O gelovigen, als jullie degenen gehoorzamen die het geloof hebben verworpen, zullen zij jullie doen terugkeren op jullie hielen, en jullie zullen de verliezers zijn. Voorwaar, God alleen is jullie Verheven Heer en Hij is de beste van allen die hulp bieden. (Verzen 149-50)

Believers, if you obey those who have rejected the faith, they will cause you to turn back on your heels, and you will be the losers. Indeed, God alone is your Lord Supreme and He is the best of all who bring succour. (Verses 149-50)

Een ander passage binnen de context van de herziening van de Koran van de Slag bij Uĥud en de gebeurtenissen daarvan begint nu. De commentaren die het bevat, zijn gericht op het corrigeren van de concepten van de gelovigen, het vergroten van hun bewustzijn van hun situatie, en het waarschuwen voor de valkuilen die in hun weg liggen en wat de vijand tegen hen zou kunnen smeden.

Another passage within the context of the Qur’ān’s review of the Battle of Uĥud and its events now begins. The comments it includes aim at correcting the concepts of the believers, enhancing their awareness of their situation, warning them of pitfalls which lie in their way and what the enemy may scheme against them.

De nederlaag van de moslims bij Uĥud bood de ongelovigen, de hypocrieten en de Joden in Madinah een gunstig klimaat om hun vijandige propaganda te verspreiden.

The defeat of the Muslims at Uĥud provided the unbelievers, the hypocrites and the Jews in Madinah with a suitable climate to spread their hostile propaganda.

Madinah was nog geen volledig islamitische stad. De moslims daar waren grotendeels een vreemd element, aan wie de spectaculaire overwinning bij Badr een ontzagwekkende status had verleend.

Madinah was not yet a wholly Muslim city. The Muslims there were largely a foreign element, to which the spectacular victory at Badr imparted an awe-inspiring stature.

Toen zij verslagen werden bij Uĥud, waren de houdingen merkbaar veranderd. De vijanden van de Islam vonden in die nederlaag een kans om hun vijandigheid te verklaren en hun giftige geruchten te verspreiden. Zij grepen snel de gelegenheid om de tragedie uit te buiten die elke moslimfamilie had getroffen en om te proberen verwarring te zaaien in de geesten van de moslims.

When they were defeated at Uĥud, attitudes were markedly changed. The enemies of Islam found in that defeat a chance to declare their hostility and spread their poisonous rumours. They were quick to exploit the tragedy which had affected every Muslim family and to try to create confusion in the minds of Muslims.

De soera biedt de gelovigen nu meer geruststelling en brengt hen het goede nieuws over Gods plan om angst in de harten van hun vijanden te zaaien, omdat zij partners aan Hem toekennen, tegen al Zijn uitdrukkelijke bevelen in. Voorwaar, God heeft die vermeende partners van geen enkele soort macht gegeven. Bovendien zullen de onrechtdoeners in het hiernamaals verdere straf ontvangen: “Wij zullen angst zaaien in de harten van de ongelovigen omdat zij partners aan God toekennen — iets waarvoor Hij nooit een toestemming heeft gegeven. Hun verblijfplaats is het vuur, en zeer slecht is de verblijfplaats van de onrechtdoeners.” (Vers 151)

The sūrah now provides the believers with more reassurance, giving them the happy news of God’s plan to strike terror into the hearts of their enemies because they associate partners with Him, against all His express orders. Indeed, God has given those alleged partners no power of any sort. Moreover, in the hereafter, the wrongdoers will receive further punishment: “We shall strike terror in the hearts of unbelievers because they associate partners with God — something for which He has never granted any warrant. Their abode is the fire, and evil indeed is the dwelling place of the wrongdoers.” (Verse 151)

Een belofte van God, de Almachtige, om angst in de harten van de ongelovigen te zaaien, is een voldoende garantie om de strijd tot een beslissende overwinning te brengen voor de gelovigen die Hem steunen, tegen Zijn vijanden. Het is een belofte die standhoudt in elke confrontatie tussen geloof en ongeloof. Elke keer dat de ongelovigen oog in oog staan met de gelovigen, overwint angst hen, omdat God dat gevoel in hun harten zaait. Wat belangrijk is zodat dit gevoel naar de oppervlakte komt, is dat de gelovigen zelf hun geloof werkelijk voelen. Zij moeten zich oprecht aan God alleen onderwerpen, en totaal vertrouwen hebben in de hulp van God, en geen enkel spoor van twijfel koesteren dat de overwinning aan de soldaten van God zal worden geschonken en dat God Zijn wil zal volbrengen en dat de ongelovigen nooit kunnen frustreren wat God wil bereiken. Soms kunnen de schijn om het tegendeel te suggereren, maar de gelovigen moeten vertrouwen op de belofte van God, omdat deze altijd waar zal worden, ongeacht wat mensen met hun eigen ogen zien of met hun eigen verstand beoordelen. De ongelovigen zullen angst in hun harten voelen, omdat zij op geen enkele stevige steun vertrouwen. Zij hebben geen eigen macht, en zij genieten niet de steun van een andere machtige bron. Zij hebben aan God partners toegerekend die geen eigen gezag of macht hebben, omdat God hen nooit enige bevoegdheid heeft verleend.

A promise from God, the Almighty, to strike terror into the hearts of the unbelievers is sufficient guarantee to bring the battle to a decisive victory for the believers who support Him, against His enemies. It is a promise which holds true in every confrontation between belief and disbelief. Every time the unbelievers come face to face with the believers, fear overcomes them, because God strikes that feeling into their hearts. What is important for this feeling to surface is that the believers themselves truly feel their faith. They must genuinely submit themselves to God alone, and have total confidence in God’s help and entertain no shred of doubt that victory will be given to God’s soldiers and that God will accomplish His will and that the unbelievers can never frustrate what God wants to accomplish. Sometimes, appearances may suggest the contrary, but the believers have to trust in God’s promise because it will always come true, regardless of what people may see with their own eyes or judge with their own minds. The unbelievers will feel terror in their hearts, because they do not rely on any firm support. They have no power of their own, and they do not enjoy the support of any other powerful source. They have attributed to God partners who have no authority or power of their own, because God has never bestowed any warrant on them.

God vervulde Zijn belofte aan jullie toen jullie, met Zijn toestemming, op het punt stonden hen te vernietigen.

God fulfilled to you His promise when, by His leave, you were about to destroy them.

Maar toen verloor u het hart en was u het oneens met elkaar over [het bevel van de Profeet ﷺ] en was u ongehoorzaam nadat God u had gebracht tot het zien van datgene waar u naar verlangde. Sommigen van u gaven slechts om deze wereld en sommigen gaven om het hiernamaals. Toen heeft Hij u daarvan afgewend, zodat Hij u mag beproeven. Maar nu heeft Hij u vergeven, want God is genadig tegenover de gelovigen. [Denk] toen u wegvluchtten, omhoog naar de berg, zonder op iemand te letten, terwijl de Boodschapper ﷺ achter u aan riep. Daarom heeft Hij u beloond met droefheid na droefheid, zodat u niet treurt om wat u is ontsnapt, noch om wat u is overkomen.

But then you lost heart and disagreed with one another concerning [the Prophet’s command] and disobeyed after God had brought you within view of that for which you were longing. Some of you cared only for this world and some cared for the life to come. Then He turned you away from them so that He may put you to the test. But now He has forgiven you, for God is gracious to the believers. [Remember] when you ran away, up into the mountain, paying no heed to anyone, while the Messenger was at your rear calling out to you. Therefore, He rewarded you with sorrow after sorrow so that you may not grieve over what has escaped you, nor over what had befallen you.

God is op de hoogte van alles wat u doet. (Verzen 152-3)

God is aware of all that you do. (Verses 152-3)

De soera schetst een volledig beeld van het slagveld en de opeenvolging van overwinning en nederlaag. Elke beweging, elke indruk, elke gezichtsuitdrukking en elke vluchtige gedachte is vastgelegd. De Qur'anische beschrijving is als een filmrol die elke beweging in levendige en scherpe details laat zien. Dit geldt in het bijzonder voor het beeld van mensen die het slagveld ontvluchten en in paniek de berg op stormen, terwijl de Profeet ﷺ hen toeroep. Hiermee samenhangend is er een beeld van de gedachten, indrukken en reacties die mensen hadden. Bovenal hebben we een aantal richtlijnen en verklaringen die kenmerkend zijn voor de Qur'anische stijl en de opmerkelijke methode om gelovigen op te voeden.

The sūrah paints a full picture of the battlefield and the succession of victory and defeat. Every movement, every impression, every facial expression and every fleeting thought is recorded. The Qur’ānic description is like a film reel which shows every movement in vivid and sharp detail. This particularly applies to the image of people fleeing from the battlefield and charging up the mountain in panic, as the Prophet called out to them. Coupled with this is a picture of the thoughts, impressions and reactions people entertained. On top of it all, we have a number of directives and statements which are characteristic of the Qur’ānic style and its remarkable method of educating believers.

Toen, na de droefheid, liet Hij rust op jullie neerdalen, in de vorm van een slaap die sommigen van jullie overviel, terwijl anderen, die voornamelijk om zichzelf gaven, verkeerde gedachten over God koesterden — gedachten van heidense onwetendheid. Zij vragen: ‘Hebben wij enige zeggenschap in deze zaak?’ Zeg: ‘Alle beslissingsbevoegdheid berust bij God.’ Zij verbergen in hun gedachten wat zij niet aan jullie onthullen. Zij zeggen: ‘Als wij enige zeggenschap hadden gehad in deze zaak, dan zouden wij hier niet zijn geslacht.’ Zeg: ‘Als jullie in jullie huizen waren gebleven, zouden degenen onder jullie die bestemd waren om gedood te worden, naar hun sterfbed zijn gegaan.’ Want het was de wil van God om alles wat jullie in jullie gedachten koesteren te beproeven en om dat wat jullie in jullie harten kunnen hebben te zuiveren; God is volledig op de hoogte van wat er in de borsten van de mensen is.

Then, after sorrow, He let peace fall upon you, in the shape of a slumber which overtook some of you, while others, who cared mainly for themselves, entertained wrong thoughts about God — thoughts of pagan ignorance. They ask: ‘Have we any say in the matter?” Say: ‘All power of decision rests with God. “They conceal in their minds what they do not disclose to you. They say: “Had we had any say in the matter, we should not have been slaughtered here.” Say: “Had you stayed in your homes, those of you who were destined to be killed would have gone to their deathbeds.” For it was God’s will to put to a test all that you entertain in your minds and to render pure what you may have in your hearts, God is fully aware of what is in people’s bosoms.

(Vers 154)

(Verse 154)

Alle chaos, verwarring en paniek die de nederlaag onder de moslimsoldaten verspreidde, werd gevolgd door een opmerkelijk gevoel van vrede en veiligheid onder de gelovigen die terugkeerden en zich rond de zijde van de Profeet ﷺ verzamelden. Zij werden overvallen door een zachte slaap die hen persoonlijke geruststelling gaf. Dit uitzonderlijke fenomeen wordt beschreven in mooie en zachte woorden: “Toen, na verdriet, liet Hij vrede op jullie neerdalen in de vorm van een slaap die sommigen van jullie overviel.” Er is geen twijfel dat dit een opmerkelijk fenomeen was, een manifestatie van de genade van God wanneer deze aan Zijn dienaren wordt geschonken. Wanneer slaap mensen overvalt die moe, uitgeput en in paniek zijn, zelfs voor een kort moment, brengt het opmerkelijke resultaten teweeg. Het geeft hen geruststelling en troost op een manier die wij niet kunnen bevatten, en het maakt van hen geheel andere mensen. Ik zeg dit omdat ik het zelf heb ervaren in een situatie van uiterste nood. Ik voelde de genade van God op een manier die geen menselijke taal kan beschrijven.

All the chaos, confusion and panic which the defeat spread among the Muslim soldiers was followed by a remarkable sense of peace and security among the believers who came back and rallied to the Prophet’s side. They were overtaken by a gentle slumber which gave them personal reassurance. This exceptional phenomenon is described in fine and gentle words: “Then, after sorrow, He let peace fall upon you in the shape of a slumber which overtook some of you.’’ There is no doubt that this was a remarkable phenomenon, a manifestation of God’s grace when it is bestowed upon His servants. When slumber overtakes people who are tired, exhausted and panicking, even for a brief moment, it brings about remarkable results. It gives them reassurance and comfort in a way which we cannot fathom and it makes of them different people altogether. I say this because I have experienced it in a situation of extreme distress. I felt God’s grace in a way which no human language can describe.

Wat betreft degenen onder jullie die zich afkeerden op de dag dat de twee legers elkaar in de strijd ontmoetten, Satan heeft hen alleen doen struikelen als gevolg van iets wat zij zelf hadden gedaan. Maar nu heeft God hen vergeven. Voorwaar, God is zeer Vergevingsgezind, Geduldig.

As for those of you who turned away on the day when the two hosts met in battle, Satan caused them to slip only in consequence of something that they themselves had done. But now God has pardoned them. Indeed, God is Much forgiving, Forbearing.

Gelovigen, wees niet zoals de ongelovigen die tegen hun broeders zeggen wanneer zij op de aarde reizen of uitgaan naar de strijd: “Als zij bij ons waren gebleven, zouden zij niet gestorven zijn en zouden zij niet gedood zijn”, zodat God een bron van wanhoop in hun harten legt. Het is God alleen Die leven schenkt en de dood veroorzaakt. God ziet alles wat jullie doen. Als jullie gedood worden of sterven in de zaak van God, dan zijn vergeving door God en Zijn genade zeker beter dan alle rijkdommen die zij vergaren. Als jullie sterven of gedood worden, het is tot God dat jullie zullen worden verzameld. (Verzen 155-8)

Believers, be not like those who disbelieve and say of their brethren, when they travel on earth or go forth to war, “Had they stayed with us they would not have died, nor would they have been killed, “so that God places a source of despair in their hearts. It is God alone Who grants life and causes death. God sees all that you do. If you should be slain or die in God’s cause, surely forgiveness by God and His grace are better than all the riches they amass. If you should die or be slain, it is to God that you shall be gathered. (Verses 155-8)

God was zeker op de hoogte van wat er in de harten zat van degenen die zich in nederlaag afkeerden tijdens de Slag bij Uĥud. Zij werden zwak als gevolg van een zonde die zij hadden begaan. Dit veroorzaakte dat zij werden geschokt. Satan was erin geslaagd hen te manipuleren om een dergelijke misstap te begaan: “Wat betreft degenen onder jullie die zich afkeerden op de dag dat de twee legers elkaar in de strijd ontmoetten, Satan liet hen slechts struikelen als gevolg van iets wat zij zelf hadden gedaan.” (Vers 155) Dit kan een verwijzing zijn naar de boogschutters die de verleiding niet konden weerstaan van de buit die was achtergelaten door de terugtrekkende ongelovigen. Zij koesterden ook de gedachte dat de Boodschapper van God ﷺ hen wellicht geen deel van de oorlogsbuit zou geven. Dat was de zonde die zij begaan, waarvoor Satan hen liet struikelen. Dit vers beschrijft echter de mens nadat hij een zonde heeft begaan: zijn zelfvertrouwen verzwakt en zijn band met God versoepelt. Hij verliest zijn evenwicht en laat zichzelf ten prooi vallen aan allerlei negatieve gedachten. Zo fluistert Satan in zijn oor en leidt hij hem van de ene fout naar de andere, nadat hij zelf zijn veilige toevlucht van tevredenheid en gerustgesteld geloof heeft verlaten.