right way, God let their hearts swerve from the truth.

“God schenkt Zijn leiding niet aan de kwaaddoeners.” (Vers 5)

God does not bestow His guidance upon evildoers.” (Verse 5)

De soera vermeldt vervolgens de boodschap van Jezus om vast te stellen dat Jezus werd gestuurd om de eerdere boodschap van Mozes voort te zetten, waarmee hij bevestigde wat er vóór hem aan de Torah was geopenbaard. Hij kreeg ook de taak om de weg te bereiden voor de laatste boodschap, door nieuws te brengen over de Boodschapper die deze zou dragen, en te dienen als een schakel tussen de eerste en de laatste goddelijke religies. “En ook Jezus, de zoon van Maria, zei: Kinderen van Israël! Ik ben Gods boodschapper tot jullie, [gestuurd] om de Torah te bevestigen die vóór mij werd geopenbaard, en om nieuws te brengen over een boodschapper die na mij zal komen, wiens naam Ahmad zal zijn” (Vers 6). Bijgevolg was zijn taak om het vertrouwen van het goddelijke geloof na Mozes te dragen en het vervolgens over te dragen aan de Boodschapper wiens komst hij aankondigde.

The surah then mentions Jesus’ message to establish that Jesus was sent to carry on Moses’ earlier message, confirming what was revealed before him of the Torah. He was also given the task of paving the way for the final message, giving news of the Messenger who was to carry it, and serving as a link between the first and the last divine religions. “And also Jesus, the son of Mary, said: Children of Israel! I am God's messenger to you, [sent] to confirm the Torah revealed before me, and to give news of a messenger that will come after me, whose name shall be Ahmad " (Verse 6) Hence, his task was to carry the trust of the divine faith after Moses and then to give it to the Messenger whose coming he announced.

Het was altijd bevestigd, volgens de kennis van God en door Zijn wil, dat deze stappen uiteindelijk zouden leiden tot een definitieve en permanente versie om het geloof van God in het menselijk leven te vestigen, en dit door de laatste Boodschapper ﷺ: “Hij is Degene die Zijn Boodschapper heeft gezonden met leiding en de religie van de waarheid, opdat Hij deze boven alle andere religies kan laten zegevieren, hoe verafschuwelijk dit ook moge zijn voor de afgodendienaars.” (Vers 9)

It was always confirmed, according to God’s knowledge and by His will, that these steps would eventually lead to a final and permanent version to establish God’s faith in human life, and this by the final Messenger: “Zr is He who has sent His Messenger with guidance and the religion of truth, so that He may cause it to prevail over all other religions, however hateful this may be to the idolaters." (Verse 9)

Dit eerste duidelijke doel van de soera geeft aanleiding tot het tweede doel.

This first clear purpose of the surah gives rise to its second purpose.

Wanneer een moslim zich volledig bewust is van dit feit, de geschiedenis van het goddelijke geloof kent en zich bewust is van zijn aandeel daarin, realiseert hij zich de plichten die dit vertrouwen met zich meebrengt. Daarom heeft hij een duidelijke en oprechte motivatie om ernaar te streven dat dit geloof zegeviert over alle andere religies, precies zoals God het wil. Er is geen sprake meer van aarzeling bij het praktisch uitvoeren van wat men mondeling heeft voorgesteld te doen. Het is ongepast voor een gelovige om zijn voornemen te verklaren om voor de zaak van God te strijden, maar dit vervolgens niet te doen. Volgens sommige overleveringen lijkt het erop dat er dergelijke gevallen waren. Daarom begint de soera met een proclamatie dat het hele universum en alles wat daarin is, onophoudelijk God loven.

When a Muslim is fully aware of this fact, knows the history of the divine faith and is aware of his share of it, he realizes the duties that this trust involves. Hence, he has a clear and sincere motive for striving to ensure that this faith prevails over all other religions, just as God wants it to do. There is no longer any vacillation in practically carrying out what one verbally has proposed to do. It is inappropriate for a believer to declare his intention to strive for God’s cause but then to refrain from doing so. According to some reports, it appears that there were some cases of this sort. Hence, the surah starts with a proclamation that the entire universe and all that is in it unceasingly glorify God.

“O gelovigen! Waarom zeggen jullie wat jullie niet doen? Het meest afstotelijke is het in het aangezicht van God dat jullie zeggen wat jullie niet doen! God houdt inderdaad van hen die in Zijn zaak strijden in solide gelederen, alsof zij een stevig en compact bouwwerk zijn” (Verzen 2—4)

“Believers! Why do you say what you do not do? Most loathsome is it in the sight of God that you say what you do not do! God loves indeed those who fight in His cause in solid ranks, as though they were a firm and compact building" (Verses 2—4)

In het midden van de soera worden de gelovigen opgeroepen deel te nemen aan de meest winstgevende transactie die zij in dit leven en in het hiernamaals zouden kunnen hebben: “O gelovigen! Zal ik jullie wijzen op een handel die jullie zal redden van een pijnlijke straf? Jullie moeten geloven in God en Zijn Boodschapper, en strijden in de weg van God met jullie bezittingen en jullie levens. Dit is voor jullie eigen bestwil, indien jullie het maar wisten. Hij zal jullie zonden vergeven, en [in het hiernamaals] jullie toelaten tot tuinen waar stromende wateren doorheen lopen, en tot prachtige paleizen in de tuinen van Eden. Dat is de ultieme overwinning! En [Hij zal jullie] nog iets schenken wat jullie zeer lief is: hulp van God en een overwinning die spoedig zal komen. Breng de gelovigen de goede nieuw.” (Verzen 10-13)

In the middle of the surah, the believers are called upon to take part in the most profitable transaction that they could have in this life and in the life to come: “ Believers! Shall i point out to you a bargain that will save you from grievous suffering? You are to believe in God and His Messenger, and to strive hard in God's cause with your possessions and your lives. This is for your own good, if you but knew it. He will forgive you your sins, and [in the life to come] will admit you into gardens through which running waters flow, and into goodly mansions in the gardens of Eden. That is the supreme triumph! And [He will grant you]yet another thing that you dearly love: help from God and a victory soon to come. Give you the good news to the believers.” (Verses 10-13)

De soera eindigt met een oproep aan de gelovigen om de helpers te zijn in het bevorderen van Gods zaak, net zoals de discipelen van Jezus die hem steunden toen de Israëlieten zijn boodschap bleven ontkennen en vijandig tegenover hem waren: “Gelovigen! Wees helpers [in de zaak] van God; net zoals Jezus, de zoon van Maria, tegen de discipelen zei: “Wie zal mijn helpers zijn in Gods zaak?" De discipelen zeiden: “Wij zullen helpers zijn in Gods zaak. "En zo kwamen sommigen van de Kinderen van Israël tot geloof, terwijl anderen de waarheid ontkenden. Maar Wij hebben hen die geloofden kracht gegeven over hun vijand en zij waren degenen die overwonnen." (Vers 14)

The surah ends with an appeal to the believers to be the helpers in furthering Gods cause, just like Jesus’ disciples who supported him when the Israelites continued to deny his message and were hostile towards him: “Believers! Be helpers [in the cause] of God; just as Jesus, the son of Mary, said to the disciples: “Who will be my helpers in God's cause?" The disciples said: “We shall be [your] helpers in God's cause. "And so some of the Children of Israel came to believe whereas others denied the truth. But We have given those who believed strength over their enemy and they were the ones to prevail." (Verse 14)

Deze twee doeleinden zijn zeer duidelijk aanwezig in de gehele soera en beslaan bijna de volledige tekst ervan. Er blijft slechts een veroordeling over van degenen die de laatste boodschap verwerpen, wat duidelijk verbonden is met de twee hoofdthema's. We zien dit duidelijk vermeld nadat Jezus het nieuws bracht over de aanstaande verschijning van de laatste Boodschapper, de Profeet Muhammad ﷺ:

These two purposes are very clear throughout the surah, taking up nearly all of its text. There only remains a denunciation of those who reject the final message, which is clearly linked to the two main themes. We see this clearly stated after Jesus gave the news of the impending appearance of the final Messenger, the Prophet Muhammad (peace be upon him):

“Maar toen hij naar hen kwam met alle bewijzen van de waarheid, zeiden zij: 'Dit is duidelijke toverij.' Wie is er kwaadaardiger dan degene die een leugen over God verzint, terwijl hij slechts wordt opgeroepen om zich aan Hem te onderwerpen? God schenkt Zijn leiding niet aan de onrechtvaardigen. Zij beogen het licht van God met hun monden te doven, maar God zal Zijn licht in al zijn volheid verspreiden, hoe haatvol dit ook mag zijn voor de ongelovigen.” (Verzen 6-8)

“But when he came to them with all evidence of the truth, they said: 'This is plain sorcery.' Who could be more wicked than one who invents a falsehood about God, when he is only being called upon to submit to Him? God does not bestow His guidance upon the wrongdoers. They aim to extinguish God's light with their mouths, but God will spread His light in all its fullness, however hateful this may be to the unbelievers."(Verses 6-8)

Zo is elke moslim zich er terdege van bewust dat zijn geloof de definitieve versie is van de religie die God op aarde wil vestigen. Hij beseft dat het vertrouwen in dit goddelijke geloof aan hem is toevertrouwd, en hij weet dat hij verplicht is om voor het doel van God te strijden zoals God dat wil. Zijn koers is helder, zonder ruimte voor ambiguïteit, aarzeling of wankelen. Het doel is duidelijk gedefinieerd en de weg om het te bereiken is helder gemaakt.

Thus, every Muslim is clear in his mind that his faith is the final version of the religion God wants to be established on earth. He realizes that the trust of this divine faith is given to him, and he knows that he is required to strive for God’s cause as God wants. His line is clear, leaving no room for ambiguity, hesitation or faltering. The goal is well defined and the way to achieve it is made clear.

Met dit doelbepalende voorschrift hebben we ook duidelijke aanwijzingen voor de aard van de morele code die een moslim moet volgen. Een moslim moet consistentie tonen tussen zijn geweten en zijn handelen. Hij kan niet het een zeggen en dan het ander doen. Zijn uiterlijk mag fundamenteel niet verschillen van wat hij in zichzelf verbergt. Hij moet consistent zijn in alle situaties, toegewijd in zijn dienst aan de zaak van Allah, helder in zowel zijn intentie als zijn handeling, bewegend met vaste stappen, samenwerkend met zijn broeders zodat de moslimgemeenschap wordt gezien als solide en standvastig, als een gebouw met sterke fundamenten.

With this goal-defining directive we also have clear pointers to the nature of the moral code a Muslim must follow. A Muslim must demonstrate consistency between his conscience and his action. He cannot say one thing and then do another. His appearance must not fundamentally differ from what he conceals within himself. He must be consistent in all situations, dedicated in his service to Gods cause, clear in both his intention and action, moving with steady steps, collaborating with his brothers so that the Muslim community is seen to be solid and firm like a building with strong foundations.