Dit hoofdstuk is automatisch vertaald uit het Engels en kan fouten bevatten. Lees het origineel
Fatir The Originator ( Giving All Grace ) 1-3
In de Naam van God, de Heer van Genade, de Altijd Barmhartige.
In the Name of God, the Lord of Grace, the Ever Merciful.
Alle lof zij aan God, de Schepper van de hemelen en de aarde, Die engelen aanstelt als boodschappers, voorzien van vleugels, twee, drie of vier. Hij voegt aan Zijn schepping toe wat Hij wil.
All praise is due to God, the Originator of the heavens and the earth, who assigns angels to be messengers, endowed with wings, two, or three, or four. He adds to His creation what He pleases.
Voorwaar, God heeft macht over alle dingen. (1)
Indeed God has power over all things. (1)
Welke gunst God ook aan de mens verleent, niemand kan deze onthouden; en wat Hij onthoudt, kan niemand anders dan Hem vrijgeven. Hij alleen is Almachtig, Wijs. (2)
Whatever grace God opens up to man, none can withhold it; and whatever He withholds, none other than Him can release. He alone is Almighty, Wise. (2)
Mensen! Denk aan de zegeningen die God aan u heeft geschonken. Is er een schepper naast God die u voeding uit de hemel en de aarde kan geven? Er is geen godheid naast Hem.
People! Remember the blessings God has bestowed upon you. Is there any creator other than God who can give you sustenance from heaven and earth? There is no deity other than Him.
Hoe kun je je afwenden? (3)
How can you turn away? (3)
The Originator
Alle lof zij aan God, de Schepper van de hemelen en de aarde, Die engelen aanstelt als boodschappers, voorzien van vleugels, twee, drie of vier. Hij voegt aan Zijn schepping toe wat Hij wil. Voorwaar, God heeft macht over alle dingen. (Vers 1)
All praise is due to God, the Originator of the heavens and the earth, who assigns angels to be messengers, endowed with wings, two, or three, or four. He adds to His creation what He pleases. Indeed God has power over all things. (Verse 1)
De soera begint met het schenken van alle lof aan God, aangezien het volledige doel ervan is om onze harten tot Hem te wenden, Zijn tekenen te overdenken, Zijn barmhartigheid te waarderen en te kijken naar de wonderen van Zijn schepping. Wij zijn geschapen om deze wonderen volledig te waarderen, zodat onze harten overstromen van Zijn lof en verheerlijking: “Alle lof zij aan God toe.” Vervolgens komt de eigenschap van God die duidt op de schepping en het tot stand brengen ervan: “de Schepper van de hemelen en de aarde.” Hij is Degene die al deze grote lichamen heeft voortgebracht, waarvan wij er enkele om ons heen zien. Wij weten slechts weinig over de kleinste en dichtstbijzijnde van al deze lichamen, namelijk onze moeder aarde. Toch zijn ze allemaal onderworpen aan één natuurwet die hen in harmonie houdt, ondanks de enorme afstanden die hen scheiden, die we ons slechts met grote moeilijkheid kunnen voorstellen. Ondanks hun enorme omvang en de eindeloze ruimtes die hun banen scheiden, bestaan er bepaalde relaties tussen hen die, indien zelfs maar een klein beetje verstoord, tot een grote catastrofe zouden kunnen leiden.
The sūrah begins by offering all praise to God, as its whole purpose is to make our hearts turn to Him, contemplate His signs, appreciate His mercy, and look at the wonders of His creation. We are made to fully appreciate these wonders so that our hearts overflow with His praise and glorification: “All praise is due to God.” Next comes God’s attribute indicating creation and His bringing it into being: “the Originator of the heavens and the earth.” It is He who has originated all these great bodies, some of which we see around us. We know only a little about the smallest and nearest to us of all these bodies, i.e. our mother earth. Yet they are all subject to one law of nature that keeps them in harmony, despite the huge distances separating them, which we can only imagine with great difficulty. Despite their great sizes and endless spaces separating their orbits, there exists certain relations between them which, if disturbed even by just a little, could lead to a major catastrophe.
We besteden vaak weinig aandacht aan de Koranische verwijzingen naar de schepping van de hemelen en de aarde, of aan de beschrijvende taferelen van het universum. Dit komt doordat onze zintuigen zijn afgestompt door vertrouwdheid. Daarom verheffen deze taferelen ons niet tot hetzelfde niveau van inspiratie als zij een hart geven dat God altijd herinnert, en daardoor gevoelig blijft voor wat Zijn machtige hand voortbrengt. Alleen een dergelijk hart voelt de ontzagwekkendheid die deze taferelen overbrengen.
We often pay little attention to Qur’ānic references to the creation of the heavens and the earth, or to its scenic descriptions of the universe. This is because our senses have been blunted by familiarity. Therefore, these scenes do not elevate us to the same level of inspiration that they give a heart that remembers God always, and thus remains sensitive to what His able hand produces. Only such a heart feels the awe these scenes impart.
Een waakzaam hart dat zijn band met God onderhoudt, heeft geen nauwkeurige informatie nodig over de exacte posities van de sterren, hun grootte, hun onderlinge relaties in positie of beweging, de dikte van de atmosfeer rond elk van hen, of de banen die zij volgen om de ontzagwekkendheid van deze grote, wonderbaarlijke en prachtige schepping te waarderen. Voor een dergelijk hart is het voldoende dat deze scènes hun nauwkeurig gestemde muziek spelen. Het is voor het voldoende om naar de sterren te kijken die schitteren in de donkere nachthemel; of het licht dat wordt weerkaatst door een volle maan; of de dageraad die door de duisternis breekt en een gevoel van nieuw leven geeft; of de zonsondergang die de duisternis aankondigt en een gevoel van afscheid brengt; of de aarde met haar eindeloze vergezichten; of zelfs een enkele bloem met haar kleur en vorm die ons lang doet staren.
An alert heart which maintains its bond with God does not need accurate information about the exact positions of stars, their sizes, relations to each other in position or movement, the thickness of the atmosphere around each, or the orbits they follow in order to appreciate the awesomeness of this great, wonderful and beautiful creation. It is enough for such a heart that these scenes play their precisely stringed music. It is enough for it to look at the stars shining across the dark night sky; or the light reflected by a full moon; or the dawn breaking through the darkness giving a feeling of new life; or the sunset heralding the darkness that brings a feeling of farewell; or the earth with its endless vistas; or indeed a single flower with its colour and shape that takes us long to contemplate.
De Qur’ān geeft ons inspirerende aanwijzingen, zodat wij over deze schepselen nadenken, groot en klein. Het kijken naar slechts één van hen is voldoende bewijs van de grootsheid van de Schepper ervan en doet ons onze verheerlijking, lof en gebed uitsluitend tot Hem richten.
The Qur’ān gives us inspiring directives so that we contemplate these creatures, large and small. Looking at only one of them is enough evidence of the greatness of its Creator and makes us address our glorification, praise and prayer to Him alone.
“Alle lof zij aan God, de Schepper van de hemelen en de aarde, Die engelen aanstelt als boodschappers, voorzien van vleugels, twee, drie of vier.” (Vers 1) Deze soera gaat uitgebreid in op de boodschappers van God, de openbaring en de waarheid die deze bevat. De engelen zijn de boodschappers van God naar Zijn uitverkoren dienaren op aarde. De boodschap die zij brengen, is het grootste in het leven. Daarom volgt God de verwijzing naar Zijn schepping van de hemelen en de aarde door de rol van de engelen te noemen, waarbij zij degene zijn die contact maken tussen de hemel en de aarde, en daarmee de grootste taak van allemaal vervullen terwijl zij Zijn boodschap overbrengen. Het is een boodschap van de Schepper van de hemelen en de aarde aan Zijn profeten, die Hij als gidsen voor de mensheid zendt.
“All praise is due to God, the Originator of the heavens and the earth, who assigns angels to be messengers, endowed with wings, two, or three, or four.” (Verse 1) This sūrah dwells long on God’s messengers, revelation and the truth it contains. The angels are God’s messengers to His chosen servants on earth. The message they bring is the greatest thing in life. Hence God follows the reference to His creation of the heavens and the earth by mentioning the role of the angels whereby it is they who make contact between heaven and earth, fulfilling the greatest task of all as they deliver His message. It is a message from the Originator of the heavens and the earth to His prophets whom He sends as guides to mankind.
Voor het eerst in de Qur’ān hebben we een fysieke beschrijving van de engelen.
For the first time in the Qur’ān we have a physical description of the angels.
Voorheen kregen we beschrijvingen van hun aard en rol, zoals: “Degenen die bij Hem zijn, zijn nooit te trots om Hem te aanbidden en worden daar nooit moe van.” (21: 19-20) “Degenen die nabij uw Heer zijn, zijn nooit te trots om Hem te aanbidden. Zij loven Zijn grenzeloze glorie en buigen alleen voor Hem.” (7: 206) Hier hebben we echter een verwijzing naar hun uiterlijk. Zij zijn ‘begiftigd met vleugels, twee, of drie, of vier.’ Deze beschrijving helpt ons echter niet om ons voor te stellen hoe zij eruitzien, omdat we niets weten over hun fysieke gestalte of over de vorm die hun vleugels aannemen. We kunnen niet meer doen dan deze beschrijving aan te nemen zoals deze is, zonder iets uit onze verbeelding toe te voegen, want alles wat we ons zouden kunnen voorstellen, zou fout kunnen zijn. We hebben geen definitieve beschrijving van hoe de engelen eruitzien uit een betrouwbare bron. Wat we wel hebben in de Qur’ān is deze beschrijving en een verwijzing naar de engelen die belast zijn met de hel: “Over haar zijn engelen aangesteld die streng en meedogenloos zijn: zij ongehoorzamen God niet in wat Hij hen heeft bevolen, maar doen altijd wat hen is geboden.” (66: 6) Opnieuw geeft deze beschrijving geen fysieke afbakening. Er is in een overlevering (Hadith) gemeld dat ‘de Profeet ﷺ Gabriël in zijn natuurlijke vorm twee keer heeft gezien.’ Eén verslag vermeldt dat Gabriël ‘600 vleugels heeft’. [Overgeleverd door al-Bukhārī en Muslim.] Ook hier hebben we geen fysieke beschrijving, dus moeten we het laten op het niveau dat God aan ons heeft meegedeeld, waarbij we accepteren dat alle kennis aan Hem toebehoort.
Previously we were given descriptions of their nature and role, such as “Those that are with Him are never too proud to worship Him and never grow weary of that. They extol His limitless glory by night and day, tirelessly.” (21: 19-20) “Those who are near to your Lord are never too proud to worship Him. They extol His limitless glory, and before Him alone prostrate themselves.” (7: 206) Here, however, we have a reference to their physical appearance. They are ‘endowed with wings, two, or three, or four.’ This description does not, however, help us imagine how they look, because we do not know anything about their physique or about the form their wings take. We can do no more than take this description as it is, without adding anything from our imagination, for anything we may imagine could be wrong. We do not have any definite description of how the angels look from a reliable source. What we do have though in the Qur’ān is this description and a reference to the angels in charge of hell: “Over it are appointed angels who are stern and severe: they do not disobey God in whatever He has commanded them, but always do what they are bidden to do.” (66: 6) Again this description does not give any physical delineation. It is reported in a ĥadīth that ‘the Prophet saw Gabriel in his natural form twice.’ One report mentions that Gabriel ‘has 600 wings’. [Related by al-Bukhārī and Muslim.] Again we do not have here a physical description, so we must leave it at the level God has imparted to us, accepting that all knowledge belongs to Him.
Vleugels worden gespecificeerd als zijnde in tweeën, drieën en vieren, maar de mens kent bij alle vogels slechts een vorm met twee vleugels. Daarom stelt het openingsvers dat God ‘toevoegt aan Zijn schepping wat Hij wil’, waarmee het duidelijk wordt dat de wil van God vrij is en niet beperkt tot één enkele vorm van schepping. We kennen en zien talloze vormen van schepping, maar de vormen waarvan we niets weten zijn vele malen talrijker. “Voorwaar, God heeft macht over alle dingen.” Deze opmerking is breder en uitgebreider dan de voorgaande uitspraak. De betekenis ervan is van toepassing op alle vormen van schepping, oorsprong, transformatie en verandering.
Wings are specified as being in twos, threes and fours, but man knows only a two- winged form in all birds. Therefore, the opening verse states that God ‘adds to His creation what He pleases,’ thus making it clear that God’s will is free, unlimited to any one form of creation. We know and see countless forms of creation, but the ones we do not know about are far more numerous. “Indeed God has power over all things.” This comment is broader and more comprehensive than the statement before it. Its import applies to all forms of creation, origination, transformation and alteration.
Unrestricted Grace
Welke gunst God ook aan de mens schenkt, niemand kan deze onthouden; en wat Hij onthoudt, kan niemand anders dan Hem verlenen. Hij alleen is Almachtig, Wijs. (Vers 2)
Whatever grace God opens up to man, none can withhold it; and whatever He withholds, none other than Him can release. He alone is Almighty, Wise. (Verse 2)
Wat we in dit tweede vers van de soera hebben, is een aspect van de macht van God dat aan het einde van het eerste vers wordt vermeld. Wanneer dit aspect in het hart en de geest van een persoon wordt ingebed, ondergaat hij een volledige transformatie in zijn concepten, gevoelens, waarden, normen en zijn leven in het algemeen. Het maakt elke gedachte ongeldig dat een andere macht enige controle heeft over de hemelen en de aarde, en brengt hem in contact met de eigen macht van God. Het doet hem elke gedachte laten varen om genade van iemand anders te ontvangen en verbindt alles met de genade van God. Het sluit voor hem elke deur en weg in het universum, maar opent voor hem de deur en de weg die naar God leidt.
What we have in this second verse of the sūrah is an aspect of God’s power mentioned at the end of the first verse. When this aspect is instilled in a person’s heart and mind, he undergoes a complete transformation in his concepts, feelings, values, standards and life generally. It invalidates any thought of any other power having any control over the heavens and earth, and puts him in touch with God’s own power. It makes him abandon any thought of receiving grace from anyone else and links all to God’s grace. It closes before him every door and way in the universe yet opens for him the door and the way leading to God.
De genade van God kan worden weerspiegeld in talloze aspecten. Voorwaar, de mens kan niet eens beginnen met het opschrijven hiervan. Ze bevinden zich in hem en de manier waarop hij is geschapen; de eervolle positie die hem is gegeven; de zegeningen die hem van alle kanten omringen, zowel van boven als van onderen. Het is ook te vinden in de gunsten die over hem worden uitgestort.
God’s grace can be reflected in countless aspects. Indeed man cannot even begin to record these. They are within him and the way he is created; the position of honour he is given; the blessings that are all around him from every side and from above and beneath him. It is also to be found in the favours showered on him.
De genade van God weerspiegelt zich in datgene wat de mens is ontzegd, evenzeer als zij zich weerspiegelt in datgene wat hem is geschonken. Wanneer God het aan iemand opent, vindt die persoon het in elke situatie, elk ding, elke conditie en elke plaats. Hij vindt het zelfs in zichzelf, in zijn gevoelens, om zich heen, waar hij zich ook bevindt en hoe het ook gaat, ook al mag hij beroofd zijn van alles wat mensen als belangrijk beschouwen. Omgekeerd, indien God Zijn genade aan iemand onthoudt, zal die persoon het missen in elk ding, elke situatie, elke plaats en elke conditie, ook al heeft hij alles tot zijn beschikking wat mensen met rijkdom en geluk associëren.
God’s grace is reflected in what man has been denied just as much as it is reflected in what he has been granted. When God opens it up to anyone, that person finds it in every situation, thing, condition and place. He even finds it within himself, his feelings, all around him, wherever and however he happens to be, even though he may be deprived of everything people consider to be important. Conversely, should God withhold His grace from anyone, that person will miss it in every thing, situation, place and condition, even though he may have at his disposal everything people associate with wealth and happiness.
Elke gunst die een persoon wordt geschonken, wordt een beproeving als deze gepaard gaat met het onthouden van de genade van God; en elke beproeving of beproeving die hij ondergaat, wordt een gunst zodra deze gepaard gaat met Zijn genade. Een man kan op een bed van doorns liggen, maar met de genade van God vindt hij het zeer comfortabel; terwijl zijden matrassen en kussens aanvoelen als harde spijkers als die genade hem wordt ontzegd. Met goddelijke genade wordt het moeilijkste probleem gemakkelijk en wordt gevaar veiligheid, maar zonder die genade wordt wat normaal gesproken gemakkelijk is onoplosbaar en leiden veilige wegen en paden tot de ondergang.
Whatever favour a person is granted becomes a hardship if it is associated with the withholding of God’s grace; and whatever hardship or trial he undergoes becomes a favour once it is coupled with His grace. A man may lie on a bed of thorns, but, with God’s grace, he finds it very comfortable; while silk mattresses and cushions feel like hard nails if that grace is denied him. With divine grace the most difficult problem becomes easy and danger becomes safety, but without it, what is normally easy becomes insoluble and safe roads and ways lead to ruin.
Indien u de genade van God geschonken wordt, zult u zich niet ellendig voelen, zelfs niet als u in eenzame opsluiting verkeert, marteling ondergaat of gevaar tegemoet ziet; terwijl ellende uw lot zal zijn als deze wordt onthouden, zelfs als u zich in de meest luxueuze en schitterende omgeving bevindt. Het is vanuit de diepste binnenkant dat geluk, tevredenheid en geruststelling stromen door de genade van God, en vanuit de diepste binnenkant voelt u ellende, bezorgdheid en smart wanneer deze wordt ontzegd.
Should you be granted God’s grace, you will not feel miserable even though you may be in solitary confinement, enduring torture or facing danger; while misery will be your lot if it is withheld, even though you are in the most luxurious and splendid of surroundings. It is from deep inside that happiness, contentment and reassurance flow by God’s grace, and deep inside you feel misery, worry and affliction when it is denied.
Als de deur van de genade van God openstaat, zul je er niet om geven of alle deuren en ramen op slot zitten: je zult gemak, troost en geluk vinden; en als zij gesloten is, zul je nergens baat bij hebben, zelfs niet als alle andere deuren en ramen wijd openstaan.
If the door of God’s grace is open, you will not care if all doors and windows are locked: you will find ease, comfort and happiness; and if it is closed, you will benefit nothing if all other doors and windows are left wide open.
God kan aan eenieder overvloedige rijkdom schenken, en die persoon zal het vinden als een bron van genot, comfort en een middel tot een goede positie in het hiernamaals, mits dit gepaard gaat met de genade van God. Als die genade wordt onthouden, wordt zijn rijkdom een bron van bezorgdheid, afgunst en haat. Het kan ook betekenen dat er sprake is van beroving, indien de rijke persoon gierig of ziek is; en het kan tot ondergang leiden als hij verspillend en onvoorzichtig is.
God may give anyone plentiful wealth, and that person will find it a source of enjoyment, comfort and a means to a good position in the life to come, provided that it is coupled with God’s grace. If that grace is withheld, his wealth becomes a source of worry, envy and hatred. It may also mean deprivation, if the wealthy person is stingy or ill; and it may bring ruin if he is wasteful and careless.
Hetzelfde kan worden gezegd over kinderen, gezondheid en een hoge positie. Met Gods genade kan elk van deze zaken een bron van goedheid, genot, verrukking, geluk en vreugde zijn, evenals een middel om iemands beloning in het hiernamaals te vergroten. Indien Gods genade wordt ontzegd, zal elk van deze zaken ellende, wanhoop of slapeloze nachten brengen, of de bezitter blootstellen aan de afgunst, haat en vijandigheid van anderen. Evenzo kunnen kennis, een lang leven en comfort geassocieerd worden met ofwel een situatie van geluk ofwel een situatie van ellende. Toch kan weinig kennis gunstige effecten teweegbrengen; een korte levensduur kan veel zegening kennen; en weinig comfort kan geluk en verrukking betekenen. In al deze opzichten zijn gemeenschappen als individuen, in alle condities, situaties en omstandigheden.
The same can be said about children, health and high position. With God’s grace, any of these can be a source of goodness, enjoyment, delight, happiness and joy, as also a means to increase one’s reward in the life to come. Should God’s grace be denied, any of these will bring misery, distress, sleepless nights, or expose their owner to other people’s envy, hatred and hostility. Likewise, knowledge, long life and comforts can be associated with either situation of happiness or misery. Yet little knowledge could bring about beneficial effects; a short period of life could enjoy much blessing; and little comfort may mean happiness and delight. In all these respects, communities are like individuals, in all conditions, situations and circumstances.
Een aspect van de genade van God is het ervaren ervan. De genade van God is overvloedig voor ieder van ons, maar het is jouw gevoel dat het aan jou wordt geschonken, jouw verwachting, hoop en vertrouwen dat het komt, dat barmhartigheid en genade is. Daarentegen is het twijfelen of wanhoop ervan pure ellende, maar dit is iets waar een gelovige niet onder zal lijden: “Niemand wanhoopt van de barmhartigheid van God, behalve de ongelovigen.” (12: 87)
One aspect of God’s grace is to feel it. God’s grace abounds for every one of us, but it is your feeling that it is bestowed on you, your expectation, hope and trust that it is coming that is mercy and grace. By contrast, to doubt or despair of it is pure misery, but this is something that a believer will not suffer: “None but unbelievers can ever despair of God’s mercy.” (12: 87)
De genade van God zal aan niemand worden ontzegd die het zoekt, ongeacht de plaats of de omstandigheid. Abraham vond het toen hij in het vuur werd geworpen; Jozef vond het in de put waarin zijn broers hem wierpen en later in de gevangenis; Jona vond het in de buik van de walvis, onder drie lagen van duisternis; Mozes vond het in de rivier toen hij een hulpeloze zuigeling was, evenals in het paleis van Farao toen Farao hem probeerde te doden. De jonge mannen die zich in een grot terugtrokken, zoals verteld in soera 18, vonden het daar in de grot, terwijl het niet te vinden was in huizen en paleizen. Zij zeiden tot elkaar: “Nu jullie u van hen en van alles wat zij in plaats van God aanbidden hebben teruggetrokken, zoek dan toevlucht in de grot. God zal Zijn genade over jullie uitspreiden en voor jullie in jullie zaken voorzien.” (18: 16) De Profeet Muhammad ﷺ en zijn metgezel, Abū Bakr, vonden het in de grot van de berg Thawr, waar zij zich voor hun achtervolgers verborgen. Voorwaar, niemand die het zocht boven alles anderen, wetende dat alleen God kracht, macht en barmhartigheid verleent, is tekortgekomen.
God’s grace will not be denied anyone who seeks it at any place and in any condition. Abraham found it when he was thrown in the fire; Joseph found it in the well where his brothers threw him and later in prison; Jonah found it in the whale’s belly, under three covers of darkness; Moses found it in the river when he was a helpless infant, as also in Pharaoh’s palace when Pharaoh sought to kill him. The young men who retreated to a cave, as told in Sūrah 18, found it there in the cave when it was not to be found in homes and palaces. They said to one another: “Now that you have withdrawn from them and all that they worship instead of God, take refuge in the cave. God may well spread His grace over you and make fitting arrangements for you in your affairs.” (18: 16) The Prophet Muĥammad and his Companion, Abū Bakr found it in the cave of Mount Thawr, where they hid from their pursuers. Indeed no one who sought it to the exclusion of everything else, aware that only God grants strength, power and mercy, has been left lacking.
Het is ook belangrijk te beseffen dat wanneer God de deuren van Zijn genade voor iemand opent, niets het kan tegenhouden; en wanneer Hij het onthoudt, niets het kan vrijgeven.
It is also important to realize that when God opens the gates of His grace to anyone, nothing can withhold it; and when He withholds it, nothing can release it.
Daarom mag niemand en niets gevreesd worden, terwijl hoop nooit op iemand of iets gesteld mag worden. We mogen nooit vrezen iets te missen, en mogen nooit op enig middel vertrouwen. Alles hangt af van God en wat Hij wil. Wat Hij ook bepaalt, zal geschieden. Hij is de Almachtige, de Wijze. Niets wat Hij bepaalt is zonder duidelijk doel.
Therefore, no one and nothing should be feared, while hope should never be pinned on anyone or anything. We should never fear to miss out on something, and never trust to any means. It all depends on God and what He wills. Whatever He determines will be done. It is He who is Almighty, Wise’. Nothing He determines is without clear purpose.
“Wat God ook aan de mens verleent aan genade, niemand kan het onthouden.” (Vers 2) Alles wat mensen nodig hebben om verzekerd te zijn van de barmhartigheid van God, is om deze rechtstreeks van Hem te vragen, zonder tussenpersonen: “En wat Hij onthoudt, kan niemand anders dan Hem verlenen.” (Vers 2)
“Whatever grace God opens up to man, none can withhold it.” (Verse 2) All that people need to be assured of God’s mercy is to request it from Him directly, without intermediaries: “And whatever He withholds, none other than Him can release.” (Verse 2)
Dit enkele vers schetst een totaal ander beeld van het leven. Het geeft een nieuwe reeks waarden en normen die niet worden beïnvloed door enige overweging of druk, of deze nu licht of zwaar is. Wanneer dit visioen stevig in het hart van een persoon is verankerd, kan die persoon standvastig blijven tegenover alle gebeurtenissen, mensen, situaties, machten en overwegingen. Zelfs als alle mensen op aarde evenals de djinn zich tegen hem zouden keren, zou hij hen allemaal kunnen weerstaan, wetende dat zij de genade van God niet kunnen beheersen.
This single verse paints a totally different picture of life. It gives a new set of values and standards that are unaffected by any consideration or pressure, be it light or heavy. When this vision is firmly settled in a person’s heart, that person can stand firmly in the face of all events, people, situations, powers and considerations. Even if all people on earth as well as the jinn were to range themselves against him, he would be able to resist them all knowing that they cannot control God’s grace.
Het was met verzen en beelden zoals deze dat de Qur’ān die unieke gemeenschap van gelovigen voortbracht in de vroege dagen van de Islam. Het was een gemeenschap die gevormd werd onder de zorg van God zelf, en door de Qur’ān, om te fungeren als een middel voor de wil van God en om op aarde het geloof, de waarden en de systemen te vestigen die Hij wilde vestigen. In die eerste gemeenschap hebben we een uniek voorbeeld van het menselijk leven dat ons vandaag de dag lijkt te behoren tot de wereld van legendes en dromen. Die gemeenschap ging niet om met de Qur’ān als woorden, zinnen en verzen met voortreffelijke betekenissen, maar zij ging om met de waarheid die die verzen vertegenwoordigden. Bovendien beoefenden zij het in het echte leven. Toch is de Qur’ān nog steeds in staat om, door middel van haar verzen, individuen en gemeenschappen voort te brengen die, met Gods toestemming, alles kunnen bereiken wat God hen wil laten bereiken.
It was with verses and images like this that the Qur’ān produced that unique community of believers in the early days of Islam. It was a community moulded under God’s own care, and through the Qur’ān, so as to function as a means of God’s will and establish on earth the faith, values and systems He wanted to establish. In that first community we have a unique example of human life that seems to us today to belong to the realm of legends and dreams. That community did not deal with the Qur’ān as words, sentences and verses with superb meanings, but dealt with the truth those verses represented. Furthermore, they practised it in real life. Yet, still today, the Qur’ān is able to produce, by means of its verses, individuals and communities that can achieve, by God’s leave, whatever God wills them to achieve.
Wij kunnen allemaal de Qur’ān serieus lezen, deze volledig toepassen en de betekenissen ervan leven alsof ze een tastbare realiteit zijn.
All of us can read the Qur’ān seriously, implement it fully and live its meanings as though they are a tangible reality.
A Personal Experience
Het is voor mij persoonlijk passend om God te prijzen en hier mijn dankbaarheid aan Hem vast te leggen voor de genade die Hij mij heeft geschonken in relatie tot dit vers van de Qur’ān. Dit vers was bij mij op een moment dat ik in grote, samengestelde moeilijkheid verkeerde, waarbij ik spirituele droogte, psychische ontbering en veel smart ervoer. Het was dit vers dat mij te hulp kwam, want God vergemakkelijkte het voor mij om de waarheid ervan te zien, die in mijn geest stroomde als een koel drankje dat door de ledematen van een uiterst dorstige persoon gaat. Dat was geen betekenis die ik begreep; het was eerder een realiteit die ik ervoer. Zo was het op zichzelf een daad van genade. Het presenteerde zich aan mij als een werkelijke interpretatie van het vers, die zich voor mij opende als bloemknoppen op een lentedag. Ik had het vele malen eerder gelezen en gehoord, maar op dat moment bracht het zijn betekenis als een zoete realiteit, waarbij het zijn innerlijke zelf aan mij toonde en zei: ‘Ik ben hier, een voorbeeld van de genade van God wanneer Hij het opent.’ Niets veranderde om mij heen, maar alles onderging een fundamentele verandering in mijn waardering. Het is een grote zegen dat onze harten zich moeten openen om een grote waarheid van het bestaan te ontvangen, zoals de waarheid die het huidige vers stelt. Het is een zegen die men kan ervaren en waarderen, maar die men zelden aan anderen kan overbrengen. Ik leefde dat moment en ging door die ervaring. Het was misschien wel de moeilijkste tijd van mijn leven. Toch merkte ik plotseling dat alle moeilijkheid verdween, en ik werd bevrijd van alle zorgen en ontberingen. Ik ervoer een spirituele opwinding, terwijl ik nog steeds op dezelfde plek was. Dat is de genade van God, die Hij opent voor wie Hij wil en die Hij laat overstromen in slechts één vers van de Qur’ān. Eén vers opent een venster van licht, laat een bron van goddelijke genade voortstromen, en wijst een weg naar tevredenheid en geruststelling, en dat alles in een fractie van een seconde. Mijn Heer, U heeft deze Qur’ān van hoog boven neergezonden om leiding en genade te bieden aan de gelovigen. Mijn Heer, ik prijs U met mijn tong en mijn hart, en mijn dankbaarheid aan U is zonder grens.9
It behoves me personally to praise God and record here my gratitude to Him for the grace He bestowed on me in relation to this verse of the Qur’ān. This verse was present with me at a time when I was in great, compounded difficulty, experiencing spiritual dryness, psychological hardship and much affliction. It was this verse that came to my support, for God facilitated for me that I should see its truth, which poured into my spirit like a cool drink passing through the limbs of an extremely thirsty person. That was not a meaning I understood; rather, it was a reality I experienced. Thus, it was in itself an act of grace. It presented itself to me as a real interpretation of the verse, opening up to me like flower buds on a spring day. I had read and heard it many times before, but at that moment, it delivered its meaning as a sweet reality, showing me its inner self and saying: ‘I am here, a sample of God’s grace when He opens it.’ Nothing changed around me, but everything underwent a fundamental change in my appreciation. It is a great blessing that our hearts should open to receive a great truth of existence, such as the one the present verse states. It is a blessing one can experience and appreciate, but can seldom impart to others. I lived that moment and went through the experience. It was perhaps the hardest time of my life. Yet suddenly I found all difficulty disappear, and I was released of all trouble and hardship. I was experiencing a spiritual thrill, while I was still in the same place. That is God’s grace which He opens to anyone He chooses and makes it overflow in just one verse of the Qur’ān. One verse opens up a window of light, lets a spring of divine grace gush through, charts a way to contentment and reassurance and all in a split second. My Lord, You have bestowed this Qur’ān from on high to provide guidance and grace to believers. My Lord, I praise You with my tongue and heart, and my gratitude to You is without limit.9
9 Hoewel de auteur niet specifiek aangeeft welke tijd en welke gebeurtenis hij hier beschrijft als de moeilijkste in zijn leven, verwijst hij hoogstwaarschijnlijk naar een specifieke ervaring tijdens zijn tweede gevangenschap (1954-64). Ik geloof dat wat hem de meeste moeilijkheid bezorgde, het zien van een groot aantal mannen van alle leeftijden die zwaar werden gemarteld, en velen die stierven onder marteling, voor geen enkel misdrijf dat een van hen had begaan, zonder dat er een einde aan hun ellende in zicht was. Dit moet zwaar gewogen hebben op een man met een gevoelige en medelevende aard zoals de auteur. — Noot van de redacteur.
9 Although the author does not specify the time and the occasion that he is describing here as the most difficult in his life, he is most probably referring to a specific experience during his second imprisonment (1954-64). I believe what caused him most difficulty was to see a great number of men of all ages being severely tortured, and many dying under torture, for no crime any of them had committed, with no end to their plight in sight. This was bound to weigh heavily on a man with a sensitive and compassionate nature like the author. — Editor’s note.
Who Else?
Het derde vers in dit korte passage bevestigt het belang van de eerste twee, herinnert mensen aan de zegeningen van God, benadrukt dat God de Enige is die schept en voorzienheid biedt aan Zijn schepping, en vraagt zich af hoe mensen dit waarheid uit het oog kunnen verliezen wanneer deze zo duidelijk en evident is:
The third verse in this short passage confirms the import of the first two, reminding people of God’s blessings, emphasizing that God is the only One who creates and provides sustenance for His creation, and wondering at how people lose sight of this truth when it is so clear and obvious:
Mensen! Denk aan de zegeningen die God aan u heeft geschonken. Is er een schepper naast God die u voeding kan geven uit de hemel en de aarde? Er is geen godheid naast Hem. Hoe kunt u zich afwenden? (Vers 3)
People! Remember the blessings God has bestowed upon you. Is there any creator other than God who can give you sustenance from heaven and earth? There is no deity other than Him. How can you turn away? (Verse 3)
Niets is meer nodig dan het noemen van de zegeningen van God, zodat mensen ze kunnen zien, voelen en erkennen. Toch vergeten zij ze. De aarde om hen heen en de hemelen boven hen schenken hen overvloedige zegeningen en onbeperkte voorziening, bij elke stap en op elk moment. Het is God de Schepper die dit alles geeft. Zij worden hiernaar gevraagd of er een andere schepper is die hen voorziet van alle goede zaken in hun handen. Overduidelijk kunnen zij dit niet zeggen. Sterker nog, zij beweerden dit niet eens tijdens hun slechtste periode van afgoderij, waarin zij allerlei partners toekenden aan God. Aangezien er niemand anders is dan God om te scheppen en te voorzien, waarom herinneren zij zich dit dan niet en uiten zij geen dankbaarheid? Waarom richten zij hun dankbaarheid niet uitsluitend tot Hem en uiten zij hun dank door lofprijzingen en gebeden? Voorwaar, “Er is geen godheid dan Hij.” Hoe is het mogelijk dat zij zich van deze onbetwistbare waarheid afkeren? “Hoe kunnen jullie je afkeren?” (Vers 3) Het is uiterst vreemd dat iemand zich van deze duidelijke waarheid zou afkeren, bewezen door de constante voorziening die zij van de hemel en de aarde ontvangen. Nog vreemder is het wanneer een persoon zich van dit alles afkeert, terwijl hij toegeeft dat alle voorziening uitsluitend van God komt.
Nothing is needed more than the mention of God’s blessings for people to see, feel and recognize them. Nevertheless, they do forget them. The earth around them and the skies above them give them abundant blessings and unlimited sustenance, in every step and at every moment. It is God the Creator who gives all this. They are asked here whether there is a different creator who provides them with all the good things in their hands. Obviously, they cannot say this. Indeed, they did not even claim this during their worst period of idolatry, associating all sorts of partners with God. Since there is none other than God to create and provide, why do they not remember and express gratitude? Why do they not address their gratitude to Him alone and express their thanks by praises and prayers? Indeed “There is no deity other than Him.” How is it that they turn away from this indisputable truth? “How can you turn away?” (Verse 3) It is most singular that anyone should turn away from this clear truth, evidenced by the constant sustenance they are provided with from heaven and earth. Even more singular is for a person to turn away from it all while admitting that all sustenance comes from God alone.
Slechts deze drie verzen vormen het eerste gedeelte van de soera. In elk van deze verzen hebben we een beeld dat de mens wedergeboorte schenkt. Het enige wat nodig is, is dat hij de waarheid van God stevig verankert in zijn hart en geweten.
Just these three verses constitute the first section of the sūrah. In each we have an image that gives man rebirth. All that is needed is for him to firmly establish God’s truth in his heart and conscience.