Al-Nahl ( God de Schepper van Alles ) 1-21

Al-Nahl ( God de Schepper van Alles ) 1-21 - In de schaduw van de Qur'an | Quran Course

Het oordeel van God zal onvermijdelijk komen; probeer het daarom niet te bespoedigen. Grenzeloos is Hij in Zijn glorie en verheven boven alles wat mensen aan Hem zouden kunnen toekennen. Hij zendt engelen neer met deze goddelijke inspiratie, [geschonken] door Zijn wil aan degenen onder Zijn dienaren die Hem behagen: ‘Waarschuw [de mensheid] dat er geen godheid is behalve Ik: wees dus vrees voor Mij.’ (Versen 1-2)

God’s judgement is bound to come; so do not seek to hurry it on. Limitless is He in His glory and sublimely exalted above anything people may associate with Him. He sends down angels with this divine inspiration, [bestowed] by His will on such of His servants as He pleases: ‘Warn [mankind] that there is no deity other than Me: so fear Me.’ (Verses 1-2)

De ongelovigen in Makkah vroegen de Profeet ﷺ vaak om hun straf in dit leven te bespoedigen, of om de straf die God voor hen in het hiernamaals heeft bewaard te bespoedigen. Naarmate de tijd verstreek zonder dat er een straf werd opgelegd, drongen zij er steeds vaker op aan de Profeet ﷺ om deze te bespoedigen, wat aantoonde dat het hen totaal niet kon schelen. Zij dachten dat Muĥammad hen waarschuwde voor iets dat nooit zou gebeuren. Zijn enige doel was, zoals zij zich voorstelden, hen te laten geloven in wat hij zei en zijn geloof te laten aanvaarden. Zij konden de wijsheid van God niet begrijpen in het geven van tijd aan hen. Noch konden zij Zijn genade waarderen. Zij wilden niet reflecteren op de tekenen die Hij overal in het universum om hen heen heeft geplaatst. Noch wilden zij reflecteren op Zijn openbaringen in de Qur’ān die de geest en de harten van mensen aanspreken. Dat is immers een veel effectievere aansprakelijkheid dan straf en lijden. Het is waardiger voor de mens, die God heeft geëerd toen Hij hem een verstand, gevoelens en een onafhankelijke wil gaf om te bestuderen, te reflecteren en vrije keuzes te maken.

The unbelievers in Makkah used to ask the Prophet to hasten their punishment in this life, or to hasten the punishment God has in store for them in the life to come. As time passed with no punishment being inflicted, they urged the Prophet more and more to hasten it, demonstrating that they could not care less. They thought that Muĥammad was warning them against something that would never happen. His only aim, as they imagined, was to get them to believe what he said and accept his faith. They could not understand God’s wisdom in giving them time. Nor could they appreciate His grace. They would not reflect on the signs He has placed everywhere in the universe around them. Nor would they reflect on His revelations in the Qur’ān which address people’s minds and hearts. That is after all a much more effective address than punishment and suffering. It is more worthy of man whom God has honoured when He gave him a mind, feelings and an independent will to study, reflect and make free choices.

De opening van de soera is zeer beslissend: “Het oordeel van God is onvermijdelijk.” Het impliceert dat het bevel is gegeven en dat de wil van God is geschied. Dit is voldoende voor het oordeel om plaats te vinden op de tijd die door God Zelf is vastgesteld. “Zoek het dus niet te bespoedigen.” De wetten van God werken in overeenstemming met Zijn wil. Ze kunnen niet worden bespoedigd, noch kunnen ze worden uitgesteld om aan de wensen van mensen te voldoen.

The opening of the sūrah is very decisive: “God’s judgement is bound to come.” It implies that the command has been given, and that God’s will has been made. This is sufficient for the judgement to come to pass at the time appointed for it by God Himself. “So do not seek to hurry it on.” God’s laws operate in accordance with His will. They cannot be hurried, nor can they be postponed to satisfy people’s wishes.

De verklaring hier vertelt ons dat het oordeel van God, om mensen op te wekken of Zijn straf te richten op hen die het verdienen, is vastgesteld. Het zal plaatsvinden op het moment dat God heeft bepaald. Er zal geen haast zijn en geen vertraging.

The statement here tells us that God’s judgement, to resurrect people or to inflict His punishment on those who deserve it, has been made. It will come to pass at the time God has determined. There will be no hurrying and no delay.

De beslissende aard van deze uitspraak is bijzonder effectief, zelfs bij degenen die proberen een onverschillig gezicht te trekken. Bovendien drukt het de waarheid uit. Alles wat God wil, zal onvermijdelijk plaatsvinden. Het feit dat Hij een oordeel heeft geveld, betekent dat het wordt uitgevoerd en dat het deel wordt van de werkelijkheid. Daarom is er noch sprake van een overdrijving van de feiten, noch van een afwijking ervan.

The decisive nature of this statement is especially effective, even on those who try to wear a careless face. Moreover, it expresses the truth. Whatever God wills is bound to take place. The fact that He has made a judgement means that it is carried out, and that it becomes part of reality. Hence, there is neither an overstatement of facts nor a deviation from them.

Hun overtuigingen, het toekennen van partners aan God, en alle valse concepten die zij op die basis formuleren, staan ver af van de ware natuur van God: “Grenzeloos is Hij in Zijn glorie en verheven boven alles wat mensen aan Hem kunnen toekennen.” (Vers 1)

Their beliefs, associating partners with God, and all the false concepts that they formulate on that basis, are far removed from God’s true nature: “Limitless is He in His glory and sublimely exalted above anything people may associate with Him.” (Verse 1)

Overtuigingen die goddelijkheid toeschrijven aan wie dan ook behalve God, missen elk fundament. Ze zijn het resultaat van degeneratief en schandelijk denken.

Beliefs that ascribe divinity to anyone other than God all lack foundation. They are the result of degenerate and disgraceful thinking.

God, die de mensheid niet overlaat aan hun dwaalgeloof en ongefundeerde concepten, zendt van hoogten neer wat hen leven geeft en hen redt: “Hij zendt engelen neer met deze goddelijke inspiratie, [geschonken] door Zijn wil aan degenen van Zijn dienaren die Hij wenst.” (Vers 2) Dit is Gods grootste gunst en zegen. Hij zendt niet alleen water neer uit de hemel om de aarde tot leven te wekken en fysiek leven te geven, maar Hij zendt ook de engelen neer met Zijn goddelijke inspiratie. De Arabische uitdrukking gebruikt het woord rah, wat ook ‘geest’ betekent, voor inspiratie. Dit voegt connotaties toe van leven binnen de zielen, gewetens en gevoelens van mensen, en binnen de samenleving, om hen allen te behoeden voor corruptie. Dit is het eerste dat God van hoogten neer aan de mensen zendt, en het is Zijn belangrijkste zegen en gunst. Gods puurste scheppingen, de engelen, worden neergezonden naar Zijn uitverkoren dienaren, de profeten, waarbij zij hen een boodschap geven die wordt samengevat in deze woorden: “Waarschuw [de mensheid] dat er geen godheid is behalve Ik: wees dus vrees voor Ale.” (Vers 2)

God, who does not abandon mankind to their erring beliefs and baseless concepts, sends down from on high what gives them life and saves them: “He sends down angels with this divine inspiration, [bestowed] by His will on such of His servants as He pleases.” (Verse 2) This is God’s greatest favour and blessing. He not only sends down water from the sky to make the earth quicken and to give physical life, but He also sends down the angels with His divine inspiration. The Arabic expression uses the word rah, which also means ‘spirit’, for inspiration. This adds connotations of life within people’s souls, consciences and feelings, and within society so as to preserve them all from corruption. This is the first thing that God sends down to people from on high, and it is His most important blessing and bounty. God’s purest creation, the angels, are sent down to His chosen servants, the prophets, giving them a message that is summed up in these words: “Warn [mankind] that there is no deity other than Me: so fear Ale.” (Verse 2)

De nadruk ligt hier op de eenheid van God, wat het centrale punt van het islamitische geloof is. Het blaast leven in de zielen van mensen. Het is ook het scheidingspunt tussen de weg die leven geeft en de weg die het vernietigt. Een ziel die niet gelooft in de eenheid van God is verloren, verward en wordt in alle richtingen getrokken door diverse en tegenstrijdige concepten en overtuigingen. Zij kan niet met haar hele wezen naar een definitief doel bewegen.

The emphasis here is on God’s oneness, which is the central point of the Islamic faith. It breathes life into people’s souls. It is also the parting point between the way which gives life and the way which destroys it. A soul that does not believe in God’s oneness is lost, confused, pulled in all directions by diverse and contradictory concepts and beliefs. It cannot move with its whole being towards a definite goal.

Het gebruik van de term rib in verwijzing naar de boodschap van God impliceert al deze zaken. Het vormt inderdaad een passende verwijzing naar hen aan het begin van deze soera, die spreekt over de grote verscheidenheid aan de gunsten van God. Het is de hoogste van al deze zegeningen, zonder welke alle andere hun waarde verliezen. Voorwaar, de mens maakt geen behoorlijk gebruik van iets op aarde of haalt er een behoorlijk voordeel uit, tenzij zijn ziel tot leven komt door de grote zegening van het geloof.

Use of the term rib in reference to God’s message implies all these. Indeed it provides a fitting reference to them at the beginning of this sūrah which speaks of the great variety of God’s favours. It is the top of all these blessings, without which all others lose their value. Indeed man does not make a proper use or derive proper benefit from anything on earth unless his soul comes alive with the great blessing of faith.

De waarschuwing krijgt een speciale vermelding zodat deze lijkt te fungeren als het centrale punt van de boodschap, omdat het grootste deel van de soera spreekt over de ongelovigen die Gods zegen ontkennen, verbieden wat God wettelijk heeft gemaakt, hun verbond met God schenden en het geloof geheel verwerpen. Dit maakt de waarschuwing aan het begin gepaster, gekoppeld aan een oproep om God te vrezen en te voorkomen dat men Zijn ongenoegen opwekt.

The warning is given a special mention so as to appear to be the central point of the message, because the larger part of the sūrah speaks about the unbelievers who deny God’s blessing, prohibit what God has made lawful, violate their covenant with God and reject faith altogether. This makes the warning more appropriate at the outset, coupled with a call to fear God and avoid incurring His displeasure.

De soera begint vervolgens met het schetsen van de aspecten van de schepping die de eenheid van de Schepper benadrukken, en de aspecten van zegening die bevestigen dat het God alleen is die hen allen schenkt. Deze worden geopenbaard in groepen die elkaar opeenvolgend volgen, beginnend met de schepping van de hemelen en de aarde, en overgaand naar de schepping van de mens: “Hij heeft de hemelen en de aarde in waarheid geschapen; hoog verheven is Hij boven alles wat mensen aan Hem kunnen toekennen. Hij schept de mens uit een zaadcel; toch is deze zelfde mens een openlijk tegenspreker.” (Versen 3-4)

The sūrah then begins to outline the aspects of creation that emphasize the oneness of the Creator, and the aspects of blessing that confirm that it is God alone who bestows them all. These are revealed in groups that follow one another sequentially, starting with the creation of the heavens and the earth, and moving to the creation of man: “He has created the heavens and the earth in truth; sublimely exalted is He above anything people may associate with Him. He creates man out of a drop of sperm; yet this same man is openly contentious.” (Verses 3-4)

“Hij heeft de hemelen en de aarde in waarheid geschapen.” (Vers 3) De waarheid vormt de kern van hun schepping en hun bestaan. Voorwaar, de waarheid is een essentieel element in het beheer van hun zaken en de zaken van de gehele schepping. Niets is tevergeefs of als een zinloos spel geschapen. Alles ontleent zijn bestaan aan de basis van de waarheid, en leidt uiteindelijk naar de waarheid. “Hoogverheven is Hij boven alles wat zij aan Hem toekennen.” (Vers 3) Hij is verheven boven hun heidense overtuigingen en boven alle wezens die zij aan Hem toekennen. Hij is inderdaad Degene die de hemelen en de aarde en alle wezens die daarin leven, heeft geschapen. Geen enkel wezen is het waard om Zijn partner te zijn. Voorwaar, Hij heeft geen partners.

“He has created the heavens and the earth in truth.” (Verse 3) The truth is at the core of their creation and their existence. Indeed the truth is an essential element in managing their affairs and the affairs of all creation. Nothing is created in vain or idle play. Everything derives its existence on the basis of the truth, and leads eventually to the truth. “Sublimely exalted is He above anything people may associate with Him.” (Verse 3) He is exalted above their pagan beliefs and above any creatures they associate with Him. He is indeed the One who has created the heavens and the earth and all beings that live in them. No creature is worthy of being His partner. Indeed He has no partners.

“Hij schept de mens uit een zaadcel; toch is deze mens een openlijk tegenspreker.” (Vers 4) De kloof is zo enorm tussen het begin en het einde, tussen de waardeloze zaadcel en de mens die openlijk tegenspraak biedt. Hij betwist zijn Heer en ontkent Hem. Hij voert discussies over Zijn bestaan of Zijn eenheid. Toch laat de wijze waarop het vers is geformuleerd geen ruimte tussen het oorsprongspunt, de zaadcel, en de volwassen man die betrokken is bij discussie en strijd. Dit toont aan dat het contrast volledig is en de kloof te groot. Dergelijke beknoptheid is bedoeld voor een versterkt effect.

“He creates man out of a drop of sperm; yet this same man is openly contentious.” (Verse 4) The gulf is so huge between the origin and the end, between the worthless sperm and the man in open contention. He disputes with his Lord and denies Him. He argues about His existence or His oneness. Yet the way the verse runs leaves no gap between the point of origin, the drop of sperm, and the grown up man engaged in dispute and contention. This shows the contrast to be complete and the gulf too wide. Such brevity is intended for enhanced effect.

Tegen de uitgestrektheid van de hemelen en de aarde valt de mens op. Daarom vermeldt de soera enkele aspecten van de schepping die God ondergeschikt heeft gemaakt aan de mens, beginnend met het vee: “Hij schept het vee dat jullie warmte en andere voordelen geeft; en daarvan verkrijgen jullie voedsel. En jullie vinden schoonheid in hen wanneer jullie hen in de avond naar huis drijven en wanneer jullie hen in de ochtend naar de weide brengen. En zij dragen jullie lasten naar verre landen, die jullie anders zonder veel moeite voor uzelf niet zouden kunnen bereiken. Jullie Heer is zeker de Meest Barmhartige, de Meest Genadevolle. En [Hij schept] paarden, muilezel en ezels voor jullie om op te rijden of om mee te pronken. En Hij schept andere zaken waarvan jullie geen kennis hebben.” (Versen 5-8)

Against the expanse of the heavens and the earth man stands out. Therefore, the sūrah mentions some of the creation God has made subservient to man, beginning with cattle: “He creates cattle which give you warmth and other benefits; and from them you obtain food. And you find beauty in them when you drive them home in the evening and when you take them out to pasture in the morning. And they carry your loads to distant lands, which you could not otherwise reach without much hardship to yourselves. Your Lord is certainly Most Compassionate, Merciful. And [He creates] horses, mules and asses for you to ride or put on show. And He creates other things of which you have no knowledge.” (Verses 5-8)

In talrijke situaties die vergelijkbaar zijn met de omgeving waarin de Qur’ān werd geopenbaard, en in elke agrarische setting, die wereldwijd de belangrijkste blijft, wordt de waarde van vee volledig erkend. De mensheid kan inderdaad niet overleven zonder vee. De bekendste veedieren in Arabië op dat moment waren kamelen, koeien, schapen en geiten. Aan de andere kant waren paarden, muilezel en ezels bedoeld voor het rijden en voor vertoon. Ze waren niet bedoeld om gegeten te worden. Er bestaat inderdaad onenigheid onder geleerden over de toelaatbaarheid van het eten van het vlees van deze dieren. Imam Abū Ĥanīfah vertrouwt op dit vers, dat de gebruiksdoelen van deze dieren definieert, om te zeggen dat paarden niet gegeten mogen worden. De meerderheid van de geleerden handhaaft echter dat het toelaatbaar is om ze te eten.

In numerous situations that are similar to the environment where the Qur’ān was revealed, and in any agricultural set-up, which remains the principal one in the whole world, the value of cattle is fully appreciated. Indeed mankind cannot survive without cattle. The better known cattle in Arabia at the time were camels, cows, sheep and goats. On the other hand, horses, mules and asses were for riding and show. They were not meant to be eaten. Indeed there is disagreement among scholars on the permissibility of eating the meat of these animals. Imām Abū Ĥanīfah relies on this verse which defines the uses of these animals to say that horses may not be eaten. The majority of scholars, however, maintain that they are permissible to eat.

Hierin vertrouwen zij op authentieke overleveringen (Hadith) en op de praktische profetische traditie (Sunnah).

In this they rely on authentic aĥādīth and on practical sunnah.

Aangezien de Qur’ān naar dit aspect van de zegeningen van God verwijst, verwijst zij naar de praktische behoeften die het vervult in het menselijk leven. Vee biedt warmte doordat wij hun huid, wol en haar gebruiken.

As the Qur’ān refers to this aspect of God’s blessings, it refers to the practical needs it fulfils in human life. Cattle give warmth as we use their hide, wool and hair.

Deze hebben zelfs nog meer voordelen. We verkrijgen ook melk en vlees van het vee. We worden eraan herinnerd dat het vee voedsel voor mensen biedt en hun lasten draagt wanneer zij reizen.

These have even further benefits. We also obtain milk and meat from cattle. We are reminded that cattle provide food for people and carry their loads when they travel.

Zonder vee zouden mensen tot voor kort grote moeilijkheden hebben ondervonden bij het bereiken van hun bestemming. Tegelijkertijd genieten we van hun schoonheid, in het bijzonder wanneer we hen in de avond naar huis drijven en wanneer we hen in de ochtend naar de weide brengen. Alleen al het kijken naar hun beweging, sterk en vol vitaliteit, geeft ons plezier. Plattelandsbewoners zijn beter in staat dan stadbewoners om de betekenissen te waarderen waarnaar deze verzen verwijzen.

Without cattle, people would until recently have found great difficulty in reaching their destination. At the same time we enjoy their beauty, particularly when we drive them home in the evening and when we take them to pasture in the morning. Just looking at them moving along, strong and full of vigour, gives us pleasure. Rural people are better able than town dwellers to appreciate the meanings to which these verses refer.

Paarden, muilezels en ezels vervullen ook andere menselijke behoeften. Ze worden gebruikt als rijdieren of ze worden tentoongesteld vanwege hun schoonheid: “En [Hij schept] paarden, muilezels en ezels om op te rijden of om te tonen.” (Vers 8) Hier stuiten we op een bijzonder interessant punt in de islamitische levensbeschouwing, waarbij schoonheid een belangrijk aspect vormt.

Horses, mules and asses also meet other human needs. They are used as mounts to ride or, they are put on show for their beauty: “And [He creates] horses, mules and asses for you to ride or put on show.” (Verse 8) Here we encounter a particularly interesting point in the Islamic outlook of life, whereby beauty constitutes an important aspect.

De zegen van God bevredigt niet enkel essentiële behoeften, zoals voedsel, drank en rijtransport. Het bevredigt ook gezonde verlangens die verder gaan dan de basisbehoeften. Hier vinden we de bevrediging van de zintuigen die genieten van schoonheid en plezier zoeken, en het bevredigt ook menselijke gevoelens die verheven zijn boven dierlijke verlangens en behoeften.

God’s blessing does not merely satisfy essential needs, such as food, drink and mounts. It also satisfies healthy desires beyond basic needs. Here we find satisfaction of the sense that enjoys beauty and seeks pleasure, and also satisfies human feelings that are more sublime than animal desires and needs.

“Uw Heer is zeker de Meest Barmhartige, de Meest Genadevolle.” (Vers 7) Dit commentaar verwijst in het bijzonder naar het dragen van zware lasten naar verre landen die mensen anders niet hadden kunnen bereiken zonder veel ontbering te ondergaan. Zo vestigt het commentaar onze aandacht op de grote zegeningen die God ons heeft geschonken door het scheppen van vee, en op de grote barmhartigheid die deze zegening vergezelt.

“Your Lord is certainly Most Compassionate, Merciful.” (Verse 7) This comment refers in particular to the carrying of heavy loads to distant lands which people could not reach otherwise without enduring much hardship. Thus the comment directs our attention to the great blessings that God has given us by creating cattle, and to the great mercy accompanying this blessing.

“En Hij schept zaken waarvan jullie geen kennis hebben.” (Vers 8) Deze zin becommentarieert de schepping van vee, paarden, muilezel en ezels en de verschillende toepassingen waarvoor zij worden gebruikt en de voordelen die zij bieden. Zo nodigt het de verbeelding van mensen uit om verder te kijken dan hun directe omgeving en de tijd waarin zij leven. Voorbij wat er op een bepaalde plaats en in een bepaalde tijd bestaat, zijn er andere vormen en soorten leven. God wil dat mensen dit verwachten om zo hun visie te verbreden. Hij wil ook dat zij dergelijke andere vormen van leven accepteren wanneer deze beschikbaar zijn.

“And He creates things of which you have no knowledge.” (Verse 8) This sentence comments on the creation of cattle, horses, mules and asses and the different uses to which they are put and the benefits they provide. Thus it invites people’s imagination to look beyond their immediate environment and the time in which they live. Beyond what exists at a particular location and in a particular time there are other forms and types of life. God wants people to expect this so as to broaden their vision. He also wants them to accept such other forms of life when they are available.

Zij mogen niet weigeren om van dergelijke nieuwe soorten te profiteren door te zeggen dat zij alleen de vee, paarden, muilezel en ezels zullen gebruiken die hun vader gebruikten. Evenzo mag niemand zo rigide zijn om te zeggen dat aangezien de Qur’ān alleen deze heeft genoemd, er geen andere vorm van transport gebruikt kan worden.

They must not refuse to benefit by such new types, saying that they will only use the cattle, horses, mules and asses their fathers used. Similarly, no one should be so rigid as to say that since the Qur’ān only mentioned these, no other form of transport can be used.

Islam is open van geest en flexibel. Het rust zijn volgelingen uit met het vermogen om alle potentie en middelen te gebruiken die op elk moment beschikbaar zijn. De Qur’ān bereidt zo de geesten en harten van mensen voor om alles te ontvangen wat God creëert en wat de wetenschap in de toekomst ontdekt of produceert. Een juiste islamitische gewetenshouding staat altijd klaar om elke nieuwe, opmerkelijke toevoeging aan Gods schepping of aan wetenschappelijke ontdekkingen te accepteren. Door de jaren heen zijn er vele nieuwe middelen voor het rijden en het vervoeren van lasten toegevoegd, evenals vele objecten van schoonheid. Geen van deze was bekend bij de mensen toen de Qur’ān werd geopenbaard. Er zullen er nog veel meer zijn die ons onbekend zijn. De Qur’ān bereidt ons voor om deze zonder moeite te accepteren door te verklaren dat God “dingen schept waarvan jullie geen kennis hebben.” (Vers 8)

Islam is open minded and flexible. It equips its followers with the ability to use all potentials and resources that are available at any time. The Qur’ān thus prepares people’s minds and hearts to receive whatever God creates and science discovers or produces in the future. A proper Islamic conscience is always ready to accept any new remarkable addition to God’s creation or to scientific discovery. Over the years many new means of riding and carrying loads have been added, as well as many objects of beauty. None of these were known to people when the Qur’ān was revealed. There will be many more which are unknown to us. The Qur’ān prepares us to accept these without difficulty by stating that God “creates things of which you have no knowledge.” (Verse 8)

Binnen de context van vervoer, het rijden en het reizen om bepaalde bestemmingen op aarde te bereiken, voegt de soera andere doelstellingen toe die we kunnen bereiken door langs mentale wegen te reizen. Zo is de weg naar het geloof, wat een rechte weg is die geen bochten heeft. Het gaat niet voorbij aan het gedefinieerde doel. Er zijn andere wegen die niet naar dezelfde bestemming leiden. Nu heeft God toegezegd de weg die naar Hem leidt duidelijk en goed gedefinieerd te maken. Hij wijst deze aan via de tekenen die Hij in het universum heeft geplaatst en via Zijn boodschappers: “Het is God alleen die de juiste weg wijst. Toch kunnen velen ervan afwijken. Had Hij zo gewild, dan had Hij jullie allen recht geleid.” (Vers 9)

Within the context of carriage, riding and travelling to reach certain destinations on earth, the sūrah adds other objectives which we can reach by travelling along mental ways. Such is the road to faith, which is a straight way that has no turnings. It does not go beyond the defined goal. There are other ways that do not lead to the same destination. Now God has undertaken to make the way leading to Him clear and well defined. He points it out through the signs He has placed in the universe and through His messengers: “It is God alone who points to the right path. Yet many may swerve from it. Had He so willed, He would have guided you all aright.” (Verse 9)

Het juiste pad is het rechte pad dat hier of daar niet buigt. Het gaat rechtstreeks naar zijn bestemming, zonder enige afwijking toe te laten. Een kronkelend pad kan wegvoeren van de bestemming, of er voorbij gaan, zonder er te stoppen.

The right path is the straight one which does not bend here or there. It goes directly to its destination, allowing for no deviation. A swerving path may lead away from the destination, or may go beyond it, without stopping at it.

“Als Hij dat gewild had, had Hij jullie allen recht geleid.” (Vers 9) Maar het is Zijn wil geweest dat Hij de mens schept met de dubbele neiging om Zijn leiding te volgen of om dwaalwegen te bewandelen, en om hem te laten kiezen om op een van beide wegen te volgen. Daarom volgen sommige mensen het juiste pad en volgen anderen dwaalwegen. Geen van beide types gaat buiten de wil van God, die heeft bepaald om de mens de vrije keuze te laten.

“Had He so willed, He would have guided you all aright.” (Verse 9) But it has been His will that He creates man with the dual propensity to follow His guidance or to go astray, and to let him choose to follow either way. Hence, some people follow the right path and some follow swerving ways. Neither type goes beyond God’s will which has determined to allow man free choice.

Vervolgens volgen de tweede groep van grote tekenen in Gods schepping en Zijn onbeperkte zegeningen:

The second group of great signs in God’s creation and His unlimited blessings then follow:

Het is Hij die water uit de hemel doet neerdalen. Daarvan drinken jullie, en daarmee laten Hij de planten groeien waarop jullie jullie vee laten grazen. En daarmee laat Hij voor jullie gewassen groeien, en olijfbomen, en dadelpalmen, en druiven, en alle andere soorten vruchten. Voorwaar, hierin is een teken voor een volk dat nadenkt. (Versen 10-11)

It is He who sends down water from the skies. From it you drink, and with it grow the plants on which you pasture your cattle. And with it He causes crops to grow for you, and olive trees, and date-palms, and grapes, and all other kinds of fruit. Surely in this there is a sign for people who think. (Verses 10-11)

Water stroomt neer uit de hemel in overeenstemming met wetten die God in de natuur heeft geplaatst en in werking heeft gesteld. Het zijn deze wetten die de stroming van dergelijk water beheersen en het resultaat ervan teweegbrengen in overeenstemming met de wil van God. Voorwaar, Hij initieert elke beweging en bepaalt elk resultaat door een bijzondere daad van wil. Het water wordt hier genoemd als een aspect van de genade van God. “Waaruit jullie drinken.” Het heeft dus de eigenschap geschikt te zijn om te drinken. De andere eigenschap volgt daarna: “En waarmee jullie de planten laten groeien waarop jullie jullie vee laten grazen.” (Vers 10) Deze verwijzing sluit goed aan bij de eerdere vermelding van vee. Het zorgt voor harmonie tussen de weide en het vee. Er wordt ook verwezen naar planten die dienen als voedsel voor de mens, waaronder olijven, dadels en druiven, en vele andere soorten fruit.

Water pours down from the sky in accordance with laws that God has placed in nature and set into operation. It is these laws that control the running of such water and bring about its outcome in accordance with God’s will. Indeed He initiates every movement and determines every result by a special act of will. The water is mentioned here as an aspect of God’s grace. “From it you drink.” So it has the quality of being suitable for drinking. Its other quality follows: “And with it grow the plants on which you pasture your cattle.” (Verse 10) This reference fits in well with the earlier mention of cattle. It provides harmony between the pasture and cattle. A reference is also made to plants which serve as food for man, including olives, dates and grapes, and many other types of fruit.

“Zeker, hierin is een teken voor mensen die nadenken.” (Vers 11) Er is zeker een teken in de manier waarop God het universum heeft ontworpen en de wetten ervan heeft vastgesteld, zodat ze passen bij het menselijk leven.

“Surely in this there is a sign for people who think.” (Verse 11) There is certainly a sign in the way God has designed the universe and set its laws so that they fit human life.

De mens zou niet in staat zijn geweest om op deze planeet te overleven als de natuurwetten ongeschikt waren geweest voor zijn natuur en levensbehoeften. Dat de mens op het aardoppervlak is geplaatst, is niet door blinde toevalligheid gebeurd. Het is ook geen kwestie van toeval dat de verhoudingen en relativiteit tussen onze planeet en andere planeten en sterren zijn zoals ze zijn, of dat de klimatologische omstandigheden zo geschikt zijn om het menselijk leven te ondersteunen en te voldoen aan de behoeften en verlangens van de mens.

Man would not have been able to survive on this planet had the laws of nature been unsuitable for his nature and life needs. That man is placed on the surface of the earth has not come about by blind coincidence. Nor is it a matter of coincidence that proportions and relativity between our planet and other planets and stars are as they are, or that climatic conditions are so suitable to support human life and satisfy man’s needs and desires.

De mensen die nadenken, zijn degenen die begrijpen dat er een uitgebreide en wijze planning in het universum is. Zij relateren een natuurlijk fenomeen zoals regen en de effecten ervan — het initiëren van leven en het helpen groeien en vrucht dragen van planten en bomen — aan de hogere wetten van het bestaan en het bewijs dat wijst naar de Schepper die geen partners heeft. Zij waarderen dat alles deel uitmaakt van Zijn planning en onder Zijn beheer staat. De onverschilligen zien dergelijke verschijnselen elke ochtend en elke avond, in de winter en de zomer, maar het roept niets op in hun geest. Zij voelen geen enkele drang om te proberen de Eenige te identificeren die dit unieke en opmerkelijke systeem heeft ontworpen.

The people who think are the ones who understand that there is elaborate and wise planning in the universe. They relate a natural phenomenon such as rain and its effects of initiating life and helping plants and trees to grow and yield their fruit to the higher laws of existence and the evidence pointing to the Creator who has no partners. They appreciate that everything is part of His planning and under His management. The careless see such phenomena every morning and every evening, winter and summer, but it stirs nothing in their minds. They do not feel any urge to try to identify the One who has designed this unique and remarkable system.

Een derde groep tekenen wordt vervolgens toegevoegd: “En Hij heeft de nacht en de dag en de zon en de maan aan jullie onderworpen gemaakt; en alle sterren zijn onderworpen aan Zijn bevel. Hierin zijn tekenen voor mensen die hun verstand gebruiken.” (Vers 12)

A third group of signs are then added: “And He has made the night and the day and the sun and the moon to be subservient to you; and all the stars are subservient to His command. In this there are signs for people who use their reason.” (Verse 12)

Een ander aspect van het volmaakte ontwerp van de schepping en de zegeningen die tegelijkertijd aan de mensheid zijn geschonken, is de schepping van de nacht, de dag, de zon, de maan en de sterren. Al deze zaken helpen bij het vervullen van onze behoeften op aarde. Wij zeggen niet dat zij voor de mens zijn geschapen, maar zij zijn gemaakt om zijn bestaan te dienen en hem ten goede te komen. Het fenomeen van de opeenvolging van dag en nacht heeft een diepgaand effect op het menselijk leven. Als iemand twijfelt, laat hem dan een dag voorstellen die niet wordt gevolgd door een nacht, of een nacht die niet wordt gevolgd door een dag, en laat hem reflecteren op wat dat zou betekenen voor het leven van mensen, dieren en planten op aarde.

Another aspect of the perfect design of creation and the blessings bestowed on mankind at the same time is the creation of the night, day, sun, moon and stars. All these help to meet our needs on earth. We do not say that they have been created for man, but they are made to serve his existence and to benefit him. The phenomenon of the succession of day and night has a profound effect on human life. If anyone is in doubt, let him imagine a day that is not followed by a night, or a night not followed by a day, and reflect what that would mean to the life of human beings, animals and plants on earth.

Hetzelfde geldt voor de zon en de maan. Zij hebben een directe invloed op het leven op aarde, de oorsprong ervan, het behoud en de groei. Bovendien: “alle sterren zijn onderworpen aan Zijn bevel.” (Vers 12) Zij dienen de belangen van de mens en andere wezens die alleen aan God bekend zijn. Dit alles is, opnieuw, onderdeel van de wijze en uitgebreide planning die alles in het universum omvat. De harmonie en balans tussen alle universele wetten worden gewaardeerd door mensen die hun verstand gebruiken en overpeinzen wat voorbij deze wetten ligt: “Hierin zijn tekenen voor mensen die hun verstand gebruiken.” (Vers 12)

The same applies to the sun and moon. They have a direct bearing on life on earth, its origin, maintenance and growth. Moreover, “all the stars are subservient to His command.” (Verse 12) They serve the interests of man and other beings known only to God. All this is, again, part of the wise and elaborate planning that includes everything in the universe. The harmony and balance between all universal laws are appreciated by people who use their reason and contemplate what lies beyond these laws: “In this there are signs for people who use their reason.” (Verse 12)

Nog een andere groep zegeningen die God de mensheid schenkt, wordt eveneens vermeld:

Yet another group of blessings that God bestows on mankind is also mentioned:

“Op de aarde heeft Hij voor jullie zaken van verschillende kleuren geschapen; voorwaar, daarin is een teken voor mensen die de les nemen.” (Vers 13)

“On the earth He has fashioned for you objects of various hues; surely in this there is a sign for people who take heed.” (Verse 13)

Wat God heeft geschapen en op de aarde heeft geplaatst, is fantastisch in zijn natuur en diversiteit. We hoeven slechts de metalen te noemen die in de bodem beschikbaar zijn. Deze ondersteunen het leven van hele gemeenschappen tijdens verschillende perioden. Het is voldoende om een blik te werpen op deze verborgen hulpbronnen om de grote zegen te waarderen waarnaar de soera verwijst. Deze worden voor de mensheid bewaard totdat zij voldoende vooruitgang hebben geboekt om deze hulpbronnen te gebruiken wanneer zij nodig zijn. Telkens wanneer er wordt gezegd dat een grote schat is uitgeput, wordt er een andere ontdekt. Dit alles is deel van de voorziening die God tot dienst van de mens heeft gesteld. “Zeker, hierin is een teken voor mensen die de les nemen.” (Vers 13) Dergelijke mensen vergeten niet dat het de machtige hand van God is die deze schatten en hulpbronnen voor hen verborgen heeft gehouden totdat zij in staat zijn om er gebruik van te maken.

What God has created and placed on the earth is fantastic in its nature and diversity. We need only to mention the metals that are available in the soil. These support the life of whole communities during different periods. It is sufficient to cast a glance at these hidden resources to appreciate the great blessing to which the sūrah refers. These are kept for mankind until they have achieved sufficient progress to make use of these resources when they are needed. Whenever it is said that a great treasure has been exhausted, another is discovered. All this is part of the provision God has placed at man’s service. “Surely in this there is a sign for people who take heed.” (Verse 13) Such people do not forget that it is God’s able hand that has kept these treasures and resources hidden for them until they are able to make use of them.

Vervolgens worden we gewezen op een andere groep van Gods schepping, namelijk de zee en het leven in de zee. Het water is zout en kan niet worden gebruikt voor drinkwater of irrigatie. Toch bevat het een fantastisch scala aan zegeningen die God de mens schenkt: “Het is Hij die de zee ondergeschikt heeft gemaakt (aan Zijn wetten), zodat jullie er vers vlees uit kunnen eten en er edelstenen uit kunnen halen die jullie kunnen dragen. Jullie zien de schepen door de golven ploegen, zodat jullie op zoek kunnen gaan naar Zijn gunst, en zodat jullie dankbaar kunnen zijn.” (Vers 14)

We are then alerted to another group of God’s creation which is the sea and its animal life. Its water is salty and cannot be used for drinking or irrigation. Yet it includes a fantastic range of blessings that God bestows on man: “It is He who has made the sea subservient to (His laws), so that you may eat fresh meat from it, and take from it gems which you may wear. You see the ships ploughing through the waves, so that you may be able to go forth in quest of His bounty, and that you may be grateful.” (Verse 14)

De zee en haar levensvormen vervullen ook vele menselijke behoeften en bevredigen diverse menselijke verlangens. Eruit verkrijgen we verse vis en andere soorten om te eten. Hierin vinden we parels en koralen die we als versieringen gebruiken. Sommige gemeenschappen blijven schelpen gebruiken als persoonlijke versieringen of om er artefacten van te maken. De verwijzing naar schepen duidt ook op het element van schoonheid en de bevrediging daarvan, en niet enkel op het gebruik van scheepvaart voor transport. “Je ziet de schepen door de golven ploegen.” (Vers 14) De uitdrukking hier trekt onze aandacht naar de schoonheid die we overal in het universum zien. Dergelijke schoonheid valt op, net zoals het object dat we beschouwen wordt gezien als dienend aan een bepaald doel en het vervullen van een gevoelde behoefte. We hoeven dergelijke schoonheid slechts te waarderen en onszelf niet te beperken tot behoeften die bevredigd moeten worden.

The sea and its life forms also meet many human needs and satisfy various human desires. From it we obtain fresh fish and other species to eat. In it we find pearls and corals which we use as ornaments. Some communities continue to use shells as personal ornaments or to make artefacts from them. The reference to ships also hints at the element of beauty and its satisfaction, not merely the use of shipping for transport. “You see the ships ploughing through the waves.” (Verse 14) The expression here draws our attention to the beauty we see everywhere in the universe. Such beauty stands out just as the object we are contemplating is seen to serve a definite purpose and meet a felt need. We only need to appreciate such beauty and not confine ourselves to needs that must be satisfied.

De verzen hier vestigen onze aandacht op het feit dat we moeten zoeken naar wat God ons aan voorziening en gunst heeft gegeven, en op onze plicht om Hem te danken dat Hij voedsel, versiering en schoonheid voor ons in de zoute zee heeft geplaatst: “zodat jullie kunnen uitvaren op zoek naar Zijn gunst, en zodat jullie dankbaar kunnen zijn.” (Vers 14)

The verses here draw our attention to the fact that we should seek what God has given us of provision and bounty, and to our duty of giving thanks to Him for having placed food, ornament and beauty for us in the salty sea: “so that you may be able to go forth in quest of His bounty, and that you may be grateful.” (Verse 14)

De laatste groep van Gods talrijke zegeningen die in dit passage worden genoemd, verwijst naar verschillende aspecten van Gods schepping: “Hij heeft stevige bergen op de aarde geplaatst, opdat zij niet met jullie zou wankelen; en rivieren en paden, zodat jullie jullie weg kunnen vinden, evenals wegwijzers. Ook door de sterren worden mensen geleid.” (Versen 15-16)

The last group of God’s numerous blessings mentioned in this passage refers to different aspects of God’s creation: “He has placed firm mountains on earth lest it should sway with you; and rivers and paths so that you may find your way, as well as landmarks. By the stars, too, are people guided.” (Verses 15-16)

De moderne wetenschap biedt ons verschillende theorieën die de vorming van bergen verklaren, maar zij vermeldt niet hun functie waar de Qur’ān naar verwijst. De belangrijkste van deze tegenstrijdige theorieën is dat het oppervlak van de aarde kromp naarmate deze afkoelde na de initiële verbrandingsfase. Dit leidde vervolgens tot de vorming van valleien, heuvels en bergen op het oppervlak. Toch vermeldt de Qur’ān dat de bergen ervoor zorgen dat de aarde in evenwicht blijft. Deze functie krijgt door wetenschappers niet de vereiste aandacht.

Modern science gives us several theories which explain the formation of mountains, but it does not mention their function to which the Qur’ān refers. The most important of these contradictory theories is that the surface of the earth shrank as it cooled down after its initial burning stage. This then led to the formation of valleys, hills and mountains on its surface. Yet the Qur’ān mentions that the mountains ensure that the earth remains well balanced. This function is not given due attention by scientists.

In tegenstelling tot de stevige bergen, worden onze aandachten getrokken naar de stromende rivieren en de wegen die we volgen. Er is een directe link tussen de rivieren en de bergen in dit tafereel. Veel rivieren beginnen bij een berg, waar regenwater zich verzamelt.

In contrast with the firm mountains, our attentions are drawn to the running rivers and the roads we follow. There is a direct link between the rivers and the mountains in this scene. Many a river starts at a mountain, where rain-water gathers.

De wegen hebben ook een directe verbinding met zowel bergen als rivieren. Ze bieden een andere schakel met de algemene sfeer van beweging, vee, rijdieren en transport.

The roads also have a direct link with both mountains and rivers. They provide another link to the general atmosphere of movement, cattle, mounts and transport.

Naast de wegen liggen de herkenningspunten die mensen gebruiken om er zeker van te zijn dat zij het juiste pad volgen. Deze omvatten heuvels, bergen en open ruimtes, evenals de sterren die reizigers zowel op zee als op het land leiden.

Juxtaposed with the roads are the landmarks which people use to ensure that they are following the right way. These include hills, mountains and open spaces, as well as the stars which guide travellers on sea and dry land alike.

Nu de aspecten van de schepping, de zegeningen en het grootse ontwerp zijn voltooid in dit eerste gedeelte van de soera, volgt een commentaar om het punt waar het om gaat te benadrukken, namelijk de eenheid van God, die verheven is boven al die wezens die mensen als partners met Hem associëren:

Now that the aspects of creation, blessings and great design have been completed in this first passage of the sūrah, a comment follows to emphasize the point at issue, namely the oneness of God who is sublimely exalted above all those beings people associate as partners with Him:

Is Hij die schept dan gelijk aan een die niets kan scheppen? Zullen jullie dan niet nadenken? Als je de zegeningen van God zou willen tellen, dan zul je ze nooit kunnen berekenen. God is inderdaad Zeer Vergevingsgezind, Barmhartig. God weet alles wat jullie geheim houden en alles wat jullie openbaar maken. Die wezens die sommige mensen naast God aanroepen, kunnen niets scheppen; zijzelf zijn geschapen. Zij zijn dood, niet levend, en zij weten niet wanneer zij weer tot leven zullen worden gewekt. (Verzen 17-21)

Is He, then, who creates like one that cannot create? Will you not, then, think? Should you try to count God’s blessings, you will never be able to compute them. God is indeed Much Forgiving, Merciful. God knows all that you keep secret and all that you bring into the open. Those beings that some people invoke beside God cannot create anything; they themselves are created. They are dead, not living, and they do not know when they will be raised back to life. (Verses 17-21)

Deze opmerking komt op het meest opportun ge moment. We zijn allen bereid de kern van het punt te accepteren: “Is Hij, die schept, dan gelijk aan een die niet kan scheppen?” (Vers 17) Zou er meer dan één antwoord kunnen zijn? Nee! Natuurlijk niet! Zij zijn niet gelijk. Is het mogelijk dat een menselijk wezen God, die dit alles heeft geschapen, gelijkstelt aan valse godheden die niets scheppen? “Zouden jullie dan niet nadenken?” (Vers 17) Het punt behoeft niet meer dan een beetje reflectie en de gehele zaak is beslecht.

This comment comes at the most opportune time. We are all ready to accept the point it makes: “Is He, then, who creates like one that cannot create?” (Verse 17) Could there be more than one answer? No! Of course not! They are not alike. Is it possible that a human being can equate God who has created all these with false deities that create nothing? “Will you not, then, think? (Verse 17) The point needs no more than a little reflection and the whole case is set to rest.

De soera vermeldt een grote verscheidenheid aan de zegeningen van God. Nu becommentarieert deze dit door te zeggen: “Als je de zegeningen van God probeert te tellen, zul je ze nooit kunnen berekenen.” (Vers 18) Als mensen niet eens in staat zijn om de zegeningen van God te berekenen, is de kans veel kleiner dat zij God genoeg hiervoor kunnen danken. Inderdaad, de meeste zegeningen blijven onopgemerkt door de mens, omdat ze hem te bekend zijn. Hij is hierdoor onwetend over hun belang. Hij merkt het belang van een zegening die hij als vanzelfsprekend heeft beschouwd pas op wanneer deze wordt ingetrokken. We hoeven maar te bedenken hoe onwetend we zijn over het belang van verschillende organen en systemen in ons lichaam. We herinneren ons dit pas wanneer we ziek zijn, omdat onze organen niet naar behoren functioneren. Desondanks zorgt de vergeving van God ervoor dat de tekortkomingen en het gebrek aan dankbaarheid van de mens worden over het hoofd gezien: “God is inderdaad Alvergevend, Genadig.” (Vers 18)

The sūrah mentions a great variety of God’s blessings. Now it comments on this, saying: “Should you try to count God’s blessings, you will never be able to compute them.” (Verse 18) If people are unable even to compute God’s blessings, they are much less likely to be able to thank God enough for them. Indeed most blessings remain unnoticed by man, because they are too familiar to him. He is thus oblivious to their importance. He only notices the importance of a blessing that he has taken for granted when it is withdrawn. We need only remember how oblivious we are of the importance of different organs and systems in our bodies. We only remember this when we are ill, because our organs are not functioning properly. Nevertheless, God’s forgiveness ensures that man’s shortcomings and lack of gratitude are overlooked: “God is indeed Much Forgiving, Merciful.” (Verse 18)

De Schepper weet donders goed wat Hij heeft geschapen, wat daarvan openbaar is en wat verborgen blijft: “God weet alles wat jullie geheim houden en alles wat jullie openbaar maken.” (Vers 19) Hoe kunnen zij Hem gelijkstellen aan hun vermeende godheden, die noch scheppen, noch enige kennis bezitten. Zij zijn inderdaad dood, zonder enig leven. Zij hebben inderdaad geen gevoelens: “Die wezens die sommige mensen naast God aanroepen, kunnen niets scheppen; zijzelf zijn geschapen. Zij zijn dood, niet levend, en zij weten niet wanneer zij weer tot leven zullen worden gewekt.” (Versen 20-21)

The Creator knows full well what He has created, what is apparent of it and what is concealed: “God knows all that you keep secret and all that you bring into the open.” (Verse 19) How can they equate Him with their alleged deities who neither create nor have any knowledge. They are indeed dead, having no life whatsoever. Indeed they have no feelings: “Those beings that some people invoke beside God cannot create anything; they themselves are created. They are dead, not living, and they do not know when they will be raised back to life.” (Verses 20-21)

De verwijzing hier naar de opstanding impliceert dat de Schepper met zekerheid de tijd ervan moet weten, omdat de opstanding complementair is aan de schepping. Het is op dat moment dat de levenden hun beloning ontvangen voor wat zij in het leven hebben gedaan. De godheden die niet weten wanneer hun aanbidders tot leven worden gewekt, zijn slechts een bespotting. Een ware Schepper bepaalt wanneer Hij Zijn schepping opwekt.

The reference here to the resurrection implies that the Creator must, for certain, know its time, because resurrection is complementary to creation. It is then that the living receive their reward for what they have done in life. The deities that do not know when their worshippers are raised to life are only a mockery. A true Creator determines when to resurrect His creation.

Al-Nahl ( God de Schepper van Alles ) 1-21

Overzicht

Een naderend ernstig gebeurtenis

Schepping en Barmhartigheid

Overvloed aan zegeningen

Valse godheden die niets creëren