Ik voel me vaak terughoudend om commentaar te geven op Qur'ānic teksten, wetende dat mijn stijl en middelen ontoereikend zijn. Net als bij soera 6, Cattle, merk ik dat ik niet toegerust ben om de huidige soera uit te leggen. Maar wat moet ik doen, terwijl ik me ervan bewust ben dat onze generatie de Qur'ān moet ontvangen met een gedetailleerde uitleg van de aard, methode, het onderwerp en de doelen ervan? Helaas zijn mensen te ver verwijderd geraakt van de omgeving waarin de Qur'ān werd geopenbaard, en van het doel en de doelen ervan. Ze zijn zich nauwelijks bewust van de betekenis en dimensies ervan. Zelfs de terminologie ervan draagt de ware betekenissen niet over op hen. Mensen leven vandaag de dag in een staat die vergelijkbaar is met de staat waaraan de Qur'ān werd geconfronteerd op het moment van de openbaring, maar zij gebruiken de Qur'ān niet om deze tijd van onwetendheid (Jahiliyyah) te confronteren zoals de vroege moslims deden. Zonder een dergelijke actie kunnen mensen niet beginnen met het formuleren van een juiste begrip van de Qur'ān en haar geheimen, omdat dergelijke geheimen een gesloten boek blijven voor iedereen die passief blijft zitten, onwillig om te handelen volgens de Qur'ānicische leiding.

I often feel reluctant to comment on Qur’ānic texts, knowing that my style and resources are inadequate. As with Sūrah 6, Cattle, I find myself ill-equipped to explain the present sūrah. But what am I to do, realizing as I do that our generation needs to receive the Qur’ān with a detailed explanation of its nature, method, subject matter and aims? Unfortunately people have moved too far from the environment in which the Qur’ān was revealed, and from its purpose and goals. They are little aware of its import and dimensions. Even its terminology does not carry to them its true meanings. People today live in a state similar to that the Qur’ān faced at the time of its revelation, but they do not use the Qur’ān to confront this jāhiliyyah as the early Muslims did. Without such action, people cannot begin to formulate a proper understanding of the Qur’ān and its secrets, because such secrets remain a closed book for anyone who sits idle, unwilling to act according to Qur’ānic guidance.

Niettemin word ik overweldigd telkens wanneer ik probeer te becommentariëren over de Qur’ān.

Nevertheless, I am overwhelmed whenever I attempt to comment on the Qur’ān.

Het is voor mij onmogelijk om in woorden en zinnen uit te drukken wat ik voel wanneer ik naar de Qur’ān luister of over de tekst ervan nadenk. Daarom weet ik hoe groot de kloof is tussen de gevoelens die de Qur’ān in mij oproept en wat ik aan mijn lezers presenteer.

It is impossible for me to put in words and sentences what I feel when I listen to the Qur’ān or reflect on its text. Hence, I know how wide the gulf is between the feelings the Qur’ān generates within me and what I present to my readers.

Ik ben mij er ook diepgaand van bewust hoe groot de kloof is die onze generatie scheidt van de generatie die de Qur’ān rechtstreeks heeft ontvangen. De Qur’ān richtte zich rechtstreeks tot hen, en zij voelden het ritme ervan, zagen de beelden ervan, waardeerden de inspiratie ervan en herkenden de verwijzingen ervan, waarbij zij ermee interacteerden en hun reactie duidelijk maakten. Zij streefden ernaar om de boodschap ervan te vervullen in hun levenswijze en in hun confrontatie met de tegenstanders ervan. Daarom waren zij in staat om te verrichten wat, naar alle maatstaven, miraculeus was in een korte tijdsperiode. Zij bereikten een totale omslag in hun gevoelens, concepten en hun leven in het algemeen, en produceerden een vergelijkbare en volledige verandering in het leven van hun gemeenschap, in het menselijk leven in het algemeen en in de koers die de menselijke geschiedenis zou nemen tot aan het einde der tijden.

I am also profoundly aware of the great gulf that separates our generation from that which directly received the Qur’ān. The Qur’ān addressed them directly, and they felt its rhythm, viewed its images, appreciated its inspiration and recognized its hints, interacting with it and making their response clear. They aimed to fulfil its message in their approach to life and their confrontation with its opponents. Hence, they were able to accomplish what was, by all standards, miraculous in a short time- span. They achieved a total about-turn in their feelings, concepts and life generally, and produced a similar and complete change in the life of their community, in human life generally and in the line human history would take to the end of time.

Zij dronken uit de Qur’ānic-bron, zonder enige tussenpersoon tussen hen en de Qur’ān toe te laten. Hun oren voelden de muziek ervan toen het voor het eerst werd gesproken, en zij waardeerden de warmte en inspiratie ervan. Daarom ondernamen zij onmiddellijk actie om hun levens en gedachten te vormen in overeenstemming met de principes, waarden en feiten die het presenteerde. In tegenstelling hiertoe vormt onze huidige generatie haar levenspatroon in overeenstemming met deze of die filosofische benadering, zonder zich er veel van bewust te zijn dat de tegenstanders van dergelijke benaderingen ook slechts sterfelijke wezens zijn, vatbaar voor allerlei soorten fouten.

They drank at the Qur’ānic spring, allowing no intermediary between them and the Qur’ān. Their ears felt its music as it was first spoken, and they appreciated its warmth and inspiration. Hence, they took immediate action to mould their lives and thoughts in accordance with its principles, values and the facts it presented. By contrast, our present generation shapes its life pattern in accordance with this or that philosophical approach, little realizing that the opponents of such approaches are only mortals too, liable to all manner of error.

Bovendien, wanneer we overwegen wat die vroege moslims binnen zichzelf en in het leven om hen heen hebben bereikt, wat naar elke maatstaf wonderbaarlijk was, proberen we dergelijke prestaties te verklaren door te verwijzen naar onze eigen logica, gebaseerd op normen en waarden die fundamenteel verschillen van die van hen. Daarom maken we de fout hun motieven en doelen te identificeren en de resultaten die zij behaalden te waarderen. We vergeten dat zij door de Qur’ān tot een andere schepping waren gemaakt.

Furthermore, when we consider what those early Muslims achieved within themselves and in the life around them, which was miraculous by any standard, we try to explain such achievements by reference to our own logic based on standards and values that are fundamentally different from theirs. Hence, we err in identifying their motives and goals and in appreciating the results they achieved. We forget that they were made a different creation by the Qur’ān.

Ik doe mijn lezers het beroep om niet het begrijpen van mijn boek als hun doel te stellen. Zij zouden het moeten lezen om dichter bij de Qur’ān te komen, om het boek vervolgens opzij te leggen en de Qur’ān te benaderen zoals hij is. Zij kunnen dit niet doen, tenzij zij zich wijden aan de implementatie en vervulling van de waarden en principes ervan in hun leven, terwijl zij onder zijn banier strijden tegen tegenwerkende krachten.

I appeal to my readers not to make the understanding of my book their aim. They should read it to draw nearer to the Qur’ān, then put the book aside and approach the Qur’ān as it is. They cannot do so unless they dedicate themselves to the implementation and fulfilment of its values and principles in their lives, fighting opposition forces under its banner.

Dit was mijn eerste gedachte toen ik deze soera begon te bestuderen, alsof ik het voor de eerste keer las, hoewel ik het al ontelbare keren had gelezen en gehoord. De Qur’ān geeft je echter zoveel als jij eraan geeft. Elke keer weer opent het zich voor je met nieuw licht, inspiratie en ritme, en geeft het zoveel als jij bereid bent te ontvangen. Het klinkt elke keer weer fris, alsof je het nooit eerder had gelezen, gehoord of ermee had beziggehouden.

This was my first thought as I began to look at this sūrah, as if I was reading it for the first time, although I had read and heard it countless times. The Qur’ān, however, gives you as much as you give to it. Each time, it opens up to you with new light, inspiration and rhythm, giving as much as you are prepared to receive. It sounds fresh every time, as though you had never read, heard or dealt with it before.

De huidige soera is een opmerkelijke, die van begin tot eind hetzelfde ritme aanhoudt en dezelfde sfeer oproept. 2 Desalniettemin presenteert zij ons een veelheid aan beelden, gevoelens en gedachten die onze verbeelding vullen en onze harten en zielen op elke mogelijke manier aanspreken. Met haar briljante licht en eindeloze betekenissen reist zij met onze harten mee naar bredere werelden, tijden en horizonten, terwijl zij ons volledig bewust houdt en alles wat we zien en horen doet begrijpen.

The present sūrah is a remarkable one, maintaining the same rhythm and giving the same ambience from start to finish. 2 Nevertheless, it presents us with a multitude of images, feelings and thoughts that fill our imagination and address our hearts and souls in every possible way. With its brilliant light and endless meanings, it travels with our hearts to wider worlds, times and horizons, keeping us fully aware, understanding everything we see and hear.

Wat we hier hebben zijn niet slechts woorden en zinnen; eerder doordringt een krachtig, hamerend ritme de gehele soera, wat doorwerkt in de beelden, de betekenissen en de fijnere nuances.

What we have here is not words and sentences; rather, a strong, hammering rhythm pervades the entire sūrah, permeating its images, meanings, and finer touches.

Het hoofdonderwerp van de soera, zoals alle Mekkanische openbaringen, is het geloof en de belangrijkste kwesties die hiermee verbonden zijn: de eenheid en de Heerlijkheid van God, onderwerping aan Hem in deze wereld en in het hiernamaals, openbaring, de opstanding en de bijbehorende zaken. Toch wordt dit enkele onderwerp met zijn vele facetten nooit op dezelfde manier gepresenteerd in twee verschillende soera's, of ze nu in Mekka of Madinah zijn geopenbaard. Elke keer vinden we het op een nieuwe manier en in een nieuw licht gepresenteerd, wat een andere impact en inspiratie teweegbrengt.

The main theme of the sūrah, like all Makkan revelations,3 is faith and the main issues which surround it: God’s oneness and Lordship, submission to Him in this world and in the life to come, revelation, resurrection and its correlatives. Yet this single issue with its multiple strands is never presented in the same way in any two sūrahs, whether revealed in Makkah or Madinah. Every time we find it presented in a new way and new light, generating a different impact and inspiration.

Deze kwesties worden niet gepresenteerd in de vorm van een academisch argument, gebaseerd op kille logica. In plaats daarvan worden ze gepresenteerd binnen een kader, namelijk het universum en de opmerkelijke verschijnselen die dienen als bewijzen om gewaardeerd te worden door open geesten.

These issues are not presented in the form of an academic argument, based on cold logic. Instead they are presented within a framework, which is the universe and its remarkable phenomena which serve as proofs to be appreciated by open minds.

Deze wonderbaarlijke verschijnselen zijn eindeloos. Ze lijken inderdaad elke dag nieuw, omdat ze keer op keer hun geheimen blijven onthullen. Zelfs wat eerder werd geopenbaard, lijkt een nieuw perspectief te krijgen in het licht van nieuwe ontdekkingen. Daarom blijven de kwesties die de soera behandelt actueel.

These marvellous phenomena are unending. Indeed, they look new every day, as they continue to reveal their secrets time after time. Even what was revealed earlier seems to acquire a new perspective in the light of new discovery. Hence, the issues the sūrah tackles remain alive.

De soera neemt het menselijke hart mee op een grootschalige rondreis, waarbij het het universum toont in een verscheidenheid aan spectaculaire beelden: de hemelen die zonder steun zijn opgericht; de zon en de maan die hun banen volgen voor een bepaalde tijd; de nacht die door de dag wordt bedekt; de uitgestrektheid van de aarde met haar stevige bergen en stromende rivieren; tuinen, planten en dadelpalmen met verschillende vormen, smaken en kleuren, die toch groeien op aangrenzend land dat met hetzelfde water wordt bevloeid; de bliksem die angst en hoop opwekt; de donder die God verheerlijkt en prijst; de engelen die vol ontzag staan; de blikseminslag die God werpt tegen wie Hij maar wil; de wolken die zwaar zijn van regen die over rivierbeddingen stroomt; en het schuim dat verdwijnt in het niets om dat wat nuttig is te laten blijven.

The sūrah takes the human heart on a grand tour, showing it the universe in a variety of spectacular images: the heavens raised without support; the sun and the moon pursuing their courses for a definite time; the night covered by day; the spread of the earth with its firm mountains and running rivers; gardens, plants and date trees with different shapes, tastes and colours yet growing in adjacent land irrigated with the same water; the lightning generating fear and hope; the thunder glorifying and praising God; the angels standing in awe; the thunderbolt God hurls against whomever He wishes; the clouds heavy with rain that pours over riverbeds; and the foam that disappears into nothing to allow what is of benefit to stay.

De soera volgt het menselijke hart waar het ook naartoe probeert te gaan. Deze achtervolging is gebaseerd op de absolute kennis van God, die elk klein detail omvat, inclusief wat verborgen is of zich openlijk in het volle daglicht beweegt. Het is de kennis die elke vluchtige gedachte vastlegt die bij een levend wezen opkomt. Tegelijkertijd wordt alles wat buiten het bereik van de menselijke waarneming valt, omvat door de kennis van God, inclusief wat elke vrouw verwekt en wat er tekortschiet of toeneemt tijdens de zwangerschap.

The sūrah pursues the human heart wherever it tries to go. This pursuit is based on God’s absolute knowledge which encompasses every little detail, including what is concealed or moving openly in broad daylight. It is the knowledge that records every fleeting thought occurring to any living thing. At the same time, whatever happens to be beyond the reach of human perception is encompassed by God’s knowledge, including what every female conceives and whatever falls short or increases in gestation.

De soera geeft een indruk van de aard van de macht van God die het hele universum omvat: het verborgene en het openlijke, groot en klein, aanwezig en verwijderd.

The sūrah gives an impression of the nature of God’s power that encompasses the entire universe: the hidden and the apparent, large and small, present and removed.

Het deel van het universum dat menselijke vermogens zich kunnen voorstellen is inderdaad groot en ontzagwekkend.

The part of the universe that human faculties can imagine is great and awesome indeed.

Daarnaast bevat de soera enkele gelijkenissen die worden gepresenteerd in levendige, ontroerende scènes en beelden. Het voegt ook een scène toe van de Dag des Oordeels, met de vreugde voor sommigen en het lijden voor anderen, en de reacties van mensen op beide. Er zijn ook korte verwijzingen naar het lot van eerdere generaties en hoe zij zich gedroegen, en hoe zij onderworpen waren aan de wet van God en de werking ervan.

In addition, the sūrah includes some parables that are presented in vivid, moving scenes and images. It also adds a scene of the Day of Judgement, with its happiness for some and suffering for others, and people’s reactions to both. There are also brief references to the fate of earlier generations and how they conducted themselves, and were subjected to God’s law and its operation.

Dit zijn, in het kort, de belangrijkste thema's en kwesties die in de soera worden behandeld. De soera is ook opmerkelijk vanwege de kunstzinnigheid waarmee deze kwesties worden gepresenteerd. Het algemene kader waarbinnen deze kwesties worden gepresenteerd is het universum, met zijn opmerkelijke verschijnselen en spectaculaire beeldspraak. Maar het kader hier heeft een speciale sfeer die wordt gewekt door het contrasteren van natuurlijke scènes en verschijnselen: hemel en aarde; zon en maan; nacht en dag; entiteiten en schaduwen; stevige bergen en stromende rivieren; nutteloos schuim en doordringend water; aangrenzende maar verschillende stukken land; gegroepeerde en niet-gegroepeerde dadelbomen, enzovoort.

These are, in brief, the main themes and issues tackled in the sūrah. The sūrah is also remarkable for its artistry in presenting these issues. The general framework within which these issues are presented is the universe, with its remarkable phenomena and spectacular imagery. But the framework here has a special ambience provided by contrasting natural scenes and phenomena: heaven and earth; sun and moon; night and day; entities and shadows; firm mountains and running rivers; useless scum and penetrating water; adjacent but different pieces of land; clustered and non-clustered date trees, etc.

Dit element van contrast wordt verder doorgetrokken om alle betekenissen, handelingen en loten te omvatten. Zo weerspiegelt het abstracte contrast het fysieke contrast om de algemene sfeer te perfectioneren. Zo zien we het duidelijke contrast binnen de hoogste macht van God, terwijl Hij Zichzelf op de troon vestigt en zowel de zon als de maan ondergeschikt maakt; embryo's in de baarmoeder die tekortschieten in hun zwangerschapsduur terwijl anderen toenemen; de een die fluistert en de een die luid spreekt; de een die stiekem in de nacht beweegt en de een die in het volle daglicht loopt; angst en hoop die worden hernieuwd door de bliksem; de verheerlijking van God in lof door de donder en in angst door de engelen.

This element of contrast is carried further so as to include all meanings, actions and fates. Thus, the abstract contrast echoes the physical one to perfect its general atmosphere. Thus we see the clear contrast within God’s supreme power as He establishes Himself on the throne making both the sun and the moon subservient; embryos in the womb fall short in gestation with others increasing; the one who speaks in whispers and the one who speaks aloud; the one who moves stealthily in the night and the one who walks in broad daylight; fear and hope regenerated by lightning; the glorification of God in praise by the thunder and in fear by the angels.

Het ware gebed gericht tot God wordt afgezet tegen het valse gebed gericht tot valse godheden. In gelijke zin zien we het contrast tussen degenen die weten en degenen die blind zijn; de mensen van eerdere openbaringen die zich verblijden met de Qur’ān en degenen die bepaalde delen ervan ontkennen; de nietigmaking en de bevestiging in de registers van God.

The true prayer addressed to God is contrasted with the false one addressed to false deities. Similarly we see the contrast between those who know and those who are blind; the people of earlier revelations who are delighted by the Qur’ān and those who deny some parts of it; the annulment and the confirmation in God’s records.

Alles in de soera: de betekenissen, richtingen en bewegingen maken volledig gebruik van het element van contrast.

Everything in the sūrah: its meanings, directions and movements utilize the element of contrast to the full.

Een ander aspect van de opmerkelijke harmonie in stijl is te zien in het feit dat omdat de soera een achtergrond van natuurlijke scènes oproept, verwijzend naar de hemel en de aarde, de zon en de maan, de donder en de bliksem, de bliksemschichten en de regen, zij ook vermeldt wat er in de baarmoeders van dieren wordt gedragen, gekoppeld aan een verwijzing naar “hoezeer de baarmoeders tekort kunnen schieten [in de zwangerschapsduur], en hoezeer zij kunnen toenemen.” Deze twee aspecten zijn in harmonie met het water dat in rivierbeddingen stroomt en de groei van vegetatie.

Another aspect of the remarkable harmony of style is seen in the fact that because the sūrah raises a background of natural scenes, referring to heaven and earth, sun and moon, thunder and lightning, thunderbolts and rain, it also mentions what is carried in animal wombs, coupled with a reference to “by how much the wombs may fall short [in gestation], and by how much they may increase.” These two aspects are in harmony with the water running in riverbeds and the growth of vegetation.

Harmonie is een consistent aspect van de Qur’ānic-stijl.

Harmony is a consistent aspect of the Qur’ānic style.

Dit alles biedt enige verklaring voor waarom ik me tekortschietend voel en terughoudend ben om Qur’ānic soera's aan te pakken met mijn ontoereikende stijl. Maar nogmaals is de noodzaak dwingend, omdat mensen in onze generatie niet met de Qur'ān leven. Daarom zoek ik Gods hulp en steun bij deze taak.

All this provides some explanation as to why I feel inadequate and reluctant to tackle Qur’ānic sūrahs with my inadequate style. But once more the need is compelling, because people in our generation do not live with the Qur’ān. I therefore seek God’s help and support in this task.