Nadat een permanente en universele gebedsrichting (Qiblah) voor de Islam is vastgesteld, en de algemene kenmerken van de 'middenweg' van de moslimgemeenschap zijn geschetst — onderscheiden door de Islam en door haar rol als beschermvrouwe over de rest van de mensheid — geeft de Qur’ān de moslims specifieke instructies om tegenslag met geduld te verdragen en hun gebeden te verrichten. Dit is de beste hulp die zij kunnen hebben bij de vervulling van hun grote rol, die grote opoffering vereist.

Having established a permanent and universal qiblah for Islam, and having outlined the general features of the ‘middle’ Muslim community, distinguished by Islam and by its role of guardianship over the rest of mankind, the Qur’ān gives Muslims specific instructions to endure adversity with patience and to observe their prayers. These are the best help they may have in the fulfilment of their great role that requires great sacrifice.

Dit zijn de twee meest essentiële vereisten voor de moslimgemeenschap (Ummah) om de ontberingen en beproevingen die zouden komen te kunnen weerstaan, en om haar universele en historische rol in deze wereld te vervullen. Er zouden levens geofferd moeten worden; armoede, dood, hongersnood en onveiligheid zouden met moed en kracht onder ogen gezien moeten worden, opdat de moslimgemeenschap (Ummah) de goddelijke wereldorde kan vestigen en verdedigen, deze een realiteit kan maken in de menselijke samenleving op deze aarde, en Gods ongeëvenaarde soevereiniteit over al haar zaken kan bevestigen.

These are the two most essential requisites for the Muslim ummah to be able to withstand the hardships and trials that were to come, and to fulfil its universal and historic role in this world. Lives would have to be sacrificed; poverty, death, famine and insecurity would have to be faced with courage and strength, for the ummah to establish and defend the Divine world order, make it a reality in human society on this earth, and assert God’s unrivalled sovereignty over all its affairs.

In ruil daarvoor zal de moslimgemeenschap de zegeningen, barmhartigheid en leiding van God ontvangen, wat het inderdaad een zeer winstgevende handel maakt, indien de moslims dit slechts zouden waarderen.

In return, the Muslim community shall receive God’s blessings, mercy and guidance, making it a most profitable bargain indeed, if only the Muslims would appreciate it.

“O gelovigen, zoek kracht in geduld en gebed. God is met hen die geduldig zijn.” (Vers 153) Geduld wordt veelvuldig genoemd in de Qur’ān. God is zich ervan bewust dat geduld een essentieel element is om een gestaag en evenwichtig tempo te behouden in het aangezicht van de onvermijdelijke ontberingen en tegenslagen van het leven. Het is een primaire vereiste voor de moslimgemeenschap in haar universele verantwoordelijkheid voor het vestigen van de orde van God op aarde.

“Believers, seek strength in patience and prayer. God is with those who are patient.” (Verse 153) Patience is mentioned frequently in the Qur’ān. God is aware that patience is an essential element in maintaining a steady and balanced pace in the face of the inevitable hardships and adversities of life. It is a prime requirement for the Muslim community in its universal responsibility for establishing God’s order on earth.

Geduld is op persoonlijk niveau vereist voor het nakomen van iemands religieuze plichten, voor het weerstaan van verleiding, tegenslag, armoede, onderdrukking en onrecht, en voor het uitvoeren van iemands verantwoordelijkheden voor de vestiging van de islamitische levenswijze in de samenleving. Geduld en volharding zijn vereist om altijd alert te blijven, klaar om elke offer die nodig mag zijn te brengen. Wanneer degenen die vijandig staan tegenover de zaak van God de macht lijken te hebben, wanneer de onwaarheid te sterk lijkt, wanneer hulp eindeloos vertraagd lijkt en het doel te ver weg lijkt, dan zijn geduld en volharding de belangrijkste kwaliteiten om te bezitten. Ze zijn ook nodig om degenen onder ogen te komen die afwijkend, dwalend, hardvochtig en volhardend zijn in hun verzet tegen de waarheid.

Patience is required on the personal level for observing one’s religious duties, for resisting temptation, misfortune, poverty, oppression and injustice, and for carrying out one’s responsibilities towards the establishment of the Islamic way of life in society. Patience and perseverance are required to remain always on the alert, ready to give whatever sacrifice may be needed. When those who are hostile to God’s cause seem to wield power, when falsehood seems too strong, when help seems to be endlessly delayed and the destination too far away patience and perseverance are the most important qualities to have. They are also needed to face those who are deviant, erring, harsh and persistent in their opposition to the truth.

Wanneer de overwinning ver weg lijkt en het pad zeer zwaar wordt, hebben mensen de neiging om het moed te verliezen en op te geven. Om die staat van wanhoop te vermijden, koppelt God geduld aan het gebed, als een onuitputtelijke bron van kracht en energie. De twee combineren om het hart te vervullen met grenzeloos vertrouwen en standvastigheid, en om de gelovige volledige rust, geluk en innerlijke vrede te schenken.

De Qur’ān vervolgt de spirituele mobilisatie van de pionierende moslimgemeenschap van Madinah, terwijl deze laatste zich voorbereidt op de cruciale en monumentale taak om de mensheid terug te leiden naar God. Het schetst de belangrijkste eisen en gevolgen van haar zware en lange strijd, of jihad, met de bijbehorende offers. Het identificeert de juiste en correcte criteria voor de evaluatie en beoordeling van de uitkomst: “Zeg niet over hen die in de zaak van God worden gedood: ‘Zij zijn dood.’ Zij zijn levend, hoewel jullie dat niet waarnemen.” (Vers 154)

The Qur’ān continues with its spiritual mobilization of the pioneering Muslim community of Madinah, as the latter braces itself for the crucial and momentous task of leading mankind back to God. It outlines the major demands and consequences of its hard and long struggle, or jihād, with its attendant sacrifices. It identifies the proper and correct criteria for the evaluation and appraisal of its outcome: “Do not say of those who are killed in God’s cause ‘They are dead.’ They are alive, although you do not perceive that.” (Verse 154)

De soera vertelt de moslims dat, in de strijd om de universele waarheid van God te handhaven, levens geofferd zullen moeten worden. Degenen die hun leven riskeren en uitgaan om te vechten, en die bereid zijn hun leven te geven voor de zaak van God, zijn eervolle mensen, puur van hart en gezegend van ziel. Maar de grote verrassing is dat degenen onder hen die gedood worden in de strijd, niet als dood beschouwd of omschreven mogen worden. Zij blijven leven, zoals God Zelf duidelijk stelt.

The sūrah tells the Muslims that, in the fight to uphold God’s universal truth, lives will have to be sacrificed. Those who risk their lives and go out to fight, and who are prepared to lay down their lives for the cause of God are honourable people, pure of heart and blessed of soul. But the great surprise is that those among them who are killed in the struggle must not be considered or described as dead. They continue to live, as God Himself clearly states.

Voor alle praktische doeleinden kunnen die mensen zeer wellicht levenloos lijken, maar leven en dood worden niet uitsluitend beoordeeld op basis van oppervlakkige fysieke middelen. Leven wordt hoofdzakelijk gekenmerkt door activiteit, groei en volharding, terwijl de dood een staat is van totaal verlies van functie, van volledige traagheid en levenloosheid. Maar de dood van hen die gedood worden voor de zaak van God geeft juist meer impuls aan de zaak, die voortleeft op hun bloed. Hun invloed op degenen die zij achterlaten, groeit en verspreidt zich ook. Zo blijven zij na hun dood een actieve kracht in het vormgeven van het leven van hun gemeenschap en het geven van richting daaraan. Het is in deze zin dat dergelijke mensen, nadat zij hun levens hebben opgeofferd voor het heil van God, hun actieve bestaan in het dagelijks leven behouden. Aan de andere kant zouden zij wellicht levend kunnen zijn op een ander niveau of in een andere modus van bestaan, die wij hier niet kunnen zien of bevatten.