Dit laatste gedeelte van de soera bevat verschillende passages die ver en breed gaan en onze harten en geesten inspireren. Eén passage kijkt naar de mensheid en hoe de ene generatie de andere opvolgt. Een andere voert ons over de hemelen en de aarde op zoek naar enig spoor van hen die de ongelovigen als Gods partners beschuldigen. Daarna gaan we opnieuw over de hemelen en de aarde om Gods macht te overdenken, terwijl Hij de hemellichamen en de aarde in hun respectievelijke banen houdt. De ongelovigen worden vervolgens geconfronteerd met hun gebroken beloften en eden. Zij zwoeren dat, mochten zij een boodschapper krijgen om hen te waarschuwen, zij het beter zouden doen dan eerdere gemeenschappen, maar toen er een boodschapper naar hen toe kwam, vergrootte dit slechts hun afwijking van de waarheid. Hierop volgt een blik op het lot van eerdere ongelovige gemeenschappen. Dit is om aan hen die de boodschap van de Islam hebben ontkend te tonen dat zij moeten weten dat Gods wetten voortdurend in werking zijn. Hoewel zij zich bewust waren van wat er met eerdere ongelovigen was gebeurd, hadden zij nog steeds niet beseft dat hetzelfde lot hen net zo gemakkelijk zou kunnen treffen. De soera sluit af met een waarschuwing die angst in de harten van mensen zal zaaien. Het vertelt hen dat als God de mensen onmiddellijk zou straffen voor wat zij verdienen, niemand op de aarde zou overblijven. Het is ons dan een plicht om Gods genade te erkennen door ons de tijd te gunnen om te reflecteren en onze positie te overwegen.

This last passage of the sūrah includes several rounds that go far and wide, inspiring our hearts and minds. One round looks at humanity and how one generation succeeds another. Another takes us across the heavens and earth in search of any trace of those whom the unbelievers allege to he God’s partners. Then we go across the heavens and earth again to contemplate God’s power as He holds the celestial bodies and the earth keeping them on their respective courses. The unbelievers are then made to face their broken promises and oaths. They swore that should they have a messenger to warn them, they would do better than past communities, but when a messenger came to them, this only increased their deviation from the truth. A look at the fates of earlier unbelieving communities follows. This is to demonstrate to those who denied the message of Islam that they should know that God’s laws are constantly in operation. Although they were aware of what happened to earlier unbelievers, they still did not take on board that the same fate could just as easily befall them. The sūrah concludes with a warning that should strike fear in people’s hearts. It tells them that if God were to punish people immediately for what they incur, no one would remain on the face of the earth. It behoves us then, to acknowledge God’s grace in allowing us time to reflect and consider our position.

Het is Hij die jullie de aarde heeft doen erven. Daarom zal iedereen die de waarheid ontkent, de gevolgen van zijn ongeloof dragen. Door Hem te ontkennen, zullen de ongelovigen niets anders ervaren dan een toename van hun afkeer in het oog van God; en door Hem te ontkennen, zullen de ongelovigen slechts hun verlies vergroten. (Vers 39)

It is He who made you inherit the earth. Hence, anyone who denies the truth will bear the consequences of his unbelief. In denying Him the unbelievers will have nothing but an increase of their loathsomeness in God’s sight; and in denying Him the unbelievers will only add to their loss. (Verse 39)

Eén generatie van de mensheid erfdt een andere; één staat verdwijnt om een andere de plaats te laten innemen; één vlam wordt gedoofd en een andere wordt aangestoken: het is allemaal dezelfde voortdurende, progressieve beweging. Als we deze eindeloze cirkel overdenken, presenteren de lessen zich duidelijk. Inderdaad, we voelen dat wijzelf spoedig tot het verleden zullen behoren en dat toekomstige generaties naar de sporen die wij achterlaten zullen kijken op dezelfde manier als wij lezen over degenen die vóór ons zijn gegaan. We realiseren ons dan dat de bepaling van de leeftijd toebehoort aan Degene die de erfgenamen toestaat degenen te erven die hun termijn hebben voltooid. Zo gaat alles zijn weg en verdwijnt het. Het is God alleen die eeuwig is, onveranderd door het verstrijken van de tijd.

One generation of humanity inherits another; one state disappears to allow another to rise in its place; one flame is extinguished and one is lit: it is all the same continuous, progressive movement. If we contemplate this endless round, lessons clearly present themselves. Indeed, we feel that soon we ourselves will belong to the past and that future generations will look at the traces we leave behind in the same way as we read about those who passed before us. We then realize that age determination belongs to the One who allows the heirs to inherit those that have served their term. Thus everything goes its way and disappears. It is God alone who is everlasting, unaffected by the passage of time.

De persoon die weet dat hij slechts voor een korte tijd blijft en dan weer vertrekt, als een toerist op vakantie die degenen die hem opvolgen achterlaat om te kijken naar wat hij heeft gedaan, zou moeten streven om zijn korte verblijf de moeite waard te maken. Hij zou dat moeten achterlaten wat hem een goede herinnering oplevert, en datgene moet doen wat hem ten goede komt in zijn uiteindelijke bestemming, want allen zullen terugkeren naar Degene die iedereen verantwoording verschuldigd stelt voor wat zij zeggen en doen. Zo beweegt de mensheid zich ook van de ene generatie naar de andere: “Hij is Degene die jullie de aarde heeft laten erven.” (Vers 39)

The person who knows that he stays for a while and goes, like a tourist on holiday, leaving those who succeed him to look at what he has done, should endeavour to make his short stay worthwhile. He should leave behind what earns for him good remembrance and do what benefits him in his ultimate destination for all return to the One who holds everyone accountable for whatever they say and do. Such too is how mankind moves from one generation to another: “It is He who made you inherit the earth.” (Verse 39)

De derde ronde onthult de grenzeloze aard van de macht van God, aangezien Hij de Enige is die de hemelen en de aarde vasthoudt en hen op hun plaats houdt. Niemand anders heeft enige inspraak of rol in dit alles:

The third round reveals the limitless nature of God’s power as He is the One who holds the heavens and the earth and sustains them in place. No one else has any say or role in all this:

Het is God alleen die de hemellichamen en de aarde vasthoudt, opdat zij niet afwijken [van hun banen]. Als zij ooit zouden afwijken, zou niemand anders hen na Hem kunnen ondersteunen.

It is God alone who holds the celestial bodies and the earth, lest they deviate [from their courses]. If they should ever deviate, no one else could uphold them after Him.

Hij is inderdaad de Alvergevens, de Alvergevende. (Vers 41)

He is indeed Ever-Forbearing, Much-Forgiving. (Verse 41)

Een blik op de hemelen en de aarde, en de hemellichamen die in hun banen bewegen, zonder fout of afwijking, waarbij zij hun snelheid handhaven zonder de minste toename of afname, zou onze geest moeten openen voor de machtige hand die hen allen op hun plaats houdt. Indien deze hemellichamen of de hemelen of de aarde van hun koers zouden afwijken en uiteen zouden vallen, zou niemand hen ooit kunnen tegenhouden. Dit is inderdaad de tijd die in de Qur’ān vaak wordt genoemd als het signaal voor het einde van de wereld: een punt waarop het systeem dat alle hemellichamen op hun plaats houdt, wordt verbroken en de vernietiging volgt. Het is de tijd die God heeft bepaald voor de verantwoording en de beloning voor alles wat er in dit huidige leven plaatsvindt. Dit signaleert een overgang naar de volgende wereld, die totaal anders is dan de wereld waarin wij momenteel leven.

A glance at the heavens and the earth, and the celestial bodies moving in their orbits, without error or deviation, maintaining their speeds without the slightest increase or decrease, should open our minds to the mighty hand that holds them all in position. Should these celestial bodies or the heavens or the earth deviate from their courses and scatter no one would ever be able to hold them back. This is indeed the time frequently mentioned in the Qur’ān as signalling the end of the world: a point when the system holding all celestial bodies in position is broken, and destruction ensues. It is the time God has appointed for reckoning and reward for whatever takes place in this present life. This signals a transfer to the next world which is totally different from the world we currently live in.

Daarom eindigt de bewering dat God het universum op zijn plaats houdt met de opmerking:

Dingen bewegen nooit willekeurig en het leven beweegt niet doelloos. Er zijn constante wetten die geen verandering toestaan. De Qur’ān stelt deze waarheid vast en wil dat mensen dit leren, zodat zij geen enkele gebeurtenis in isolatie bekijken en daarbij de werking van de wet van God over het hoofd zien. Het vestigt hun aandacht op de verbanden en relaties in het leven en de wetten van het bestaan, waarbij het duidelijk maakt dat deze altijd waar zullen blijven. Deze huidige ronde geeft een voorbeeld van hoe de Qur’ān de aandacht van mensen vestigt op dit feit, nadat is bevestigd dat de wetten van God constant blijven:

Things never move haphazardly and life does not move aimlessly. There are constant laws that allow no change. The Qur’ān states this truth and wants people to learn it so that they do not look at any event in isolation, overlooking the operation of God’s law. It draws their attention to the links and relations in life and the laws of existence, making it clear that these will always remain true. This present round gives an example of how the Qur’ān draws people’s attention to this fact, after having confirmed that God’s laws remain constant:

Hebben zij niet door het land gereisd en gezien wat er uiteindelijk met hen die voor hen waren is gebeurd, ook al waren zij veel machtiger dan zij? God kan nooit door iets in de hemelen en de aarde worden dwarsgeboomd. Hij is Alwetend, oneindig in Zijn macht. (Vers 44)

Have they not travelled in the land and seen what happened in the end to those before them, even though they were much mightier than them? God can never be foiled by anything whatever in the heavens and the earth. He is All-Knowing, infinite in His power. (Verse 44)

Wanneer wij met open ogen en een alerte geest reizen, kijkend naar het lot van eerdere gemeenschappen en hoe zij ten onder gingen nadat zij kracht en macht hadden bezeten, zou dit ons duidelijke inspiratie moeten geven en ons Godvruchtig gevoel moeten wekken. Het is om deze reden dat de Qur’ān mensen vaak aanspoort om te reizen, rond te kijken en te reflecteren. Tenzij mensen dit doen, zullen zij onwetend blijven over de waarheid, en zullen zij geen lessen trekken uit het lot van voorbije gemeenschappen. Ook zullen zij dergelijke gebeurtenissen niet koppelen aan de universele wetten die op hen van toepassing zijn. Toch is dit de eigenschap die de mens onderscheidt van dieren.

When we travel with open eyes and alert minds, looking at the fates of earlier communities and how they perished after having commanded strength and power, this should give us clear inspiration and awaken our God-fearing sense. It is for this reason that the Qur’ān often directs people to travel, look around and reflect. Unless people do so, they will remain oblivious of the truth, and they will not draw lessons from the fates of past communities. Nor will they link such events to the universal laws that apply to them. Yet this is the quality that distinguishes man from animals.