God richt Zich dan tot Zijn Boodschapper ﷺ om hem op te dragen tevreden en geduldig te blijven in het aangezicht van alle tegenwerking en valse beschuldigingen, waarbij Hij hem zegt dat hij die mensen die zich zo tegen Hem gedragen, aan Hem moet overlaten om mee om te gaan:
God then directs His Messenger to remain content and patient in the face of all opposition and false accusation, telling him to leave those people who so behave to Him to deal with:
Draag met geduld wat mensen mogen zeggen, en verlaat hun gezelschap met edele waardigheid. Laat aan Mij over wie de waarheid ontkent en geniet van de gemakken van dit leven. Blijf een korte tijd bij hen. Wij hebben zware boeien en een vlammende vuur, voedsel dat de keel verstikt en pijnlijke lijden op de dag dat de aarde en de bergen zullen schudden, en de bergen zullen uiteenvallen in hopen verschuivend zand. Wij hebben u een Boodschapper gestuurd om uw getuige te zijn, net zoals Wij een boodschapper naar Pharaoh stuurden.
Endure with patience what people may say, and leave their company with noble dignity. Leave to Me those who deny the truth and enjoy the comforts of this life. Bear with them for a little while. We have heavy fetters and a blazing fire, food that chokes and painful suffering on the day when the earth and the mountains will shake, and the mountains will crumble into heaps of shifting sand. We have sent you a Messenger to be your witness, just as We sent a messenger to Pharaoh.
Farao gehoorzaamde de boodschapper niet, en daarom hebben Wij hem een zware straf toegebracht. Hoe zullen jullie, als jullie blijven ongeloven, jezelf beschermen tegen een dag die het haar van kinderen grijs zal maken? Dat is de dag waarop de hemelen zullen scheuren. De belofte van God zal zeker worden vervuld. (Verzen 10-18)
Pharaoh disobeyed the messenger, and so We inflicted on him a severe punishment. How will you, if you continue to disbelieve, guard yourselves against a day that will turn childrens hair grey? That is the day when the skies shall be rent asunder. God's promise will certainly be fulfilled. (Verses 10-18)
Als het eerste verslag met betrekking tot de openbaring van de opening van deze soera correct is en dat dit plaatsvond tijdens de vroege dagen van de islamitische boodschap, dan betekent dit dat dit tweede gedeelte later werd geopenbaard, nadat de oproep tot de islam publiek werd en begon weerstand te ondervinden van degenen die deze ontkenden. Sommigen van hen waren hoogmoedig in hun verzet en spraken slecht over de Profeet ﷺ en de gelovigen. Als daarentegen het tweede verslag nauwkeuriger is, dan werd het eerste deel van de soera in zijn geheel geopenbaard toen de Profeet ﷺ te maken kreeg met de vastberaden tegenwerking van de ongelovigen tegenover zijn boodschap. Hoe het ook zij, we zien dat het gebod om geduldig te blijven volgt op het gebod om u te wijden aan nachtaanbidding en u bezig te houden met het verheerlijken van God. Deze twee instructies worden vaak samen gegeven met als doel de pleitbezorgers van de goddelijke boodschap te versterken met de hulp die zij nodig hebben tijdens hun lange reis. Deze pleitbezorgers hebben te kampen met moeilijkheden, zowel van binnenuit als van buitenaf door de tegenstanders van de islam. Beide soorten moeilijkheden zijn uiterst zwaar om mee om te gaan. Daarom is het eerste gebod om geduldig te blijven: “Verdraag met geduld wat mensen mogen zeggen { \ wat verontwaardigend kan zijn. Vervolgens komt een evenzeer edel gebod:
If the first report concerning the revelation of this surah's opening is correct and that it took place during the early days of the Islamic message, this means that this second passage was revealed later, after the call to Islam went public and began to encounter opposition from those who denied it. Some of these were arrogant in their opposition, speaking ill of the Prophet and the believers. If, on the other hand, the second report is more accurate, then the first part of the surah was revealed in full when the Prophet was at the receiving end of the unbelievers’ determined opposition to his message. Be that as it may, we see that the directive to remain patient comes after the one to attend to night worship and engage in glorifying God. These two instructions are often given together with the aim of reinforcing the advocates of the divine message with the help they need along their long journey. These advocates contend with difficulties both from within themselves and from outside by the opponents of Islam. Both types of difficulty are extremely hard to deal with. Hence, the first directive is to remain patient: “Endure with patience what people may say \ which may be infuriating. Next comes a similarly magnanimous directive:
“En verlaat hun gezelschap met een edele waardigheid.” (Vers 10) Geen behoefte aan enige berisping, het tonen van boosheid, wrijving of vijandigheid. Dat was de koers van de islamitische boodschap in Makkah, in het bijzonder in de vroege dagen.
“And leave their company with noble dignity." (Verse 10) No need for any remonstration, showing anger, friction or hostility. Such was the policy of the Islamic message in Makkah, particularly in the early days.
Het was slechts een aanspreking van harten en geesten, waarbij de waarheid op een kalme en waardige manier voor de mensen werd neergelegd.
It was only an address to hearts and minds, putting the truth before people in a calm and dignified way.
Deze beleid van het met nobele waardigheid verlaten van het gezelschap van hoogmoedige tegenstanders is niet eenvoudig; het vereist geduld naast de herinnering aan en verheerlijking van God. Geduld werd door God geboden aan eenieder van Zijn boodschappers, keer op keer, en geboden aan Zijn dienaren die in Zijn boodschappers geloofden. Niemand kan zich wijden aan de boodschap van God, tenzij hij geduld als zijn belangrijkste toevlucht, uitrusting en wapen maakt. De belangenbehartiging van de goddelijke boodschap is een zware strijd. Het vereist het strijden tegen iemands eigen zwakheden, afleidingen, verlangens, haast en wanhoop, en het strijden tegen de tegenstanders van de boodschap, hun schema's en complotten, evenals de schade die zij rechtstreeks aan de boodschap en haar aanhangers kunnen toebrengen.
This policy of leaving the company of arrogant opponents with noble dignity is not easy; it requires patience in addition to remembrance and glorification of God. Patience was enjoined by God on every one of His messengers, time after time, and enjoined on His servants who believed in His messengers. No one can dedicate himself to Gods message unless he makes patience his main resort, equipment and armament. Advocacy of the divine message is a hard struggle. It requires striving against ones own weaknesses, distractions, desires, haste and despair, and striving against the opponents of the message, their schemes, plots as well as the harm they may directly seek to inflict on the message and its supporters.
Het houdt ook in dat men strijdt tegen algemene trends om de goddelijke boodschap en haar plichten te verlaten, en haar waarden te negeren terwijl men er slechts uiterlijk de goedkeuring aan geeft. Bij het aangaan van een dergelijke strijd kan een pleitbezorger van de Islam tot niets anders als geduld grijpen. Zich tot God wenden en Hem verheerlijken gaat in bijna elke situatie hand in hand met geduld.
It also involves striving against general trends to abandon the divine message and its duties, and to disregard its values while paying lip-service to it. Facing such a struggle, an advocate of Islam can resort to nothing other than patience. Turning to God and glorifying Him goes hand in hand with patience in almost every situation.
Dus, de Profeet ﷺ krijgt de instructie om met geduld te verdragen wat er tegen zijn boodschap wordt gezegd, en om met nobele waardigheid het gezelschap te verlaten van degenen die zo vijandig tegenover deze zijn, en hen over te laten aan God om met hen af te rekenen: “Laat het aan Mij over, degenen die de waarheid ontkennen en genieten van de gemakken van dit leven. Gedraag u tegenover hen een tijdje.” (Vers 11) Dit wordt gezegd door niemand minder dan de Almachtige, die de controle heeft over alle krachten. Het is Hij die zegt: “Laat het aan Mij over, degenen die de waarheid ontkennen.” Zij zijn slechts gewone mensen, terwijl deze dreiging wordt geuit door Degene die hen heeft voortgebracht en dit enorme universum heeft geschapen, waarbij Hij voor dat doel niets meer nodig had dan te zeggen: 'Word'. God zegt hier dat de boodschap de Zijne is, dus degenen die deze ontkennen moeten aan Hem worden overgelaten, terwijl de Profeet ﷺ moet doorgaan met zijn taak om de boodschap te verkondigen. Als zij willen volharden in hun ontkenning, laat hen dat dan doen, maar verlaat hun gezelschap met nobele waardigheid. Het is God die voor hen zal zorgen en hun plannen zal dwarsbomen. De Profeet ﷺ hoeft niet verder over hen na te denken.
So, the Prophet is instructed to endure with patience whatever is said against his message and to leave with noble dignity the company of those who are so hostile to it, leaving them to God to deal with: “Leave to Me those who deny the truth and enjoy the comforts of this life. Bear with them fora little while? (Verse 11) This is said by none other than the Almighty, who has control of all forces. It is He who says: “Leave to Me those who deny the truth? They are only ordinary people while this threat is issued by the One who originated them and created this vast universe needing for the purpose nothing more than to say, 'Be . God is saying here that the message is His own, so those who deny it should be left to Him, while the Prophet should carry on with his task of delivering the message. If they want to persist in their denial, then let them do so, but leave their company with noble dignity. It is God who will take care of them and foil their designs. The Prophet need not think further about them.
De waarschuwing is angstaanjagend en verbijsterend. Het impliceert dat de Almachtige dergelijke onbeduidende mensen zal aanpakken. Zij "genieten van de gemakken van dit leven", maar zij blijven machteloos voor Hem, ongeacht hoe despotisch zij in deze wereld mogen zijn.
The warning is terrifying and stunning. It implies that the Almighty will deal with such petty people. They “w4y enjoy the comforts of this life\ but they remain powerless in front of Him, no matter how despotic they may be in this world.
“Draag geduld met hen voor een korte tijd? (Vers 11) Als hij geduld met hen zou hebben voor de gehele duur van het leven op aarde, zou dit nog steeds slechts 'een korte tijd' vertegenwoordigen, omdat dit leven in de maat van Allah slechts een dag of een deel van een dag is. Voorwaar, het zal hen zo lijken wanneer het voorbij is. Op de Dag des Oordeels zullen zij het voelen als niets meer dan een uur van een dag. Dus het blijft 'een korte tijd', ongeacht hoe lang dit ook mag zijn; zelfs als zij dit leven in veiligheid verlaten, zonder gestraft te zijn in deze wereld.
“Bear with them for a little while? (Verse 11) If he were to bear with them for the length of life on earth, this would still only represent 'a little while', because this life is in Gods measure only a day or a part of a day. Indeed, it will seem thus to them when it is over. On the Day of Judgement, they will feel that it was no more than an hour of a day. So, it remains 'a little while no matter how long this may be; even if they depart this life in safety, without being punished in this world.
“Wij hebben zware boeien en een vlammende vuur, voedsel dat de keel dichtslikt en een pijnlijke straf.” (Verzen 12-13) Al deze zaken zijn passende vergeldingen voor hen die genieten van een comfortabel leven in deze wereld, maar die de goddelijke boodschap blijven ontkennen. Zij waarderen niet wat hen gegeven is; noch brengen zij de juiste dankbaarheid voor de gemakken waar zij van genieten. Daarom, o Muhammad ﷺ, gedraag u met geduld tegenover wat zij zeggen en doen, en laat hen aan Mij over. Wij hebben wat zij verdienen: zware boeien, een vlammende vuur, voedsel dat zo moeilijk te slikken is en een pijnlijke straf op een dag die iedereen met angst vervult.
“ We have heavy fetters and a blazing fire, food that chokes and painful suffering? (Verses 12-13) All these are fitting requitals for those who enjoy a life of comfort in this world but who continue to deny the divine message. They do not appreciate what they are given; nor do they give due thanks for the comforts they enjoy. Therefore, you, Muhammad, bear with patience what they say and do, and leave them to Me. We have what they deserve: heavy fetters, a blazing fire, food that is so hard to swallow and a painful suffering on a day that fills everyone with fear.
Een beeld van die dag en de angst die het verspreidt, wordt dan geschetst: “Op de dag waarop de aarde en de bergen zullen schudden, en de bergen zullen uiteenvallen in hopen verschuivend zand.” (Vers 14) Het gevoel van angst overstijgt alle mensen om zich over de hele aarde te verspreiden: zij beeft en stort in, terwijl de grote bergen uiteenvallen in hopen zand.
An image of that day and the fear it spreads is then drawn: “On the day when the earth and the mountains will shake, and the mountains will crumble into heaps of shifting sand.” (Verse 14) The feeling of fear transcends all people to spread over the whole earth: it thus shudders and crashes, with the great mountains crumbling into heaps of sand.
Hoe zullen mensen dan reageren?
How, then, will humans react?
Na het schetsen van dit angstaanjagende beeld, richt de soera zich tot die ongelovigen die genieten van een leven van luxe, door hen te herinneren aan een grote tiran, Farao, en hoe God hem wegvaagde: “Wij hebben u een Boodschapper gestuurd om uw getuige te zijn, net zoals Wij een boodschapper tot Farao hebben gestuurd. Farao gehoorzaamde de boodschapper niet, en daarom hebben Wij hem een zware straf toegebracht.” (verzen 15-16) Het verschrikkelijke einde dat Farao onderging, wordt in zulke beknopte woorden beschreven dat het nog meer angst in hun harten zaait, en dit na de scène die de aarde trillend en de bergen platgemaakt afbeeldt.
Having given this scary image, the surah addresses those unbelievers who enjoy a life of luxury reminding them of a great tyrant, Pharaoh, and how God swept him away: “ We have sent you a Messenger to be your witness, just as We sent a messenger to Pharaoh. Pharaoh disobeyed the messenger, and so We inflicted on him a severe punishment.” verses 15-16) The terrible end suffered by Pharaoh is given in such a brief word that it strikes even more fear into their hearts, and this after the scene depicting the earth shaking and the mountains flattened.
Dit zijn twee beelden van straf, één in dit leven en één in het hiernamaals. Hoe denken die ongelovigen dat zij gered zullen worden van een dergelijke straf? “Hoe zullen jullie, als jullie blijven ongeloven, jezelf beschermen tegen een dag die het haar van kinderen grijs zal maken? Dat is de dag waarop de hemelen zullen scheuren.” (Versen 17-18) Dit is een beeld van een angstaanjagende gebeurtenis die de hemel uiteenrijt, nadat de aarde en de bergen tot zand zijn vergaan. Het maakt het haar van kinderen grijs. De beelden van deze verschrikkelijke gebeurtenis worden ontleend aan zowel een stil landschap als aan een levende mensheid. De soera schetst deze beelden voor de toehoorders alsof ze nu plaatsvinden. Vervolgens bevestigt het dit met de grootste nadruk:
These are two images of punishment, one in this life and one in the hereafter. How do those unbelievers think they will be saved from such punishment? “How will you, if you continue to disbelieve, guard yourselves against a day that will turn childrens hair grey? That is the day when the skies shall be rent asunder.” (Verses 17-18) This is an image of a fearful event that leaves the sky rent asunder, after the earth and the mountains have crumbled into sand. It turns childrens hair grey. The images of this terrifying event are drawn from a silent landscape as well as a living humanity. The surah portrays these images before the addressees as if they are taking place now. It then confirms this most emphatically:
“De belofte van God zal zeker worden vervuld.” (Vers 18) Het gebeurt, zonder twijfel. Wat God ook wil, zal ongetwijfeld gebeuren.
“God’s promise will certainly be fulfilled.” (Verse 18) It is happening, no doubt. Whatever God wills is certain to be done.
Nu geeft de soera hun harten een zachte aanraking, zodat zij kunnen herinneren en de weg naar veiligheid kunnen kiezen: “Dit is slechts een herinnering. Laat wie wil, de weg naar zijn Heer nemen.” (Vers 19) De weg naar God is veiliger en gemakkelijker te bewandelen. Het spaart mensen een dergelijk verschrikkelijk lot.
Now the surah gives their hearts a gentle touch so that they may remember and choose the road to safety: “ This is but a reminder. Let him who will, take the way to his Lord.” (Verse 19) The way to God is safer and easier to traverse. It spares people such a terrible outcome.
De verzen die deze waarschuwingen bevatten, raken de ongelovigen hard. Ze schudden hen heftig en laten hen in grote angst achter. Tegelijkertijd bieden ze versterkende geruststelling aan de Profeet ﷺ en zijn kleine groep volgelingen. Zij voelen dat God met hen is en hun vijanden straft.
The verses carrying these warnings strike the unbelievers hard. They shake them violently, leaving them in great fear. At the same time, they provide strengthening reassurance to the Prophet and his small group of followers. They feel that God is with them, punishing their enemies.
Het is slechts een korte tijd en de vastgestelde tijd zal aanbreken. De zaak zal dan worden beslecht. God zal Zijn vijanden, die hun vijanden zijn, grijpen en hen het lot laten ondergaan dat zij verdienen. God laat de gelovigen niet over aan Zijn vijanden, ook al kan Hij Zijn vijanden een tijdje uitstel geven.
It is only but a short while and the appointed time will arrive. The matter will then be settled. God will take His enemies, who are their enemies, and put them to the fate they deserve. God does not abandon the believers to His enemies, even though He may give His enemies respite for a while.