Als geheel komt deze soera over als een voortreffelijke symfonie. Van begin tot eind loopt er een fijne melodie door de verbale structuur, evenals door de rijmende versafsluitingen. Dit is vooral duidelijk en doelbewust op bepaalde punten, waar een woord wordt toegevoegd of verkozen om het ritme of het rijm te behouden, naast de manier waarop het de betekenis versterkt. Een voorbeeld hiervan is te vinden in de twee verzen die zeggen: “Hebben jullie al-Lat en al-Uzza en Manat overwogen, de derde andere?” (Verzen 19-20). Indien het tweede vers had gezegd: ‘en Manat, de derde’, dan zou het metrum zijn verbroken en zou het ritme niet zijn behouden. Aan de andere kant, indien het had gezegd: ‘en Manat, de andere’, dan zou het rijm niet zijn behouden. Elk van de gebruikte woorden draagt bij aan de betekenis, maar het behouden van het metrum en het rijm is eveneens doelbewust. Hetzelfde kan worden gezegd over waar het woord 'dan' wordt gebruikt in de verzen: “Zouden jullie het mannelijke en Hij het vrouwelijke willen? Dat zou dan een onrechtvaardige verdeling zijn.” (Verzen 21-22). Dit woord idhan, of dan, is noodzakelijk om het metrum en het ritme te behouden, maar het dient ook een artistiek doel.